Propedeutyka polytyki jak utyka… Suplement do obu deKadencji

To lektura dla cierpliwych i uważnych, ale odwdzięczająca się tym, którzy cenią pogłębioną refleksję i intelektualną bezkompromisowość. Zawiera przemyślenia i obserwacje kogoś dojrzałego, patrzącego na rzeczywistość chłodno, bez złudzeń i z wyczuciem jej niedostatków.

Pokazuje, jak ta nasza polityka jest generalnie niezdrowa, kiedy ciągle trwa wewnętrzna wojenka. Ciekawi mnie czasem, czy dałoby się „naszych” pogodzić, jak Ojców Niepodległości, kiedy przyszła pora.

Ściga i rozlicza ludzi, którzy urastają ponad miarę. Wszelakie honory odbiera się tym, co dorabiają się na krzywdzie, z chęci żerowania na wspólnocie. A gdy przychodzi właściwy moment, trzeba podjąć walkę.

Poeta wybacza tylko tym, którzy dostrzegają własne zło i się kajają, pragną zmiany i przebaczenia. Wiersze mają silnie dydaktyczny charakter. Polityka to jednak trudny temat, bo ona zniechęca ludzi.

A coż polityk... Człowiek przecie ! Tyle, że może więcej kłamie A tak samo trwa w klozecie Otrzepuje z wapna ramię... /Kalikst Łasiczka-fraszki/

To nie tylko literacki dodatek do wcześniejszych dokonań autora. Poetyka przenikliwa, momentami bezlitosna, ale szczera. Wiersze nie pocieszają, lecz zmuszają do myślenia i zadawania niewygodnych pytań o kondycję człowieka i polityki w kraju.

Irena oceanksiazek.plWiersze leczą rany, kiedy NFZ nie daje rady! W każdej części autor podejmuje tematy ciężkiego kalibru. Retoryka w tym wykonaniu jest dla mnie relaksem, ponieważ lubię śmieć się z nadętych gęb.