Literatura dziecięca

Jestem autorką książeczki „Minio, mamka i szczęśliwe krowy” oraz przede wszystkim mamą wspaniałej dwójki dzieciaków i szalonego psa. Spełniam marzenia i uważam, że nigdy nie jest na to za późno, kocham bajki, zwierzęta i pyszne jedzonko. Minio to dla mnie postać wyjątkowa, chłopczyk o wielkim mądrym serduszku, który i tym razem pokaże czytelnikom, czym tak naprawdę należy się kierować w życiu. Zapraszam do Krainy Szczęśliwości, abyśmy wspólnie odbyli podróż tam, gdzie Gang Ślimaków ma do spełnienia ważną misję. Misję, w której pomóc może tylko Minio...
Jesteście gotowi?
Anna Nisiewicz

Wyobraź sobie… płynącą mlekiem od szczęśliwej krowy Krainę Dobroci, gdzie mieszkają ludzie duzi i mali, grubi i chudzi, starzy i młodzi, a mają oni jedną wspólną cechę – przepiękny uśmiech. Kraina ta znajduje się na skraju siedmiu łączących się dróg, gdzie wierzby osłaniają długimi warkoczami królisiowe nory. W tej to krainie mieszka równie uśmiechnięty Minio – dobry, gadatliwy chłopczyk, który kocha mleko, naleśniki, oczywiście swoją mamkę i wszystkie, wszyściuteńkie stworzonka, jakie tylko dobra Bozia zesłała na te polany. Minio dokarmia kotki, ratuje ptaszyny z opresji i marzy, by kiedyś uratować prawdziwą krowę… Bo dla Minia krowy są absolutnie najpiękniejszymi zwierzętami, jakie kiedykolwiek widział. Potrafi godzinami leżeć na łące, żuć źdźbło trawy i obserwować te jakże dostojne zwierzęta. Czasami zdarza mu się zasnąć, wtedy śni mu się niezwykły zagadkowy świat. Ale nade wszystko Minio  marzy o wielkiej przygodzie, zupełnie nie zdając sobie z tego sprawy, co szykuje mu świat…  Ale zaraz, wcale nie musisz sobie tego wyobrażać, po prostu przeczytaj tę książkę.
"Minio, mamka i szczęśliwe krowy" to opowieść o miłości i szacunku zarówno do drugiego człowieka, jak i do zwierząt. O miejscu, w jakim dorastać powinno każde dziecko, o nie do końca standardowej, ale bardzo szczęśliwej rodzince i o jedzeniu. Bo przecież wspólne gotowanie to i dla rodzica, i dla dzieci powinna być ogromna przyjemność.

Anna Nisiewicz - jestem mamą dwójki dzieci i psa, który skradł serce całej rodziny od pierwszej sekundy. Kocham słodycze, książki i kuchenne eksperymenty. Czas przy stole i celebrowanie posiłków z rodziną jest dla mnie bezcenny. Kocham bajki dla dzieci i zawsze wierzę w tylko dobre zakończenia. Chwilki nawlekam na nitkę, kolekcjonuję momenty.

"Moje pierwsze emocje. Wierszyki dla najmłodszych" to książeczka zawierająca krótkie wierszyki o emocjach. Mają one w najprostszy sposób przedstawić dzieciom trudny świat emocji. Książka wzbogacona jest o autorskie rysunki obrazujące różne stany emocjonalne.
Dzięki ciekawie ilustrowanym wierszykom każde dziecko odnajdzie się w wielkim świecie czasem trudnych emocji, zarówno swoich, jak i innych. Przedstawione emocje:  złość, radość, miłość, strach, wstyd.
Karty pracy: zabawa-wierszyk na poprawę humoru, "Pożegnanie złości", „Emocje w moim serduszku”, „Emocjonalne zagadki obrazkowe”.

Katarzyna Kulawińska. Psycholog, pedagog specjalny, logopeda. Od lat pracuje z dziećmi w wieku przedszkolnym i szkolnym. Podczas pracy z każdym wyjątkowym pacjentem koncentruje się na jego indywidualnych potrzebach. Terapią obejmuje dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, a także z innymi niepełnosprawnościami, w tym słuchową. Na co dzień mama rezolutnej pięciolatki oraz pasjonatka literatury dziecięcej.

Helen Cat - z wykształcenia specjalistka w dziedzinie ekonomii, w zakresie finansów. Przez lata związana z korporacją farmaceutyczną, obecnie właścicielka firmy. Absolwentka Stowarzyszenia Społecznych Ognisk Artystycznych w sekcji fortepianu.
Wolontariuszka wspomagająca lokalne stowarzyszenia i fundacje walczące z kocią i psią bezdomnością. Miłośniczka kotów, oddana tym sierściuchom sercem i duszą.

Helen Cat – z wykształcenia specjalistka w dziedzinie ekonomii, w zakresie finansów. Przez lata związana z korporacją farmaceutyczną, obecnie właścicielka firmy. Absolwentka Stowarzyszenia Społecznych Ognisk Artystycznych w sekcji fortepianu. Miłośniczka kotów, oddana tym sierściuchom sercem i duszą. Zadebiutowała w 2024 roku opowieściami o swoich kotach w książce pt. „Mów mi Majkel”.

Lubicie czytać historie o kotach? Na pewno, bo kto nie lubi. „Mów mi Majkel 2” to kontynuacja książki „Mów mi Majkel”. Jest to swoisty dziennik kota Majkela, który opisuje nie tylko swoje zwariowane przygody, ale też perypetie swoich kocich braci i całej ludzkiej rodziny.
Opowiadane przez Majkela historyjki i zdarzenia są autentyczne i wciąż tworzą się nowe. Majkel jest jak najbardziej prawdziwy i zaprasza wszystkich miłośników zwierząt – kochających zarówno koty, jak i psy – do lektury, która nie tylko przedstawia sytuacje pełne emocji i humoru, ale również chwile pełne wzruszenia i miłości do braci mniejszych.

„Zwierzęta w naszym życiu nie zjawiają się bez powodu: udzielają nam nauk o tym, jak zostać lepszym człowiekiem”.
Cesar Millian

MYSZKOLANDIA – śnieżna kraina zamieszkana przez rodzinę zżytych ze sobą myszek. Jak w każdej rodzinie zdarza się im pokłócić, obrazić lub zdenerwować na drugiego, ale mimo wszystko i tak się ze sobą godzą. W rodzinie Myszowskich czwórka rodzeństwa, czyli Mimi, Titi, Bibi i Gucio, ciągle wymyśla jakieś psoty i ściąga na siebie kłopoty. Wtedy do akcji wkraczają mama Rozi i tata Zizi, którzy za każdym razem starają się być oparciem dla swoich pociech. Rodzice wiedzą też, że nie zawsze wszystko, co robią, przynosi pożądany efekt, ale nigdy nie ustają w swoich staraniach. Dzieci zaś mają świadomość tego, że rodzice są dla nich wsparciem, zwłaszcza w trudnych momentach, oraz że dają im poczucie bezpieczeństwa.

Laura Baucz – na co dzień zajmuje się psychologią dziecięcą, skupiając się na emocjonalności dzieci. Współautorka książki "Opowiadamy o emocjach". W swoich projektach zwraca szczególną uwagę na najmłodszych czytelników i to im poświęca najwięcej czasu. "Myszkolandia" powstała, by uświadomić najmłodszym, że z emocjami mają kontakt podczas codziennych sytuacji, oraz wyjaśnić im, jak mogą sobie z nimi poradzić. Książeczka pozwala też na bliższy kontakt dziecka z rodzicem.

Ta ujmująca opowieść to podróż do świata miłości i rodziny, prowadzona przez małego Ignacego i jego tatę. Gdy Ignacy dowiaduje się, że zostanie starszym bratem, zaczyna zadawać pytania, które odkrywają przed nim tajemnice życia rodzinnego, miłości i wspólnych chwil. To sercegrzejąca historia o przywiązaniu, dzieleniu się i rosnącej więzi rodzinnej.
Czytajcie ją z dziećmi, aby odkryć, jakie cuda kryją się w codziennych chwilach i jak wielką radość przynosi pojawienie się nowego członka rodziny. Dzielcie się tą uroczą opowieścią o małych radościach i dużych miłościach!

"Nie ma jak w domu" to książka dla dzieci napisana prozą poetycką. Jest to opowieść dotycząca jednego dnia, widzianego z perspektywy domowników. Można zobaczyć, jak każdy z nich przeżywa to samo wydarzenie na swój sposób. Książka ozdobiona jest ciekawymi i barwnymi ilustracjami.

Mirosława Witek urodziła się 29.12.1964 roku w Kłecku k. Gniezna. Ma czworo rodzeństwa, męża i jest mamą Szymona i Weroniki. Pisze głównie poezję dla dorosłych. Dotychczas wydała tomiki "Nadzieja", "Mrok samotności", "A imię jej Polska", opublikowała również w formie wierszowanej książkę dla dzieci "Superzwierzaki i dzieciaki". Postanowiła także spróbować sił w prozie, wydając książkę dla dzieci "Nie ma jak w domu", żeby uzmysłowić maluchom i ich rodzicom jak wszyscy jesteśmy dla siebie ważni i potrzebni.

Co się wydarzy, jeżeli na wspólną przygodę wyruszy kujonka, łobuz i... duch? Czy razem zdołają przechytrzyć szalonego jamnika i strażników skarbu? Co na to rodzice? Co na to żona króla? 
Zejdź w zakazane podziemia spokojnego miasteczka i odkryj jego szaloną historię!

Robert Rutkowski - urodzony wiosną w niedzielę w samo południe, nigdy nie zszedł ze słonecznego kursu. Napędzany ciągłymi podróżami, entuzjasta wszystkich ziemskich kultur, ciekawy każdego człowieka. Na co dzień krnąbrny wujaszek, awanturnik, a czasem też pisarz.

Co by było, gdyby na Ziemi pojawiło się dziecko,
które miałoby dar spoglądania w przyszłość?
Pewnie by się zdziwiło, ale gdyby odkryło,
że tę przyszłość może zmieniać, toby się dopiero działo.
No a gdyby tak spostrzegło, że nie tylko ono to potrafi…?
To byłoby sporo zamieszania…

Przyjemne dla oka i dla ucha przygody kotka Blue to zupełnie bezbolesny i jakby mimochodem sposób na przyswojenie pierwszych słówek angielskich. - Anna Dyl, nauczycielka języka angielskiego i właścicielka Centrum Kulturalno-Językowego „SmallTalks”

Zwinnie, zabawnie i z wdziękiem opowiedziane historie o otwartości na świat, wielkiej ciekawości Innego, apetycie na życie i... na ziarenka słonecznika. Oraz o tym, że nie wszystko jest takie, jak się z pozoru wydaje, a po największej przygodzie dobrze jest wrócić do siebie. Z filozoficznym zamyśleniem zamiast puenty... z punktu widzenia kocich oczu. Wciąga w każdym wieku! Polecam! - Anna Adamów, psycholog i psychoterapeutka z długoletnim doświadczeniem w pracy z dorosłymi, dziećmi i młodzieżą

Jest to książka niezwykła, budująca wrażliwość językową i przyrodniczą u dzieci. Złożona z subtelnych, rytmicznych opowiastek, mądrych, ale pozbawionych nachalnego moralizatorstwa. Wspaniałe narzędzie do nauki języka angielskiego, przyrody i życia, doskonałe jako książka na dobranoc. Jestem przekonana, że dzieciaki pokochają głównego bohatera i jego przyjaciół, dlatego mocno popieram ten projekt. - Alicja Brzezowska, pedagog, przyrodniczka, założycielka Motylarni w Czaplach Wielkich
 

Ołówek i jego nowo poznany towarzysz Zeszyt niespodziewanie trafiają na pewien plac budowy, gdzie na tytułowego bohatera czekają nowe zaskakujące przygody…

"– Pamiętasz, jak w szkole baliśmy się Sportowego? But miał rozklejoną podeszwę i kiedy biegał, kłapał nią, robiąc przy tym nieprzyjemne wrażenie, a my myśleliśmy, że to jakiś groźny gość, który na nas czyha.
– Doskonale to pamiętam. Biegał za nami, bo chciał nas poznać, a my niepotrzebnie przed nim uciekaliśmy.
– Otóż to, koleżanko. Kiedy opowiadałem moim znajomym na budowie o tej naszej przygodzie z Butem, Zeszyt powiedział takie mądre słowa: „Nie oceniaj książki po okładce”.
– Nie rozumiem…
– To zdanie oznacza, że zanim wyrazimy swoją opinię o kimś, powinniśmy go najpierw poznać, żeby nie ocenić go niesprawiedliwie."

Napisałam tę bajeczkę dla wnuczka Dawida, kiedy miał trzy latka. Mam nadzieję, że inne dzieci też polubią zwierzątka, które mieszkają koło domku chłopca, i się z nimi zaprzyjaźnią. Ilustracje do książeczki wykonała Dorota Dylewicz.

Bajka „O kotku…” to nastrojowa opowieść o tym, że każdy z nas może spotkać Mikołaja.
I – jednocześnie – każdy z nas może… zostać Mikołajem!
Akcja tej historii toczy się w świątecznym – otulonym śniegiem, pachnącym czekoladą i pierniczkami – Szczecinie. Bohaterami opowieści są dwaj bracia: Rysio i Gucio.
Bajka została napisana dla dzieci w wieku przedszkolnym – do wysłuchania przed snem – oraz dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym – do nauki samodzielnego czytania. Ma rytm, rymy i tzw. morał.
Czy możecie sobie wyobrazić: czarowny zapach choinki, harmonijne dźwięki kolęd, upojny aromat pomarańczy i radosne głosy bliskich Wam osób?
Głęboko wierzę w to, że – niezależnie od tego, co aktualnie dzieje się w Waszym życiu – Mikołaj może czekać tuż za rogiem…
I to jest właśnie magia Świąt…
Dorota

Miguel wraz ze swoim nieodłącznym towarzyszem, papugą Pepe, zapraszają Cię w podróż po swoim fascynującym kraju. Nie daj się prosić, bo będzie to podróż pełna przygód i odkryć! Poznasz najważniejsze i najpiękniejsze miejsca w Hiszpanii, posmakujesz jej kuchni i dowiesz się, dlaczego mieszkańcy tego kraju tak bardzo kochają fiesty! 
Czy zastanawiałeś się kiedyś, co sprawia, że Hiszpania przyciąga tak wielu turystów? Czy powodem są krajobrazy i słoneczny klimat czy raczej ciekawe zabytki bądź muzea? Na te i inne pytania z chęcią odpowiedzą Twoi "amigos", którzy – uwierz mi! – są wspaniałymi gawędziarzami. Może okazać się, że Ty również masz w sobie odrobinę gorącej krwi… ¡Olé!

Kamila Sołtysik-Matłosz. Entuzjastka Hiszpanii i wszystkiego, co hiszpańskie. Kocha odkrywać nowe miejsca, także te poza szlakiem. Nigdy nie rozstaje się z aparatem, by dzielić się swoją pasją na blogu "Hiszpania w jedną stronę". Mieszka w Alicante – mieście zwanym w valenciano „Millor terreta del món”, czyli „Najlepszą krainą na świecie” – z czym ona sama w pełni się zgadza.