Wydawnictwo Poligraf

Kontynuacja kultowej powieści "Emigrantka". Historia młodej dziewczyny, która potajemnie wyrusza na podbój Ameryki. Żądna nowych doznań, dalekiego świata, zagranicznej kariery oraz wielkiej miłości wyjeżdża w nieznane. W tej części życie bohaterki nabiera nowego wymiaru, a los stawia przed nią kolejne niespodzianki. "Tylko my i nikt więcej" do samego końca trzyma czytelnika w napięciu. To powieść pełna zwrotów akcji, humoru i przeżyć, których doznaje niejedna młoda kobieta, stawiając pierwsze kroki w dorosłość.

Paula Tarnacka - dekoratorka wnętrz z licencją międzynarodową, sprzedawczyni materiałów budowlanych zamieszkała na stałe w Stanach Zjednoczonych, która pewnego dnia postawiła wszystko na jedną kartę i postanowiła spełnić swoje marzenie o zostaniu pisarką. Zaczęła od pamiętników jako mała dziewczynka, potem były krótkie artykuły dekoratorskie, w końcu odważyła się wyjść naprzeciw pragnieniom. Swoimi książkami chce motywować do walki o siebie i spełnianie ukrytych marzeń. Wierzy w to, że każdy człowiek powinien wsłuchać się w głąb siebie i uwierzyć, że może więcej niż podpowiada mu umysł.

Anna przyrzekła sobie i dzieciom, że wszyscy wrócą po wojnie do ojczyzny. Czy zdoła dotrzymać słowa? Czy mimo głodu, zabójczych warunków, takich jak mrozy poniżej –40 stopni, chorób, które dziesiątkowały zesłańców, czy katorżniczej pracy zdołają przetrwać? Czy będą mieli do czego wracać?

***

Grażyna Bułacińska-Drapik – pochodzi ze Stargardu, ukończyła pedagogikę wczesnoszkolną, jest nauczycielką, obecnie pracuje w szkole polonijnej w Belgii, gdzie uczy języka polskiego. Swój czas dzieli między Belgię, w której mieszka od 13 lat, a Polskę.

„Kogel-mogel w mojej głowie” to zapis rozmów autora książki ze Stwórcą naszego świata. To wspaniały i fascynujący zapis dialogu pomiędzy Ojcem a synem – prosty, pozbawiony wszelkich oznak religijności i bogobojności. Czyż nie tak mówił o Nim Jezus: „Mój Ojciec – znam Go, wiem, skąd przychodzę”? To właśnie Jezus przyniósł nam – jako dar na ziemi – możliwość bezpośredniego kontaktu i relacji ze Stwórcą.
Jest to trzecia z kolei książka Davida z serii „Tak Sobie Myślę” i jednocześnie jej potwierdzenie. „Kogel-mogel w mojej głowie” to zapis rozmów przeprowadzonych między Davidem a Stwórcą na przestrzeni ostatnich trzech lat. Czytelnik znajdzie tu pasjonujące i wyjątkowe relacje z rozmów na temat: „dawania, które czyni nas bogatymi”, „zasad i genezy powstania czasu ostatecznego”, a także odpowiedzi na pytania: „Jak będzie wyglądał świat po trzech dniach ciemności?” oraz „Jak należy się na ten czas przygotować?”.
Perełką zbioru tworzącego książkę „Kogel-mogel w mojej głowie” jest wykład prawdy o tym, dlaczego Polska, jej rola w odbudowie nowego świata oraz konieczność wybrania Jezusa na Króla Polski mają tak fundamentalne znaczenie. To wiele, bardzo wiele informacji, na pozór ze sobą niepowiązanych, opowiedzianych w sposób prosty, przystępny i nienachalny. Jest to dowód prawdziwej relacji Ojca i syna.

David Hudek to szkutnik, gastronom, podróżnik, muzyk, rzemieślnik, pastor i założyciel misji Romani. Barwna i niecodzienna postać – człowiek o wielu talentach i upodobaniach. Każdy kontakt z Davidem i przebywanie w jego towarzystwie to zawsze wspaniałe uczucie ciepła i przyjaźni. To również możliwość otrzymania pomocy, porady – jak szczęśliwie żyć albo jak przetrwać czas ostateczny.
Jego motto nauczania brzmi: „Kto nie pyta, nie otrzymuje odpowiedzi”.Jako nauczyciel duchowy nigdy nie narzuca nikomu swojej wiedzy – jest cichy i pokorny, uczy, odpowiadając na pytania.
Sylwester Bogelund serdeczny przyjaciel Davida

„Podróże z Badziczem” to pełna ciepła, humoru i dystansu opowieść o życiu w podróży – zarówno tej dalekiej, międzykontynentalnej, jak i tej codziennej między jednym przystankiem a drugim. To zbiór autentycznych, facebookowych relacji z wypraw, które zamieniły się w książkę pełną zabawnych anegdot, zaskakujących przygód, kulinarnych odkryć i przemyśleń snutych między jednym biletem a drugim talerzem.
Do tego autorka przemyca też opowieści z dzieciństwa i młodości – pokazując, jak rodzi się pasja do odkrywania świata i opowiadania historii.
To lektura idealna na wakacje, na długie wieczory i dla każdego, kto choć raz spakował plecak z myślą: a może by tak gdzieś pojechać…
Zaraża miłością do podróży. Wzrusza i rozśmiesza. Bez lukru, ale z sercem.

Barbara Szydłowska – podróżniczka, restauratorka i autorka. Od lat wspólnie z mężem Jackiem eksploruje świat, czerpiąc z podróży kulinarne inspiracje, które przenosi do swojej restauracji Forum Kulinarne we Wrocławiu. Jej ukochanym miejscem jest Afryka, do której regularnie powraca. Z wykształcenia biotechnolog i dietetyk, przez wiele lat pracowała w korporacjach, by w końcu oddać się pasji podróżowania, gotowania i pisania. Swoje przygody relacjonuje na Facebooku, a teraz opisała je w książce, która zabiera czytelników w niezapomnianą podróż pełną smaków i niezwykłych historii.

Basię Borycką poznałem w październiku 2016 roku. Biła od niej jakaś niezwykła dobroć. Czułem, że jest kobietą o wielkim sercu. Przyjechała ze Szczecina na nasze pierwsze seminarium organizowane przez Fundację Zielony Kazimierz. Do Bochotnicy k. Kazimierza Dolnego, gdzie odbywało się nasze spotkanie, z dalekiego Szczecina jest około 700 km. Basi chciało się odbyć koleją tę daleką podróż, żeby posłuchać naszych wykładów, żeby być razem z nami – w niezwykłej atmosferze ludzi świadomych. Przyjeżdżała jeszcze parokrotnie do Puław na zajęcia naszej Akademii Konsultantów Naturoterapeutów. Latem 2017 roku przywiozła ze sobą dla nas w prezencie cały wielki kosz swoich produktów – pomidorów, papryk i innych warzyw. Uczta była wspaniała, siedzieliśmy w kilkuosobowym gronie do późna na moim ganku w Męćmierzu, rozkoszując się niezwykłym smakiem pomidorów Basi, męćmierskim kozim serem i olejem lnianym od Aleksandra. Wszystko było takie proste i smaczne.
Tadeusz Strzępek – prezes Fundacji Zielony Kazimierz

Dawno nie czytałam tak pięknie napisanej bajki. Ciekawa historia, pobudza wyobraźnię. Bogaty język autorki wprowadza nas w świat leśnych skrzatów i zwierząt. Bajka porusza ważną tematykę dotyczącą wartości rodziny oraz przyjaźni.

Książka zawiera podstawową wiedzę z zakresu aspektów prawnych posiadania psa. Ilustracje w przystępny sposób przedstawiają prawa i obowiązki właściciela psa. Przeznaczona jest przede wszystkim dla młodzieży, ale również przydatna każdemu i w każdym wieku.

„Przeżyłam setki wydarzeń, z których jedne mnie radowały, drugie smuciły, a jeszcze inne wgniatały w fotel i rzucały po ścianach rozpaczy jak marną kukłą w brutalnym teatrze życia". Powyższy fragment książki doskonale odzwierciedla moje życie... Opowiadając tę historię, czuję się jak główna bohaterka w groteskowej wersji filmu „Cztery wesela i pogrzeb". Tam ludzie na umór się żenili i okazjonalnie umierali, u mnie natomiast okazjonalnie się żenili, a na umór umierali...
Mam sześćdziesiąt dwa lata i spisałam swoje najpiękniejsze oraz najokrutniejsze chwile, które wprawiają w osłupienie Sherlocka Holmesa, a Alfreda Hitchcocka przyprawiają o dreszcze. Gdybym chciała zapisać wszystko, prawdopodobnie z łatwością przebiłabym „Przeminęło z wiatrem"... Lubiłam i lubię żyć. Tak po prostu. Trochę na przekór. Dobrze, że lubię pływać pod prąd... Jestem dowodem, że mimo klęsk, porażek, strat, lęku, rozpaczy, tragedii i makabrycznych wydarzeń szatkujących serce na drobne kawałki, wciąż można żyć. Moje serce nadal bije. Bliscy mówią, że podnoszę się jak feniks z popiołów, a moje pozytywne spojrzenie na świat zaraża. Ciekawe... Skoro osoba z depresją, która straciła w życiu wszystko, daje innym radość, to jak bardzo nam jej brakuje? Jak mocno jej poszukujemy?!
O tym jest moja historia: o nadziei, akceptacji i szansie na ponowne ujrzenie słońca w najczarniejszą godzinę nocy polarnej. Wierzę, że biografia „zwykłego człowieka" trafi do „zwykłych czytelników", którzy nie potrzebują kolejnej historii o miliardach i światowej sławie. Wierzę, że ludzie potrzebują kogoś, kto ich zrozumie i pokaże, że sam przez to przechodził. Nie w historii zrodzonej w głowie pisarza, ale w opowieści, która była i jest prawdziwa. Właśnie dlatego dzielę się życiem. Aby nikomu go nigdy nie zabrakło.

W niewielkim mieście, w którym ludzie wiedzieli o sobie wszystko, mieszkał niezwykły chłopiec ze swoją rodziną. Już od dziecka był inny od rówieśników, nie tylko jego ciało było bardziej odporne na ciosy i choroby, ale posiadał również olbrzymią tarczę ochronną przed złem. Mariusz miał zaledwie sześć lat, kiedy spadł z huśtawki i uległ niebezpiecznemu wypadkowi. Tuż przed wypisem ze szpitala wózek inwalidzki, na którym ścigał się z zaprzyjaźnioną pielęgniarką, spadł ze schodów i chłopak w wyniku upadku zapadł w kilkumiesięczną śpiączkę. Od tego czasu wielokrotnie przebywał w sferze marzeń sennych, w których wędrował po tajemniczym pięknym świecie. Wydawał mu się on tak realny, jakby przenosił się w czasie i przestrzeni. Otaczali go w nim ludzie, którzy traktowali go z szacunkiem i honorami, jak bardzo ważną osobę. Przebywając tam, dowiedział się, że ma przed sobą wyjątkową misję. Jego przeznaczeniem ma być walka w obronie całej ludzkości, ale zanim będzie mógł ją podjąć, sam musi się stać bardzo silny. Wszyst­ko, czego doświadczy w realnym świecie, ma na celu właśnie uczynienie z niego człowieka godnego tej wielkiej misji. Młodzieniec, mając tego świadomość, przyjmował jako oczywiste różne wspaniałe przygody i doświadczenia, bo wiedział, że właśnie one go wzmacniają. Jedną z takich przygód była próba porwania wraz z grupą kolegów kukuruźnika, by uciec nim do Ameryki. Ucieczka się nie udała, ale to chłopaka nie powstrzymało.
Mariusz wiedział, że ma przed sobą jeden zasadniczy cel, z którego nigdy i pod żadnym pozorem nie zrezygnuje. Chciał chronić ludzi przed złem, przed okrutnymi uczynkami innych i sprowadzać tych, którzy zbłądzili, na właściwą drogę. Od dziecka pomagał więc kolegom źle traktowanym przez rówieśników czy też lekceważonym i prześladowanym przez nauczycieli. Chłopak nie wahał się w żadnej sytuacji, czy miał przed sobą okrutnego kolegę, czy niesprawiedliwego dorosłego, zawsze z niezłomną odwagą i poświęceniem stawał w obronie niewinnych.
Jego poczynaniami nigdy nie kierowała zemsta, lecz chęć wskazania ludziom właściwej ścieżki ich życia. Tak było również wtedy, kiedy opiekował się bezdomnym profesorem i jego psem Aro. Niestety jego postępowanie nie przysporzyło mu przyjaciół i sam stał się ofiarą bezwzględnego napadu, wskutek czego po kolejnym urazie głowy znowu znalazł się w szpitalu.
Kiedy wydaje się, że wreszcie jego samego spotyka coś dobrego ‒ poznaje pielęgniarkę Anię, dziewczynę, w której się z wzajemnością zakochuje ‒ niestety los stawia na jego drodze kolejną przeszkodę. Czy Mariusz odnajdzie w sobie siłę, żeby i z tej próby wyjść zwycięsko?

Czy wynajęcie domku letniskowego zgodnie z prawem i pod kuratelą biura nieruchomości może być ryzykowne, a wręcz niebezpieczne… Wydawałoby się, że umowa chroni obie strony, tymczasem wystarczy trochę manipulacji, działania z premedytacją i złych intencji, by życie wynajmujących zamienić w koszmar. Przekonali się o tym Marzena i Olek, małżonkowie, którzy zdecydowali się wynająć domek letniskowy na swojej działce niedaleko Wrocławia niejakiemu Sławomirowi. Agentowi biura nieruchomości bardzo zależało na zawarciu transakcji, dlatego nie pomyślał o tym, by uprzedzić swoich klientów, jakie zobowiązania pociąga za sobą zawarcie tytułowej umowy na czas nieokreślony.
Podnajmujący natomiast z premedytacją wybrał ich ofertę, widząc w tym łatwą okazję do oszustwa, zwłaszcza że robił tak już wcześniej, znał przepisy i kruczki prawne – w tym ustawę o ochronie lokatorów, zgodnie z którą w określonych okolicznościach nie można wypowiedzieć prawa najmu… Historia zmagań z uciążliwym lokatorem jest głównym wątkiem opowieści, w tle zaś poznajemy losy rodziny, w pierwszej części opisane przez Marzenę, w drugiej przez Olka. Wspomnienia się uzupełniają, z Marzeną przenosimy się do czasów studiów, pracy, przeczytamy o ich dzieciach: Oli i jej pasji jeździeckiej oraz o tragicznym wypadku syna Tomka i trudnej walce o jego powrót do zdrowia. Z Olkiem zaś odwiedzimy Wielką Brytanię i Włochy, pochodzimy po Tatrach i zanurzymy się w ciekawą historię Wrocławia.
Jak zakończą się zmagania małżonków z uciążliwym lokatorem, czy uczciwość zatriumfuje i czy rodzina przetrwa ten niepewny czas, dowiecie się już z kart książki.

Matt i jego przyjaciel Paul chodzą do tej samej klasy i wiodą spokojne życie na planecie zwanej Argonią. Wszystko się zmienia, kiedy dowiadują się, że Ziemianom grozi niebezpieczeństwo. Chłopcy bez wahania decydują się wyruszyć na Ziemię z arcytrudną misją. Do tego niełatwego zadania przygotowuje ich mistrz Amados, który zna prawdę o pochodzeniu Matta. Okazuje się, że jego biologicznym ojcem jest bojownik Skyman…
"Matt – obywatel Uniwersum" to niezwykła i pełna zwrotów akcji opowieść o odwadze, sile, walce z przeciwnościami losu i mierzeniu się z przeszłością. Śmiało, wyrusz z bohaterami w fascynującą międzyplanetarną podróż, a nie pożałujesz!

Andrzej Szymański. Były oficer polskich służb PRL, oficer Policji RP, brał udział w dwóch misjach pokojowych ONZ w byłej Jugosławii – UNCIVPOL w Chorwacji i POLBAT w Bośni i Hercegowinie. Pracował również w Security Services w UK oraz jako tłumacz dla organizacji rządowych w UK. Interesuje się historią i zagadnieniami związanymi z dziejami naszej cywilizacji i związkami z innymi cywilizacjami oraz tajnymi programami kosmicznymi.

Gracjanę i jej zamiłowanie oraz łatwość do postrzegania bieżącego życia przez pryzmat procesów, transformacji i szans znam od kilkunastu lat… Czyni to z gracją za każdym razem, gdy w jej życiu pojawia się Nowe, na które otwiera się, gdy ciekawość wyprzedza wewnętrzne niepokoje. Książka ta opisuje współtworzenie nowej jakości, jaką jest moment, gdy Ja spotyka się z Ty. To zapis intymnego zbliżania się i budowania związku z szacunkiem do tego, co oddzielne i minione, z radością na to, co upragnione i możliwe w przyszłości, z wyrozumiałością wobec tego, co uwiera, lecz jest jednostkowo ważne, z chęcią znalezienia przestrzeni na niewygodne różnice, by nie utracić tego, co jawi się jako wartość fundamentalna – wolności. Piękny opis drogi dwójki refleksyjnych ludzi do siebie nawzajem i do siebie samych poprzez ponowne zaglądanie w głąb swojego jestestwa w wyniku otwartych pytań i subtelnych zaczepek zaciekawionego drugiego. Pozostaję z ciekawością ciągu dalszego!
Maria Pełko, psychoterapeutka

Szanowna Czytelniczko, Szanowny Czytelniku!
Masz przed sobą książkę szczególną; jasną, klarowną i czytelną. Jest to zapis konwersacji Gracjany i Jarosława. Dotyczy historii relacji i tworzenia się związku Kobiety i Mężczyzny. Forma epistolarna tekstu nadaje mu swoistą świeżość i dynamikę. Gracjana i Jarosław przedstawiają w tej książce swój paradygmat Miłości. Ich historia jest niepowtarzalna i ma wymiar uniwersalny. Tak bardzo się różnimy i tak bardzo w tych różnicach jesteśmy podobni… Moja intuicja mówi mi, że czytając tę książkę, znajdziesz cząstkę siebie i, mam nadzieję, inspirację… Po przeczytaniu tekstu Gracjany i Jarosława pojawiła mi się refleksja, która przybrała formę haiku:
serce i rozum
ucieleśniona podróż
przymierze żyje
Tomasz Rebeta, psychoterapeuta, superwizor

Z lekkim drżeniem rąk i serc powierzamy Ci nasz pierwszy wspólny projekt. Jest nim coś najcenniejszego, co mamy, czyli nasza relacja. Nie jest to powieść fabularna ani żadne dzieło literackie. To opis procesu powstawania naszego związku – od etapu szukania dróg do siebie nawzajem, przez zawiązanie umowy i pierwszy kryzys, do zbudowania fundamentu pod dalsze wspólne życie. Żywimy głęboką nadzieję, że nasze doświadczenie pokaże Ci, iż żaden ruch w życiowym tańcu z Twoim partnerem nie jest przypadkowy i bez znaczenia. Liczymy również na to, że nasza rozmowa będzie dla Ciebie inspiracją do świadomego budowania Twojego związku. Budowania go zgodnie z tym, kim naprawdę jesteście – tam, w głębi siebie – by Wasza relacja mogła zostać tą jedyną na świecie, wyjątkową, właśnie taką, jaka jest – zaakceptowana i ukochana w pełni.

„Łąka tulipanów” to autobiograficzna opowieść oraz inspirujący przekaz pełen emocji i refleksji na temat życia. Autorka dzieli się w niej swoimi osobistymi doświadczeniami, porażkami i sukcesami, a także drogą do samopoznania i realizacji marzeń.
Książka składa się z różnych rozdziałów, z których każdy opisuje inne etapy życia i przemyślenia autorki. Czytelnicy mogą tu znaleźć historie o miłości, rozpaczy, nadziei, walce o lepsze jutro i dążeniu do spełnienia marzeń. W każdym z tych rozdziałów autorka odsłania swoje serce, pisząc o uczuciach, które towarzyszyły jej w różnych momentach życia.
Celem książki jest nie tylko przedstawienie osobistej historii autorki, ale również motywowanie czytelników do działania, wiary w siebie i przezwyciężania przeciwności losu. Poprzez swoje przeżycia i refleksje Agnieszka Szynawa stara się zainspirować innych do poszukiwania swojej drogi i budowania życia zgodnego z własnymi wartościami i pragnieniami.
„Łąka tulipanów” to nie tylko książka o podróży przez życie, lecz także o sile ludzkiego ducha i o tym, jak ważne jest, by nigdy nie rezygnować z siebie i swoich marzeń.

Agnieszka Szynawa – ur. w 1987 r., mieszka od 2007 r. w Holandii, pracująca zawodowo pisarka i artystka, z wykształcenia technik ekonomista, Assistant Supervisor w firmie Forever Living Products, absolwentka In’to Languages na Radboud Universiteit w Nijmegen, ukończyła rysunek i malarstwo oraz ilustrację i rysunek ilustracyjny na Nationale Handelsacademie w Panningen. Obecnie studiuje kreatywną terapię na Laudius Thuisstudie.
W 2018 r. ukończyła kurs tatuażu w Tattoocursus Eindhoven. Od 2024 r. członek PNKV Polsko-Niderlandzkiego Stowarzyszenia Kulturalnego. Pod pseudonimem Aga Art World oraz C&G craft tworzy portrety i karykatury. Pierwsza książka autorki „Rysuję węglem łąkę tulipanów”, wydana w styczniu 2024 r., znalazła swoich odbiorców nie tylko w Holandii, ale również w Polsce, Niemczech, Belgii oraz w Wielkiej Brytanii. Autorka pracuje obecnie nad trzecią książką oraz ilustrowanym tomikiem wierszy. Mama dwóch chłopców, z którymi spędza kreatywnie i aktywnie czas.

Wiedza i świadomość moja

Jestem pisarzem nieszczęśliwym,
a chcę przyjazną spotkać dłoń,
więc o to proszę – nie dziwcie się,
że w tym, co piszę – coś zawsze jest
i o myśleniu, i o entropii gazów,
no a w domyśle jest także koń…

…Myślę i myślę, i jeszcze dodam, że to myślenie
może i tłem jest, ale jest ciągłe – całodobowe,
a jego wynik – nagłe olśnienie, to jest chwilowe,
a więc punktowe – i kończę na tym, by nie rozmyślać,
czy ono również nie jest kwantowe?

(fragmenty ze s. 208 i 210)

Andrzej Tomczyński urodził się w 1951 r. w Końskich. Ukończył tamtejszą szkołę podstawową nr 2 i liceum ogólnokształcące (wtedy jedyne). W latach 1969–1975 studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej i uzyskał tytuł magistra inżyniera w zakresie mechaniki – maszyny i urządzenia energetyczne – cieplne maszyny przepływowe.
Uczestniczył w wykładach i był egzaminowany przez profesora Władysława Rudolfa Gundlacha, który studiował w ETH (Politechnice Federalnej) w Zurychu, kierującego wówczas Instytutem CMP Politechniki Łódzkiej.
Chcąc szybciej usamodzielnić się finansowo, przez zatrudnienie w przemyśle, zrezygnował z pisania pracy dyplomowej u profesora W. R. Gundlacha i zrealizował pracę dyplomową u doc. Sławomira Siennickiego w Instytucie Techniki Cieplnej w Łodzi pt. "Projekt stacji prób i badań kotłów, produkowanych w Fabryce Kotłów w Sędziszowie k. Krakowa". 

Ciąg dalszy wewnątrz książki na s. 214.