Spis treści
| Giełda.........................................5 Przez nie zostaliśmy stworzeni .....7 Życiowy krach ............................9 Zadowolenie z życia ...................10 Na swój sposób .........................11 Targi książki...............................12 Bank .........................................13 SAMOTNOŚĆ..............................14 Chore życie ...............................16 Tęsknota....................................18 Pamiętasz ..................................21 Praca rewidenta kolei..................23 Ja i Ty........................................26 Na baczność ..............................29 Zimową porą .............................32 Miłość szkolnych lat ...................35 |
Góry...........................................37 Światła reflektorów......................40 Tajemnica...................................43 Kolor twych ust...........................45 To nic ........................................48 Iść przed siebie...........................50 To jedno ....................................53 Nadzieja ....................................55 Literackie fikcje ..........................57 Ucieczka od własnego życia ........60 Podróże tęsknoty – marzenie ......63 Oczekiwane lato.........................66 Wspomnienia ............................68 Korzyści ....................................71 |
Giełda
Ktoś policzy, ktoś naliczy, ktoś odbierze i zapłaci. Potem przyjdzie i policzy, wszystko to, co w sklepie stracił. Choć zakupy były drogie, można znów wyruszyć w drogę. Na rowerze, na motorze, samochodem lub pontonem, kiedy płynie się przez drogę. Rzeczną, moi drodzy, taką, która nas ochłodzi – po zakupach znów będziemy jeszcze młodsi.
Jak pan sądzi albo pani, czy naprawdę warto gonić za pieniędzmi, za mamoną, chociaż jedno w drugie wchodzi. Kasa nasza, nic poza tym nie liczy się w tych naszych czasach.
Nic zapału, nic uśmiechu, kiedy przyjdzie nam wydawać. Przecież pieniądz i zabawa to jest najpiękniejsza w życiu naszym, nasza sprawa. Bez pieniędzy i zabawy dziś nie byłoby nas na giełdowych drogach sławy.
Strach pomyśleć, co by było, gdyby nie pieniądze i dojście do sławy. Życie nasze nic niewarte, grać przegraną w życiu kartą to nie dla mnie. Więc pieniądze czas zarabiać, aby było co wydawać.
W knajpach, w sklepach i na balach, i tam, gdzie się DŹWIGA i zawala. Jednym słowem jest nam przykro, kiedy pieniądz się dostanie w niepowołane ręce. A najprościej mówiąc – w nasze, które pragną coraz więcej.
Nie dziwmy się więc... koledzy, koleżanki, przyjaciele, że
już nawet w tę niedzielę przyjdzie znów nam grać na giełdzie, więc pamiętaj, że ta gra jest niebywała i zapuszcza swe korzenie w całym świecie.
Uważać trzeba będzie na występy tych na giełdzie. Abyśmy znów nie dali ciała tej fortunie, co przegrała. A więc
5
zaczynamy już od dzisiaj żyć z pieniędzmi na wysokich, dużych falach. Aby wiatr nas mógł unosić i zabierać tam, gdzie chcemy.
Grajmy więc wszyscy dzisiaj nie cudzymi, lecz własnymi zarobionymi pieniędzmi, kiedy cieszą, kiedy się je składa. Lecz pamiętaj, nie do śmierci trzeba będzie je wydawać, aby było coraz więcej naszych inwestorów na naszej polskiej i światowej giełdzie.
6
Przez nie zostaliśmy stworzeni
Niemoc to nie dla nas, coś, co jest nicością dla innych, dla nas jest sztuką i namiętnością, na którą patrzymy jak na niewiastę, która dorasta i która jest dorosła.
Wiersz, rzeźba, książka czy inny fragment naszej codziennej twórczości dla niektórych może niepojęte, dla nas to rarytas i codzienne życie. W którym znajdujemy spokój, wyraz naszych uczuć, blask dnia i blask nocy. Która raz jest
spokojna, a kolejny raz rozrywa naszą duszę.
Zazwyczaj osadzona jest na fundamencie twardym. W zasadzie nic i nikt nie może jej skruszyć, jedynie tylko niechęć do własnej sztuki, która jest odzwierciedleniem nas, kształtującym nasz spokój, robieniem rzeczy, o których inni mogą tylko pomarzyć.
A gdy zakochujemy się w kimś, na przykład w pięknej dziewczynie, którą mamy już u swego boku na całe nasze życie, to wtedy nasz świat staje się coraz bardziej wyrazisty, ostrzejszy, większy, rozległy, ogarnia nas spokój, na który pracujemy całe nasze artystyczne życie. Spokój, w którym się odnajdujemy.
Gdyby nie to, że to miłość, która ugruntowała nasze uosobienie i wciąż gruntuje jak na płótnie lub do niej. Do tej, która przyczyniła się i jest przy nas. Dziewczyna, żona lub konkubina. Raczej powiedziałbym sztuka i nasza codzienna twórczość, którą można nazwać miłością, namiętnością, wiernością i oddaniem dla niej naszego życia.
To nasz świat, w którym lubimy przebywać, to nasze serca ogromnego poznania. Gdyby nie ona, nie poznalibyśmy
7
siebie. Spokój, miłość, namiętność, cóż więcej chcieć od twórczego życia. Gdyby nie ona, nie byłoby nas na świecie i nie poznalibyśmy siebie.
To świat sztuki czy kochania – jedno i drugie. Bo bez naszej ukochanej nie byłoby sztuki. Tu i tu świat miłości, bez której nie możemy żyć. Mówiąc najprościej, kochać jedną i drugą kobietę to nasze codzienne życie. O którym nie każdy może powiedzieć, że kocha jedno i drugie.
A ja mam tu i tu zadowolenie, w którym odnajduję się na co dzień. Świat sztuki, kobieta i miłość. Kochać i przez nie być kochanym, czegóż można więcej chcieć od życia? Wyruszyć w kosmos to nie dla nas, gdyby tak w naszej twórczości, to by było najpewniej, nie musiałbym odchodzić od kobiety. Którą kocham na równi wraz z naszą poezją, która jest kobietą.
Jeszcze raz wyruszyć w kosmos bez niej. Chociaż i na to znaleźlibyśmy sposób. A więc można dołączyć do sztuki i kochanej kobiety wszechświat, to coś dla nas. Abyśmy nie zapomnieli, że zostaliśmy przez nie stworzeni. Kobieta, wszechświat, sztuka i miłość. To my i one, najpiękniejsze stworzenia na świecie.
8
Życiowy krach
W otchłani oddali można zobaczyć wszystko, człowieka, który ucieka, jadący pociąg, bawiące się dzieci. Dorosłych chłopców, którzy grają w piłkę, i młode dziewczęta, umawiające się z rówieśnikami pierwszy raz na randkę. Szkoła, zabawa i nieco wolnego czasu dla siebie. To jest to, czego człowiek oczekuje w codziennym życiu, by móc funkcjonować w tym zawiłym labiryntowym świecie.
Niekiedy są upadki naszego codziennego, monotonnego życia. Nie zawsze wychodzi to, co planowaliśmy. Małżeństwo, dom, dzieci i rodzina to oczywiste dla każdego.
Nieraz bywa, że przed naszą edukacją zakochujemy się. Ja w tobie, ty we mnie. Myśląc, że będziemy podporą na całe nasze życie.
Nie szkodzi, że kochał, że kupował kwiaty, zapraszał do kina i po parku chodząc wyznawaliśmy wzajemnie miłość. Która wciąż jest żywa i po głowie chodzi. Lecz gdy wspomnienia nadchodzą, nie zawsze są miłe.
Ja w tobie, ty we mnie. Niespełniona miłość to życiowy krach, który jest niczym innym jak życiową grą na giełdzie. To więcej niż pieniądze. To ty i ja, i niespełniona miłość.
9
Zadowolenie z życia
I znowuż nuda, dom, praca, szkoła, kobieta. A nuż po drodze coś się uda.
Zadowolenie, upór i rutyna, cóż można powiedzieć o tych wyczynach.
Jednym słowem, życie i nic nowego, czy raczej zdobyta wiedza, którą przez lata człowiek nabywał. To coś, co można nazwać życiowym wspomnieniem, ratunkiem samego siebie, niczym więcej.
Bo tak jest z naszym życiem, kiedy je tracisz w mig. Po jakimś czasie nadchodzi coś, co mogłoby uratować twoje życie, lecz przechodzi koło ciebie – mijając cię. Ulatuje jak samolot, który nie powraca na ziemię. To ty.
Boisz się – byle nie ty, może ktoś inny, który zasługuje na to, aby żyć. A ty nie mogąc znieść tego, co kochałeś w życiu swym, chcąc zapomnieć, nie tylko o niej, lecz o całym świecie, rozpiłeś się.
Rozpijasz się i prosisz ją o śmierć, która również odchodzi od ciebie. Jesteś coraz wścieklejszy na nią i na swoją byłą panią.
To cały ty, to twój świat, który chciałeś, aby zgasł. Co za pech w życiu twym spotkał cię. Spróbuj jeszcze raz. Myślisz, że umarł twój świat. Umarłeś ty, nie, to twój trzeźwy świat, którego nie chcesz znać. Co za pech spotkał cię. Ale to nic.
A teraz pokaż nam, jak potrafisz żyć. Patrzy na ciebie cały twój zagubiony świat. W którym ty musisz przykład innym dać. Nie poddawaj się, więc powiedz im, że oni też są tego warci. Bo bez naszych wysiłków, co to by był za świat.
A więc bawiąc się, mogą mieć u stóp cały swój utracony świat. W którym na nowo trzeba żyć.
10
Na swój sposób
Chwila słabości i jesteśmy oboje coraz bliżej swej złości. Twe piersi, nogi oraz oczy niejednego wciąż mogą zauroczyć.
Rozległa zazdrość, blask, który od nas bije światłem niecodziennej miłości. Lub światło, o którym nie wiemy. Kiedy cię dotykam, pieszczę, dajemy sobie wzajemnie odczuć, że nie zawsze myślimy o sobie. Dajemy sobie do zrozumienia, że już nic nas nie łączy.
Ukojenia w naszych ramionach i w całych naszych ciałach, które rozmawiają ze sobą, niekiedy niemym językiem naszych nagich ciał, onieśmielają nas, choć każde z nas nie chce. Niemoc, która nas ogarnia, i nasze wspólne codzienne uzależnienia. To ty i ja.
Noc, dzień, półmrok przechodzące w ciemność naszych jeszcze młodych ciał, które mogą dać to, co najlepsze. Dziecko, którego pragniemy oboje, a jednak to nasze uzależnienie. Ty jesteś kobietą, a ja twym księciem, który pragnie od ciebie coraz więcej.
To nie nasza wina, że jesteśmy napiętnowani uzależnieniem od siebie i naszą wspólną niemocą, która nas zbliża do siebie. Miłość, która uzależnia, i niemoc, w której jesteśmy uwięzieni, to my, tu na ziemi, nie w niebie.
Kiedy chcemy odejść od siebie, nie możemy i żadne z nas nie wie, dlaczego. Czy to miłość, czy tylko uzależnienie, z którym się nie da walczyć? Ty jesteś koło mnie, a ja koło ciebie.
Śmiech to jest sposób na życie. Nazwij to jak chcesz, ale my na swój sposób kochamy siebie. A więc nic w naszym życiu nie zmienię. Tak było, jest i będzie.
11
