Fenomenologiczne uzasadnienie nieświadomości i określenie świadomości

Książka ta jest kontynuacją badań autorki nad świadomością. Stosując metodę redukcji fenomenologicznej, autorka odsłania istotowe powiązania między fenomenologią a psychologią w dociekaniach nad świadomością. Przedstawione analizy koncepcji świadomości Edmunda Husserla, Edyty Stein, Romana Ingardena, Ludwiga Landgrebego, Eugena Finka i Anny Teresy Tymienieckiej pokazują, że istota świadomości jest różna od subiektywności.
Zestawienie tych wniosków z analizą eksperymentalnych badań nad nieświadomymi procesami ukrytego umysłu w psychologii pozwala przyjąć istnienie w ludzkiej immanencji struktury autonomicznej wobec subiektywności, która warunkuje jej działania. Strukturę tę można określić jako absolutną świadomość, tj. globalne magnetyczne pole informacji oddziałujące na nasz układ nerwowy i pracę mózgu. Przedstawione teorie dotyczące funkcjonowania mózgu pokazują, że obecne w nim powiązania są nielogiczne, a jego asocjacje występują również poza nim – w globalnym polu informacji.
W kontekście badań nad sztuczną inteligencją analizy te ujawniają zasadniczy deficyt współczesnych prób stworzenia świadomej sztucznej inteligencji, która zaczyna jawić się jako przeciwieństwo twórczej siły życiowej – świadomości.
Z prezentowanych w książce rozważań wynika, że świadomość nie jest bytem, lecz relacją i kompromisem. Jest czystą możliwością, przejściem i horyzontem pozbawionym konkretnych obiektów, które mogą zostać zwerbalizowane dopiero przez poznający podmiot i jego głos. Odsłonięcie istoty świadomości za pomocą metody redukcji fenomenologicznej wymaga zatem opisania nowej teorii poznania.