Literatura

Kawałki rozsypanego serca należy pozbierać w całość, inaczej nie będzie dobrze działać ani kochać. A ono nawet okaleczone bije mocno przy wspomnieniach gorącego lata na pięknej Krecie. W tej historii wypielęgnowany salon staje się świadkiem rozmów kobiet szukających sposobu na porozumienie się ze swoimi mężczyznami i nieraz rozbrzmiewa głośnym śmiechem. Trzeba po prostu ruszyć w świat, aby znaleźć swoje szczęśliwe serce.

Przedstawiam Szanownym Czytelnikom tautogramowe powiastki satyryczno-filozoficzne. Utwory składają się ze stu słów, a każdy kolejny wykorzystuje inną literę alfabetu. Z pisania tych tekstów czerpię radość, a czasami przemycam w nich  – dosadnie lub w sposób zawoalowany – swój stosunek do otaczającego nas świata.
Jako satyryk z zacięciem filozoficznym identyfikuję się ze szkołą starożytnych cyników odrzucających obowiązujące normy i wartości w imię kreowania dobrego życia i osiągania szlachetnych cnót ludzkich, nie wiążąc swej postawy z pejoratywnym i stereotypowym pojmowaniem współczesnego cynizmu jako przejawu nihilistycznych zapędów. Jako 56-letni inowrocławianin drepczę po eliptycznym globie, starając się dostrzegać istotę jestestwa człowieka w kontekście tego, że absolutnie wszystko jest względne, z wyjątkiem bezwzględnej walki klas. Moje dotychczasowe sukcesy literackie to zwycięstwa w dwóch konkursach „Biesiady z uśmiechem satyra” w inowrocławskich ośrodkach kultury.
"Ywynymynty" są moim debiutem pisarskim, mam nadzieję, że przypadną P.T. Czytelnikom do gustu i wzbudzą zadumę nad paradoksem, a zarazem pięknem istnienia wszystkiego, co żyje.
Andrzej Urbański
 

Nie, nie o poświęceniu, nie o szczęściu powinien człowiek myśleć czy mieć je na uwadze w życiu, ale o spełnieniu w nim swojego obowiązku. Moją powinnością była opieka do samego końca nad mamą i obowiązkiem był ślub z Wandą, a teraz dbanie o całą rodzinę. W przeciwnym wypadku nie tylko nie miałbym spokojnego sumienia i nie mógłbym beztrosko żyć, ale musiałbym siebie uważać za człowieka niskiego, upadłego, na którego nie mógłbym bez wyrzutu patrzeć w lustrze każdego dnia. Byłbym tą kurą, która nigdy nie dotknie swoim skrzydłem chmury. I nie byłoby nawet mowy, aby cieszyć się swoimi osiągnięciami, sukcesami, słowem – nie mógłbym normalnie żyć. Przecież tam na górze wszystko to widzą i wiedzą, nawet jeżeli stamtąd słychać tylko tajemną ciszę. Jest wiele takich chwil w życiu, kiedy prawda zagląda nam w oczy i pyta, co my z nią zrobimy. Nasza młoda natura ciągnie do swobody, często bierze nad nami górę jak wiosna nad zimą, ale później zaczynamy doskonale rozumieć, że najważniejsze w życiu jest spełnienie swojego obowiązku. Nieraz jest to bardzo trudne i żeby go spełnić, trzeba wielu wyrzeczeń, czasem nawet trzeba poświęcić królową.

Amelia – bohaterka rozdziałów 4, 9 i 12: OK, no... powiem ci, że podobała mi się... Wstęp bardzo fajny... stosunki z kobietami też... detaliczne, ale z klasą, bez niesmaków i większej wulgarności... Czyta się lekko, trochę ironiczna, sympatyczna momentami książka... Uśmiałam się, zawstydziłam, czytając ją, więc odczucia same pozytywne... Szczerze!

Joanna – bohaterka rozdziału 1: Dla mnie bomba, szybko wciąga... Gdy czytałam zdanie po zdaniu, aż mi serducho waliło, po prostu czad!

"Miłość Witolda" jest kolejną książką autora – to historia miłości nieśmiałego Witolda – marzyciela z prowincji – do wiejskiej dziewczyny, która pragnie zostać malarką. Po długich, wielokrotnych i nieudanych próbach poznania dziewczyny – o imieniu Ola – Witold wreszcie przypadkiem ją spotyka, poznają się i przeżywają wspaniałą, pełną wielu zaskakujących zwrotów miłość. Są ze sobą szczęśliwi, jednak Ola wciąż pragnie być uznaną malarką i kiedy spotyka chłopca z miasta, który także maluje, drogi jej i Witolda się rozchodzą, by po wielu latach znów się spotkać...

Ryszard Wójtowicz – rocznik 1953, autor wspaniałej powieści "Potrójny układ", w której bohater zaplątany pomiędzy miłością, pracą i rodziną zmuszony jest dokonywać w życiu trudnych wyborów. "Potrójny układ" to tajemne aleje miłości uczciwego i zaradnego w pracy mężczyzny, kochającego męża i syna, któremu układ zabiera wszystko.

Nigdy nie czytałam o tak pięknej miłości. (Kasia M. z Krakowa – lat 19)
Czy to możliwe, że może istnieć taka miłość? (Kinga L. z Lublina – lat 21)
Czytałem całą książkę z zapartym tchem. (Janusz K. z Gdyni – lat 18)
Po koniec książki płakałem z żalu nad Witoldem. (Olek W. z Kielc – lat 20)
A więc tak wygląda prawdziwa miłość. (Joasia K. z Kęt – lat 18)
Zrozumiałam, że żyć to znaczy kochać. (Anna K. z Warszawy – lat 23)

Opowieść ta zawiera dzieje (trochę ubarwione) wiernego wielbiciela piwa, ale nie tylko jego, oraz zmieniającej się sytuacji politycznej w Polsce. Niejako w tle siermiężna i szara epoka peerelowska z elementami stanu wojennego przekształca się w tragiczny upadek PRL-u i kolejno w epokę nieporadnych pierwszych decyzji władz nowego państwa oraz w początek tzw. kapitalizmu w Polsce, pierwszych kroków i pierwszych błędów aktualnych zwycięzców.
A Scypion? Scypion to barwna postać, jego życie zawiera wiele niesamowitych przygód powiązanych z piwem i nie tylko z piwem. Cała jego historia rozgrywa się we Wrocławiu i w kilku dolnośląskich miastach, ale może dziać się w każdym innym miejscu, nawet najmniejszym, w Polsce. Scypion mógł być wszędzie i wszędzie mogła być jego kultowa pijalnia piwa „Bajka”.

Czy jest na świecie ktoś, kto by nie chciał być szczęśliwy? Nie ma takiego! Współczesny świat mówi: Bierz sprawy w swoje ręce, bo wszystko zależy od ciebie. Doświadczony życiem powie: Przecież to jest kłamstwo, bo od człowieka zależy dużo, a jednocześnie bardzo mało. Jest ogrom możliwych zdarzeń, na które człowiek nie ma żadnego wpływu.
Współczesny człowiek zapomina o Bogu, który z wielkiej swej Miłości stworzył człowieka i dla niego ten przepiękny świat. Chce mu zapewnić nie tylko szczęście wieczne, ale także szczęście na tym świecie, trzeba jedynie w Niego uwierzyć i Mu zaufać.

Wszyscy ludzie mają instynkt mordercy, w końcu jesteśmy drapieżnikami. Ale większość z nas potrafi nad tym panować, schować tę pierwotną chęć mordu w odległych czeluściach umysłu, przykryć ją kodeksem moralności, dobrego wychowania i obowiązujących norm społecznych. Lecz czasami u niektórych ludzi potrafi przebić się przez skorupę. Dzień po dniu małymi kroczkami wypełza, otrzepuje się z kurzu i podrzuca pomysł, by spróbować czegoś nowego.

Główna idea książki to połączenie energii męskiej i żeńskiej, czyli jin-jang.

Po co się tu piecze fanouropitę, a co można znaleźć w wasilopicie? Jak wygląda soutzoukos, a jak – kallikantzaros?... Jak zachować się w kościele prawosławnym, a jak w meczecie?...

"W pułapce kobiecości" to zbiór esejów skierowanych do nas – kobiet – znajdujących się na różnym etapie życia.

"Poszukiwania rodziców Królowej Zimy" to druga część (po "Pomarańczy życia") baśniowej opowieści o poświęceniu w imię miłości, o wierze w nią i o nadziei.

"Gniew motyla" to zainspirowana prawdziwymi wydarzeniami historia młodej Marokanki, która uciekając przed niebezpieczeństwem w swoim kraju, trafia do Francji, gdzie wpada w świat wielkich pieniędzy i ekskluzywnych prostytutek.

Z jakiej okazji spożywa się tu "kollifa" i dlaczego zabronione jest jedzenie "ambelopoulia"? Jak wygląda grecki znak zapytania i co to takiego "Greeklish"? Dlaczego Cypryjczycy witają się przez próg i czym polewa się trumnę podczas pogrzebu?

Mało kto podejrzewa, że inteligentna i dobrze sytuowana grupa młodzieży z porządnych domów, uczęszczająca do renomowanego liceum, ciesząca się dobrą opinią, za maską kultury i poprawności skrzętnie ukrywa bezwzględność i sadystyczne skłonności. To drugie demoniczne oblicze znają tylko oni sami i ich zaszczute ofiary. Strach i zmowa milczenia nakręcają spiralę strachu, nienawiści i agresji, a brak hamulców moralnych sprawia, że brutalność przyjmuje coraz okrutniejsze formy.