Nowości

Podczas pracy nad jednym ze spektakli musiałem zapoznać się z tytułem "365 dni". Spojrzałem na opis książki i pomyślałem: „A gdyby tak wszystko odwrócić? Niech kobieta wybiera ofiarę, niech facet będzie zwierzyną…”.
Tak powstał pomysł na "365 godzin". Godzin! Kobieta potrzebuje przecież mniej czasu. Może nawet wystarczy 365 minut? A może tylko tak nam się wydaje?

Czyta się jak dobrą rolę z rosnącym niepokojem i świadomością, że ktoś tu za chwilę zapłaci za wszystko. - Michał Żurawski
Zagrałem w świetnych sztukach Jarosława Grzelki, zaśpiewałem kilka jego piosenek, ale nie przypuszczałem, że napisze tak dobrą powieść. Polecam. - Piotr Miazga
Czyta się to wręcz intuicyjnie. Kryminalna radocha, z erotycznym posmakiem. Powieść 365 godzin jest jak dobry serial, wciąga, przyspiesza, elektryzuje i pozwala się rozerwać. Wspaniale się bawiłem. - Tomasz Borkowski
Książka 365 godzin ma tylko jedną wadę, nie można się od niej oderwać. - Piotr Ligienza 

Jarosław Grzelka - pisarz, scenarzysta, reżyser, satyryk, autor tekstów piosenek. Jako rysownik satyryczny debiutował w 1986 roku w dwutygodniku „Karuzela”, z którym współpracował przez wiele lat. W 1989 roku założył wraz z Andrzejem Czernym Grupę Teatralną Dziewięćsił, w której występował i pisał teksty. W 1996 roku założył kabaret Teatr Chichot 2.
Piosenki, do których pisał teksty, ukazały się na trzech płytach Przeglądu Kabaretów PAKA. Współpracował z TVP Łódź, dla której przygotowywał krótkie felietony satyryczne. W 2017 roku w Teatrze WARSawy odbyła się premiera jego sztuki "Tajna misja", która z powodzeniem była wystawiana zarówno w Polsce, jak i za granicą.
W latach 2017–2020 jego dorobek artystyczny powiększył się o współpracę scenariuszową i reżyserską przy dwóch filmach fabularnych: "Labirynt świadomości" i "Asymetria". (źródło: Film Polski)
W 2023 roku premierę miała druga sztuka autorstwa Jarosława Grzelki – "Tajemnica szesnastego piętra", grana do dziś na terenie całej Polski. W przygotowaniu jest kolejna sztuka pt." Celebryci".

Drogi czytelniku, przypatrz się uważnie tej mandali. Młodziutkie roślinki pną się do słońca. A kiedy już zostaną ogrzane i nakarmione jego światłem, wyrastają poza krąg i zakwitają, by swoim pięknem dalej zasilać świat. Właśnie tak wzrasta i rozwija się każde nowe życie, a ta książka jest opowieścią o takim właśnie kolorowym rozwoju dziecka. Pretekstem jest tu historia fantastycznej i nietuzinkowej szkoły – Szkoły Podstawowej Niepublicznej nr 39 w Pruszkowie. 
Mamy za sobą trzydzieści pięć lat nauczania, a tym samym obserwowania, jak wzrasta takie piękne nowe życie – od dziecka przez nastolatka aż po absolwenta. I tym właśnie chcemy się z Wami, drodzy czytelnicy, podzielić – my: nauczyciele, psycholodzy, wychowawcy, obserwatorzy i uczestnicy szkolnego życia. Na wesoło, romantycznie i kolorowo. Znajdziecie tu, kochani, nasze porady, opowieści i anegdoty, trochę humoru, trochę historii, a przede wszystkim niepowtarzalny klimat naszej szkoły  – pełen życzliwości i troski o wszechstronny rozwój młodego człowieka. 
Niech nasze kochane dzieciaki zakwitają jak na tym obrazie, aby potem dzielić się tym samym, co otrzymały od rodziców, nauczycieli, psychologów oraz od siebie nawzajem. A my bądźmy dla nich, jak to symboliczne słońce na mandali.
Elżbieta Kulinicz (Elżbieta Lija Ciechomska) - artystka plastyczka, arteterapeutka, pisarka, lektorka, okazjonalnie też reżyserka teatralna. Jest psychotronikiem, doradcą życiowym i wykładowcą tych tematów. Wielka miłośniczka życia. 

Marta Osińska wnuczka więźniów KL Auschwitz-Birkenau Jadwigi i Tadeusza Osińskich. Z potrzeby serca i pamięci podjęła się odkrycia historii dziadków – tych, którzy milczeli o swoim cierpieniu. Jej osobista podróż od żałoby po ojcu do odnalezienia rodzinnych korzeni stała się świadectwem miłości, odwagi i duchowego dziedziczenia.

"Niewypowiedziane" to książka nie tylko o przeszłości, ale także o miłości, intuicji i sile kobiet, o tym, jak pamięć potrafi uzdrowić pokolenia.

„Kogel-mogel w mojej głowie” to zapis rozmów autora książki ze Stwórcą naszego świata. To wspaniały i fascynujący zapis dialogu pomiędzy Ojcem a synem – prosty, pozbawiony wszelkich oznak religijności i bogobojności. Czyż nie tak mówił o Nim Jezus: „Mój Ojciec – znam Go, wiem, skąd przychodzę”? To właśnie Jezus przyniósł nam – jako dar na ziemi – możliwość bezpośredniego kontaktu i relacji ze Stwórcą.
Jest to trzecia z kolei książka Davida z serii „Tak Sobie Myślę” i jednocześnie jej potwierdzenie. „Kogel-mogel w mojej głowie” to zapis rozmów przeprowadzonych między Davidem a Stwórcą na przestrzeni ostatnich trzech lat. Czytelnik znajdzie tu pasjonujące i wyjątkowe relacje z rozmów na temat: „dawania, które czyni nas bogatymi”, „zasad i genezy powstania czasu ostatecznego”, a także odpowiedzi na pytania: „Jak będzie wyglądał świat po trzech dniach ciemności?” oraz „Jak należy się na ten czas przygotować?”.
Perełką zbioru tworzącego książkę „Kogel-mogel w mojej głowie” jest wykład prawdy o tym, dlaczego Polska, jej rola w odbudowie nowego świata oraz konieczność wybrania Jezusa na Króla Polski mają tak fundamentalne znaczenie. To wiele, bardzo wiele informacji, na pozór ze sobą niepowiązanych, opowiedzianych w sposób prosty, przystępny i nienachalny. Jest to dowód prawdziwej relacji Ojca i syna.

David Hudek to szkutnik, gastronom, podróżnik, muzyk, rzemieślnik, pastor i założyciel misji Romani. Barwna i niecodzienna postać – człowiek o wielu talentach i upodobaniach. Każdy kontakt z Davidem i przebywanie w jego towarzystwie to zawsze wspaniałe uczucie ciepła i przyjaźni. To również możliwość otrzymania pomocy, porady – jak szczęśliwie żyć albo jak przetrwać czas ostateczny.
Jego motto nauczania brzmi: „Kto nie pyta, nie otrzymuje odpowiedzi”.Jako nauczyciel duchowy nigdy nie narzuca nikomu swojej wiedzy – jest cichy i pokorny, uczy, odpowiadając na pytania.
Sylwester Bogelund serdeczny przyjaciel Davida

Tajemnice Kocicy Złośnicy mruczą cichutko, prowadząc dzieci przez przygody pełne odwagi, przyjaźni i magii codzienności.
Kocica Złośnica, inspirowana prawdziwą kotką birmańską Ajlą, zaprasza do niezwykłego świata bajek terapeutycznych, które towarzyszą dzieciom przez cały rok  — od września do czerwca, dokładnie jak w kalendarzu przedszkolnym.
Każda historia pomaga dzieciom lepiej rozumieć własne emocje, oswaja codzienne lęki i pokazuje, jak zmierzyć się z tym, co nieznane, aby odnaleźć spokój cichy jak kocie mruczenie.
„Bajkowy świat Kocicy Złośnicy. Tajemnice przedszkolnego roku" to zbiór 10 ciepłych, wspierających opowieści, idealnych do czytania w domu i w grupie rówieśniczej.
- Dla dzieci w wieku od 3 do 6 lat.
- Forma: bajki terapeutyczne wpisane w rytm roku szkolnego.

Elżbieta Krawczun – nauczycielka wychowania przedszkolnego, absolwentka filologii polskiej oraz edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej. Ukończyła kursy z zakresu bajkoterapii, choreoterapii oraz oligofrenopedagogiki. Jej największe pasje to taniec, książki i koty, które stały się inspiracją do stworzenia „Bajkowego świata Kocicy Złośnicy”.

Ten dziennik ma duszę. Duszę ukrytą w miniaturach poezji, cudach i sentencjach.
Niech będzie dla Ciebie inspiracją, przystankiem w codziennym biegu, cichym towarzyszem, który przypomina, że każda chwila ma sens.
Znajdziesz tu miejsce na swoje pragnienia, cele i wyjątkowe momenty życia.
To nie jest dziennik na jeden rok – to dziennik na lata. Wracając do tych samych dni, odkryjesz, jak wielką moc mają marzenia i dobre myśli.
Powstał z potrzeby serca.
Dla Ciebie.
Dla codzienności, która również jest poezją.

Joanna Omylak 

Zeszyt 2 tomu 1 "Słownika elit..." stanowi część ośmiotomowej edycji biobibliogramów osób urodzonych lub choćby czasowo związanych z dawnymi ziemiami wschodniej Rzeczypospolitej Obojga Narodów (1701–1900), znajdującymi się pod zaborem rosyjskim i austriackim. Obejmuje on swoim zakresem pracowników naukowych i dydaktycznych ówczesnych uczelni wyższych, lekarzy, nauczycieli, literatów, malarzy, muzyków, duchownych, wojskowych oraz urzędników różnej rangi. Publikacja skierowana jest do ambitnych uczniów liceów, studentów, młodszych stażem pracowników nauk humanistycznych oraz wszystkich zainteresowanych historią, nauką i kulturą ziem zabużańskich XVIII i XIX wieku.

Wojciech Piotrowski – pracownik naukowo-dydaktyczny, dr hab. (emerytowany prof. UJK), literat, publicysta. Autor przeszło 200 publikacji naukowych, w tym m.in. prac: "Horyzonty światopoglądowe »Rękopisu znalezionego w Saragossie« Jana Potockiego"; "Legenda o Ahaswerze w literaturze polskiej"; "Życie umysłowe Krzemieńca w latach 1805–1832" oraz 6 publikacji literackich.

Zbiór wierszy opowiada o emocjach, które towarzyszyły mi przez całe życie i kłębiły się w mojej duszy. Jak wiadomo, oczy są zwierciadłem duszy i to dzięki nim ujrzały świat zewnętrzny. Te emocje przelane na papier układały się w słowa i pomagały mi nie dusić się w sobie, a jednocześnie w ten sposób rozmawiać ze światem. Czytając je, czuję, że ktoś mnie słucha.
Każdy wiersz opowiada o jakiejś cząstce mojej duszy, a przeczytane po kolei stworzą obraz mnie, który pokaże, że mimo nieszczęść szłam do przodu w poszukiwaniu spokoju i szczęścia. 
Myślę, że każdy, kto lubi poezję, znajdzie tu coś dla siebie – coś, co przeżył, coś, co czuł, i utożsami się z tymi emocjami: niespełnioną miłością, żalem po śmierci kogoś bliskiego, wieczną tęsknotą, poszukiwaniem samego siebie, rozmową z Bogiem, ale też nadzieją, że istnieje lepszy świat. Z pewnością pozostawi to w czytelniku ślad

Katarzyna Majcher – mieszkanka Lublina, absolwentka studiów magisterskich. Od piętnastego roku życia pisze wiersze, początkowo tworzone do szuflady. Jest autorką książeczki z wierszykami dla najmłodszych dzieci, wydanej przez WFW w Warszawie. Szczególne miejsce w kręgu jej zainteresowań zajmuje psychologia.

Tę książkę powinnaś przeczytać dwa razy: najpierw sobie, potem dziecku – albo w odwrotnej kolejności. Ona odczaruje świat bajek, których się boisz.
Historie opowiadano od zawsze. Bez nich, bez ustnego przekazu, nie powstałoby to, co dziś nazywamy kulturą. Krańcowe sytuacje, przerysowane dylematy, problemy pozornie nie do rozwiązania wciąż znajdują ujście w słowach – trudnych i dobrych, krzepiących i niepokojących.
Dawno, dawno temu – i dziś – współistnieją dwie siły: dobro i zło, ze wszystkimi tego konsekwencjami. Najostrzej widać to właśnie w bajkach, spisanych z ustnych przekazów m.in. przez braci Grimm ponad dwieście lat temu. I wcale nie były to opowieści dla dzieci. Oj nie!
Nie lubisz tych bajek? Bo są brutalne, zbyt jaskrawe, bo niektóre śniły ci się po nocach? Rozumiem. Postanowiłaś, że swojemu dziecku nigdy ich nie przeczytasz ani nie opowiesz. Nie dziwię się.
A sobie? Teraz? Może spróbujesz w nie wejść jeszcze raz – żeby zeskrobać patynę starego, łuszczącego się złota albo zaschniętej krwi? Bo może kryje się tam wiadomość, która jeszcze do ciebie nie dotarła, a czeka, byś ją przyjęła?
Przeczytaj więc tę książkę dwa razy.Pierwszy raz – dziecku. Drugi – sobie, także to, co zapisane kursywą. Może również temu dziecku w tobie.
A potem – trzeci raz. Z zamiarem dopisania dalszego ciągu. Twojej własnej, łagodniejszej bajki.

Jako ekspertka od cyberbezpieczeństwa i mama dwójki dzieci nie trafiłam do tej pory na równie ciekawą bajkę, która w jasny, przystępny sposób tłumaczyłaby niebezpieczeństwa związane z oszustwami internetowymi, wyłudzeniami w grach czy faktem, że nie wiemy, kto naprawdę jest po drugiej stronie ekranu. Fabuła wciąga, autorka używa porównań zrozumiałych dla młodych czytelników i rozśmiesza, a przygody chłopca sprawiają, że dzieci same zaczynają myśleć o cyberbezpieczeństwie. Polecam z całego serca. To jedna z tych książek, które naprawdę zmieniają sposób myślenia i dzieci, i rodziców. - Joanna Wziątek-Ładosz. Ekspertka ds. cyberbezpieczeństwa, edukatorka, autorka podcastu. 

Ta książka to wartościowa propozycja dla dzieci w wieku 6-9 lat. Przedstawia historię Mikołaja i jego pluszowego przyjaciela, Wifika, który pomaga chłopcu zrozumieć zasady bezpiecznego korzystania z Internetu. Autorka ukazuje sieć jako rozległe miasto, pełne atrakcji, ale też niebezpiecznych zakamarków. Książeczka ta dzięki obrazowym porównaniom, wesołym dialogom i pięknym ilustracjom jest ciekawym narzędziem edukacyjnym. Uczy odpowiedzialności, rozwija świadomość cyfrową i inspiruje do rozmowy z dziećmi. Idealna do wspólnego czytania w domu, w przedszkolu i w szkole. - Elżbieta Kołodziejczuk. Nauczycielka edukacji wczesnoszkolnej, terapeutka pedagogiczna.

Jerzy Zwierzykowski – ur. 1946 r., emerytowany marynarz, który w życiu próbował wielu dróg. Doświadczenie zdobywał zarówno na powierzchni ziemi czy pod ziemią, jak i w powietrzu, na wodzie oraz pod wodą. Dopiero w dojrzałym wieku spełnił swoje ciche marzenie – napisał książkę.

„On, pasierb” i inne opowiadania to zbiór autentycznych historii wyrastających z codzienności – nie są zmyślone, lecz inspirowane rzeczywistością. Autor przedstawia poruszające opowieści o ludziach, którzy kochają, tracą, błądzą i odnajdują sens w najmniej spodziewanych miejscach. Historie te, pełne emocji, czasem gorzkie, innym razem niosące nadzieję, odsłaniają kruchość ludzkiego losu oraz siłę wspomnień i gestów.
Osadzone w różnych realiach – od kujawskiego miasteczka lat pięćdziesiątych XX wieku po zapach morskiej wody – ukazują uniwersalność ludzkiego doświadczenia. To literatura szczera i skłaniająca do refleksji, idealna dla każdego, kto ceni piękno prostych, prawdziwych obrazów przelanych na papier.

Maria Beata Lidia Patlewicz. Urodziła się w 1938 roku w Brzostowie (woj. wielkopolskie).
W 1962 roku ukończyła studia na Wydziale Rolniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Karierę zawodową zaczęła w Ośrodku Doradztwa Rolniczego w Poświętnem (woj. mazowieckie). W 1976 roku uzyskała stopień doktora nauk rolniczych na Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Od 1983 roku kierowała Pracownią Szkolenia i Doskonalenia Kadr w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Radzikowie koło Warszawy. Tam też zakończyła karierę zawodową w 1998 roku.
Maria Beata Patlewicz przez całe życie pasjonowała się literaturą i historią. Jako poetka w swoich wierszach kultywowała miłość do ziemi i przyrody, a jako autorka artykułów i opracowań naukowych propagowała postęp w rolnictwie. Została nagrodzona wieloma odznakami za wdrażanie nauki i postępu w gospodarstwach rolnych.
Maria Beata Patlewicz zmarła 7 marca 2022 roku po długiej i ciężkiej chorobie.
"Smak poziomki i gorycz piołunu" to drugi tom powieści "Kolorowy smak życia". Książka skupia się na dalszych losach rodzeństwa – Magdy i Pawła Pielmowiczów. Życiowe dylematy bohaterów przeplatają się z barwnymi opisami wydarzeń oraz pogłębioną analizą stanów ducha ludzi, dla których miłość jest wszystkim.
Maria Beata Patlewicz w wirtuozerskim stylu przedstawia zmagania powojennej młodzieży w walce o ideały społeczne, kulturowe i moralne, a także ukazuje, jak istotną rolę odgrywa potrzeba miłości w życiu każdego człowieka.

Czy masz odwagę wyruszyć w nieznane? Daj się porwać szalonej przygodzie. Poznaj prawdę o trollach i magicznych istotach, o których dotąd nikt Ci nie mówił. Wyrusz w świat magii i jego niezwykłych mieszkańców, by pomóc maleńkiej astramirze wrócić do domu. Strzeż się Hermusa i kryj się przed jego sługami. Zachowaj czujność na grząskich bagniskach i nigdy nie zapominaj, że nawet w najmniejszych istotach może skrywać się olbrzymia moc. 
P.S. Porcja czekoladowych babeczek może być cenniejsza niż wszystko, co masz. 

"Łap chwilę" to pełna emocji, namiętności i nieoczekiwanych zwrotów akcji opowieść o kobiecie, która po trudnych doświadczeniach nauczyła się ufać wyłącznie sobie. Paulina ceni porządek, kontrolę i bezpieczeństwo, dlatego spontaniczne decyzje nie leżą w jej naturze. Wszystko zmienia się pewnej letniej nocy, gdy na jej drodze staje Sebastian – charyzmatyczny, pewny siebie mężczyzna, który burzy jej spokój jednym spojrzeniem.
To, co miało być tylko ulotnym spotkaniem bez zobowiązań, szybko się komplikuje, gdy los ponownie splata ich drogi. Między nimi rozpoczyna się gra pełna napięcia, pożądania i walki o dominację, lecz pod warstwą ciętych ripost i wzajemnych prowokacji kryją się rany, lęki i pragnienia, do których żadne z nich nie chce się przyznać.
Czy można otworzyć serce, gdy przeszłość wciąż boli? Czy warto zaryzykować wszystko dla uczucia, które pojawiło się w najmniej odpowiednim momencie?
"Łap chwilę" to zmysłowy romans o sile namiętności, odwadze do zmian i o tym, że czasem jedna chwila potrafi odmienić całe życie.

Ta książka nie jest arcydziełem i nie aspiruje do miana takowego. Zawiera ćwiczenia, które pomagają w rozwoju osobistym – w rozumieniu i odczuwaniu siebie, w otwartości oraz w budowaniu zdrowych relacji. Najprawdopodobniej nie ma tu treści wywołujących spektakularne „wow”, ale są takie, które niejednokrotnie potrafią „uratować życie”.
Ten zbiór do pracy nad sobą w żadnej mierze nie ma zastępować psychoterapii, może jednak poszerzyć świadomość i dać wgląd w siebie – wgląd, który w niezastąpiony sposób tworzy rdzeń tego, kim jesteśmy. Jest to książka dla osób tęskniących za głębszą częścią siebie, za autentycznością oraz za tym, co bywa ukryte i nieoczywiste, a jednocześnie dogłębnie ludzkie – za własną esencją.

***

Książka oferuje praktyczne i kreatywne wskazówki oraz ćwiczenia, które pomagają rozwijać świadomość siebie i naturalnych procesów zachodzących w naszym życiu. Skierowana jest do wszystkich zainteresowanych uwolnieniem się od stresu oraz wyciąganiem wniosków z sytuacji i zakłóceń, które nas dotykają. Zawiera techniki pogłębiania samoświadomości, przynoszące większą swobodę w podróży przez życie. - dr Ingrid Rose – psycholożka i psychoterapeutka pracująca w nurcie Psychologii Procesu, autorka książki "Doorways into Dying" (tłumaczenie z jęz. ang. M.R. Skoczewska)

Medytacje Magdaleny Róży Skoczewskiej to krótkie literackie instrukcje uważności. Oferują subtelne obrazy, proste gesty oraz czułość wobec siebie i nie męczą filozofią ani duchowymi doktrynami. Co za rozkosz pozwolić im na chwilę zatrzymać nas w pędzącej codzienności. - Joanna Domańska, redaktorka naczelna „Przekroju”

***

Magdalena Róża Skoczewska – ur. w przesilenie zimowe 1978 r. Ukończyła psychologię na Uniwersytecie SWPS w Warszawie, na dwóch kierunkach: psychologii międzykulturowej oraz psychologii klinicznej w 2004 r. Kolejne magisterium oraz dyplom uzyskała z zakresu psychoterapii w nurcie Psychologii Zorientowanej na Proces w Portland w stanie Oregon (Stany Zjednoczone) w 2009 r.
Na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego ukończyła studia podyplomowe w Szkole Mistrzów Pisania. Debiutowała fragmentem prozy pt. "Pełnia połowy księżyca" na łamach czasopisma „Tekstualia” w 2018 r. Od 2020 r. publikuje eseje i ćwiczenia rozwoju osobistego w magazynie „Przekrój”.
Od ponad 20 lat pracuje z ludźmi jako psycholożka i psychoterapeutka. Praktykuje mindfulness od 2008 r. W 2019 r. ukończyła dwumiesięczny kurs mindfulness na Uniwersytecie Oksfordzkim (Wielka Brytania).
Wraz z mężem Piotrem, córką Gaią i synem Vincentem mieszka w Warszawie. Szaleńczo kocha przyrodę i szeroko pojętą sztukę.