Literatura

Henry Ford, wprowadzając w 1903 r. na rynek model T swego auta, zrewolucjonizował transport. Od ponad 115 lat kierowcy komunikują się za pomocą tylko kilku sygnałów, używając jedynie świateł i klaksonu, a ci niegrzeczni – także palca środkowego. Dziś diametralnie zmienia się sposób wykorzystywania pojazdów i ich interakcji z otoczeniem. Na naszych oczach dokonuje się kolejna rewolucja. Nadchodzi transport autonomiczny…
Początek programowego wdrażania Inteligentnych Systemów Transportowych ITS w Polsce przypada na lata 2007–2013. W tym jakże krótkim czasie nasz polski rynek ITS przebył niebywałą ewolucję od tak zwanego rynku dostawcy oferującego niszowe, wyspowe rozwiązania do jego pełnej otwartości, zarówno pod względem biznesowym, jak i technologicznym.
Krzysztof Modelewski stał się jedną z kluczowych postaci tej transformacji. Jako absolwent Politechniki Warszawskiej, posiadający multidyscyplinarną wiedzę z zakresu technologii informatycznych, transportu i zarządzania, stał się członkiem głównych zespołów pracujących nad przygotowaniem systemowego wdrażania Inteligentnych Systemów Transportowych, a następnie projektowaniem i budową ITS w Polsce. Zdobyte doświadczenie zawodowe, zdolność syntetycznego myślenia oraz tak zwane lekkie pióro (rzadkie w świecie inżynierów) zaowocowały też jego niemałym dorobkiem publikacyjnym, w tym wydaniem tej książki.

Ta książka to intrygująca wędrówka w głąb siebie. Odsłania tajemnice podświadomości i pomaga zrozumieć, co w życiu jest istotne.

Książka przedstawia fragment wyrwany z życia młodego zdolnego menedżera, który właśnie otrzymuje posadę dyrektora i rozpoczyna karierę w jednej z pierwszych spółek notowanych na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Formalna praca przeplata się z nieformalnymi działaniami, które pokazują zniekształcony obraz funkcjonowania spółki, ale są niezbędne do osiągnięcia zamierzonych korzyści. Menedżer, nazywany złotym lub cudownym chłopcem, odnosi sukcesy w pracy. Wzbudza nie tylko zainteresowanie otaczających go kobiet, ale i zazdrość tych, którzy poprzez intrygi usiłują pozbawić go pozycji i rozgrywać jego sukcesy jako własne.

„Nic nie jest bardziej zadziwiające, jak łatwość, z jaką większość daje się rządzić przez niewielu…” – zastanawiał się David Hume w 1741 r. Wówczas winił on przemoc, którą stosowali panujący wobec poddanych dla utrzymania władzy.
„Genialność” obecnych systemów panowania polega na tym, że potrafią one posiadać władzę absolutną bez budowania obozów koncentracyjnych, zmuszania do ideologicznej jednomyślności czy też zwalczania kontrowersji przemocą, przynajmniej tak długo, dopóki są one niegroźne. Społeczeństwo podporządkowane jest interesom gospodarczym elit i zostaje zdemobilizowane do pozycji (głupiego) konsumenta żyjącego w ciągłym lęku, niepewności i apatii, niezainteresowanego polityką, co dla władzy jest zjawiskiem pożądanym i wygodnym.Lektura tej książki pomoże czytelnikowi otworzyć oczy na mechanizmy rządzenia, zrozumieć, jak słabe strony naszej psychiki wykorzystywane są przez panujących, zdemaskować machinacje grup elitarnych i pozwoli na wypracowanie indywidualnych i grupowych mechanizmów obronnych. Agresja Rosji przeciw Ukrainie, która nastąpiła po napisaniu tekstu tej książki, wskazuje, jak ważna jest świadomość społeczeństwa, by nie dało się ono wodzić za nos przez autorytatywne, żądne władzy elity, które nie cofną się przed niczym, nawet przed groźbą rozpętania wojny nuklearnej.

Ta książka to coś więcej niż opis tego, jak przechodzić kolejną dietę. We wszystkich naszych staraniach nieodzowny jest właśnie umysł. To on jest w dużej mierze przyczyną tego, że cier­pimy. Od naszych poglądów i przyzwyczajeń zależy to, co jemy, jak śpimy i jak zużywamy naszą energię.

Amelia – bohaterka rozdziałów 4, 9 i 12: OK, no... powiem ci, że podobała mi się... Wstęp bardzo fajny... stosunki z kobietami też... detaliczne, ale z klasą, bez niesmaków i większej wulgarności... Czyta się lekko, trochę ironiczna, sympatyczna momentami książka... Uśmiałam się, zawstydziłam, czytając ją, więc odczucia same pozytywne... Szczerze!

Joanna – bohaterka rozdziału 1: Dla mnie bomba, szybko wciąga... Gdy czytałam zdanie po zdaniu, aż mi serducho waliło, po prostu czad!

Po ostatnich wydarzeniach które mocno zamieszały w niepewnym politycznie Cesarstwie. Riderowi w końcu udało się doprowadzić sprawę do niezbyt szczęśliwego, lecz potrzebnego finału, ratując przy okazji kraj oraz reputacje.

Książka opowiada o świętej rodzinie, w czasie gdy Jeszua (Jezus) osiągnął osiemnasty rok życia. Mieszkańcy Nazaretu otrzymują propozycję wybudowania statku, który ma być przeznaczony dla Rzymu. W tym celu zbierają chętnych ze swojego miasta, żeby wspólnymi siłami zrealizować zamówienie i zarobić pieniądze. Budową ma kierować najbardziej z nich doświadczony Józef. Tymczasem na terenie ówczesnej Galilei mają miejsca uprowadzenia młodych dziewcząt, które z zyskiem są sprzedawane bogatym Rzymianom, ale nie tylko. Mariam, żona Józefa pomaga tym, które zdołały się uwolnić i zbiec. Wśród nich poznaje rzutką i rezolutną Magdalenę. Te oraz wiele innych historii opowiada niniejsza książka zawierająca niesamowite przygody bohaterów, wątek kryminalny oraz dawkę humoru i mistycznych doznań. Przeczytaj, żeby się dowiedzieć więcej, bo warto.

W domu rabina była tylko jego żona i chory syn.
– Jest mu lepiej? – zapytał rabin.
– Nie, ciągle tak samo, majaczy w gorączce.
Józef podszedł do leżącego i złapał go za rękę, w tym czasie rabin poprosił swoją żonę, żeby przyniosła wina i oliwy. Rana, którą miał Jeszua, zaczęła przeciekać i kilka kropel krwi spłynęło na chorego. Józef, widząc to, przeprosił za syna. Kiedy kobieta przyniosła oliwę i wino, chory wstał i usiadł na łóżku.
– O dobry Boże, cud, syn wyzdrowiał! – zawołał rabin.
Józef nie rozumiał, jak do tego doszło, a rabin uznał, że stał się cud, ponieważ on złapał chorego za rękę.

„Wracała z basenu panoramiczną windą, gdy telefon oznajmił przyjście SMS-a. Zamarła z wrażenia... Nie mogła uwierzyć w to, co wówczas zobaczyła…”

Od zarania dziejów kobiety są dla twórców inspiracją i odgrywają rolę muz. Gdyby nie płeć piękna, nie doszłoby do wielu wojen, a mnóstwo dzieł literackich nie powstałoby nigdy…
Izabela Wierzchacz-Langner

„Jeśli naprawdę mnie kochasz…” jest bez wątpienia historią bardzo osobistą, chwilami opisem intymnych przeżyć autora. Jako taki tekst zasługuje na podziw – nie każdy jest aż tak odważny, aby obnażyć się i wystawić na ocenę przez kompletnie obce osoby, jakimi będą potencjalni czytelnicy. Jednakże powstawaniu omawianej historii od początku towarzyszy myśl, że w rzeczywistości została ona napisana dla jednej czytelniczki – żony autora. Jakie intencje przyświecały twórcy w przenoszeniu historii związku na papier – niech pozostanie jego tajemnicą. Być może utwór powstał ku przestrodze, a być może była to chęć potwierdzenia potęgi uczucia, próba usprawiedliwienia się czy po prostu potrzeba nadania emocjom i myślom trwalszego charakteru. Po przeczytaniu tej z gruntu terapeutycznej powieści czytelnik inaczej spojrzy na życie oraz z pewnością przewartościuje znaczenie miłości.  

Aaron Darski – jeden z najbardziej utalentowanych debiutantów na rynku księgarskim epoki COVID-19. Od 2006 roku związany z gospodarką morską Wielkiej Brytanii. W 2011 roku kończy z wyróżnieniem dwa kierunki prestiżowej Lloyd’s Maritime Academy w Londynie. W 2015 roku w związku z pracą przenosi się do Chin. Kontraktowy wykładowca Western Business Etiquette w Academy of Style w Szanghaju. Tam występuje również jako aktor i model. Uparty i konsekwentny. Nad swoim debiutem literackim pt. „Jeśli naprawdę mnie kochasz…” pracuje od pierwszych dni pobytu w Państwie Środka. Podczas podróży służbowych po całej Azji pisze na swoim smartfonie rozdział po rozdziale, wykorzystując każdą wolną chwilę. W lutym 2020 roku utwór zdobywa wyróżnienie w konkursie na „Książkę Wartą Wydania”. Jest to współczesna powieść próbująca odpowiedzieć na stare jak świat pytanie o sens wchodzenia do tej samej rzeki po raz drugi. Brak komunikacji, zrozumienia oraz złudne oczekiwania doprowadzają coraz więcej małżeństw do rozpadu. Jeśli są Państwo ciekawi, jaką opcję wybrał bohater tej historii i czy zakończyła się ona sukcesem – zapraszam do lektury. Druga część powieści jest już w przygotowaniu.

Jest to książka dosłownie dla każdego, dla Ciebie również, niezależnie od tego, czy jesteś związany/a z jakąkolwiek religią, czy jesteś wolny/a od narzucanych Ci prawd.

Ta książeczka powstała na prośbę moich dorosłych córek. Przypomina mi chwile spędzone z nimi i bajkami tuż przed snem, przed wielu laty.

Aneta Wojciechowska – wieloletni pedagog, terapeuta, laureatka Brązowego i Srebrnego Krzyża Zasługi za Pracę Terapeutyczną na rzecz Osób Niepełnosprawnych od Lecha Kaczyńskiego i Bronisława Komorowskiego. Praca z niepełnosprawnymi to jej pasja. Wychowała wiele pokoleń zwyczajnych-niezwyczajnych ludzi z niepełnosprawnością intelektualną i fizyczną.

Bohaterowie książki wbrew wrogiej rzeczywistości starają się walczyć o to, by każdy kolejny dzień był mimo wszystko lepszy. Czy „jutro” przyniesie im ulgę, wolność i rozproszy ciemności…?
Jak stwierdza Autor: „Jutro w znaczeniu wartościującym może być dobre albo niepewne. Może mieć różne znaczenia w zależności od nastroju i okoliczności. Może spełnić pokładane w nim nadzieje, jeśli tylko nadziejom towarzyszyć będzie wytrwałość w dążeniu do celu. Nie może być złe”.

Kamila to osoba zagadkowa. Urzeczywistniająca swoje marzenia o bieganiu w półmaratonach i maratonach, pisaniu książek czy podróżach w nieznane. To kobieta niezwykle urodziwa. Zauważana i dostrzegana przez mężczyzn, którzy są nią oczarowani i z marszu chcieliby z nią być. Jednak to ona nigdy nie jest nimi zainteresowana. I skreśla ich już na starcie, uważając, że żaden z nich nie jest dla niej odpowiedni.