Nowości

Są historie, które zaczynają się od wojny. Inne od proroctwa, zemsty lub pragnienia władzy. Ta zaczyna się od całkiem niewinnej, prawdziwej i beztroskiej przyjaźni.
Tard rusza w drogę, by ocalić swoich bliskich. Nie wie jeszcze, jaką cenę może mieć przyjaźń ani jak wielka moc może w niej drzemać. Z czasem staje się jednak jasne, że pierwotny powód jego wędrówki tkwi znacznie głębiej, niż mogło się początkowo wydawać.
W świecie, w którym bogowie nie są jedynie wspomnieniem, a magia potrafi zarówno tworzyć, jak i niszczyć, nawet wybór najmniejszej istoty może uruchomić wydarzenia, których skutki sięgną dalej niż boska moc.

Damian Gucwa od zawsze lubił historie, które zostają w głowie na dłużej – nie tylko za sprawą wielkich bitew czy magii, ale przede wszystkim bohaterów, ich wyborów i łączących ich więzi.
Na co dzień prowadzi własną firmę i pracuje w świecie zupełnie innym niż literatura. Pisanie stało się dla niego sposobem na stworzenie miejsca, w którym mógł zawrzeć wszystko to, co najbardziej ceni w opowieściach: przyjaźń, lojalność, poświęcenie, trudne decyzje i konsekwencje, od których nie zawsze można uciec.
"Pierwotny powód" to jego debiutancka powieść i początek historii, która przez lata dojrzewała w jego wyobraźni, zrodzona nie tylko z pomysłu, lecz także z głosu serca.

Warszawski Grochów lat 60. XX wieku. Miejsce, gdzie przedwojenna czerwona cegła ustępuje miejsca siermiężnemu, szaremu betonowi, a na podwórkach toczy się twarde, nieustępliwe życie.
"Szczęście ma na imię małpa" to surowa, ale pełna niezwykłego ciepła podróż w czasie do świata, w którym niedostatek był chlebem powszednim, ale daleko mu było do odzierającej z godności biedy. To opowieść o nowej inteligencji i społeczności robotniczej, o ludziach mocno pokaleczonych fizycznie i moralnie przez niedawną wojnę, którzy z determinacją odbudowują swoją codzienność. W tej ciężkiej, pracowitej rzeczywistości największym triumfem jest radość z tego, że udało się przetrwać.
Oto autentyczny portret pokolenia zmuszonego do zszywania swojego świata z resztek. W tych niezwykłych opowiadaniach, na przekór szarości i trudom epoki, przebija jeden jaskrawy promień nadziei. Bo czasem, w najmniej oczekiwanym momencie, szczęście potrafi przybrać bardzo niepozorną formę.

Adam Liszcz – rocznik ’57. Zanim został absolwentem resocjalizacji na Uniwersytecie Warszawskim i wychowawcą młodzieży „niełatwej i trudnej”, sam uczył się twardego życia na warszawskim Grochowie. To tamte ulice, podwórka i bazary ukształtowały jego charakter.
Harcerz, społecznik, twórca niezależny. Swoje miejsce na ziemi znalazł ostatecznie w Wielkopolsce. Tam, w Psarskiem, animuje kulturę, prowadzi Galerię Sztuki Naiwnej i własnym sumptem tworzy muzeum lokalnej historii. Niezależnie od tego, czy był akurat urzędnikiem, czy wychowawcą, zawsze robił jedno: ratował przeszłość od zapomnienia. Sam o sobie mówi, że jest opiekunem pamięci o ludziach i faktach nikomu podobno niepotrzebnych. Do dziś – chłopak z Grochowa.

Odkąd pamiętam, psy były moimi nauczycielami bezwarunkowej miłości i wierności. Obserwując ich wzajemne relacje, czystą radość ze wspólnego biegania oraz lojalność, poczułam, że mogą być wspaniałym przykładem dla najmłodszych.
Inspiracją do napisania tej opowieści były moje własne czworonogi, których codzienne przygody śledzę z zachwytem. Dzielenie się zabawkami i wzajemna troska w trudnych momentach pokazały mi, jak głęboka może być psia przyjaźń.
W świecie pełnym technologii chciałam przypomnieć dzieciom o sile prostych gestów i wartościach, na których opierają się prawdziwe zaufanie i wsparcie. Pragnę, aby ta historia uczyła wrażliwości i budowania silnych więzi od najmłodszych lat, wzruszała, bawiła, skłaniała do refleksji, a przede wszystkim pomagała nam, ludziom, stawać się lepszymi dla siebie nawzajem.

Co znajdziesz nowego w tej książce?
Świadomą rolę babci, opartą na uważności i samoświadomości.
Porównanie bycia babcią dzisiaj i kiedyś.
Budowanie swojej pozycji w drzewie rodowym na podstawie wybranych wartości, które otrzymałaś od swojej babci.

Od babć dostajemy znacznie więcej niż przepisy na ciasto, stare fotografie i historie rodzinne. Dostajemy sposoby patrzenia na świat. Przekonania o miłości, szczęściu, odpowiedzialności, o tym, co wypada, czego się bać, za czym tęsknić. Dostajemy również opowieści o twórczości, uważności i śmierci – choć nie zawsze nazywamy je wprost. 
Elżbieta Kraśniewicz pokazuje, że nawet najbardziej znajome wartości nie mają jednej definicji i można je interpretować na wiele różnych sposobów. Ich znaczenie zostało nam przekazane przez ważne dla nas osoby i zmienia się wraz z czasem, naszym doświadczeniem i osobistą refleksją. Autorka delikatnie wskazuje, że przekonania otrzymane od poprzednich pokoleń nie stanowią dla nas wyroku. Możemy nasiąknąć przekazami naszych babć, a potem przepuścić je przez własne życie jak przez sito. Niektóre zachować. Niektóre przekształcić. Te najbardziej wartościowe przekazać dalej… swoim dzieciom i wnukom. 
"Jestem Tobą, jesteś mną…" jest książką o spotkaniu pokoleń, ale też o spotkaniu z samą sobą. 
-  Dr Joanna Maria Kwaśniewska. Psycholożka, psychoterapeutka, ekspertka w zakresie rozwoju twórczości. Autorka licznych programów treningu twórczości oraz książek "21 kluczy do twórczego życia dziecka..." i "Droga do kreacji…"

Daj się skusić na przywołanie tego, co być może skrywasz w sobie i swojej historii. Ta książka, jak w albumie ze zdjęciami, pozwala otworzyć ważne strony, które żyją w naszej pamięci i sercach. - Aneta Trzewicarz-Kudła 
Na nowo spojrzałam i zrozumiałam swoją rolę babci. Nie jestem tylko od gotowania rosołów i smażenia naleśników… Jestem ważnym łącznikiem między przeszłością a teraźniejszością… - Jadwiga 
Dziękuję za przypomnienie mi tego, co dla mnie ważne. Książka ta jest napisana przez kobietę i mówi o kobiecości i o tym, co jako kobiety niesiemy w sobie. To, co każdego dnia wpływa na nasze decyzje, na nasze relacje i to, co wybieramy w życiu. - Aneta Karwowska 

ELŻBIETA KRAŚNIEWICZ – psycholożka zmiany (absolwentka Uniwersytetu SWPS), autorka ciepło przyjętego debiutu literackiego "50 szczęść" (2023). Pasjonatka uważnego życia i zgłębiania ludzkiej natury, co odzwierciedla zarówno w swoich tekstach, jak i w codziennej pracy mentorskiej. W twórczości skupia się na rozwoju osobistym oraz świadomym przechodzeniu przez życiowe transformacje. Inspirację czerpie z psychologii, relacji międzypokoleniowych oraz prozy życia. Twórczyni profilu na Instagramie @pisiatszczesckom, na którym promuje świadomą zmianę i dzieli się codziennymi inspiracjami. 

"Strzelec" – piąta już powieść z cyklu o Horście Blankenburgu i jego współpracownikach – rozgrywa się niemal współcześnie. W małym francuskim miasteczku kobieta w średnim wieku popełnia samobójstwo. Jej śmierć uruchamia niezwykłą spiralę zdarzeń, które obejmą znaczną część Europy. Zamachy na czołowych polityków Unii Europejskiej i przywódców znaczących państw europejskich wstrząsają Starym Kontynentem. Wydaje się, że ktoś tym wszystkim steruje – może jeden człowiek, a może grupa ludzi. Podobnie jak w poprzednich powieściach nie zabraknie wątku melodramatycznego, gdyż równolegle do opisanych intryg obserwujemy uczuciowe perypetie głównego bohatera. Pojawiają się też nowe postaci, które pozostaną obecne w następnych częściach cyklu.

Sławomir Kotarski – Gdańszczanin, historyk, doktor nauk humanistycznych, wykładowca akademicki, nauczyciel, mentor, ale także licencjonowany doradca inwestycyjny i menedżer.
Znawca i miłośnik Jamesa Bonda, zarówno jako bohatera prozy Iana Fleminga, jak i ekranizacji (szczególnie tych wczesnych). Jeśli ma czas, to słucha psychodelicznego rocka zespołu Pink Floyd z końca lat sześćdziesiątych. Jeśli nie ma czasu, to śledzi mecze ligi angielskiej. Jego największe zainteresowanie budzą film, historia XX wieku i… ma jeszcze kilka pasji.

Praktyczna i inspirująca książka o budowaniu niezależności finansowej w polskich realiach. Autor – doktor nauk ekonomicznych i przedsiębiorca z ponad 20-letnim doświadczeniem inwestycyjnym, który przez dwie dekady osiągał średnioroczną stopę zwrotu netto na poziomie 12,3% – szczerze i bez złudnych obietnic pokazuje, jak osoba osiągająca przeciętne dochody może w perspektywie 30–40 lat zbudować realną niezależność finansową. Książka łączy solidną wiedzę finansową z psychologią pieniędzy. Autor omawia m.in. mechanizm procentu składanego i jego ogromną siłę w długiej perspektywie, skuteczne strategie radzenia sobie z inflacją i systemem politycznego kapitalizmu, pułapki porównań społecznych oraz destrukcyjny wpływ mediów społecznościowych na decyzje finansowe. Pokazuje również, jak duże znaczenie ekonomiczne ma wybór partnera życiowego, oraz przedstawia praktyczne metody oszczędzania i inwestowania nawet przy przeciętnych dochodach.

DLA KOGO JEST TA KSIĄŻKA?
Dla czytelników w wieku 20–50 lat, którzy chcą świadomie i realistycznie budować swój majątek, unikając najczęstszych błędów i pułapek. Szczególnie dla osób szukających konkretnej, opartej na doświadczeniu drogi do wolności finansowej. Temat niezależności finansowej (FIRE), oszczędzania i procentu składanego cieszy się w Polsce stale rosnącym zainteresowaniem.
Książka wyróżnia się praktycznym podejściem, licznymi przykładami z życia autora oraz brakiem typowych dla gatunku nierealistycznych obietnic zdobycia miliona w kilka lat. 
„Błagam – bogaćcie się” to nie kolejna książka o szybkim bogaceniu się. To rzetelny przewodnik, który pokazuje, jak w polskich warunkach – nawet przy przeciętnych zarobkach – konsekwentnie budować trwały majątek i niezależność finansową. Bez nierealistycznych obietnic, za to z szacunkiem dla czytelnika i jego pieniędzy. 

Marek Łangalis (ur. 1981) – doktor nauk ekonomicznych, przedsiębiorca od 2007 roku. Jest autorem ponad dwustu publikacji z zakresu ekonomii, finansów, przedsiębiorczości oraz materiałoznawstwa, wydanych w czterech językach na trzech kontynentach. Szczęśliwy mąż i ojciec dwojga dzieci, z którymi mieszka w warmińskim lesie. Zwolennik dążenia do niezależności finansowej. Prowadzi profil https://x.com/MarekLangalis, gdzie dzieli się swoimi przemyśleniami z czytelnikami. 

Nati Ciasteczko, młoda polska naukowczyni badająca cząstki elementarne, zaczyna doświadczać niezwykłych wizji sennych. Odsłaniają one przed nią nieznaną dotąd strukturę kosmosu – rzeczywistość ukrytą głębiej niż wszystko, do czego zdołała dotrzeć współczesna nauka.
W snach Nati pojawia się niewielka istota nazywająca siebie Punktem Pierwotnym. Opowiada jej nieznaną historię wszechświata i ludzkości oraz ujawnia, w jaki sposób inteligentne istoty z odległych zakątków kosmosu miały wpływać na życie na Ziemi. Brzmi jak fantazja. A jednak…
Nati zaczyna zestawiać przekazy Punktu Pierwotnego z symbolami religijnymi i możliwościami kryjącymi się w znaku nieskończoności. Wyniki prowadzą ją do zaskakujących wniosków. Monstrancja, katolicka hostia i rozety witraży nabierają w jej interpretacji zupełnie nowego, naukowego znaczenia. 
Wkrótce jej odkryciami zaczynają interesować się służby wywiadowcze światowych mocarstw. Punkt Pierwotny nie jest już bowiem tylko postacią ze snów – materializuje się w laboratorium Nati. Jeśli można go schwytać  i wykorzystać jego cechy do zdobycia przewagi technologicznej, o jakiej dotąd nikomu się nie śniło.
Czy wielkie akceleratory cząstek od początku miały służyć czemuś więcej niż badaniu materii? Czy hipotetyczny Punkt Pierwotny jest tym, co kiedyś nazywano tachionem? I czym naprawdę jest technologia pozwalająca… drukować rzeczywistość? 
Rozpoczyna się polowanie. Na Punkt Pierwotny i na kobietę, którą sam wybrał.
Książka ma formę scenariusza filmu akcji science fiction, nad którym autor pracuje od 2026 roku i planuje go ukończyć w 2027 roku. Zawiera również zapis wizji sennych, które stały się punktem wyjścia do powstania tej historii.

Jolanthe Dee to pseudonim literacki Jolanty Długosz. Dla autorki pisanie jest nie tylko życiową pasją, lecz także sposobem radzenia sobie z codziennymi trudnościami.
Urodzona 6 czerwca 1975 roku w Przemyślu pisarka zmaga się z zespołem Klippela–Feila oraz lewostronnym niedowładem połowicznym. Porusza się o kulach, jednak nie przeszkadza jej to w rozwijaniu twórczości literackiej i dzieleniu się z czytelnikami bogatym światem własnej wyobraźni. W swoich utworach kreuje niezwykłe przestrzenie – liczne wyspy tworzące rozległy archipelag, otoczony bezkresnym oceanem i poddany działaniu tajemniczych sił natury.
Swoją przygodę z pisaniem rozpoczęła w 1996 roku. W 1997 roku  opublikowała na łamach gazety „Pogranicze” opowiadanie pt. „Kosmiczna podróż”. W kolejnych latach stworzyła nieopublikowany tomik poetycki „Biały ptak – szukając nadziei”, a także szereg powieści, dramatów i opowiadań.
Do najważniejszych utworów autorki należą:
- „Z lat młodości dziennik” (1996),
- „Gwiezdna podróż”, cz. I (1996),
- „Gwiezdna podróż”, cz. II (1997),
- „Zaginiony ptak we mgle” (1997),
- dramat „Szukanie przeszłości” (1997),
- „Nad brzegiem Nilu…” (1998),
- „Zaginione serce”, cz. I (1998),
- „Zaginione serce”, cz. II. Dalsze losy Samanthy (1999),
- saga „Samotny wędrowiec” (1996–1998, 2023),
- opowiadanie „Zaginiona zatoka Modern Talking. Toksyczni wojownicy” (1998, 2000),
- opowiadanie „Wspólne szczęście” (2000).
Twórczość Jolanthe Dee stanowi świadectwo niezwykłej wyobraźni oraz konsekwencji w realizowaniu własnej pasji literackiej pomimo życiowych ograniczeń i przeciwności losu.
W przygotowaniu:
- „Wzgórze 107. Tajny układ”, s. 330.
- „Wzgórze 107. Tajne akta”, s. 360.
- „Wzgórze 107. Finał”, s. 240.
- „Wyspa smoków”, s. 220.
- „Magiczna gwiazdka”, s. 220.
- „Samotny wędrowiec 2. Na szlaku Indian”
„Samotny wędrowiec 3. Kopalnia złota”

Pielgrzymka do Brukseli stanowi część planowanej wędrówki Drogą św. Jakuba do Santiago de Compostela. Autor podjął ją, aby podziękować Bogu za powstanie Unii Europejskiej, która – spośród znanych mu instytucji – najpełniej, choć oczywiście nie idealnie, realizuje ewangeliczne przykazanie miłości bliźniego. Chciał również wyrazić wdzięczność wszystkim, którzy przyczynili się do powstania Unii Europejskiej oraz do przystąpienia Polski do jej struktur.
W pierwszej części książki autor przedstawia argumenty przemawiające za tym, że Unia Europejska najlepiej realizuje najważniejsze ewangeliczne przykazanie. Druga część jest zapisem pielgrzymki do Brukseli i towarzyszących jej refleksji.

Emil Wąsacz (ur. 1945) – magister inżynier elektronik, minister Skarbu Państwa w rządzie Jerzego Buzka (1997–2000), przewodniczący NSZZ „Solidarność” Huty Katowice, prezes zarządu kilku spółek, m.in. Huty Katowice SA i Stalexport Autostrady S.A. Kierował również Dekanalną Poradnią Życia Rodzinnego. Z zamiłowania podróżnik dokumentujący swoje wyprawy w książkach i filmach. Fundator trzech oratoriów muzycznych będących protestem przeciwko łamaniu przykazania miłości bliźniego we współczesnym świecie.

Andrea Juříčková - czeska artystka multidyscyplinarna, poetka i malarka, która przez lata mieszkała i tworzyła w Polsce. W swojej twórczości łączy polską wrażliwość liryczną z czeskim spokojem i dystansem, a język polski traktuje jako główną materię literacką. Jest autorką koncepcji „syntezy słowa i obrazu”, w której malarstwo akrylowe dopełnia treści poetyckie.

"Pomiędzy światłem i ciszą" to jej debiutancki projekt autorski – intymny zbiór wierszy i obrazów tworzących opowieść o pamięci, przemijaniu i egzystencjalnych poszukiwaniach. Tom zawiera również kilka wierszy napisanych w języku czeskim.

Dwie historie. Dwie zbrodnie. Jeden motyw.
Czego człowiek jest w stanie się dopuścić, gdy pragnienie staje się silniejsze od sumienia?
ONA i ON otwierają serię „Weekend z Dreszczykiem” – cykl thrillerów psychologicznych, w których zbrodnia nie rodzi się z przypadku, lecz z ludzkich emocji, traum i pragnień. Każdy zestaw składa się z dwóch odrębnych powieści połączonych wspólnym motywem, ukazujących tę samą prawdę z różnych perspektyw.
Bo największe zagrożenie często nie kryje się w mordercy. Kryje się w człowieku, który pewnego dnia przestaje panować nad własnymi pragnieniami.

Na organizowany przez Króla Lwa Beztrockiego bal zaproszone zostały wszystkie zwierzęta z wyjątkiem Lisa Tomasza – tajemniczego osobnika, którego obecność jest w okolicy wysoce niepożądana. 
W miarę rozwoju wydarzeń rodzą się jednak podejrzenia, iż niechciany gość pojawił się na wielkiej uczcie. Z tego powodu powstaje zamęt, podczas którego w dziwnych okolicznościach giną kolejni goście, aż cała zabawa zamienia się w pełną chaosu rzeź. Czy to właśnie Lis okaże się odpowiedzialny za te zbrodnie? Czy zwierzęta zdołają rozwiązać ponurą zagadkę i przeżyć?… Być może się przekonasz, sięgając po tę nietuzinkową lekturę…
Czy można w pojedynkę zrobić tak wielkie przedstawienie, żeby nabrać cały świat?

Tomasz Racjan – początkujący pisarz. „Lis T.” jest jego drugą wydaną książką po thrillerze psychologicznym „Coś zjada bezdomnych”. Urodził się w 1994 roku, z wykształcenia jest inżynierem biotechnologii, a jego pasje to podróże, gotowanie i śpiew. Pisaniem interesuje się od dzieciństwa i planuje realizować kolejne projekty.

„Karma nie wraca, by Cię ukarać. Wraca po to, byś poczuł. Karma nie wraca po to, by nas ukarać, tylko po to, by nas obudzić". 

Dlaczego czyjeś słowa, gesty albo zachowania wciąż wytrącają Cię z równowagi? Co tak naprawdę pokazuje Ci życie, kiedy znów wracasz do tego samego bólu, lęku, złości albo poczucia odrzucenia, choć wydawało się, że ten rozdział jest już zamknięty? 
W tej książce Olga N. Stępińska pokazuje, że karma nie jest karą, a lustro nie jest wrogiem. Irytujące zachowania partnera, dzieci czy współpracowników to często lustra odbijające Twoje własne emocje, rany i brak postawionych granic. Nie znajdziesz tu psychologicznych sztuczek czy metod manipulacji. Zamiast tego otrzymasz historie z życia, ćwiczenia, arkusze pracy nad sobą oraz trzy kluczowe pytania, które otworzą Ci drzwi do pełnego uzdrowienia i wolności. Po przeczytaniu tej książki dowiesz się, co naprawdę odbija się w Twoim lustrze życia. 

Olga N. Stępińska jest matematyczką, która zagląda głębiej niż w liczby. Twórczyni numeroterapii, założycielka Szkoły Numerologii i Instytutu Numeroterapii, autorka cenionych publikacji, m.in. „Prawda zaklęta w liczbach” i „Podświadomość. Jak naprawdę działa”. Uczy jednej z najtrudniejszych rzeczy - rozumienia siebie i świata. Pokazuje, jak lęk, wstyd, relacje, pieniądze, rodowe wzorce i niewyrażone emocje wpływają na nasze decyzje. Dzięki wieloletniej pracy z ludźmi oraz praktyce buddyjskiej zrozumiała, że prawo karmy to nie mistyczna kara, lecz logiczna zasada przyczyny i skutku. Dzieląc się własnymi doświadczeniami i historiami z pracy z klientami, wyjaśnia, jak w praktyce działa zasada lustra - pokazując, że drugi człowiek zawsze nam coś odbija: nie tylko nasze obawy i blokady, ale też naszą siłę. Zrozumienie, że nasze działania mają konsekwencje, a powtarzanie tych samych schematów nie przyniesie nowych rezultatów, stało się dla niej kluczem do wolności. 

Ponad 300 historii. Ponad 300 spotkań. Ponad 300 małych prawd o życiu.

Nocą miasto wygląda inaczej. Kiedy większość ludzi śpi, inni wracają do domów, uciekają przed samotnością, świętują sukcesy, opłakują porażki albo po prostu szukają kogoś, kto przez chwilę ich wysłucha. Taksówkarz staje się świadkiem tych krótkich, niepowtarzalnych chwil.
Ta książka to nie tylko zbiór opowiadań. To panorama ludzkich losów i mapa ludzkich serc. Historie zaczynają się od zwykłego kursu przez miasto, lecz często kończą się niespodziewanym wzruszeniem, refleksją albo uśmiechem. Jest tu miejsce na absurd i humor, bo noc bez śmiechu nie byłaby prawdziwą nocą. Jest też miejsce na marzenia, rozczarowania, tęsknoty i nadzieje, które każdy z nas nosi w sobie.
To kronika miasta widzianego z przedniego siedzenia taksówki. Opowieść o ludziach, którzy coś zgubili lub odnaleźli – czasem klucze, czasem miłość, a czasem samych siebie.
Jedne historie rozbawią, inne poruszą, jeszcze inne na długo pozostaną w pamięci. Wszystkie są prawdziwe w tym, co najważniejsze – w emocjach, doświadczeniach i pragnieniach bohaterów.
Czytelniku, oddajemy w Twoje ręce ponad 300 opowieści. Każda jest inna. Raz słodka, raz gorzka, ale zawsze pełna życia. Od śmiechu do ciszy. Od przypadku do przeznaczenia. Od zwykłego przejazdu do małej prawdy o człowieku.

O wartości literackiej tego zbioru stanowią bez wątpienia dbałość o język i bogata, głęboko zakorzeniona w ciele metaforyka. Doświadczenia lękowe zyskują tu sugestywne miano „wyzwalacza czarnych wron”, a zamrożenie emocjonalne opisywane jest poprzez figury bieli i lodu. Dom staje się w tej poezji nieobecnością, synonimem wiecznego „byle-nie-tu”. Resztki bezpieczeństwa i tożsamości sprzed kryzysu pomagają ocalić jedynie drobne pamiątki – kotwice, takie jak stara gitara, ceramiczny talerz czy pamiętniki, pozwalające utrzymać pion w chaotycznej rzeczywistości.
Natasza Bednarek (fragment recenzji)

Sara Luiza Jaworska - na co dzień pracuje w branży nowych technologii medycznych. Między innymi dba o to, by sztuczna inteligencja w opiece zdrowotnej była godna zaufania. Potrafi przez godzinę weryfikować hipotezy, by w następnej zatracić się w pisaniu, salsie lub refleksji. Wiersze pisze od lat, gdzieś przy okazji, pomiędzy tymi wymiarami. Ma dziecko, które wywróciło jej życie – i teksty – do góry nogami. „Bez adresu” jest jej debiutem.