Literatura

Genowefa Domżalska jest Mazowszanką. Większą część życia spędziła w Polsce. Pod koniec lat osiemdziesiątych wyemigrowała do Kanady wraz z nieletnim synem. Bez znajomości języka angielskiego ze słabym francuskim nie poddała się trudnościom, z którymi przyszło się jej zmierzyć. Pełna optymizmu od zera rozpoczęła życie na zachodniej półkuli świata. W Kanadzie znalazła czas i miejsce na realizację swych marzeń. Los jednak chciał inaczej. Uległa nieszczęśliwemu wypadkowi, a jej ręka nie miała już nigdy pisać. I wówczas po raz drugi poczuła gorące pragnienie pisania. Usilnie walczyła z kalectwem i wygrała!!!

„W labiryncie przeszłości” to powieść, w której autorka opisuje bez retuszu spokojne życie na Wołyniu przed II wojną światową, gehennę okupacji i rzeź oraz trudy tułaczki, ujmując to w autobiograficzne ramy. Źródłem opowieści są przeżycia jej samej, jej rodziny, przyjaciół i znajomych. Jako dziecko była świadkiem wołyńskich wydarzeń i przedstawia je z własnej perspektywy. Te straszliwe doświadczenia odcisnęły się piętnem na jej życiu. Przetrwała jednak, podobnie jak jej rodzina, bo wierzyła w dobro i miłość. To właśnie bezgraniczna miłość i wspólnota serc łączyły ich w najpotworniejszych sytuacjach i ratowały, przeprowadzając przez ziemskie piekło do życia. Autorka pragnie tą powieścią zaświadczyć o prawdzie ludobójstwa na Wołyniu oraz sprowokować do dyskusji i gruntownego opracowania tego tragicznego fragmentu polskiej historii.

Historia młodej dziewczyny, która podczas wakacyjnych odwiedzin u dziadków zbliża się do nich, odkrywa rodzinne tajemnice, a co najważniejsze, znajduje miłość, może nie tylko wakacyjną... Książka to nie kolejne romansidło, to pretekst,
by cofnąć się do wspomnień z lat młodzieńczych, szalonych pomysłów, pierwszych uniesień miłosnych... Przychodzi czas, kiedy potrzebujemy chwili wytchnienia, sięgnięcia po lekturę, którą czyta się szybko i przyjemnie, dlatego jest warta uwagi wymagającego czytelnika.

Jest to książka o życiu i różnych jego aspektach. Opowiada o wielkich stratach, żałobie, samotności, ale też o prawdziwej miłości, wytrwałym dążeniu do celu i szczęściu.
To historia młodej dziewczyny Leny, która w traumatycznych okolicznościach traci matkę i zostaje sama. Wyrwana z bezpiecznego azylu i beztroski uczy się życia od nowa. Ze zbuntowanej nastolatki musi szybko przemienić się w młodą kobietę odpowiedzialną za siebie i nie tylko. Samotna i nieszczęśliwa zakochuje się bez pamięci w chłopaku z sąsiedztwa, który mimo iż wydaje się odwzajemniać jej uczucia, okazuje się zupełnie niedostępny, a chwilowe szczęście dokłada jej jedynie rozterek i problemów.
Ale życie jest nieprzewidywalne i pełne niespodzianek. I chociaż ten związek od początku skazany jest na porażkę, to los ciągle rzuca ich sobie w ramiona. A miłość Leny do Kamila potrafi przetrwać wszystko. Mimo iż obydwoje z Kamilem starają się wręcz zniszczyć to, co ich łączy, to czy można wygrać z przeznaczeniem...?

Magdalena Karczewska, urodzona w 1980 roku w Jeleniej Górze. Szczęśliwa żona i mama, od ośmiu lat mieszka wraz z rodziną w Niemczech.
"W otchłani życia" to jej pisarski debiut. Zawsze marzyła o tym, aby wziąć do ręki własną książkę. Jak widać, marzenia się spełniają...

W wieku 33 lat Jolanta Gorawski Zalewska wchodzi na drogę wewnętrznego przebudzenia. W tej książce opisuje ona swoje przeżycia, stosunki z Bogiem, jej zmagania i miotanie się w poszukiwaniu sensu życia i swojego miejsca w świecie.

Książka pełna dobra, ciepła i miłości oplecionej siecią nieprzewidywalnych sytuacji, zagrożeń i traumatycznych wydarzeń z życia młodej kobiety.

"W pułapce kobiecości" to zbiór esejów skierowanych do nas – kobiet – znajdujących się na różnym etapie życia.

Atrakcją pobytu dzieci na wsi jest piątka szczeniaków, które trzeba odchować a potem zdecydować o ich dalszym losie.

Lata 70. XX wieku.
Życie w Rzeczypospolitej Polskiej toczy się swoim rytmem. Elektrownia atomowa w Żarnowcu, zamieszki studenckie, niemieckie prowokacje w Prusach i odwilż w stosunkach z Polską Rzeczpospolitą Ludową to tematy dnia codziennego.
Dla Adama Kabata, biznesmena z Elvis City, nawiązanie kontaktów handlowych ze wschodnim sąsiadem to wielka szansa i zarazem ostatnia deska ratunku. Pozyskanie nowego rynku zbytu okazuje się jednak prawdziwą drogą przez mękę. Zebranie pieniędzy na łapówki to pierwszy z wielu problemów. Później wcale nie jest łatwiej. Wyprawa do PRL jedynie na początku przebiega według założonego planu. Sprawy szybko się komplikują, a do gry wchodzi wielka polityka.
Poznaj alternatywny świat, w którym dwa państwa polskie pomimo dzielących je różnic próbują znaleźć nić porozumienia.

Otto Rotten, młody oficer elitarnej dywizji pancernej Waffen-SS Leibstandarte Adolf Hitler, bohater wojenny i żołnierz oddany Trzeciej Rzeszy, podczas trwania jednej z najważniejszych bitew drugiej wojny światowej dowiaduje się o tragicznej śmierci żony oraz dzieci. W trakcie żałoby krewniak Ottona Karl Rotten, pełniący służbę w obozie koncentracyjnym Auschwitz, namawia kuzyna do odwiedzin. W obozie całkowicie obojętny na los nowo przyjętych więźniów Otto w pewnym momencie dostrzega wśród skazanych na śmierć łudząco podobną do jego zmarłej córki Polkę żydowskiego pochodzenia. Mężczyzna, owładnięty rozpaczą po stracie ukochanych oraz oszołomiony zbiegiem nieprzewidzianych wydarzeń, decyduje się na krok, który całkowicie odmieni jego życie.

Dwie historie. Dwie zbrodnie. Jeden motyw.
Czego człowiek jest w stanie się dopuścić, gdy pragnienie staje się silniejsze od sumienia?
ONA i ON otwierają serię „Weekend z Dreszczykiem” – cykl thrillerów psychologicznych, w których zbrodnia nie rodzi się z przypadku, lecz z ludzkich emocji, traum i pragnień. Każdy zestaw składa się z dwóch odrębnych powieści połączonych wspólnym motywem, ukazujących tę samą prawdę z różnych perspektyw.
Bo największe zagrożenie często nie kryje się w mordercy. Kryje się w człowieku, który pewnego dnia przestaje panować nad własnymi pragnieniami.

Stefan Tycjan Tyczyna – urodził się w 1954 roku w Łaziskach Górnych, ale od blisko 30 lat mieszka poza krajem. Po swoich debiutanckich publikacjach w prasie krajowej, jak też w literackiej prasie niemieckiej i angielskiej został w 1997 roku finalistą Europejskiego Konkursu Fundacji „Pegaz” z Hamburga. W 2001 roku kilka jego wierszy zamieszczono w milenijnej amerykańskiej edycji Antologii poezji emigracyjnej. Jego liryki znalazły się również w antologii Być pisarzem i poetą – Proza i poezja 2000 (Gliwice–Frankfurt), w antologii Wierszobranie.

Urodziłam się w Paryżu. Skończyłam filologię polską. Od kiedy pamiętam, literatura była moją pasją. Debiutowałam fragmentem prozy w poznańskim „Nurcie” w 1967 r. Brałam udział w konkursach literackich, zdobywając I nagrodę w dziedzinie poezji i III w dziedzinie prozy w ogólnopolskim konkursie „Nad Kamienną”, wyróżnienie „O Laur Miedzianego Amora”, III nagrodę za powieść „Wędrowne ptaki”, która była owocem doświadczeń z dzieciństwa, wydaną w zbiorze „Z tamtej strony drogi” przez Wyd. Spółdzielcze w 1989 r., II nagrodę za  „Oazę” w Międzyuczelnianym Ogólnopolskim Konkursie „O Bursztynowy Kwiat Magnolii” w 1987 r. oraz nagrody w licznych konkursach poetyckich i literackich organizowanych lokalnie. Drukowałam też drobne opowiadania w gazetach o profilu literackim i społecznym. Niektóre z nich znalazły się w zbiorze „Czarne i złote” wydanym w 2018 r. W sprzedaży jest również tom opowiadań „Kocie szlaki”, powieść „Tygiel”, a w marcu pojawiły się w księgarniach internetowych moja kolejna powieść „Sprzężenie zwrotne” i bajka dla dzieci „O czym mówiła Sroczka Szaławiła”.  W przygotowaniu do wydania są: powieść „Medea z kraju Lechitów” oraz opowieść biblijna „Samotność” będąca wynikiem długich duchowych przemyśleń.

Kiedy w gabinecie Janusza, szefa działu w biurze projektów, zjawiła się Kornelia w sprawie pracy, ten uświadomił sobie, że dziewczyna jest nie tylko piękna i mądra, lecz także wygląda jak wyjęta z jego marzeń. On, jeżdżąc po świecie na kontrakty, nie miał czasu na życie prywatne i nigdy nie wierzył w miłość od pierwszego wejrzenia, a teraz po prostu się zakochał. Od tamtego dnia ciągle o niej myślał. Kiedy Kornelia zaczęła pracować, widząc, jakie ona ma powodzenie, stwierdził, że nie ma szans u takiej pięknej dziewczyny, młodszej od niego o ponad dwanaście lat, i postanowił się odkochać. Wysyłając Kornelię na kontrakty, chciał, żeby była jak najdalej od niego, pragnął się od niej odsunąć. Nie potrafił jednak i coraz intensywniej pojawiał mu się przed oczami jej obraz. Śniło mu się, że śpi w jego ramionach, a on rano całuje ją na dzień dobry. Postanowił więc być dla niej niemiły, obcesowy i zrobić wszystko, żeby zabić w sobie tę miłość. Kornelia w stosunku do niego też zachowywała się inaczej niż wobec innych. Dla kolegów była miła i uśmiechnięta, a dla Janusza zarozumiała i impertynencka. Mimo to zamiast się odkochać Janusz darzył ją coraz większą miłością, której nie miał odwagi wyznać. Dopiero kiedy Piotr, zastępca i przyjaciel Janusza, widząc, jak tych dwoje się do siebie odnosi, powiedział mu, że jego zdaniem on i Kornelia czują do siebie to samo i tak samo tłamszą to w sobie złością, ironią i arogancją, Janusz zaczął się zastanawiać. Czyżby tak było naprawdę? Czyżby Kornelia też darzyła go uczuciem, ale nie chciała tego okazać?


Wiesława Wielowska-Duda (ur. w 1951 r.), z zawodu inżynier automatyk, przez ponad czterdzieści lat pracowała jako projektant, programista i rozruchowiec systemów sterowania i wizualizacji instalacji automatyki procesowej i inteligentnych obiektów. Jeszcze w czasach szkolnych autorka chciała zostać dziennikarką albo pisarką. Mimo iż wybrała inny zawód, który dostarczył jej wielu satysfakcji i sukcesów, marzyła o napisaniu książki. Jednak rodzaj pracy, częste bliskie i dalekie wyjazdy służbowe spowodowały, że musiała odłożyć realizację tego marzenia do zakończenia kariery zawodowej. W 2018 roku zadebiutowała książką „Drugie życie Wiktorii”, opisującą mroczną tajemnicę rodziny wplecioną w wątek kryminalny.
Książka „Wielka miłość” jest drugą powieścią autorki i prowadzi czytelnika przez świat pięknej i niezwykłej miłości, niespotykanej w XXI wieku.

Mój biogram zawarty jest w części narracyjnej, uważny czytelnik może odróżnić prawdę od fikcji. A właściwie, co to jest prawda? Urodziłem się w 1951 roku w Poznaniu… Jestem byłym żołnierzem zawodowym, obecnie na emeryturze.