Literatura

Elwirę od dziecka interesują gwiazdy. Uwielbia wychodzić w nocy na balkon, by je obserwować. Pewnego dnia ciała niebieskie opowiedzą jej historię ukrytą przed wszystkimi...

Dzieje dwóch polskich rodzin z Podola (Galicja Wsch.) zmuszonych do migrowania podczas II wojny światowej na zachód, które osiadają ostatecznie na terenach Galicji Zachodniej. Książka przedstawia ich niełatwe losy adaptowania się do nowych warunków środowiskowych, a szczególnie politycznych, w jakich znaleźli się po zakończeniu wojny w nowej „wolnej” Polsce.

Ta książeczka powstała na prośbę moich dorosłych córek. Przypomina mi chwile spędzone z nimi i bajkami tuż przed snem, przed wielu laty.

Niełatwo otworzyć się przed czytelnikiem. Niełatwo spojrzeć na swoje życie krytycznie i wyciągnąć mądre wnioski. Jednak Barbarze Johnsson doskonale się to udało. Napisała książkę terapeutyczną, szczerą, którą każdy z nas przeczyta z pewnością jednym tchem.

Książka „Spragnieni seksu” to zbiór opowiadań będących jednocześnie fragmentarycznymi wspomnieniami Autora o sytuacjach nie tylko z własnego życia, ale przede wszystkim z życia bliskiej Mu kobiety – Marty. Oboje są osobami, dla których seksualność odgrywa bardzo istotną rolę. Intymna część ich życia nie ogranicza się jedynie do aktualnych partnerów, z którymi zawarli legalne związki, ale toczy się jednocześnie w każdej wolnej od spraw rodzinnych chwili i sytuacji. Marta jest piękną, nietuzinkową kobietą spragnioną rozrywki, tańca, alkoholu, ale zwłaszcza adoracji i męskiego towarzystwa. W jej życiu partnerzy pojawiają się czasami na krótką chwilę przyjemności, czasami na dłużej. Związki te mają niekiedy podłoże uczuciowe, ale najczęściej są próbą jak najpełniejszego przeżycia konkretnej, acz ulotnej chwili. Autor obok codziennego życia przy boku żony, dzieci, wnuków pozostaje również w związku nie tylko seksualnym z Martą, dzieląc się nią z innymi mężczyznami. Sam jednak także nie pozostawia wątpliwości co do swoich poczynań w tej dziedzinie, korzystając z każdej najmniejszej nadarzającej się okazji, aby poszerzyć doznania seksualne. Pełną satysfakcję i spełnienie może bohaterom opowiadań dać tylko życie naznaczone seksem.

Stanisław Teodor Snopek – lekarz, specjalista chorób wewnętrznych, kardiolog, podróżnik. Jego syn, także Stanisław, jest dziennikarzem sportowym.
Przebieg kariery zawodowej: szpital w Nowym Targu, krótko w sanatorium „Górnik” i PP „Uzdrowisko Szczawnica” w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Nowym Sączu. W pierwszych latach pracy – jako samodzielny lekarz dyżurujący na sześciu oddziałach – był z konieczności chirurgiem, ginekologiem, internistą, pediatrą, lekarzem chorób zakaźnych i ftyzjatrą. Równocześnie pracował w pogotowiu ratunkowym, ośrodkach zdrowia w Ochotnicy Dolnej i w Łopusznej, w poradniach internistycznej, cukrzycowej i kardiologicznej. Badał dzieci szkolne, kierowców i skoczków spadochronowych, pełnił krótko funkcje lekarza sportowego, sądowego i zakładowego. W sumie jako lekarz przepracował 60 lat. Zajmował stanowiska: kierownika przychodni obwodowej dla całego powiatu, dwukrotnie zastępcy dyrektora zespołu opieki zdrowotnej.
Był radnym Miejskiej Rady Narodowej, przewodniczącym koła Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w Nowym Targu. Odznaczony Medalem Trzydziestolecia oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Zwiedził dokładnie Polskę, dobrze Europę i świat: pięć razy był w Azji, cztery razy w Afryce, dwa razy w Ameryce Północnej i po razie na Nowej Zelandii, w Australii, Ameryce Południowej i na Hawajach. Wydał trzy książki: "Medycyna moja miłość", "Turystyka moja pasja" oraz "Człowiek renesansu".

Ciepłe, wzruszające, a przede wszystkim bliskie, takie właśnie są "Odblaski". Siedem krótkich opowieści tworzy przekrój przez to, co ważne – ale i trudne. Autorka w subtelny sposób przeplata ocalanie od zapomnienia z zapominaniem, aby pamiętać o świetle, a oddalać mrok. Obserwacje, z niezwykłą wrażliwością ujęte w karby słów, są tym, czym dla wędrowca azyl rodzinnego domu – miejscem bezpiecznym, do którego chce się wracać.

Matiz zdaje się tkwić na granicy między czernią a bielą, dobrem a złem, ocaleniem a przekleństwem.

Relacje między zachodnią a islamską cywilizacją budzą obecnie zrozumiałe zainteresowanie. Dotyczy to również przeszłości, szczególnie okresu średniowiecza, kiedy dochodziło do pierwszych spotkań, gdy kształtowały się schematy zachowań i przesądy istniejące do dziś. Literatura przedmiotu jest niezwykle bogata.

Książka przedstawia historię kpt. Stefana Kuliga, ps. „Gorol” i „Wicher”. Niezłomnego Wyklętego Żołnierza ZWZ-AK, więźnia KL Auschwitz-Birkenau, Sachsenhausen, Ravensbrück, partyzanta PPAN, więźnia stalinowskiego.

„Życie w kalejdoskopie” to próba prozatorska autorki, zbiór esejów oraz opowiadań obejmujących znaczące przeżycia autorki z lat dziecinnych w czasie okupacji niemieckiej, wesołe i poważne wspomnienia z życia w słusznie minionym ustroju

Ta książka to coś więcej niż opis tego, jak przechodzić kolejną dietę. We wszystkich naszych staraniach nieodzowny jest właśnie umysł. To on jest w dużej mierze przyczyną tego, że cier­pimy. Od naszych poglądów i przyzwyczajeń zależy to, co jemy, jak śpimy i jak zużywamy naszą energię.

– Masz problem z alkoholem i dlatego mnie tak dobrze rozumiałeś? 

– Przerwałem mu i zacząłem zgadywać. 

– Tak bardzo brakuje ci babci, że topisz swoje smutki w szklance? 

– Z bólem patrzyłem, jak walczył ze swoimi emocjami. W końcu nie wytrzymał.

Akcja powieści "Stalinowska lafirynda" rozgrywa się po II wojnie światowej, w latach pięćdziesiątych. Główna bohaterka, Danuta, jest sierotą. Mieszka razem z ciotką, która współpracuje z Armią Krajową. Pewnego dnia poznaje Michała – działacza komunistycznego. Od tego momentu życiu Danki zaczyna zagrażać niebezpieczeństwo. Czy uda się jej uniknąć śmierci? Czy rodzące się uczucie miłości pomiędzy parą głównych bohaterów ma szansę przetrwać? Autor w bardzo ciekawy sposób buduje akcję powieści i kreśli portrety psychologiczne postaci, dzięki temu książkę czyta się jednym tchem, a zakończenie z pewnością zaskoczy wszystkich Czytelników.

Agata Starsiak, urodzona 29.06.1992 r. w Rzeszowie, wokalistka z wykształceniem muzycznym. Napisała i skomponowała 12 piosenek, które pojawiły się na płycie „Jest taka noc”. „Moje opowiadania” to jej debiut literacki.
„Moje opowiadania” to książka o zdradzie, prawdziwej miłości i szczęściu. Każdy z bohaterów jest inny i każdy na swój sposób wyjątkowy. Tamara jest Rosjanką, przyjechała z Sankt Petersburga, by znaleźć w Polsce pracę jako nauczycielka języka rosyjskiego. Jest samotną kobietą szukającą prawdziwej miłości. Niespodziewanie jednak zatraca się w grach hazardowych, ale po pewnym czasie poznaje mężczyznę, który staje się jej przyjacielem i prawdziwą miłością. Mężczyzna wyciąga dłoń do kobiety i pomaga jej wyjść z nałogu.
W innym opowiadaniu opisane są losy Magdy i Wojtka, rodzeństwa, które przyjechało na wakacje nad morze. Magda jest piętnastoletnią buntującą się nastolatką, która chcę podbić świat.
Kolejna historia związana jest z Krystyną i Januszem. Krystyna to samotna kobieta, która po rozwodzie zajmuje się dwoma córkami, Zosią i Marysią. Janusz, ojciec dziewczynek w ogóle się nimi nie interesuje. W pewnym momencie jednak niespodziewanie je odwiedza. Jak potoczą się ich dalsze losy? Czy kobieta wybaczy mu zdradę? Jak zareagują na to dzieci, gdy ich ojciec zjawi się po tylu latach milczenia.
W książce znajdują się też opowiadania o Grażynie i Alicji, dwóch siostrach ciekawych świata, a także o młodych wolontariuszach, którzy chcą pomagać innym.
Ta książka wzrusza, bawi i uczy, bo jest po prostu o życiu.