Fantastyka / Science Fiction

Szorstka przyjaźń między krainami Hildórien dobiegła końca. Pomiędzy Sautą a jej zamorskim sąsiadem wybuchła zawistna wojna. W Catalpii trwa bratobójcza walka o tron Wysokiego Klifu. W bractwie na Rogatej Górze zawiązuje się spisek, a cesarz zdaje się patrzeć na wszystko spokojnie z południa. Kiedy utarty porządek świata upada, Winrael, dowódca wojsk Sauty, decyduje się przywrócić stary ład. Nie zdaje sobie sprawy, że jest jedynie pionkiem w grze, a jego ruchy zostały już dawno zaplanowane przez Więźnia Oswobodzonego...

Plan Więźnia Oswobodzonego działa. Wprawiony w ruch mechanizm spisku wplątuje całe Hildórien w bezwzględny konflikt, a wzbierająca na północy burza skutecznie oddala wizję spokojnej przyszłości. Przepełniony wątpliwościami Winrael dostrzega, że w brutalnej rozgrywce, w środku której się znalazł, granice pomiędzy tym, co dobre, a tym, co konieczne, by odzyskać odebrany mu siłą dom, dawno się zatarły. Narastający w nim lęk przed nadciągającym starciem sprawia, że zaczyna rozumieć, iż zwycięstwo w czekającej go wojnie zależy od granic, które on sam przekroczy.

„Fantasy jak za starych dobrych czasów! Po raz kolejny Przemek Duda dostarczył kawał świetnej historii”. - hipogryf.pl

„Mroczne, pełne akcji fantasy, gdzie nic nie jest na pierwszy rzut oka oczywiste.  Polecam szczególnie miłośnikom twórczości Tolkiena”. - oliwolumin.pl

Wojna pochłonęła północ. Kiedy uczepione górskich stoków Aren-Din stara się przetrwać nawałę, przez Hildórien przetaczają się ostatnie echa planu Więźnia Oswobodzonego. Wydaje się, że każda decyzja dawno już została podjęta, a drogi zbiegają się ku wyznaczonemu celowi. Namiestnik cesarskiego tronu, oczekując zwycięstwa na dalekiej północy, przygotowuje się do ostatniej bitwy, jaką zamierza stoczyć. Wierząc w swoją wizję zjednoczenia wszystkich pięciu krain kontynentu, Winrael zaczyna rozumieć, że w swoich dążeniach jest osamotniony. Obawa przed najgorszym popycha go do ostateczności… działania zgodnie z planem.

W "Drogach donikąd" heroizm przeplata się z tchórzostwem, a przyjaźń ze zdradą. Dajcie się porwać tej historii i poznajcie dalsze losy Hildórien i jego mieszkańców. Polecam!

Rewelacyjne zamknięcie wciągającej trylogii. Tym trudniej żegnać się z jej bohaterami. Pozostaje nam nadzieja, że jeszcze się z nimi spotkamy.

Wiele światów, wiele wymiarów, wiele kultur, wielu bohaterów, a przy tym cały pejzaż cech ludzkiej osobowości. Lecz jedna wojna. Wojna o wpływy, władzę, bogactwo, lepsze życie obywateli. Co mają do powiedzenia świadkowie? Czy uda ci się rozwiązać zagadkę: kto jest kim i po czyjej stronie stoi, o co walczy? Wykryj szczegóły, łącz fakty, nie daj się zwieść tym, że zawsze dobro zwycięża.
"Wojna o wymiary" to powieść wielowymiarowa. Autor doskonale łączy świat realny ze światem fantastycznym, przeszłość z przyszłością. Lektura tej książki to doskonały wybór, nawet dla najbardziej wymagających czytelników. Nie nuży, a wciąga, zapewniając pokaźną dawkę inteligentnej rozrywki.

Jak wygląda świat, gdy wojna się kończy? Co dzieje się z bohaterami, gdy odgłosy walki cichną? Czy wygrana z wrogiem jest gwarancją „żyli długo i szczęśliwie”?

Merigold od dziecka marzyła o wyprawach w nieznane, o życiu bez nakazów i zakazów, w miejscu, gdzie sama mogłaby o sobie decydować. Przeprowadzka do dużego miasta zamiast wolności przyniosła jej pracę ponad siły i rozczarowanie wątpliwą moralnością tych, którzy winni stać na straży prawa. By ocalić porwaną przyjaciółkę, Merigold będzie potrzebowała wsparcia, ale każda przysługa rodzi dług wdzięczności. A czego może zażądać pozostały pośród żywych duch zmarłej Władczyni?

"Wymazane przeznaczenie" jest pierwszym tomem sagi pełnej magii i tajemnic. Intrygująca historia dwóch jaźni współdzielących jedno ciało trafi w gusta wielbicieli przygód, a wątki obyczajowe czynią opowieść lekką i przyjemną w odbiorze. Jeśli jesteście gotowi wyruszyć w podróż do krainy wyobraźni, towarzysząc Merigold w odkrywaniu prawdy o niej samej, sięgnijcie po tę książkę!

Nie każda wyprawa ma szansę rozpocząć się zgodnie z planem… Ta nieomal zakończyła się fiaskiem, zanim jeszcze się zaczęła. Ale w końcu wyruszyli. Uwięziony w żelaznym pancerzu – a i można rzec: w nazbyt korpulentnym ciele – rycerz, duchem obecny, ale gdzieś indziej, oraz skazany na jego towarzystwo i nieco nim przytłoczony giermek, który poprzysiągł sobie, że jakoś to wytrzyma i doprowadzi przedsięwzięcie do zakładanego przez króla finału… Owi dwaj śmiałkowie mają zdobyć dla króla Smocze Jajo, aliści droga pełna niebezpieczeństw może sprawić, że jego zdobycie okaże się zbyt trudne, a powrót mocno wątpliwy…


Krzysztof Owsiak powieść tę napisał, mając lat 18/19. Właśnie po zakończeniu kariery wyczynowego tenisisty, kiedy zaczynał pracę jako trener… Potem był równocześnie handlowcem, przez rok restauratorem na toruńskiej starówce, wokalistą zespołu progmetalowego, z którym nagrał płytę, dyrektorem tenisa w ekskluzywnych resortach na Malediwach i Mauritiusie, latał po tropikalnych krajach jako trener osobisty pewnej rodziny z Malezji, przez moment miał własną akademię tenisa, sprzedawał sprzęt warsztatom samochodowym, w tym systemy GPS, by w końcu, po latach zbierania rozmaitych doświadczeń, założyć własną firmę i z powodzeniem budować obiekty sportowe w Polsce i poza jej granicami. Przez cały ten czas powieść leżała w szufladzie, czekając na odpowiedni moment… i oto jest.

Od zawsze słyszała, że jej czyny niosą światu dobro. Z biegiem lat coraz trudniej było jej w to wierzyć. Dlaczego tak wielu musiało ginąć w imię pokoju? Cheng Liang Xi nie miała czasu, by odpowiedzieć sobie na to pytanie, ponieważ powierzono jej kolejną misję. Miała zniszczyć zło zatruwające sąsiadujący kraj. Zło zdolne wypaczyć nawet najczystszą energię płynącą przez świat. Jednak zadanie okazuje się trudniejsze, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać. Zwłaszcza gdy na drodze wojowniczki pojawia się bestia…

Odkąd sięgam pamięcią, piszę. Zaczęło się w szkole podstawowej. Pisałem wtedy w zeszycie. Była to opowieść z gatunku fantastyki. W szkole średniej zapełniłem kolejny zeszyt. Pisałem też mroczne wiersze. Pierwsze poważne, bo wydrukowane opowiadanie nosiło tytuł Thorn. Kiedy napisałem dwa kolejne o tym samym bohaterze, zrozumiałem, że mam przecież już rozdziały. Kontynuowałem więc wątek, jednocześnie tworząc opowiadania z gatunku fantasy-horror.
Moja pierwsza książka "Thorn" dojrzewała przez dwadzieścia kilka lat, czytana jedynie przeze mnie i kilku znajomych, bez końca modyfikowana. Wreszcie nadeszła możliwość wydania. Postawiłem wszystko na jedną kartę i wykonałem pierwszy, kosztujący mnie wiele emocji krok – napisałem do Wydawnictwa Poligraf. Potem wszystko potoczyło się tak szybko, że zanim ustąpił pierwszy dreszcz, książka, pięknie wydana, znalazła się na półkach w księgarniach.
"Za oknem mrok. Cisza wieczoru okala umysł swym skrzydłem jak anioł ciemności.
Ma w tym cel.
Musisz otworzyć pierwszą stronę. Zrób to. Wyciągnij dłoń, pozwól, by zatrzymał się czas…
Czy należy się bać? Nie wiem. Wiem za to z pewnością, że na jednym opowiadaniu nie skończysz, a cienie na ścianach się wydłużą…"
Dwa lata po pierwszej książce ukazała się moja kolejna praca – "Z mroku wykute". Pisana równolegle z pierwszą, także powstawała długi czas. Jestem amatorem w pisaniu, tym bardziej cieszę się, że dotarłem do pewnej grupy osób, którym na tyle przypadło do gustu moje pisanie, że pytają, czy będzie kontynuacja "Thorna". Być może tak się stanie. Czas pokaże, jaki obiorę kurs.
Dzięki uprzejmości Marcina Wasilkowskiego, który wykonał za „dziękuję” wspaniałą pracę, tworząc rysunki i okładkę wedle mojej wizji, opowiadania nabrały wyjątkowego klimatu.

Budzisz się rano i zastanawiasz: „Czy aby na pewno nie śpię?”. We śnie zawsze zacierają się granice rzeczywistości, a w niej przygotowania do balu zakłóca pojawienie się pewnych osób, o których chciano zapomnieć. Konieczne staje się rozbudzenie wspomnień, które mogą pomóc i pozwolą ukryć magię na kolejne stulecia.
W pierwszej części trochę innej historii świata zanurzysz się w niespełnionych pragnieniach i miejskich tajemnicach.
Ale jak je odkryć?
Oni nie mogą ci nic powiedzieć.
Musisz sobie przypomnieć…

Irena Wilk - urodzona w 2000 roku w Warszawie, miłośniczka górskich szlaków. Pisze od 15 lat, a wszystko zaczęło się od nieudanego rysunku lisa. „Sen to rzeczywistość, a koszmar nie istnieje” to pierwsza część książki z jej debiutanckiej serii „Za ostatnim światem”.

Młody książę Anewal Feryer na zlecenie ojca wyrusza w podróż po Leordrillu, aby zebrać trzynaście podpisów władców poszczególnych państw i zasiąść na tronie jako godny następca. Młodzieniec nie jest świadomy, że powierzona mu misja ma związek z Zakonem Księżyca oraz Zakonem Węża. Ich członkowie gotowi są zaryzykować życie, aby wejść w posiadanie tajemniczego artefaktu powiązanego z potężnym władcą – Apofrosem.
Nazywam się Oskar Lipiński. Jestem dwudziestoletnim mieszkańcem Niemiec. Polskę opuściłem w młodym wieku. Odkąd pamiętam, kocham czytać książki, jestem fanem magicznego świata J.K. Rowling i niepowtarzalnego Śródziemia Tolkiena.
Nigdy nie podejrzewałem, że dojdę do momentu, kiedy będę miał szansę pisać o sobie. Swoją pasję ujawniałem do tej pory na forach internetowych, udostępniając tam urywki opowieści o młodym Anewalu, który krąży po świecie i zwalcza zło. Jego historia dojrzewała w mojej głowie, a także w moim sercu – do czasu, aż trzy lata temu postanowiłem przestać żyć marzeniami i spróbować ją wydać. Projekt, który teraz nazywam „Zakonem Księżyca”, miał wiele określeń i twarzy, zanim stał się tym, czym jest obecnie. Zakończyłem niesamowitą historię Anewala Feryera, księcia Mon Virid, oraz Zakonu Księżyca. Liczę na to, że teraz czytelnicy będą mogli godzinami zgłębiać przygody ze świata Leordrillu, wyczekując kolejnych części.
Poza fantastyką ubóstwiam kryminały oraz dramaty. Podziwiam, jak realnie potrafią być oddane nasze najgłębsze lęki czy nawet fobie. Zamierzam wydać kryminał, ale to dopiero w przyszłości – obecnie dobro Leordrillu znajduje się na pierwszym miejscu!

Jest takie miejsce. Jest taki ląd. Wyspa Briau, poza którą, według wierzeń, nie ma już niczego. Kiedy do Agrana i Auliny Reivonsów przyjeżdża kuzynostwo, są świadkami zniknięcia ich opiekunki Kate Woderforst i napaści wilkołakopodobnych na ich własny dom w Groxie. Czy był to tylko sen, skoro wszyscy budzą się niespodziewanie w świecie zwanym Legerdą?

Homo Ilum 2. Początek ery wodnika to kontynuacja losów bohaterów, których poznaliśmy w Homo Ilum 1. Tajemnice Sumeru.

Wika właśnie złapała fazę na kolor czarny, hard rocka, „Akademię wampirów” i „Przerwaną lekcję muzyki”. Najbardziej wkurzają ją rodzice i szkoła – dokładnie w tej kolejności, a objawia się to postawą: nie mów do mnie, nie patrz, nie podchodź.

Dziewczyna, która nigdy nie powinna istnieć... Rodzice, którzy złamali prawo... Tylko śmierć może ją uratować przed ciągłym cierpieniem...