Wydawnictwo Poligraf

Benni Kohenek jest urodzonym w Szwecji synem pomarcowego emigranta z Polski Karola Kohenka i pochodzącej z Jamajki czarnoskórej malarki Audrey. Na Harvardzie i na uniwersytecie w Lund Benni pracuje nad słonecznikiem zawierającym geny odporności na mróz.

Florencję zwiedzałyśmy intuicyjnie, krążyłyśmy po wąskich, cudownych uliczkach, zaułkach i zawsze znalazłyśmy coś ciekawego dla siebie.

Niebanalne dziewczyny wybierają trudne, bezkompromisowe drogi, przekonane, że ich wybory są słuszne.

Ta kryminalna sprawa zapowiada się mało interesująco. Ot, zabójstwo dokonane na zapleczu miejskiego teatru.

Katarzyna stawia pierwsze kroki na wrocławskim uniwersytecie medycznym. Próbuje znaleźć swoje miejsce w obcym mieście, otoczona nieznajomymi, zajętymi swoimi sprawami ludźmi. Nie ułatwiają jej tego rodzinne problemy i odrzucenie przez chłopaka, na którego tak bardzo liczyła. Zbyt wiele przeciwności pojawiających się w jej życiu może doprowadzić do rozpaczy albo jeszcze bardziej wzmocnić zdecydowany charakter młodej studentki, ale kto wie, co jest jej przeznaczone. Poszukiwanie własnej drogi wiedzie dziewczynę na Maltę, gdzie czeka na nią niełatwe życiowe doświadczenie.

A sny ostatnich ludzi ulecą w niebyt próżni kosmosu i zaginą tam na zawsze – z tymi słowami, usłyszanymi w podświadomości, zbudziła się.
W niewielkim pomieszczeniu panował mrok. Przez zasłonięte okiennice nie wpadało najlżejsze drganie sztucznego nieba, ale odczuwała je mimochodem.
Rose spała przy niej lekkim snem, chociaż od czasu do czasu miewała niekontrolowane tiki ciała. Te jej sny…
Amy cichutko wydostała się z pościeli i wyszła na podwórko.
Nocą okolica wyglądała całkiem znośnie, jak i całe pomieszczenie w baraku. Gdy nadchodził poranek, powracała także apatia.
Usiadła na krzesełku i patrzyła jakiś czas na migające niebo.
Ciekawe, kiedy zgaśnie – zastanawiała się.
(fragment opowiadania „Czy śniłaś kiedyś o zielonych łąkach?”)

Otóż gdyby Głowacki nie pracował w latach dziewięćdziesiątych w Urzędzie Skarbowym na stanowisku poborcy podatkowego i gdyby mu nie dojadło, tzn. gdyby ze zwierzchnikami nie zadarł, prawdopodobnie nigdy by czegoś podobnego nie napisał. Właśnie z autopsji, z jakiegoś kategorycznego imperatywu rozrachunku z mechanizmami zawodowo-społecznymi, w które był uwikłany i z „kliką”, a w pewnym sensie także i z sobą, wywodzi się cała soczystość książki, cała jej brutalna i skandalizująca prawda. Cennym walorem książki jest bowiem i to, że autor zmierzając ku zdemaskowaniu podłych, nieludzkich mechanizmów instytucji, nie mógł uchylić się od sponiewierania również siebie jako człowieka także „ulepionego z gliny”, co sprawiało, iż rzecz zyskała na wiarygodności.
Dr Ryszard Tomczyk,
w: "Literaci elbląskiego trzydziestolecia 1989–2019. Antologia", Elbląg 2019, s. 33.


Zdemobilizowany w 1989 r., szuka jakiegoś zajęcia. Zostaje poborcą fiskalnym w elbląskim urzędzie skarbowym. Praca podoba mu się, szybko zostaje doceniony, bo wyjątkowo skutecznie ściąga należności. Ale równie szybko dostrzega, że poborcy są wyzyskiwani przez przełożonych, trzeba się dzielić sukcesami (i zarobkami) z niegodziwą kierowniczką, a ona z kolei korzysta z ochrony szefów wyższego szczebla. Cała hierarchia w skarbowej placówce jest zdemoralizowana, a pracownicy traktowani są jak niewolnicy. Głowacki zaczyna walczyć z układem. Zakłada związek zawodowy, organizuje protesty. Wkrótce sam staje się celem ataków kierowniczki i naczelnika. Pada ofiarą prowokacji, jest podejrzany o sfałszowanie podpisów i manipulacje wynikami kontroli. Udowadnia, że zarzuty są zmyślone. Zwycięża, ale po 10 latach zostaje zmuszony do rezygnacji z posady. Taka jest pokrótce jego historia opisana w powieści „Klika”.
Red. Piotr Pytlakowski,
"Pisać każdy może", „Polityka” z 7.02.2009, s. 90.

Powieść "Kuchnia Baltazara" opowiada o losach kilku osób zaangażowanych w projekt tworzenia nietypowej restauracji. Tytułowy bohater, samotny czterdziestolatek, udzielając kursów gotowania, poznaje trzy kobiety. Lena, dziewczyna uwikłana w nieszczęśliwy romans, dzięki przyjaźni z Baltazarem decyduje się uwolnić z destrukcyjnego związku. Elżbiecie, zaniedbanej żonie i matce, kuchenne przygody pomagają na nowo odkryć własną kobiecość oraz wskrzesić dogasające uczucie
w małżeństwie. Jedynym celem Alicji jest uwiedzenie Baltazara, co w końcu osiąga przez bezpardonowe zabiegi. Początkowo sielankowa atmosfera powieści w miarę postępu akcji staje się pełna napięcia i nieoczekiwanych zwrotów. Książka adresowana jest do dorosłych odbiorców, ceniących sobie lekką, przyjemną prozę, która bawi bez wysiłku, a jednocześnie pobudza do refleksji nad relacjami międzyludzkimi.

Układ gwiazd i planet w momencie urodzenia jest bardzo istotny i nic nie jest tu przypadkowe, ale nie determinuje tak do końca tzw. przeznaczenia.
Nad astrologicznie pojętym przeznaczeniem dominuje fakt, że wszystko we wszechświecie jest kompletne, potrzebne i jednakowo kochane, choć różną podąża drogą.
Nie trzeba specjalnie antropomorfizować zwierząt, bo i tak one wszystkie posiadają też cechy pokrewne cechom ludzi. Zwierzęta mogą być zarazem demoniczne, iście zwierzęce, ludzkie i boskie.
To, w jaki sposób je traktujemy, jest wizytówką cywilizacji, która zaiste może zmierzać ku złotej erze, o ile technika zostanie podporządkowana bezinteresownej miłości i służbie.

Krystyna J. Krzemień to przedstawicielka średniego pokolenia, która kieruje się hasłem „Otwórz serce”. Jest znaną felietonistką, badaczką problemów społecznych oraz przemian cywilizacyjnych, których jesteśmy ostatnio świadkami. Napisała wiele tekstów lekkich, gazetowych i kilka poważniejszych, przetłumaczonych na język angielski, chętnie czytanych przez Skandynawów.

Autorka pisze w tej książce: "(…) każdy mężczyzna tak naprawdę nie samą kobietę kocha, lecz kocha swój stan, w jakim przy niej się znajduje. Więc wiedzcie, że prawdziwa kobieta nie musi być najładniejsza, najinteligentniejsza i odnosząca sukcesy w życiu zawodowym. Prawdziwa kobieta powinna umieć obdarowywać go uczuciem, a nie mądrością, pięknem, ciałem, sukcesami. Kobieta, która uświadomi mężczyźnie jego męskość i będzie go doceniać, zawsze będzie kochana. (…) Gdy uda się Wam wytworzyć taki stan, to będzie on przyciągał Twojego mężczyznę jak magnes!" Przedstawia wzloty i upadki, problemy, dylematy z życia codziennego, konflikty partnerskie w małżeństwie i nie tylko. Pisze o życiu poczętym, przeciwstawia się najpopularniejszej w ostatnich latach wizji świata. Jest miłośniczką numerologii i wizjonerstwa, które pozwalają jej zwrócić uwagę na pozornie odległe niebezpieczeństwa zagrażające dzisiejszemu światu.

Zbiorek "głupek boży" to trzeci tomik poezji pielgrzyma z Częstochowy, zagubionego między wierszami. Po "Kamieniach/Stones" wydanych w Belfaście i "Odnowie albo nie" opublikowanej gdzieś w Unii Europejskiej po polsku i angielsku przyszedł czas na czysto polski zbiór, który i tak może być niezrozumiany. Lorka to miejsce święte poety, które opuścił i do którego wraca nie wiadomo po co, może po najlepszy czas z dzieciństwa.

W nocy 26 kwietnia 1986 roku w Czarnobylskiej Elektrowni Atomowej doszło do eksplozji reaktora. Przybrała ona rozmiary katastroficzne, dlatego że miała charakter wybuchu jądrowego.
W niniejszej książce w sposób popularnonaukowy opisano złożone fizyko-techniczne przyczyny, które sprawiły, że reaktor eksplodował jak bomba atomowa. Trzy miesiące po katastrofie, w sierpniu 1986 roku, owe powody zostały w zafałszowanej formie przedstawione przez ZSRR ekspertom Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej. Fakty ujawniono dopiero po latach. Odpowiedzialny za taki stan rzeczy był centralistyczny ustrój radzieckiego państwa i jego omnipotencja. Jaskrawym tego dowodem stało się ubezwłasnowolnienie państwowego dozoru jądrowego, niedopuszczenie do wyrażenia opinii na temat konstrukcji czarnobylskiego reaktora przez specjalistów i przeprowadzenie sfingowanej rozprawy sądowej przeciwko zupełnie niewinnemu kierownictwu elektrowni. Publikacja jest oparta na dokumentach, opiniach gremiów naukowych i relacjach świadków, co pozwoli Czytelnikowi zrozumieć uwarunkowania, które doprowadziły do największej katastrofy w dziejach energetyki jądrowej.

Tak jak Warszawa – miasto wielu świątyń – jest sercem Polski, tak Jezusa serce jest sercem Boga wszechświata. Prawdziwie kocha ten, którego działanie nie wynika ze strachu przed karą ani nie jest podyktowane nagrodą, lecz pochodzi z prawdziwej natury sumienia –  bezinteresownej miłości.
Oto jest sedno jedności Jezusowego Serca z najmiłosierniejszym Bogiem całego wszechświata, gdzie Wars i Sawa dali początek Warszawie, która jako maleńki znak na mapie jednego z wielu planetarnych światów podobnie jak wszystko posiada męski i żeński aspekt Bożej Miłości – ojcowskiej sprawiedliwości i matczynego miłosierdzia, czyli Yang i Yin wedle prastarej wiedzy wywodzącej się z kontynentu Mu.

Zapytałam kiedyś młodzieńca:
– Czy wierzy pan w reinkarnację?
I on tak pięknie mi odpowiedział:
– A czyż Bóg byłby tak niesprawiedliwy, że dałby człowiekowi tylko jedno życie?
Zapytał mnie ateista, co myślę o ateistach.
Odpowiedziałam, że Bóg ogromnie kocha ateistów gwoli temu, że kiedy czynią coś dobrego, są najbardziej bezinteresownymi ludźmi, skoro po śmierci nie upatrują dla siebie żadnych korzyści… w niebie.

Postaw Boga na pierwszym miejscu w swoim życiu, a zobaczysz cuda i uzdrowienia na miarę Jego możliwości. Historia człowieka, który nie chce nikogo pouczać, ale chce tworzyć nauczycieli. Jeżeli uwierzysz w nauki Jezusa Chrystusa i dasz się oczyścić w Jego własnej krwi przelanej za ciebie na krzyżu, będziesz zbawiony. I już tutaj na ziemi zobaczysz moc Bożą objawiającą się tam, dokądkolwiek pójdziesz. Historie z życia osób opisane w tej książce oparte są na faktach. Pokazują, jak wygrać ze złem, wejść w relację ze Stwórcą i żyć w Jego obecności. Dają nadzieję na wyjście z każdej, nawet najgorszej, sytuacji życiowej, aby podążać ścieżką pełną szczęścia, miłości do ludzi i do siebie samego. Książka zawiera praktyczne porady i modlitwy, które pomagają kreować lepszą rzeczywistość, zarówno duchową, jak i tę materialną. Doświadczenia Ducha Świętego i Jego mocy, jakiej doznaje główny bohater, mogą stać się początkiem twojego nowego życia na ziemi, odbudować wiarę, że Bóg istnieje i pragnie zamieszkać w naszych sercach.

Powieść ukazuje nie tylko okropności konfliktów zbrojnych od 1945 roku po wojnę w Ukrainie, lecz także czas spokoju, podróży po świecie, tropienia legend, nieraz bardzo ciekawych. W tych legendach również nie brakuje lokalnych wojen i wojenek. Bohater powieści nie uczestniczy w żadnej z nich, ale jest ich świadomy, dowiaduje się o nich z mediów, otaczają go, niepokoją, śnią mu się po nocach. Czuje ich zapach. Rozumie, że o sielski spokój bez rakiet, samolotów, czołgów trzeba ciągle walczyć. W przeciwnym razie pozostaje odwieczne pytanie, w jakim celu budować nowe, w jakim celu stawiać wszystko na jedną kartę? Takie jest motto tej książki.