Literatura

Autorzy chcieli przypomnieć, że podczas okupacji na terenie dawnej diecezji chełmińskiej żyli, mieszkali oraz ginęli księża i że okrutny los spotkał ich w takim samym stopniu, jak wielu mieszkańców tych ziem również walczących o wolność Ojczyzny.

Lata 40. XXI wieku, targi komputerów kwantowych.
Informatyk James oraz biolog molekularny Blake zostali oddelegowani z firmy, aby poszukać urządzenia, które sprosta rosnącym oczekiwaniom rynku. Trafiają na pierwszy w historii ogólnodostępny komputer kwantowy: tani, kompaktowy, ale potężny wydajnościowo. Staje się on hitem targów, a wieść o wydarzeniu szybko obiega świat.
Niedługo potem poznajemy małżeństwo Ashworthów spodziewające się dziecka. Zaplanowana i zaprojektowana genetycznie ciąża nie kończy się pomyślnie. Tego samego dnia dochodzi do pościgu ulicami miasta, w którym znajduje się firma Jamesa i Blake’a. Samochód eksploduje, a kierowca oraz pasażer zostają ciężko ranni.
Po paru latach znowu odwiedzamy dom Ashworthów, tym razem przygotowujących się do operacji mającej poprawić wadę wrodzoną ich syna. Nowatorski zabieg się udaje, a całe otoczenie wydaje się szczęśliwe.
Jak dalej potoczą się losy bohaterów? Czy sprawa pościgu odżyje? Kim jest Thomas Welden – spawacz kontraktowy interesujący się najnowszymi technologiami? Czy wspólnym tłem epizodów jest coś więcej niż przewijający się wątek szczytowych osiągnięć w dziedzinie nauki i techniki?

To nie jest książka dla ludzi o wąskich, zamkniętych horyzontach myślowych. Ani dla tych, którzy bezgranicznie wierzą w zamach smoleński, ani też dla tych, którzy winą obciążają tylko polskich pilotów. Przedstawia również inne, dotychczas nieznane, a zdumiewające fakty.

Pod koniec ubiegłego roku skończyłem 67 lat. Po ukończeniu szkoły podstawowej podjąłem naukę w średnim studium zawodowym o profilu społeczno-prawnym. Następnie odbyłem dwuletnią służbę w OHP. Później rozpocząłem pracę w Hucie Warszawa.
Resztę życia wyobrażałem sobie jako niekończącą się podróż dookoła świata własnym jachtem. Zamierzałem podróżować samotnie. To być może istotna cecha mojej osobowości, zwykle określana mianem mizantropii – choć zapewne nie jest to określenie do końca trafne. Nawet rozpocząłem budowę jachtu. Prace były już mocno zaawansowane – gotowy stał kadłub. Niestety okoliczności zmusiły mnie do porzucenia planów związanych z morzem. Ich realizacja ograniczyła się do kilku rejsów po naszych wodach przybrzeżnych i osłoniętych.
Później podjąłem pracę w niewielkiej firmie nagrywającej kasety z muzyką z gatunku pop-jazz. Przede wszystkim projektowałem okładki, ale zajmowałem się także wieloma innymi rzeczami. We wczesnych latach 90. wstąpiłem do szkoły o profilu ezoterycznym. Jej dźwięczna nazwa brzmiała Akademia Astrobiologii. Wbrew pozorom nie wykładano tam niczego na temat życia w kosmosie.
Pod koniec lat 90. pojawiły się u mnie ciężkie i przewlekłe choroby – problemy żołądkowe oraz choroby stawów. Jeszcze później opiekowałem się matką, która z wiekiem zniedołężniała i popadła w chorobę psychiczną.
Od chwili jej śmierci zajmuję się psychotroniką, ezoteryką i oczywiście pisaniem. Cokolwiek opisuję, miało miejsce w rzeczywistości. Choć niektóre sprawy mogą wydawać się mało wiarygodne i część osób uważa zapewne, że co najmniej przesadziłem – zwłaszcza jeśli chodzi o bardziej niezwykłe wydarzenia – takie opinie są mi nawet na rękę. Niech sobie myślą, że zmyśliłem. Tymczasem za każdym razem dochodzę do wniosku, że zdarzenia, które naprawdę miały miejsce, są ciekawsze od czegokolwiek, co mógłbym wymyślić.
Rodziny nie założyłem i nie noszę się z takim zamiarem.
Przed kilkunastoma laty przeniosłem się z Warszawy do Żyrardowa, gdzie na razie pozostaję. Na przeprowadzkę wpłynęły względy ekonomiczne. Mieszkam sam z dwoma kotami. Nie chciałem żadnego, a mam dwa. O tym, w jaki sposób wszedłem w ich posiadanie, również pisałem. Ten kot, o którym była mowa w opowiadaniu zatytułowanym "Mrówki", zamieszczonym w książce "Dzień jak co dzień", już nie żyje – miał raka. Zamiast niego jest inny. Koty muszą być dwa.