Nowości

Arkadiusz Panasiuk – rocznik 1967. Muzyk i dziennikarz. Debiutował jako piętnastolatek rysunkiem satyrycznym w „Twórczości Robotników”. Swój pierwszy zespół rockowy założył w 1984 roku, jeszcze podczas nauki w liceum.
Pisał m.in. do „Przeglądu” i „Wiadomości Kulturalnych”, jednak jako recenzent muzyczny pierwsze teksty publikował w „Tygodniku Ciechanowskim”. W tym czasie był słuchaczem Państwowego Studium Kulturalno-Oświatowego i Bibliotekarskiego w Ciechanowie (wydział teatralny), które ukończył w 1989 roku.
W 1997 roku uzyskał tytuł magistra filologii rosyjskiej na Uniwersytecie Gdańskim (Instytut Filologii Słowiańskiej), kończąc wcześniej roczną Szkołę Dziennikarską przy redakcji tygodnika „Polityka” (1993–1994).
Mieszka i pracuje w Hajnówce (woj. podlaskie).
Ten niewielki zbiór opowiadań z lat 1998–2011, publikowanych wcześniej w „Lewej Nodze”, „Plusie Minusie” (dodatku „Rzeczpospolitej”, pod pseudonimem Jerzy Rusin) oraz „Piśmie Kulturalnym”, stanowi jego odpowiedź na powieść Kena Keseya "Lot nad kukułczym gniazdem", zekranizowaną pod tym samym tytułem w 1975 roku przez Miloša Formana

Książka zrywa propagandową zasłonę z ośmiu lat rządów PiS i pokazuje rzeczywiste skutki działań narodowo-populistycznej władzy w najważniejszych obszarach funkcjonowania państwa. Ukazuje, jak pod szczytnymi hasłami patriotyzmu, obrony tradycyjnych wartości i sprawiedliwości społecznej budowano w Polsce system autorytarny, którego nadrzędnym celem był nie tyle dobrobyt obywateli czy pozycja kraju na arenie międzynarodowej, ile umocnienie władzy PiS oraz czerpanie przez osoby związane z partią korzyści z zasobów publicznych.
Książka ujawnia również, w jaki sposób oficjalna propaganda partyjno-rządowa, posługując się kłamstwem, manipulacją i dezinformacją, tworzyła złudzenie sukcesu, maskując liczne niepowodzenia, zaniechania, nieudolność, korupcję i moralną degrengoladę rządzących.
Publikacja ma także służyć jako przestroga – stanowić wyraźne ostrzeżenie przed powrotem Prawa i Sprawiedliwości do władzy. Wynik wyborów prezydenckich w 2025 roku pokazał bowiem, że skala oddziaływania propagandy PiS jest większa, niż można było przypuszczać, oraz że znaczna część społeczeństwa nadal nie dostrzega zagrożeń, jakie niesie narodowo-populistyczna władza.
Książka powstała z nadzieją, że ujawnienie prawdy o polityce PiS w latach 2016–2023 – o popełnionych błędach, utraconych szansach oraz licznych machinacjach i nadużyciach – pomoże obywatelom dokonywać bardziej świadomych wyborów politycznych.

Każdemu – nieważne, w jakim jest wieku i co przeżył, czy jest z małej wioski, czy z metropolii – może się coś udać. Życie potrafi zaskakiwać w najbardziej fantastyczny sposób…
Dużo myślałem, co ewentualnie napisać w tym opisie biograficznym, ale nic nie przychodzi mi do głowy. Jedyne, co mogę powiedzieć, to że zwiedziłem kawał świata i jeszcze mi za to płacili. Myślę, że niewielu ma takie szczęście. Natomiast ta książka jest ukoronowaniem wszystkich tych wyjazdów. Już nie zamierzam więcej wyjeżdżać… no chyba że do Gujany.

„Moja Anna. Wspomnienia przyjaciółki Anny German” to druga książka Adriany Polak poświęcona tej wybitnej piosenkarce. Wśród wspomnień o niezwykle utalentowanej artystce pojawiają się tu także opowieści o Annie German jako żonie, matce i serdecznej przyjaciółce – kobiecie, która, podobnie jak miliony innych ludzi, miała swoje słabości i sekrety oraz przeżywała lęki.
Anna kochała rodzinę, róże i życie, lubiła się śmiać i tańczyć. Los jednak nie był dla niej łaskawy. Już w dzieciństwie musiała zmierzyć się z wieloma trudnymi doświadczeniami, a później przeżyła poważny wypadek we Włoszech. Kiedy zaatakowała ją choroba, cierpiała, dręczona atakami bólu. Dopadały ją rozpacz i ogromny lęk.
Autorka książki często odwiedzała swoją przyjaciółkę w jej domu. Były to chwile przepełnione emocjami, które jeszcze bardziej je do siebie zbliżyły. Nie wszystkie z tych wydarzeń zostały pokazane w serialu o Annie German, choć stanowiły ważną część jej życia.
To między innymi z tego powodu Adriana Polak postanowiła napisać kolejną książkę o Annie German, z którą spotykała się nie tylko w warszawskich kawiarniach i parkach czy na koncertach w Polsce, Moskwie i Soczi, lecz także prywatnie – w jej mieszkaniu.
Niewiele osób miało zaszczyt poznać jej piękno, dobroć i siłę – zarówno w chwilach szczęścia, jak i wtedy, gdy cierpiała.

Kiedyś Ania powiedziała mi, że po każdej stracie bliskiej osoby przychodzi dzień, w którym łzy wysychają, ból w sercu ustępuje, lecz wspomnień nikt i nic nie jest w stanie wymazać z pamięci i serca. To prawda. Ból minął, łzy wyschły, ale wspomnienia o Ani pozostały. Pielęgnuję je i nie pozwolę im odejść.
Napisałam o niej dziesiątki artykułów wspomnieniowych, aby pamięć o niej trwała. Wydałam książkę "Człowieczy los. Wspomnienia o Annie German". Odwiedzam jej grób na cmentarzu ewangelickim w Warszawie, zapalam znicz i kładę na nagrobku świeżą różę – ulubiony kwiat Anny.
Los zesłał mi ją i podarował jej przyjaźń. Mnie – o wiele młodszej, młodej wówczas dziewczynie – którą z uśmiechem przytuliła do serca… Chciałam zrozumieć, dlaczego uznała mnie za osobę sobie bliską. Gdy ją o to pytałam, odpowiadała tajemniczo, że na odpowiedź przyjdzie czas. Niestety, nie zdążyła mi jej udzielić… 

Adriana Polak – dziennikarka. Pracowała w magazynach, czasopismach i gazetach, takich jak „Synkopa”, „Panorama” i „Fakty i Mity”. Przeprowadzała wywiady ze znanymi postaciami ze sceny muzycznej, telewizji i wielu innych środowisk. Nadal pozostaje aktywna zawodowo.
„Moja Anna. Wspomnienia przyjaciółki Anny German” to jej druga książka. Pierwsza – „Człowieczy los. Wspomnienia o Annie German” – ukazała się w 2000 roku.
Adriana Polak mieszka w Łodzi. Ma dwoje dzieci i dwoje wnucząt.

Celem tej książki jest pokazanie, czym są systemy WMS. Autor omawia ich funkcjonalności, możliwe konfiguracje oraz ustawienia stosowane w tego typu programach. W publikacji przedstawiono liczne przykłady zastosowań oparte na rzeczywistych potrzebach biznesowych wraz z propozycjami rozwiązań różnych problemów operacyjnych. Zawiera ona również przegląd wielu branż i ich specyficznych wymagań opisanych w kontekście konkretnych procesów logistycznych. Całość została ujęta w sposób praktyczny, z myślą o wykorzystaniu wiedzy podczas wdrażania systemów WMS.
Materiały zawarte w książce mogą służyć zarówno jako wsparcie przy przygotowaniu wdrożenia, jak i pomoc w analizie procesów logistycznych funkcjonujących w przedsiębiorstwie.
Książka skierowana jest do szerokiego grona osób pracujących z systemami WMS – dyspozytorów, kierowników magazynów, architektów rozwiązań biznesowych, a także specjalistów zajmujących się wdrożeniami systemów klasy WMS i ERP, zarówno po stronie klienta, jak i dostawcy rozwiązania. Wiele interesujących informacji znajdą tu również menedżerowie ds. logistyki zainteresowani sposobami rozwiązywania problemów operacyjnych oraz architekci oprogramowania zajmujący się rozwojem systemów klasy WMS.
Publikacja może być także wartościowym materiałem dla studentów i uczniów szkół zawodowych o profilu logistyka i magazynowanie, pomagającym poszerzyć wiedzę dzięki praktycznym przykładom zastosowania rozwiązań wykorzystywanych w codziennej pracy centrów logistycznych.

Wojciech Bonowski – urodzony w 1979 roku w Polsce, absolwent Wydziału Transportu Politechniki Warszawskiej. Swoją karierę zawodową rozpoczął jeszcze pod koniec XX wieku w firmie FM Logistic, operatorze logistycznym 3PL, gdzie pracował jako pracownik administracyjny. Zatrudnienie podjął tuż po ukończeniu technikum elektrycznego, a następnie kontynuował je do czasu powrotu na studia dzienne.
Na studiach obronił pracę dyplomową pt. „Projekt koncepcyjny zastosowania nowoczesnych technologii informatycznych w podsystemie informacyjnym wybranego centrum logistycznego”.
Pracę przy wdrożeniach systemów rozpoczął w Logifact-Systems w 2011 roku. Przez wiele lat uczestniczył w licznych wdrożeniach krajowych i zagranicznych, zdobywając doświadczenie w różnych obszarach gospodarki. Obecnie pracuje jako menedżer architektury biznesowej w Accenture Polska.

Justyna Jankowska-Pawelec – urodziła się 1 sierpnia 1985 roku w Makowie Mazowieckim. Wychowała się we wsi Ciepielewo. Już od dziewiątego roku życia zaczęła pisać pierwsze wiersze i tworzy je do dziś.
Głównymi tematami jej twórczości są człowiek, jego przeżycia oraz duchowość. W 2026 roku mija pięć lat od trudnych doświadczeń związanych z COVID-19. Jako poetka dostrzega sens w cierpieniu i dziękuje wszystkim, którzy w tamtym czasie ją wspierali i pomagali jej przetrwać. Dziękuje również Bogu za życie i możliwość powrotu do sprawności.
Na co dzień jest empatyczną fizjoterapeutką i psycholożką, pracującą z osobami chorymi i z niepełnosprawnościami. W tym widzi sens swojego życia.

"Wystarczy"
Aby nie wpaść w otchłań próżnych dywagacji
o tych OKOLICACH, co bardzo dalekie,
człowiekowi trzeba, oprócz źdźbła fantazji,
solidnej empirii możliwie najwięcej
i żadnych dogmatów – ot, chłodny realizm.
By był, krótko mówiąc, rozumnym zwierzęciem.


Autor wydał następujące tomiki: "Dorwiemy drania" (2016), "Z boku" (2018), "Poniekąd" (2020), "O krok" (2022), "Odcienie i cienie" (2025).

Podczas pracy nad jednym ze spektakli musiałem zapoznać się z tytułem "365 dni". Spojrzałem na opis książki i pomyślałem: „A gdyby tak wszystko odwrócić? Niech kobieta wybiera ofiarę, niech facet będzie zwierzyną…”.
Tak powstał pomysł na "365 godzin". Godzin! Kobieta potrzebuje przecież mniej czasu. Może nawet wystarczy 365 minut? A może tylko tak nam się wydaje?

Czyta się jak dobrą rolę z rosnącym niepokojem i świadomością, że ktoś tu za chwilę zapłaci za wszystko. - Michał Żurawski
Zagrałem w świetnych sztukach Jarosława Grzelki, zaśpiewałem kilka jego piosenek, ale nie przypuszczałem, że napisze tak dobrą powieść. Polecam. - Piotr Miazga
Czyta się to wręcz intuicyjnie. Kryminalna radocha, z erotycznym posmakiem. Powieść 365 godzin jest jak dobry serial, wciąga, przyspiesza, elektryzuje i pozwala się rozerwać. Wspaniale się bawiłem. - Tomasz Borkowski
Książka 365 godzin ma tylko jedną wadę, nie można się od niej oderwać. - Piotr Ligienza 

Jarosław Grzelka - pisarz, scenarzysta, reżyser, satyryk, autor tekstów piosenek. Jako rysownik satyryczny debiutował w 1986 roku w dwutygodniku „Karuzela”, z którym współpracował przez wiele lat. W 1989 roku założył wraz z Andrzejem Czernym Grupę Teatralną Dziewięćsił, w której występował i pisał teksty. W 1996 roku założył kabaret Teatr Chichot 2.
Piosenki, do których pisał teksty, ukazały się na trzech płytach Przeglądu Kabaretów PAKA. Współpracował z TVP Łódź, dla której przygotowywał krótkie felietony satyryczne. W 2017 roku w Teatrze WARSawy odbyła się premiera jego sztuki "Tajna misja", która z powodzeniem była wystawiana zarówno w Polsce, jak i za granicą.
W latach 2017–2020 jego dorobek artystyczny powiększył się o współpracę scenariuszową i reżyserską przy dwóch filmach fabularnych: "Labirynt świadomości" i "Asymetria". (źródło: Film Polski)
W 2023 roku premierę miała druga sztuka autorstwa Jarosława Grzelki – "Tajemnica szesnastego piętra", grana do dziś na terenie całej Polski. W przygotowaniu jest kolejna sztuka pt." Celebryci".

Drogi czytelniku, przypatrz się uważnie tej mandali. Młodziutkie roślinki pną się do słońca. A kiedy już zostaną ogrzane i nakarmione jego światłem, wyrastają poza krąg i zakwitają, by swoim pięknem dalej zasilać świat. Właśnie tak wzrasta i rozwija się każde nowe życie, a ta książka jest opowieścią o takim właśnie kolorowym rozwoju dziecka. Pretekstem jest tu historia fantastycznej i nietuzinkowej szkoły – Szkoły Podstawowej Niepublicznej nr 39 w Pruszkowie. 
Mamy za sobą trzydzieści pięć lat nauczania, a tym samym obserwowania, jak wzrasta takie piękne nowe życie – od dziecka przez nastolatka aż po absolwenta. I tym właśnie chcemy się z Wami, drodzy czytelnicy, podzielić – my: nauczyciele, psycholodzy, wychowawcy, obserwatorzy i uczestnicy szkolnego życia. Na wesoło, romantycznie i kolorowo. Znajdziecie tu, kochani, nasze porady, opowieści i anegdoty, trochę humoru, trochę historii, a przede wszystkim niepowtarzalny klimat naszej szkoły  – pełen życzliwości i troski o wszechstronny rozwój młodego człowieka. 
Niech nasze kochane dzieciaki zakwitają jak na tym obrazie, aby potem dzielić się tym samym, co otrzymały od rodziców, nauczycieli, psychologów oraz od siebie nawzajem. A my bądźmy dla nich, jak to symboliczne słońce na mandali.
Elżbieta Kulinicz (Elżbieta Lija Ciechomska) - artystka plastyczka, arteterapeutka, pisarka, lektorka, okazjonalnie też reżyserka teatralna. Jest psychotronikiem, doradcą życiowym i wykładowcą tych tematów. Wielka miłośniczka życia. 

Marta Osińska wnuczka więźniów KL Auschwitz-Birkenau Jadwigi i Tadeusza Osińskich. Z potrzeby serca i pamięci podjęła się odkrycia historii dziadków – tych, którzy milczeli o swoim cierpieniu. Jej osobista podróż od żałoby po ojcu do odnalezienia rodzinnych korzeni stała się świadectwem miłości, odwagi i duchowego dziedziczenia.

"Niewypowiedziane" to książka nie tylko o przeszłości, ale także o miłości, intuicji i sile kobiet, o tym, jak pamięć potrafi uzdrowić pokolenia.

„Kogel-mogel w mojej głowie” to zapis rozmów autora książki ze Stwórcą naszego świata. To wspaniały i fascynujący zapis dialogu pomiędzy Ojcem a synem – prosty, pozbawiony wszelkich oznak religijności i bogobojności. Czyż nie tak mówił o Nim Jezus: „Mój Ojciec – znam Go, wiem, skąd przychodzę”? To właśnie Jezus przyniósł nam – jako dar na ziemi – możliwość bezpośredniego kontaktu i relacji ze Stwórcą.
Jest to trzecia z kolei książka Davida z serii „Tak Sobie Myślę” i jednocześnie jej potwierdzenie. „Kogel-mogel w mojej głowie” to zapis rozmów przeprowadzonych między Davidem a Stwórcą na przestrzeni ostatnich trzech lat. Czytelnik znajdzie tu pasjonujące i wyjątkowe relacje z rozmów na temat: „dawania, które czyni nas bogatymi”, „zasad i genezy powstania czasu ostatecznego”, a także odpowiedzi na pytania: „Jak będzie wyglądał świat po trzech dniach ciemności?” oraz „Jak należy się na ten czas przygotować?”.
Perełką zbioru tworzącego książkę „Kogel-mogel w mojej głowie” jest wykład prawdy o tym, dlaczego Polska, jej rola w odbudowie nowego świata oraz konieczność wybrania Jezusa na Króla Polski mają tak fundamentalne znaczenie. To wiele, bardzo wiele informacji, na pozór ze sobą niepowiązanych, opowiedzianych w sposób prosty, przystępny i nienachalny. Jest to dowód prawdziwej relacji Ojca i syna.

David Hudek to szkutnik, gastronom, podróżnik, muzyk, rzemieślnik, pastor i założyciel misji Romani. Barwna i niecodzienna postać – człowiek o wielu talentach i upodobaniach. Każdy kontakt z Davidem i przebywanie w jego towarzystwie to zawsze wspaniałe uczucie ciepła i przyjaźni. To również możliwość otrzymania pomocy, porady – jak szczęśliwie żyć albo jak przetrwać czas ostateczny.
Jego motto nauczania brzmi: „Kto nie pyta, nie otrzymuje odpowiedzi”.Jako nauczyciel duchowy nigdy nie narzuca nikomu swojej wiedzy – jest cichy i pokorny, uczy, odpowiadając na pytania.
Sylwester Bogelund serdeczny przyjaciel Davida

Tajemnice Kocicy Złośnicy mruczą cichutko, prowadząc dzieci przez przygody pełne odwagi, przyjaźni i magii codzienności.
Kocica Złośnica, inspirowana prawdziwą kotką birmańską Ajlą, zaprasza do niezwykłego świata bajek terapeutycznych, które towarzyszą dzieciom przez cały rok  — od września do czerwca, dokładnie jak w kalendarzu przedszkolnym.
Każda historia pomaga dzieciom lepiej rozumieć własne emocje, oswaja codzienne lęki i pokazuje, jak zmierzyć się z tym, co nieznane, aby odnaleźć spokój cichy jak kocie mruczenie.
„Bajkowy świat Kocicy Złośnicy. Tajemnice przedszkolnego roku" to zbiór 10 ciepłych, wspierających opowieści, idealnych do czytania w domu i w grupie rówieśniczej.
- Dla dzieci w wieku od 3 do 6 lat.
- Forma: bajki terapeutyczne wpisane w rytm roku szkolnego.

Elżbieta Krawczun – nauczycielka wychowania przedszkolnego, absolwentka filologii polskiej oraz edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej. Ukończyła kursy z zakresu bajkoterapii, choreoterapii oraz oligofrenopedagogiki. Jej największe pasje to taniec, książki i koty, które stały się inspiracją do stworzenia „Bajkowego świata Kocicy Złośnicy”.

Ten dziennik ma duszę. Duszę ukrytą w miniaturach poezji, cudach i sentencjach.
Niech będzie dla Ciebie inspiracją, przystankiem w codziennym biegu, cichym towarzyszem, który przypomina, że każda chwila ma sens.
Znajdziesz tu miejsce na swoje pragnienia, cele i wyjątkowe momenty życia.
To nie jest dziennik na jeden rok – to dziennik na lata. Wracając do tych samych dni, odkryjesz, jak wielką moc mają marzenia i dobre myśli.
Powstał z potrzeby serca.
Dla Ciebie.
Dla codzienności, która również jest poezją.

Joanna Omylak 

Zeszyt 2 tomu 1 "Słownika elit..." stanowi część ośmiotomowej edycji biobibliogramów osób urodzonych lub choćby czasowo związanych z dawnymi ziemiami wschodniej Rzeczypospolitej Obojga Narodów (1701–1900), znajdującymi się pod zaborem rosyjskim i austriackim. Obejmuje on swoim zakresem pracowników naukowych i dydaktycznych ówczesnych uczelni wyższych, lekarzy, nauczycieli, literatów, malarzy, muzyków, duchownych, wojskowych oraz urzędników różnej rangi. Publikacja skierowana jest do ambitnych uczniów liceów, studentów, młodszych stażem pracowników nauk humanistycznych oraz wszystkich zainteresowanych historią, nauką i kulturą ziem zabużańskich XVIII i XIX wieku.

Wojciech Piotrowski – pracownik naukowo-dydaktyczny, dr hab. (emerytowany prof. UJK), literat, publicysta. Autor przeszło 200 publikacji naukowych, w tym m.in. prac: "Horyzonty światopoglądowe »Rękopisu znalezionego w Saragossie« Jana Potockiego"; "Legenda o Ahaswerze w literaturze polskiej"; "Życie umysłowe Krzemieńca w latach 1805–1832" oraz 6 publikacji literackich.

Zbiór wierszy opowiada o emocjach, które towarzyszyły mi przez całe życie i kłębiły się w mojej duszy. Jak wiadomo, oczy są zwierciadłem duszy i to dzięki nim ujrzały świat zewnętrzny. Te emocje przelane na papier układały się w słowa i pomagały mi nie dusić się w sobie, a jednocześnie w ten sposób rozmawiać ze światem. Czytając je, czuję, że ktoś mnie słucha.
Każdy wiersz opowiada o jakiejś cząstce mojej duszy, a przeczytane po kolei stworzą obraz mnie, który pokaże, że mimo nieszczęść szłam do przodu w poszukiwaniu spokoju i szczęścia. 
Myślę, że każdy, kto lubi poezję, znajdzie tu coś dla siebie – coś, co przeżył, coś, co czuł, i utożsami się z tymi emocjami: niespełnioną miłością, żalem po śmierci kogoś bliskiego, wieczną tęsknotą, poszukiwaniem samego siebie, rozmową z Bogiem, ale też nadzieją, że istnieje lepszy świat. Z pewnością pozostawi to w czytelniku ślad

Katarzyna Majcher – mieszkanka Lublina, absolwentka studiów magisterskich. Od piętnastego roku życia pisze wiersze, początkowo tworzone do szuflady. Jest autorką książeczki z wierszykami dla najmłodszych dzieci, wydanej przez WFW w Warszawie. Szczególne miejsce w kręgu jej zainteresowań zajmuje psychologia.