Literatura

Życie w USA i to jeszcze wtedy, gdy buszowali tam kowboje i niedobitki Indian, gdzie sprawność fizyczna, umiejętność posługiwania się bronią i wymierzanie sprawiedliwości na własną rękę były uznawane za atrybuty prawdziwego mężczyzny, zachwycało młodych ludzi.

To książka na pewno nie dla ortodoksów religijnych, nie dla wyznawców PiS-u czy „religii smoleńskiej”, dla których będzie solidnym policzkiem, ani też dla osób mówiących, że „aborcja jest OK”. Nie dla wojujących feministek ani zacietrzewionych osób ze środowisk LGTB. Nie dla kiboli, nazioli i podobnych oszołomów.

Główny bohater o imieniu Vodimore posiada niezwykłą umiejętność wchodzenia w cudze sny. Pewnego razu spotyka kogoś, kto proponuje mu współpracę, dzięki której swoje zdolności może rozwijać i wykorzystywać w szlachetnym celu ratowania z opresji innych.

Prawdziwa historia polskiej księżniczki, władczyni wikingów. Historia o miłości, grze o tron, walkach, zdradzie, śmierci, rodzinie i przyjaźni. Historia o początkach Polski, kształtowaniu się Europy i w rezultacie Twojej dzisiejszej rzeczywistości.

Nati Ciasteczko, młoda polska naukowczyni badająca cząstki elementarne, zaczyna doświadczać niezwykłych wizji sennych. Odsłaniają one przed nią nieznaną dotąd strukturę kosmosu – rzeczywistość ukrytą głębiej niż wszystko, do czego zdołała dotrzeć współczesna nauka.
W snach Nati pojawia się niewielka istota nazywająca siebie Punktem Pierwotnym. Opowiada jej nieznaną historię wszechświata i ludzkości oraz ujawnia, w jaki sposób inteligentne istoty z odległych zakątków kosmosu miały wpływać na życie na Ziemi. Brzmi jak fantazja. A jednak…
Nati zaczyna zestawiać przekazy Punktu Pierwotnego z symbolami religijnymi i możliwościami kryjącymi się w znaku nieskończoności. Wyniki prowadzą ją do zaskakujących wniosków. Monstrancja, katolicka hostia i rozety witraży nabierają w jej interpretacji zupełnie nowego, naukowego znaczenia. 
Wkrótce jej odkryciami zaczynają interesować się służby wywiadowcze światowych mocarstw. Punkt Pierwotny nie jest już bowiem tylko postacią ze snów – materializuje się w laboratorium Nati. Jeśli można go schwytać  i wykorzystać jego cechy do zdobycia przewagi technologicznej, o jakiej dotąd nikomu się nie śniło.
Czy wielkie akceleratory cząstek od początku miały służyć czemuś więcej niż badaniu materii? Czy hipotetyczny Punkt Pierwotny jest tym, co kiedyś nazywano tachionem? I czym naprawdę jest technologia pozwalająca… drukować rzeczywistość? 
Rozpoczyna się polowanie. Na Punkt Pierwotny i na kobietę, którą sam wybrał.
Książka ma formę scenariusza filmu akcji science fiction, nad którym autor pracuje od 2026 roku i planuje go ukończyć w 2027 roku. Zawiera również zapis wizji sennych, które stały się punktem wyjścia do powstania tej historii.

,,Lubię walczyć, zatem wypowiedziałam wojnę chorobie afektywnej dwubiegunowej. Nie jestem jednak przekonana o prawidłowości tej diagnozy” – przyznaje Olka, bohaterka tej książki. Interesuje się psychiatrią, kocha podróże i żyje głównie po to, aby odnajdywać sens. Autorka odczuwa ogromną radość z chwil, które niesie czas zdrowia psychicznego. Na tle wartkiej akcji niepozbawionej elementów humoru przekonacie się, że z życia można zrobić wielki bal, pomimo wszystko. Rozbujałe życie seksualne, spontaniczne podróże, ataki paniki, stany depresyjne, wstyd i przeogromna radość z istnienia. O tym jest książka, którą trzymasz teraz w dłoniach. Spektakularność to doskonałe słowo na określenie walki ze spektrum ChAD, bo życie w poczuciu bycia gorszą jest trudne i wymaga wiary w siebie.

Aleksandra Nowak – autorka bloga wagaryaleksandry, otwarta na ludzi i świat, lubi pomagać i wspierać. Staje w obronie słabszych, odważna, przebojowa, wrażliwa aż za… Kocha smakować życie, nie znosi rutyny i nudy, wieczna wojowniczka. Na przekór szaremu, nudnemu życiu poszukująca miłości tej najgorętszej, najogromniejszej.

„W labiryncie przeszłości” to powieść, w której autorka opisuje bez retuszu spokojne życie na Wołyniu przed II wojną światową, gehennę okupacji i rzeź oraz trudy tułaczki, ujmując to w autobiograficzne ramy. Źródłem opowieści są przeżycia jej samej, jej rodziny, przyjaciół i znajomych. Jako dziecko była świadkiem wołyńskich wydarzeń i przedstawia je z własnej perspektywy. Te straszliwe doświadczenia odcisnęły się piętnem na jej życiu. Przetrwała jednak, podobnie jak jej rodzina, bo wierzyła w dobro i miłość. To właśnie bezgraniczna miłość i wspólnota serc łączyły ich w najpotworniejszych sytuacjach i ratowały, przeprowadzając przez ziemskie piekło do życia. Autorka pragnie tą powieścią zaświadczyć o prawdzie ludobójstwa na Wołyniu oraz sprowokować do dyskusji i gruntownego opracowania tego tragicznego fragmentu polskiej historii.

Carson dokonuje mistrzowskiego zadania wyjaśnienia Pisma Świętego, tak że osoba, która nigdy nie otworzyła Biblii, jest zdolna ją zrozumieć. Jednocześnie ci, którzy wzrastali na nauce Biblii, znajdą wartościowe i oczywiste prawdy, które poprowadzą ich do głębszego wielbienia i poczucia wielkości Boga, któremu służymy.

"Bielszy odcień ciemnEgo" (Sedno symboliczne)
Oryginalna, pełna humoru opowieść terapeutyczna w filozoficzno-muzycznej narracji. Mnogość wielobarwnych postaci towarzyszy na co dzień doświadczonemu życiowo bohaterowi.
Dwudziestoletni hazardziści i fonoholicy, trzydziestoletni lekomani, czterdziestoletni narkomani, pięćdziesięcioletni seksoholicy oraz sześćdziesięcioletni alkoholicy stąpają przez wiele dni po tej samej, mytej codziennie, nawierzchni. Ich katharsis! Psychologiczne obserwacje życiowe i emocjonalne relacje uzupełniają surrealistyczne, symboliczne wizje. Sanacyjna całość znalazła się w scenerii ośrodka zamkniętego…Klimatycznego Kościoła zielonoświątkowEgo!
Krytyk nie/pokorny

Opresyjna rodzina, dramat dziecka i trauma przeniesiona w dorosłe życie. Przejmujący obraz dziecka malującego czekoladą na lustrze marzenie o byciu ładną dziewczynką zostaje w pamięci. Powieść o dwóch pokoleniach, napisana z ogromną wrażliwością na drugiego człowieka. Opowiada o młodych ludziach, ich radościach, problemach i miłosnych dylematach. A wszystko to z tajemnicą rodzinną w tle.
Polecam - Maria Żywicka-Luckner

Aneta Borewicz z zawodu jest plastykiem. Zadebiutowała w „Literackim Głosie Nauczycielskim”. Autorka utworów poetyckich, powieści, opowiadań i reportaży o warszawskiej Pradze. Jej „Studnia” i „Dom nad przepaścią” zostały nagrodzone i opublikowane w zbiorze science fiction „Pigmalion fantastyki”. Laureatka wielu konkursów literackich. Członek ZAiKS-u.

"Zapiski z drugiej strony lustra" Violetty Kostiw układają się w spójną, wielowarstwową opowieść o kobiecości, bez idealizowania – przeżytej, doświadczonej, czasem złamanej, a jednak nieustannie się odradzającej. To poezja intymna, zanurzona w emocjonalnych konkretach codzienności, a jednocześnie próbująca uchwycić to, co często ulega ulotności: pamięć, stratę, miłość i wewnętrzną siłę. 
Agnieszka Krizel
MOTYL literacki

Ta powieść, przypominająca nieco marzenie senne, porusza nie tylko kwestie dotyczące siły pieniądza, pragnienia władzy czy polityki, lecz także wielkiej namiętności. Barwny i żywy język przeplatany neologizmami dodaje tej opowieści uroku.
Świat przedstawiony niejednokrotnie ociera się o granice absurdu i groteski. Nieposkromiona wyobraźnia Marka – głównego bohatera, którego przybysze z innego świata obdarzają niezwykłą mocą (może prawie wszystko) – sprawia, że podczas lektury nie da się pohamować śmiechu.
Mamy tu też wątek polityczny. Marek, jako patriota, postanawia wykorzystać swoje supermoce, żeby pomóc ojczyźnie. „Wujek zza Wielkiej Wody”, „ten kraj”, „małe sprytne”, „Bojar”, „Olimp” – te słowa klucze będzie musiał rozszyfrować czytelnik, żeby zrozumieć główne przesłanie powieści. Tekst w humorystyczny sposób prezentuje motyw "theatrum mundi" – teatru świata, w którym zwykły człowiek jest tylko marionetką w rękach „silniejszych”. O jego losach nie decydują sprawiedliwe i mądre rządy, lecz czyjeś „egoistyczne” pociągnięcia za sznurki.

Karolina, młoda kobieta, rzuca renomowane studia w Polsce i postanawia przeprowadzić się do Stanów Zjednoczonych w tajemnicy przed rodzicami, którzy właśnie od lat tam mieszkają. Żądna nowych doznań, dalekiego świata, zagranicznej kariery oraz wielkiej miłości wyrusza w nieznane. Opowieść ta wzrusza, bawi, a zarazem pokazuje kawałek życia na emigracji, które bywa bardzo zaskakujące.

Paula Tarnacka - dekoratorka wnętrz z licencją międzynarodową, sprzedawczyni materiałów budowlanych zamieszkała na stałe w Stanach Zjednoczonych, która pewnego dnia postawiła wszystko na jedną kartę i postanowiła spełnić swoje marzenie o zostaniu pisarką. Zaczęła od pamiętników jako mała dziewczynka, potem były krótkie artykuły dekoratorskie, w końcu odważyła się wyjść naprzeciw pragnieniom. Swoimi książkami chce motywować do walki o siebie i spełnianie ukrytych marzeń. Wierzy w to, że każdy człowiek powinien wsłuchać się w głąb siebie i uwierzyć, że może więcej niż podpowiada mu umysł.

Książka opowiada o zmianie w życiu Marii, zabieganej menedżerki dużej korporacji, której  otaczający świat nie mógł długo zrozumieć, a stereotypowe myślenie środowiska przyspieszyło jej decyzję. Bohaterką jest wykształconą kobietą, o wysokiej pozycji zawodowej, nagradzaną i chwaloną przez prestiżową prasę.
Maria krąży między ukochaną wyspą a wielkomiejskim życiem. Zauroczona błękitem wód i nieba oraz blaskiem słońca próbuje sobie wytłumaczyć niedorzeczność marzeń przez kilka dobrych lat. Kocha sukces i modny w świecie blichtr, ale ucieka tam, gdzie czuje więź z naturą, ludźmi i tym, czego sama nie potrafi zdefiniować. Tajemniczy magnes w sposób nieokiełznany przyciąga ją do świata, który znała tylko z wakacji. Maria uchyla rąbki pracy zawodowej i życia prywatnego, przeplatając to pobytami na wyspie.
Niczym strzała przebija na wylot tarczę ludzkich wątpliwości i zamienia je w wolę projektowania. Jest przykładem wiary w siebie i umiejętności zarządzania nie tylko wielką korporacją, ale i własnym życiem. Czy można zamienić blichtr na prostotę, zanurzając się w falach namiętności? Oddana matka, zakochana w swojej rodzinie, lubiana przez przyjaciół nagle ulega emocjom na nowej ziemi. Zrzucając czarne szpilki, odczarowuje Kopciuszka. Życiu rzuca wyzwanie, by móc być sobą, a nie tą, której oczekiwał świat.

O autorce:
Zapytała mnie przyjaciółka:
– Ile jest ciebie w twojej książce?
– Nie ma mnie. Są tylko moje emocje, uczucia, myśli, wrażenia, moja radość, dusza, wolność, moje pragnienia.
– Jak to? – zdziwiła się.
– Tak to. Tło książki jest bliskie mojemu życiu i stanowi kanwę dla moich przemyśleń. Chciałabym, by każdy, kto ją przeczyta, mógł zweryfikować swoja strefę komfortu z prawdziwymi, ukrytymi głęboko pragnieniami, przed którymi czuje lęk.
– Czy pisałaś o sobie?
– W pewnym sensie tak. Zmęczona kieratem, związana schematami, systemami, procedurami i niegodząca się na stereotypy, z nieustającym poczuciem wolności własnej, nie szukając, znalazłam powód, który oderwał mnie od „niby wspaniałego” życia, kariery i wszelkich przywilejów. Porzuciłam wielkie miasto, blichtr związany z pracą zawodową, kładąc na szali siebie samą przeciw sobie samej.
– Która wygrała? – zapytała.
– Przeczytaj i potem zapytaj się siebie: czy jest szansa na twoją własną wygraną?

Losy pięknej Azy wędrującej z taborem Romów nieoczekiwanie splatają się z losami młodego Tadeusza, panicza wychowywanego w arystokratycznym polskim dworze, dając początek rodu, którego potomkowie borykają się z nieżyczliwym im światem i usiłują przetrwać najgorsze momenty zarówno osobistych tragedii, jak i ogólnoświatowych kataklizmów. Czy młodziutkiej Romie, wykształconej przez ojca w duchu patriotyzmu, miłości do ludzi i natury, a także przejmującej tradycje babki – romskiej zielarki, uda się wychować własne i przygarnięte dzieci w spokojnym, pełnym mądrości i ciepła domu? Czy los będzie nieco bardziej łaskawy dla wnuka Romy, Włodzimierza, i pozwoli jego rodzinie przetrwać okrutne lata II wojny światowej? Do jakiego stopnia zdoła on otrząsnąć się z czasu przeżytego w obozie zagłady Auschwitz? A może odzyskana przez Polskę wolność okaże się zbawienna dla tego rodu lub, przeciwnie, przypieczętuje jego los?
W powieści poruszono odwieczne pytania, które staramy się zgłębić podczas naszej wędrówki na ziemi. Jak bardzo ludzkie życie jest w rękach nas samych, a w jakiej mierze jest uzależnione od okoliczności zewnętrznych, w których przychodzi nam żyć? A może należy się poddać zamiarom Boga, wierząc, że to właśnie Jego wola determinuje każdą sekundę życia człowieka?