Literatura

Książka "Bez końca" autorstwa Niny Kraus to poruszająca, momentami dramatyczna, a przede wszystkim bardzo ludzka i autentyczna opowieść o młodej dziewczynie, która postanawia uciec od wszystkiego, co znane i odnaleźć siebie gdzieś pomiędzy mapą a nieznanym.
Nina Kraus nie moralizuje, ale daje przestrzeń czytelnikowi do refleksji. Autorka świetnie buduje klimat miejsc — wszystko wydaje się tak rzeczywiste, że niemal czujemy zapach kawy i piach pod stopami.
To idealna propozycja dla czytelników, którzy poszukują na kartach literatury czegoś pięknego i lekkiego zarazem. To ciepła, optymistyczna powieść, która przypomina, że prawdziwej zmianie często towarzyszą odwaga i otwarte serce.
Dla każdego, kto choć raz poczuł się uwięziony w cudzych oczekiwaniach i wewnętrznej presji, ta książka może być jak kompas. Serdecznie polecam. - Jacek Porzycki, polonista, dla którego literatura to nie tylko książki, ale klucz do zrozumienia świata i siebie, wielbiciel ekfraz, działa na styku literatury, obrazu i audiowizualności

"Czy życie naprawdę jest pełne niespodzianek? Oczywiście. Jeśli tylko się na nie otworzymy, tak jak Julia. Młoda dziewczyna z małej polskiej miejscowości wyrusza w świat, a jej historia rozwija się w zawrotnym tempie, popychając ją do przekraczania własnych granic i nieustannego wychodzenia ze strefy komfortu. Im bliżej celu, tym większe wyzwania. Kolacja z multimilionerami w najbogatszej części świata, w sąsiedztwie prezydenta, przeprawa przez dziką dżunglę bez mapy, podejrzenie o przemyt kokainy? Tak. I znacznie więcej. Czy to możliwe, że do tego doprowadziła ją pewna historia miłosna, której stała się udziałem? Przekonajmy się, czy bohaterka będzie miała siłę, by przezwyciężyć przeciwności losu, czy też podda się, a kosztem rezygnacji z mężczyzny odzyska spokój i bezpieczeństwo."

Nina Kraus – pasjonatka fotografii, podróży i nieustannego poszukiwania nowych wrażeń. Malarka. Mieszkała pod dwudziestoma pięcioma adresami w pięciu krajach. Prywatnie mama dwojga dzieci, którym nieustannie stara się poszerzać horyzonty i otwierać okno na świat. Debiut "Bez końca" jest wynikiem opowieści zakorzenionych w doświadczeniach. Autorka stosuje lekki styl literacki, który pozwala czytelnikowi oderwać się od prozy życia i wyruszyć w wielką podróż. 

Wraz z dwoma młodymi adeptami inżynierii chemicznej, piękną Ewą oraz niepokornym Tomkiem z polskiego oddziału firmy przybywa na Cypr, gdzie czekają go nie tylko techniczne wyzwania, ale przede wszystkim zostaje wciągnięty w bezwzględną rywalizację dwóch zagorzałych przeciwników – braci Katsaros. Michael wie, że nawet najmniejsze uchybienie w wykonywanych czynnościach może spowodować totalną zagładę wyspy.

"W różnych częściach Polski w niewyjaśnionych okolicznościach znikają młode, piękne kobiety. Nie ma jednak śladów morderstwa… nie ma żadnych śladów. Niespodziewanie na trop w sprawie trafia komisarz z małego miasta – Nowego Romanowa, Marek Bielski. Jednak nie tylko policja szuka zaginionych kobiet. Powstaje nietypowa, interdyscyplinarna grupa śledcza, dowodzona przez ekscentrycznego profesora Kocha, która będzie musiała stawić czoła trudnej i wielowątkowej sprawie, przekraczającej granice Polski, a nawet ludzkiego pojmowania świata… Zbyszek Chrząszcz – urodził się w Radomsku w roku 1963, mieszka tam i pracuje do dziś. Jego życie zawodowe nie było związane z pisarstwem. „Tworzywo” to debiutancka powieść. Pracował jako handlowiec, serwisant urządzeń kopiujących, robotnik fizyczny a także prezes małej spółki handlowej. Jego największą pasją jest fizyka. Własne studia nad fizyką kwantową i astrofizyką doprowadziły go do stworzenia kompletnej kosmologii, wyjaśniającej naturę Wszechświata. Pasjonują go także podróże, fotografia i kuchnia – zwłaszcza oparte na własnej twórczości – opracowaniu tras, przygotowaniu potraw, fotografowaniu tego co inni uważają za nieciekawe. W porywach prowadzi blog pod adresem: zchrzaszcz.blogspot.com"

Krotochwilny i nietypowy, bo erotyczny obraz XVII-wiecznego Pomorza, na które po wojnie trzydziestoletniej trafia dzielny rycerz Gacek. Miejscem akcji jest Tempelbork, dzisiejszy Czaplinek, gdzie przewodniczkami po świecie cielesnych uciech rycerza stają się dwie damy – Ulina i Austyna.

"Zabierz mnie do domu" to proza obyczajowa. Głównymi bohaterami opowieści są polscy emigranci – Basia i Witek mieszkający od lat w Irlandii, ciągle rozdarci pomiędzy ojczyzną a domem na obczyźnie.

„Perły rzucone przed damy” to zbiór 15 opowiadań. Opisywane zdarzenia są autentyczne, chociaż niektóre sytuacje wydają się absurdalne. Autorka na wstępie dzieli się nabytą wiedzą. Pisze o prawach i obowiązkach opiekunki i jej pracy. Porusza też temat demencji.

"Imperium Lilith" to druga część trylogii "Burze na Słońcu". Ewa znów znalazła się na rozstaju dróg. Akcja rozgrywa się w posiadłości nad jeziorem, gdzie zacierają się przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. To właśnie tutaj łączą się światy duchowy i materialny oraz odbywają się rozmowy na temat przeznaczenia człowieka. Istnieje prawdopodobieństwo, że jeżeli nie w tej rzeczywistości, to przynajmniej możemy być szczęśliwi w światach równoległych.

John Pastor to literacki pseudonim autora. Pseudonim oddający bardzo wyraziście zarówno jego charakter, jak i to, czym charytatywnie zajmuje się na co dzień. John Pastor to nigdzie indziej niespotykana mieszanka zainteresowań. Z jednej strony kierowca ogromnej ciężarówki, twardziel i pogromca skandynawskich szos, a z drugiej strony autor tekstów piosenek, kompozytor, wykładowca, nauczyciel ewangelii i kaznodzieja. Żonaty. Czwórka dzieci. Szczęśliwy mąż i ojciec. Od jedenastu lat mieszka, pracuje i tworzy w Norwegii. Jego utwory ,,Kim jesteś?” (radiowy hit chrześcijańskiego lata w Wiśle w 2004 r.) oraz ,,Przyjaciel Ojciec” do dzisiaj są grane i śpiewane w wielu ewangelickich świątyniach południowej Polski oraz wśród licznej Polonii norweskiej.

Autor przyrządził niejednoznaczny etycznie koktajl zaprawiony nutą skandalu i groteski.
Niedaleka przyszłość w czasach społeczeństwa rewanżystowskiego. Po sprytnym rozwiązaniu parlamentu w skład nowego obozu rządzącego wchodzi partia UltraPiS, która robi porządki „na dole”: policja otrzymuje procent od grzywny, stając się nadzwyczaj aktywna, a na tytułowych skazanych czekają zaskakujące rodzaje kar i nowatorskich urządzeń.
Sielanka kierownika zakładu wodociągowego zostaje przerwana wskutek dramatycznych wydarzeń osobistych i służbowych. Coraz trudniej mu tolerować działania silniejszych od niego graczy i wyłudzenia. Tymczasem rada miejska naciska na bezpartyjnego burmistrza, aby przygotował konkurs na najlepszy donos w gminie, zaś prokurator rejonowy ostrzy sobie zęby na kierownika za ośmieszenie w sprawie trupa w oczyszczalni ścieków. Kierownik wciąż ukrywa przed burmistrzem tożsamość jednego z pracowników…

Po ukończeniu liceum Alex, chłopak z małej miejscowości, stawiając wszystko na jedną kartę, postanawia wyjechać z kraju. Pracując w pubie w Londynie, poznaje Sylwię i Mikiego. Znajomość ta odkryje przed Alexem nowe, dotąd nieznane nawet jemu samemu oblicze. Na szczęście jego życiowo doświadczona przyjaciółka Laila stara się naprowadzać go na właściwy tor. Wyznaje mu, że zanim wyszła za mąż, była w związku z Sylwią, która prowadziła podwójne życie. Czy będzie więc w stanie uchronić Alexa przed nieuniknionym oparzeniem ktoś, kto sam spalał się w płomieniach zakazanego pożądania? Miki jest gejem. Od wielu lat przyjaźni się z Sylwią, ale również jest dobrze znany Laili i to nie do końca z tej najlepszej strony. Od pierwszego spotkania z Alexem zarzuca na niego swoje sidła, co napawa głównego bohatera niesmakiem. Jak heteroseksualny mężczyzna mógłby zakochać się w drugim mężczyźnie?
Alex, Laila, Miki i Sylwia indywidualnie znajdują w sobie odwagę szukania prawdy. Razem mają do opowiedzenia niesamowitą historię, którą dane będzie Ci przeżyć razem z nimi.

„Swoboda, lekkość, nieoczywistość i autentyczność tej historii sprawiają, że jest ona idealną towarzyszką wieczoru” - Irmina Żarska, koordynator ds. wdrażania nowoczesnego systemu edukacji.

Lukasz Pietraszkiewicz - urodził się w 1981 roku w Sokółce, gdzie przez dzieciństwo i okres dojrzewania zmagał się ze środowiskiem przepełnionym dyskryminacją i patologiami. Od najmłodszych lat musiał walczyć o swoją pozycję mocniej niż jego rówieśnicy. Po ukończeniu liceum wyemigrował do Wielkiej Brytanii, gdzie mieszka do dziś. Niezwykle kreatywny, pewny siebie i swoich wyborów, oddany rodzinie i przyjaciołom, wieczny marzyciel, a z zamiłowania podróżnik. Nie ma dla niego rzeczy niemożliwych. Jako 36-latek dostał się do brytyjskiej edycji Top Model. Zdobył nagrodę publiczności, podbijając serca Brytyjczyków. Ukończył maraton londyński i pokonał pieszo szlak Świętego Jakuba. Od kilku lat jest choreografem konkursów na najpiękniejszą Polkę i Polaka w Wielkiej Brytanii. Pewnego dnia po wypadku samochodowym zdiagnozowano u niego raka kości. Po kilku miesiącach
okazało się, że diagnoza została błędnie postawiona i jest to jednak niegroźne dla życia schorzenie. Trudno uwierzyć, że to właśnie w tamtym momencie jego życia powstała ta piękna i dramatyczna historia, która okazała się terapią i ukojeniem dla autora. „Świat się pomylił…” to książka, która przemawia nie tylko do rozumu, ale także do ludzkich serc. Ta książka – podobnie jak i życie każdego z nas – musi mieć swoje tajemnice.

Dojrzalsi, bogatsi w doświadczenia, wkroczyli w nowe stulecie.
Jaki będzie finał wielkiego nieporozumienia?
Czy jest możliwość nadrobienia straconego czasu?
Co czeka naszych bohaterów w przyszłości?
Czy tym razem los zdoła obejść się z nimi łaskawie?

Karolina Hejmanowska - ma dwadzieścia osiem lat, mieszka na Śląsku. Ma romantyczną duszę; lubi otaczać się przyrodą, książkami i muzyką.
Debiutancki „Adres w sercu” jest wynikiem dwóch największych pasji: literatury i muzyki.
Interesuje się historią (okresem II wojny światowej i historią PRL-u), psychologią oraz tematyką uzależnień.
Uwielbia pływać; w środowisku wodnym czuje się jak... zodiakalna Ryba. ;) Szybkie marsze, którym obowiązkowo towarzyszy muzyka (w zależności od nastroju są to agresywne lub spokojne dźwięki), wpływają zbawiennie na ciało i duszę.

Autentyczne wybaczenie nie przychodzi od razu.
Najpierw trzeba zrozumieć.

Autentyczne, czyli moje – wypływające z głębi mnie i ze mną zgodne; nie czyjeś, nie przez kogoś, nie dla kogoś, nie dla zasad, nie dla czyichś oczekiwań, tym bardziej – nie pod czyjąś lub czegoś presją.
Autentyczne – wynikające z potrzeby – tak z uświadomionej, jak i nieuświadomionej.
Autentyczne – szczere, przede wszystkim wobec siebie jako Osoby.
Autentyczne – ostatecznie świadome.

Czy jeden człowiek może drugiemu ukazać coś o autentycznym wybaczeniu?
Tak, jeżeli ten pierwszy kierowany pragnieniem doświadczenia wybaczenia podejmie wysiłek zrozumienia i to, co stało się zrozumiałe, będzie chciał przekazać drugiemu.
Książka jest zatem zapisem drogi myśli – inspirowanych obserwacją doświadczeń swoich i innych; obserwacją związaną z wejściem w głąb tych doświadczeń, konfrontacją ze szczegółowymi, nierzadko trudnymi ich aspektami.
Nie opiera się na chronologii faktycznej, a chronologii przeżywania – kiedy myśl wraca do wspomnienia różnych przeżyć w zrozumiałej tylko sobie logice; kiedy odkrywa kolejno treści w zapamiętanych obrazach według logiki rozwijającej się świadomości.
Jest więc też zaproszeniem do przebycia określonej Drogi myśli, której owocem jest zrozumienie.
A czyż nie jest tak, że tylko zrozumienie może dać wyzwolenie pozwalające autentycznie wybaczyć?

„Włożyła dłonie we włosy i zaczesała je płynnym ruchem. Takim, co fale zagarnia na morzu przy falochronie. I gdyby rozłożyła teraz ręcznik, to mógłbym spać z nią na plaży. Wziąłem ją za rękę i pocałowałem. Taki słodki kąsek, jakbym spijał marmoladę ze środka słodkiego pączka. Woda biła o brzeg krawężników. Starannie. Dopływała nam do stóp. I nawet w tym mroku znalazłem jej wzrok tak blisko. Założyła mi ręce na szyję, pachniały wiatrem i wanilią, ale nie wiem, czy to ma jakieś znaczenie. Pewnie nie, bo przecież noc pod gwiazdami dopiero się zaczęła”. „Było już kilka świąt i kilka rocznic, a mówią, że w wolności trzeba doceniać czas. Praktycznie biegnie tak samo, ale nikomu go nie poświęcasz. Ale któregoś dnia, pijąc herbatę, Julia usłyszy stukanie do drzwi. Zastanowi się kto to, a ja będę na końcu listy osób, których może się spodziewać. Złapie klamkę i zagarnie całą połać drewnianych wrót, jakby były włazem do innej krainy. Potem zdziwiona otworzy usta i w tym niemym bezruchu spojrzy na mnie. To ja. Czekałem na ciebie całe wieki i w tej naszej wolnej przestrzeni tylko pocałunki proszą o spełnienie. Podejdzie i dotknie palcami moich ust. Wygładzi je, jakby były nieruchome i oblane woskiem, ale one po cichu będą pragnąć jej ust. Wtedy się rozpuszczą. Rozcałują cię we wszystkich twoich ulubionych miejscach, a ty, cała rozżarzona, otulisz mnie swoim ciepłem. A ja upojony obecnością kosmyki jej wdycham miedziane. Ułożone w dłoniach, jak wianki mienią się złotym blaskiem, a potem idę z nią kraść winogrona i wynosić garściami, jak jej słodkie pocałunki. Lecz w pustych koszykach już tylko dno listkami wyłożone. Ale czy to szkodzi, gdy drzew ogrom tu taki? Więc biorę jej rękę i czytam z dróg na niej narysowanych. I cieszę się. Bo na jednej z nich stoję”.

Urodziłem się w Szczecinie 14 października 1975 roku.
Zanim postanowiłem napisać książkę, przez dwa lata prowadziłem popularny blog o nazwie „Obiekt Pożądania”, na którym powstało ponad tysiąc tekstów, cytowanych do tej pory na portalach społecznościowych przez innych blogerów. Teksty publikowane są również na stronach tematycznych, a ich treści dotyczą miłości, erotyki, związków kobiety i mężczyzny czy motywacji. Pisałem już w szkole podstawowej, zwykle do szuflady. Ale dojrzałem, by wypłynąć na szersze wody.

„Znaki na niebie” to powieść o życiu. O prawdziwej miłości, tęsknocie i rozłące. To historia, która mogłaby spotkać każdego z nas i z pewnością wielu mogłoby uznać, że przeżyli coś podobnego. Przedstawia losy głównych bohaterów i sentymentalne rozmyślania. Powody ich życiowych decyzji, trudne związki i życiowe błądzenie jak we mgle. Zawiera subtelne i osobliwe wątki erotyczne oraz poezję.

On – grecki bóg nieznoszący sprzeciwu. Ona – szczupła brunetka z ciętym językiem. Wspomnienia z przeszłości, determinacja i ogromna wola walki. Czy aby tylko tyle łączy ze sobą Kaję i Marcusa?
Jedno spojrzenie, krótka chwila, to wystarczyło, by bezwzględny mafioso, niespokojna dusza oraz wyznawca własnych reguł zatracił się bez pamięci w drobnej brunetce z twardymi pięściami,
lecz ogromnym sercem.
Niepewność, strach i obawa, to właśnie te uczucia towarzyszą głównej bohaterce, gdy los stawia na jej drodze piekielnie przystojnego Greka. Dla Marcusa nie ma rzeczy niemożliwych.
Nie cofnie się przed niczym w osiągnięciu wymarzonego celu,
którym bez wątpienia jest Kaja.
Agnieszka Krzon

Autorka rozpoczynająca swoją przygodę z pisaniem. 30-latka urodzona i żyjąca na Śląsku. Mama dwójki dzieci oraz przykładna żona od kilku miesięcy. Z zawodu plastyk (dekorator wnętrz), z zamiłowania kelnerka i barmanka. Pasjonatka krwawych sportów trenująca w Zabrzańskim Klubie Bokserskim. Cechuje ją pewność siebie, odwaga, punktualność, a co najważniejsze, bezwzględna szczerość i cięty język.

Dobre uczynki są jak bumerang, zawsze do nas wracają.
Czy rzeczywiście? Czy jesteś gotowy zmierzyć się z prawdą?
Trauma z przeszłości potrafi zniszczyć życie każdego, szczególnie gdy naznacza ją OGIEŃ. Poznaj losy bohaterów, którzy muszą zmagać się nie tylko z demonami przeszłości, ale i z uciążliwą teraźniejszością.
Los jest wyjątkowo wrednym typem! Czy potrafisz mu się przeciwstawić? Sprawdź, czy to w ogóle możliwe!
Miłość, tęsknota, nienawiść i potworna samotność – to zaledwie początek. Bohaterów tej książki spotka o wiele więcej. Czy odważysz się wkroczyć w ich świat?
Czy masz na tyle odwagi, żeby zmierzyć się z kłamstwem, bólem i zagubieniem? Nasi bohaterowie ukrywają tajemnice, które przerażają nawet ich samych. Czy będą w stanie podzielić się nimi z osobami, które kochają? Sprawdź i przeczytaj tę książkę!
Pamiętaj, otwierasz ją na własną odpowiedzialność! Potem nic już nie będzie takie samo. OGIEŃ nie zna litości…