Wydawnictwo Poligraf

Urodził się na wsi, skąd spostrzegał świat od form maleńkich w przyrodzie po już większe, jak zamki, parki narodowe, miasta, aż w końcu i kontynenty. Wrażliwość na drobiazg wyostrzyła u niego zmysł obserwacji, który da się zauważyć w jego wierszach oraz sposobie prowadzenia czytelnika po zakamarkach jego umysłu, który, jak sam o nim mówi, jest prosty, lecz posiada przepiękną głębię oraz wrażliwość na otaczającą nas rzeczywistość, która na co dzień umyka w natłoku spraw. Autor odkrywa na nowo rzeczy na pozór mało istotne, których każdy z nas doświadcza w wędrówce zwanej życiem.
Horacy to przykład człowieka urodzonego w szarej rzeczywistości, z oczyma skierowanymi na tęczę życia codziennego.

ETERYZM to brawurowa pod każdym względem opowieść o zabarwieniu religijnym, w której autor poddaje wstępnie krytycznej analizie wszystkie trzy wierzenia będące dla duszy religijnym trójkątem bermudzkim. Robi to z perspektywy człowieka pamiętającego bytowanie w formie energetycznej, sprzed wcielenia materialnego. Ukazuje w zupełnie nowym świetle postać Jezusa Chrystusa, chrześcijaństwo rzymskie czy zjawisko śmierci. Opowiada o energii Boga, duszy, Lucyfera oraz o sensie życia w materii ciała. Przedstawiana perspektywa wygląda na brakujące ogniwo między religią a nauką. Wizja energetycznego postrzegania otaczającej nas rzeczywistości może brzmieć przerażająco wiarygodnie i logicznie. Nosi znamiona czerwonej pigułki pełnej danych. Pigułki z filmowego klasyku, który nawiązuje fabułą do koncepcji ETERYZMU. To oczywiście nie wszystko w tej niekończącej się opowieści... Możesz nigdy już nie postrzegać otaczającego świata tak jak poprzednio..

Eunoia. Czy można pięknie myśleć? Można myśleć mądrze, kreatywnie, naukowo… ale czy pięknie? Te wiersze poruszają wiele emocji, które chociaż raz poczuliśmy w naszym życiu. To myśli o miłości, egzystencji i bólu, z którymi każdy może się utożsamić i w nie zagłębić.
Weronika Skadlubowicz jest studentką psychologii, mieszka w Londynie. Lubi głośno myśleć i dzielić się tym z innymi. To jest jej pierwszy tomik poetycki, ale ma nadzieję, że nie ostatni.

On – grecki bóg nieznoszący sprzeciwu. Ona – szczupła brunetka z ciętym językiem. Wspomnienia z przeszłości, determinacja i ogromna wola walki. Czy aby tylko tyle łączy ze sobą Kaję i Marcusa?
Jedno spojrzenie, krótka chwila, to wystarczyło, by bezwzględny mafioso, niespokojna dusza oraz wyznawca własnych reguł zatracił się bez pamięci w drobnej brunetce z twardymi pięściami,
lecz ogromnym sercem.
Niepewność, strach i obawa, to właśnie te uczucia towarzyszą głównej bohaterce, gdy los stawia na jej drodze piekielnie przystojnego Greka. Dla Marcusa nie ma rzeczy niemożliwych.
Nie cofnie się przed niczym w osiągnięciu wymarzonego celu,
którym bez wątpienia jest Kaja.
Agnieszka Krzon

Autorka rozpoczynająca swoją przygodę z pisaniem. 30-latka urodzona i żyjąca na Śląsku. Mama dwójki dzieci oraz przykładna żona od kilku miesięcy. Z zawodu plastyk (dekorator wnętrz), z zamiłowania kelnerka i barmanka. Pasjonatka krwawych sportów trenująca w Zabrzańskim Klubie Bokserskim. Cechuje ją pewność siebie, odwaga, punktualność, a co najważniejsze, bezwzględna szczerość i cięty język.

Opowieść o życiu z perspektywy dziecka, którego matka nie dokonała aborcji, choć ta ciąża miała ją zabić. I zabiła. 
Ta niezwykła książka to w moim odczuciu intymny osobisty dziennik terapeutyczny, w którym głos wewnętrznego dziecka, pełen autentycznych emocji, wreszcie znajduje swoje ujście. Autorka, z unikalnej perspektywy również dziecka wewnątrzmacicznego, po raz pierwszy nazywa i pozwala wybrzmieć temu, co dotąd było w niej ukryte. Ból głęboko przenika się z próbą zrozumienia sytuacji, a jednocześnie czuć, że przed autorką jeszcze droga do pełnej integracji tego wszystkiego, co się wydarzyło. To ważny początek podróży, który jasno zapowiada kolejne części książki.Szczególny podziw budzi postawa autorki, Ewy, która z niezwykłą odwagą i wiernością swojemu doświadczeniu pozwoliła tej książce wybrzmieć dokładnie tak, jak się w niej narodziła, bez żadnych modyfikacji. - Gosia Okuszko (psychobiolog i specjalistka integracji zapisów prenatalnych)

„Wszystko nabyte jest dziedziczone, wszystko odziedziczone jest nabyte”.

Ekonomiczna hipoteza zaprezentowana w tej książce jest następująca: społeczeństwa, które nie posługują się językami alarmowymi, mają trudności w rozwoju ekonomicznym, natomiast społeczeństwa posługujące się językami alarmowymi rozwijają się ekonomicznie.

Dojście na szczyt kariery sportowej wymaga poświęceń. Trzeba ogromnej determinacji, by każdego dnia wspinać się na wyżyny swoich umiejętności. To nie jest łatwa droga i każda trenująca osoba doskonale o tym wie. Samo pojawienie się na treningu nie zagwarantuje Ci sukcesu. Gdyby tak było, to wszystkim udawałoby się zdobywać trofea, a wiemy, że mogą tego dostąpić tylko nieliczni.
Zatem co zrobić, by nie zostawić przypadkowi swojej kariery sportowej i świadomie pracować na wymarzony sukces?
Książka została napisana, by pomagać młodym sportowcom odnaleźć swoje powołanie i pomóc osiągnąć postawiony cel. Tylko dzięki odpowiedniej wiedzy i umiejętnościom nie zostawiasz swojej kariery sportowej przypadkowi.
Znajdziesz tutaj wszystko, co potrzebne do wygrywania z rywalami. Strefa mentalna to niezbędna wiedza do przekraczania barier psychicznych, zmiany nastawienia i budowy świadomego zawodnika.
Strefa motoryczna to podstawowa wiedza treningowa, dzięki której poprawisz fizyczne braki i podniesiesz swoje umiejętności.

Powieść obyczajowa z wątkami kryminalnymi, historycznymi i podróżami do egzotycznych rejonów świata. Bohaterka opowieści, urodzona w niewielkim dolnośląskim miasteczku, w dorosłym życiu przeprowadza się do Wrocławia. Z czasem pokocha to miasto. Niestety popada w kłopoty. Poznaje człowieka, który podaje się za biznesmena, wkrótce jednak okazuje się, że prowadzi on niejasne interesy. Ucieka z kraju. Mafia, poszukując biznesmena, porywa jego narzeczoną. Dalsze losy bohaterki jeszcze bardziej się komplikują. Na szczęście pojawia się jej dawny znajomy.

Poznaj Mieszka – niesfornego, sprytnego pieska z Gujany, który wyrusza w podróż życia! Ucieczka z domu, walka z miejskim chaosem, przygody na statku, miłość, niespodziewana kraksa balonem i spotkanie z indiańskim szamanem to tylko niektóre z barwnych epizodów tej pełnej humoru, wzruszeń i mądrości opowieści.
Zabawna, rymowana historia o odwadze, tęsknocie, przyjaźni i marzeniach – napisana z myślą o dzieciach, ale rozbawi też dorosłych. 
Idealna do wspólnego czytania i wielokrotnego powracania.

Ta książka ma serce, charakter i… kundelka, którego trudno nie pokochać.

„Kiedy w połowie lat dziewięćdziesiątych wyemigrowałem do Niemiec, niczego nie nienawidziłem tak mocno, jak piłki nożnej […]. Gdyby ktoś wtedy powiedział mi, […] że jako dorosły mężczyzna będę zdzierał sobie gardło na meczu piłkarskim drużyny niemieckiego najczęściej drugoligowca, wziąłbym go za wariata”.
(fragment książki)

To jest książka o klubie piłkarskim FC St. Pauli i jego dzielnicy w Hamburgu. Klubie, którego barwy to brąz i biel, grającym na stadionie Millerntor położonym w centrum dzielnicy o nazwie St. Pauli. Niniejsze wydanie, zmienione i wzbogacone o kilka nowych rozdziałów oraz fotografii, bazuje na wydanej przed dekadą pozycji „Więcej niż piłka nożna? St. Pauli jest tą możliwością”. Waldemar Sobota, reprezentant Polski, przez lata grający dla FC St. Pauli, powiedział o niej wówczas: „Fabian Balicki napisał książkę o tym klubie. Tam doskonale opisał, co dla kibica znaczy FC St. Pauli”.

Fabian Balicki (ur. w Grudziądzu). Ukończył studia na kierunku nauki polityczne w Szczecinie, gdzie przez lata pracował jako dziennikarz. W połowie lat 90. XX w. wyemigrował do Niemiec. W Hamburgu zafascynował się dzielnicą St. Pauli i odkrył zainteresowanie piłką nożną dzięki spotkaniu zaangażowanych społecznie fanów FC St. Pauli. Autor książek „Więcej niż piłka nożna? St. Pauli jest tą możliwością” (2015) oraz „Poradnik bycia nieszczęśliwym” (2020). 

Magdalena Klamka – dyplomowana nauczycielka wychowania fizycznego w Szkole Podstawowej w Wijewie, oligofrenopedagog, opiekunka Szkolnego Koła Wolontariatu. Współinicjatorka środowiskowych marszobiegów „Dla zdrowia i po zdrowie”, akcji promujących krwiodawstwo oraz rajdów rowerowych. Autorka wielu innowacyjnych programów. Rozkochana w Metodzie Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne, którą cały czas zgłębia. Miłośniczka rowerowych szlaków i gier planszowych. Prywatnie szczęśliwa żona i mama.
,,Felietony, choć objętościowo niewielkie, poruszają wiele ważnych i aktualnych kwestii. Wszystkie je łączy temat pandemii, która od początku 2020 roku wpływa na nasze życie. A w czasach pandemicznych optymistyczne spojrzenie na otaczającą nas rzeczywistość jest szczególnie potrzebne. Autorka pisze także o tym, że od nas samych zależy, jak będziemy patrzeć na świat i jaki będziemy mieć na niego wpływ. Ważne, by nie popaść w marazm. Zwłaszcza w tych trudnych czasach, gdy zewsząd spływają złe wieści i tak niełatwo wykrzesać z siebie radość i energię, nie należy zapominać, że powinniśmy nie przestawać działać, zażywać tak potrzebnego nam ruchu, uśmiechać się i czerpać radość z drobnych przyjemności. Dla własnego i innych dobra”.
Fragment recenzji

W pobliżu południowokoreańskiej wyspy Czedżu w niewyjaśnionych okolicznościach tonie rosyjski statek, na którego pokładzie znajduje się skomplikowany reaktor chemiczny.

Książka została napisana po to, by przedstawić festiwal zawiści, jakiego autor – w swojej ocenie – był bohaterem. Jest w pełni subiektywna, jak każde wspomnienia, jak każda podjęta próba opisania wspomnień, wydarzeń, których było się świadkami. Lecz w ramach tej subiektywnej oceny wielu autorów stara się jednak choć w minimalnym stopniu zachować ocenę obiektywną, nie wyrażać skrajnych opinii, nie „podpaść” nikomu. Florian Zieliński o to się nie troszczy. Nie dość, że jego świat w przeważającym stopniu jest czarno-biały, to do tego nie zależy mu zupełnie, by to, co pisze, podobało się większości odbiorców, by to właśnie oni byli zadowoleni. Jest w swych sądach ostry, bezkompromisowy, radykalny. Czy czyni to tylko po to, by jego książka nie była nudna? W mojej opinii nie to jest głównym celem. Bezkompromisowość przynależy do natury autora, charakteryzuje go najlepiej. Więc jeśli tekst, który wychodzi spod jego ręki, także jest bezkompromisowy, to znaczy, że jest szczery. Zatem dla tych, którzy myślą podobnie, wyrażają swe poglądy bez oglądania się na otoczenie, "Festiwal zawiści" będzie odpowiednią lekturą, z pewnością taką, która się spodoba.
Anna Kowalska (z recenzji)

Florian Zieliński – w latach 1964–1969 studiowałem historię sztuki na UAM w Poznaniu. Długi czas pracowałem w Instytucie Socjologii UAM (1970–2002). Potem na uczelniach prywatnych, w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu i Wyższej Szkole Gospodarki w Bydgoszczy. Kochałem tę pracę i oddawałem się jej na maksa, nie powiem, że zawsze, ale w większości miałem „zwrotne potwierdzenie”. Nie wszystkim kolegom się to podobało, przecież jednym z naszych ojców był Kain.
Uważam, że Polska i Zachód są na złej ścieżce i na złym kursie. Niby jest fajnie, jesteśmy w Unii i w NATO, mamy niezłe PKB. Ale jeśli w mediach „głównego nurtu” nie ma najważniejszych nazwisk, to co to za media? Wojna toczy się na Ukrainie (marzec 2022), ale równie okrutna wojna toczy się na języku, słowa zmieniają swoje znaczenie, zamiast dwóch płci – nauka dowodzi – mamy ich już kilkanaście, a to przecież nie jest ostatnie słowo naóki (pisownia celowa!).
Kurna, czy to nie jest język nienawiści?

Historia w dużej mierze oparta na faktach, gdzie autentyczne zdarzenia, dotykając niewielkiej garstki osób, przewracają ich świat do góry nogami.
Opowieść o prawdziwej, często brutalnej rzeczywistości, która bezszelestnie przeplata się z magią życia, o pokładach siły i odwagi skrywanych gdzieś głęboko w czeluściach naszego Ja, o dynamicznej energii między dobrem a złem, o pięknym kręgu, jaki zatacza nasze życie, i o procesie, który my jako ludzie musimy odbyć w celu osiągnięcia wewnętrznej harmonii i prawdziwego szczęścia.
Książka ta jest próbą nakłonienia ludzi do patrzenia na życie przez pryzmat szklanki do połowy pełnej, nie do połowy pustej. Jest ona ukłonem w stronę bardziej pozytywnego spoglądania na życie i hołdem dla drobnych, wydawałoby się czasami błahych, cząsteczek, z których składa się nasza codzienność.
Nie zważając na to, czy wieje nam wiatr w żagle, czy rzucono nam kłody pod nogi... każdy dzień powinien być dla nas maleńkim cudem, to właśnie z tych maleńkich cudów uskładane jest całe nasze życie…

Autorka, urodzona pod Opolem w 1981 r., od ponad dwudziestu lat przebywa za granicą, najpierw mieszkała m.in. w Stanach Zjednoczonych i we Włoszech, a obecnie osiedliła się w Wielkiej Brytanii, gdzie wraz z rodziną zadomowiła się w małej miejscowości nad jeziorami otoczonymi lasem w pięknym i malowniczym hrabstwie Kent.
Jej pasje i zamiłowania spowodowały, że oddała się najpierw studiowaniu filologii polskiej, potem malowaniu obrazów i projektowaniu wnętrz, aż w końcu licznym podróżom po świecie.
Na co dzień zawodowo zajmuje się zarządzaniem w Londynie, ale to właśnie podróże i pisanie, jak twierdzi, rzeźbią jej charakter najpiękniej i sprawiają, że na zabój zakochana jest w życiu.