Wydawnictwo Poligraf

"Wszystko to, czego nie mogłam powiedzieć za życia" to powieść autobiograficzna, w której autorka opowiedziała swoje życie, zmieniając tylko niektóre nazwiska i jedno wydarzenie. Spisanie wspomnień jest szansą na przedstawienie wydarzeń ze swojej perspektywy, uzupełnionych o zwierzenia czy przemyślenia, których nikt nigdy nie poznał.  
Nie poznał i może poznać tylko, sięgając po tę książkę – autorka zmarła w styczniu 2023 roku, opisując wcześniej ostatnie dni swojej bohaterki. Powieść do druku oddała siostrzenica Krystyny Przeradzkiej, sprawiając, że autorka pośmiertnie może opowiedzieć swoją historię, która jest opowieścią  o nieszczęśliwej miłości, spełnianiu cudzych pragnień i poczuciu niesprawiedliwości

Krystyna Przeradzka, ur. 30.12.1951 w Elblągu, zm. 26.01.2023 r.  Przez całe życie pisała opowieść, nie mówiąc o tym nikomu… W swoim testamencie zapisała, że pieniądze ze sprzedaży mieszkania w pierwszej kolejności mają być przeznaczone na wydanie powieści i poezji. Krystyna nie mogła wydać książki za życia z dwóch powodów. Pierwszy był finansowy, zawsze wspierała pieniężnie całą rodzinę, a swoje marzenia odkładała na później. Drugi powód: bała się wyznać prawdę o swoich uczuciach, przyznać się do zakazanej miłości, do tego, że całe życie była nieszczęśliwa i samotna. Miała wyrzuty sumienia, że kochała później już żonatego mężczyznę, ale honor nie pozwolił jej rozbić tego małżeństwa.

Los radzi sobie sam, ale pomocy się nie wystrzega.

Gdy nagle tryskają potężne gejzery na Farmie Tohu w Nowej Zelandii, doktor weterynarii Aka Tohu ma własną wizję wykorzystania daru natury. Jej brat Rongo postanawia jednak odsprzedać gorące źródła angielskiej firmie.
Wiedza, intuicja i niezłomne zasady Aki stają naprzeciw bestialstwu i zawiści brata. Niechęć rodzeństwa przybiera nowe formy, gdy na farmie pojawia się konsultant techniczny Michael Wood i towarzysząca mu Minori Abe, intrygująca kobieta z Tokio.
Rongo Tohu za wszelką cenę pragnie postawić na swoim, ale dla jego siostry żadna cena nie ma znaczenia. Rodzinne brudy pierze sama.
Nie wie tylko, że Michael Wood obserwuje każdy jej krok i wcale nie ma zamiaru na tym poprzestać…  

Michael Wood w sensacyjnej akcji, której zwroty, nadzwyczajność zdarzeń oraz niezwykli bohaterowie nie opuszczają żadnej ze stron powieści. Warto przeczytać.

„Iść można bezwiednie, zupełnie nie rejestrując tego, że nie stoimy już w miejscu, w którym z ogromną niepewnością w sercu znajdowaliśmy się przed chwilą. Nogi, zanim mózg zarejestruje ich poruszanie się, zaczynają nieść nas ku miejscu, do którego nieświadomie zmierzaliśmy przez całe życie. A kroki, najpierw niepewne, powolne, jakby nogi, na których stoimy chwiejnie, potrzebowały rozpędu, nabierają tempa i zdecydowania. Gdy po chwili do mózgu dociera bodziec rejestrujący ruch, nogi nagle się zatrzymują. I stajemy w zaskoczeniu u celu życiowej podróży. Pozostaje jedynie szybko, w okamgnieniu, zastanowić się nad tym, co się stało przed chwilą. Szliśmy, nie rejestrując kroków i, ku własnemu zaskoczeniu, dotarliśmy do miejsca, w którym zawsze chcieliśmy się znaleźć. I co dalej? Odwrócić się szybko plecami do przeznaczenia w obawie przed niepowodzeniem? Czy poddać się uczuciom wyrywającym się z serca, odpocząć po długoletniej wędrówce i zacząć cieszyć się szczęściem, które wreszcie zesłał los?”

W "Już blisko Ciebie. Spowiedź Dominiki" autorka zabiera czytelników w poruszającą podróż przez życie głównej bohaterki, która stawia czoła swoim najgłębszym lękom i emocjom w gabinecie psychoterapeutycznym. Książka zaczyna się od wizyty Dominiki u psychoterapeutki Agnieszki, w którym odkrywa ona przed nią swoje najbardziej intymne przeżycia i bolesne wspomnienia z przeszłości.
Dominika, kobieta w średnim wieku, zmagająca się z rakiem i trudnymi relacjami rodzinnymi, otwiera przed czytelnikiem swoje serce. Opowiada o dzieciństwie pełnym przemocy i zaniedbania, a także o późniejszych latach, gdy próbowała znaleźć swoje miejsce w świecie i zbudować życie z partnerką i dzieckiem.
Książka, pełna emocji i introspekcji, pokazuje siłę ludzkiego ducha, walkę z wewnętrznymi demonami oraz nieustanne dążenie do odnalezienia miłości i zrozumienia. Dominika pragnie jedynie być wysłuchana i nieoceniana, co sprawia, że jej historia jest niezwykle autentyczna i poruszająca.
***
Drogi Czytelniku!
Dumnie przedstawiam Ci piękną, poruszającą serca opowieść, która tworzona była w czasie mojego wielkiego upadku o nazwie depresja. O losie, jakże bywasz przewrotny...
To właśnie ten Wielki Upadek był też moim Wielkim Powstaniem. To dzięki niemu ruszyłam w świat fantazji, by uciec od tych myśli, które próbowały mnie zniszczyć. To, co powstało, powiem z przekonaniem, jest PIĘKNE. Pisałam to w czasie, kiedy moje uczucia miotały się, igrały ze mną w każdej sekundzie. Wiele wylanych łez, zwątpień, ale to właśnie ta praca podnosiła mnie coraz wyżej i wyżej. Każdy tworzony wątek nosił w sobie moje emocje, które dzięki niemu mogłam wyładować. Nie jest to moja życiowa historia, ale każde zmaganie bohaterki ma w sobie część mnie, moją wędrówkę z przeciwnościami losu, których każdy z nas doświadcza. Wszystko w tej książce jest z życia wzięte. To nie jest wyimaginowany świat. To bez wątpienia buty nas wszystkich, które niekiedy bardzo uwierają, a jednocześnie pozwalają iść naprzód. Mnie pomogły, bo to dzięki tym niekiedy destrukcyjnym, ale dumnie przebytym krokom doszłam tak daleko. Ta książka to pierwsza z czterech części opisujących życie bohaterów, wierzę, że pokochacie ich tak jak ja. Każda część przedstawi wam inny obraz głównej bohaterki, co uważam za najbardziej interesujące. Pokochacie ją i znienawidzicie, jednak po poznaniu całej jej historii opisanej w czterech książkach będziecie mogli wyrazić własną opinię. Dziękuję za poświęcony czas!
Z wyrazami szacunku
Maria Nafees z d. Purgał

Magdalena Bobbe - profesjonalistka HR z ponad 15-letnim doświadczeniem we wszystkich obszarach HRM i firmach z wielu branż. Jej domeną jest implementacja zmian w firmach, a w szczególności strategii, kultury organizacyjnej, wartości i rozwoju przywództwa. Wspiera zarządy firm w przeprowadzaniu ludzi przez zmiany i kryzysy. Mocno zajmuje ją wpływ niedojrzałości menedżerskiej na kształtowanie kultury organizacyjnej, co konsumuje energię i w jaki sposób marnotrawiony jest potencjał ludzi poddanych niedojrzałemu zarządzaniu. Mentor, trener, coach.

Książka podejmuje problem mobbingu z perspektywy osoby kierującej pracą HR-u. Mobbing jest problemem złożonym i dotyczy najczęściej jednostek, ale wpływa negatywnie na atmosferę w całej organizacji, która staje się bardzo toksyczna. Specyfika pracy w korporacji wymaga dobrej i efektywnej komunikacji, natomiast mobbing ją skutecznie zaburza. Szkody z tego tytułu dotyczą zasobów ludzkich, ale mają również negatywny wpływ na sferę ekonomiczną. Po lekturze tej książki możemy lepiej zrozumieć sytuację ludzi uwikłanych w mobbing i inne patologiczne zachowania w miejscu pracy. - Anna Makowska, prezes Krajowego Stowarzyszenia Antymobbingowego.

Praca w działach HR kojarzy się z łatwym i przyjemnym zajęciem – często staje się zresztą obiektem żartów. W rzeczywistości członkowie takich zespołów pełnią funkcję wentylu bezpieczeństwa pomiędzy pracodawcą a pracownikiem. Starając się zadowolić obie strony, czasami stają się ofiarami i jednych, i drugich. Tak było w przypadku Leny. „Ciuciubabka” to opowieść o chorej organizacji, której nie dało się już uzdrowić. Może być przestrogą dla wszystkich tych, którzy, zaciskając zęby, tkwią w toksycznym środowisku pracy. - Sylwia Pyzik, „Magazyn Rekruter”

Historia Leny jest mocna i trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Autorka ukazuje brutalną rzeczywistość wielu firm, gdzie brak kultury pracy, szacunku do pracowników i patozachowania szefów są na porządku dziennym. Historia Leny to obraz smutnej prawdy, z którą wielu pracowników musi się zmagać. Książka „Ciuciubabka” jest również opowieścią o sile, woli walki i odpowiedzialności. Lena staje się swoistą „wojowniczką”, której postawa może być inspiracją dla wielu, aby nie tylko przetrwać, ale także działać w zgodzie ze sobą i nie być obojętnym na patologiczne zachowania w miejscu pracy. - Iwona Bagińska-Michalewska, Stowarzyszenie HR Next

Książka napisana z wielką wrażliwością i mądrością życiową. Porusza nie tylko ważne kwestie mobbingu, ale również skostniałego emocjonalnie, interpersonalnie i organizacyjnie środowiska biznesu, dla którego drugi człowiek staje się tylko narzędziem do osiągnięcia celu. Jest to książka przewodnik dla tych, którzy chcą zawalczyć o siebie i poszukują prawdy. Inspirująca lektura. Gratulacje! - Hanna Hernas-Kłys, psychoterapeutka

– Więc pan, jak wielu innych, myśli, że to kradzież? Panie Blankenburg, ukraść to można nawet i milion dolarów, ale żeby znawca i kolekcjoner kradł obrazy? On raczej ratuje dzieła od zapomnienia. Powiem panu tak: kiedyś, pewnie z dziesięć lat temu albo i dawniej, znajomy kustosz zaprosił mnie do magazynu dość znanej galerii w Berlinie. I wie pan co? Pokazał mi wspaniałe dzieła mistrzów siedemnastego wieku. Flamandzkich mistrzów. Były opakowane w plastikowe i metalowe sarkofagi, a kody kreskowe na pudłach podawały odległe daty kolejnych konserwacji. Tych dzieł, często kupionych za ogromne kwoty, NIKT nie miał oglądać przez dziesięciolecia. Może tylko kontroler przy okazji skontrum czy też konserwator zabytków. A przecież ktoś namalował te obrazy z myślą o zachwycie tych, którzy będą je oglądali. Chciał, by cieszyły nasze zmysły. A zatem, jeśli dzięki takim jak ja w pudłach leżą wierne kopie, a oryginały są podziwiane przez grupę koneserów sztuki i ich przyjaciół, to źle? Panie Blankenburg, to raczej ofiarowanie tym dziełom nowego życia. Wiele z nich było ostatnio publicznie oglądanych przed ostatnią wojną, a może i w dziewiętnastym wieku. Nie wyrażę skruchy, nie przeproszę i nie poprawię się, według pana standardów. Proszę, niech pan przejdzie ze mną do mojej galerii. Jest strzeżona alarmem i niewielu ludzi o niej wie, ale zapewniam, że przynajmniej kilkadziesiąt osób miało już okazję złożyć hołd „magazynowym” mistrzom malarstwa. Przyzna pan, że to wielokrotnie więcej niż zakładają twórcy obecnego systemu muzealnego. I naprawdę, nikogo nie obchodzi, że w magazynie leży kopia zamiast jego oryginału.
Ohnesorge otworzył solidnie wyglądające drzwi i odblokował alarm, używając małej, podświetlonej na zielono klawiatury. Zaświeciły ledowe lampy, rzucając nieco światła na rozległe pomieszczenie. Następnie Ohnesorge nacisnął duży przycisk widoczny po lewej stronie przy drzwiach. Pod sufitem rozjarzyły się liczne reflektorki oświetlające obrazy. Pierwszym wrażeniem Blankenburga było skojarzenie z małym eleganckim muzeum. Nie czekając na zaproszenie gospodarza, podszedł do pierwszego obrazu. Jak w muzeum zobaczył srebrną tabliczkę.
– To Renoir – powiedział właściwie sam do siebie. – Rubens, Vermeer, Tycjan i znowu Renoir – wyszeptał Blankenburg, podchodząc do kolejnych obrazów. Wydawał się zaszokowany.
– Wszystkie one odbywały karę dożywocia w magazynach kilku europejskich muzeów. Chciałem je swego czasu kupić wraz z obietnicą udostępnienia ich publiczności. Bezskutecznie. Musiałem więc znaleźć inny sposób, panie Blankenburg.
(fragment książki)

"Rubens" – trzecia z cyklu powieści, które łączy postać Horsta Blankenburga oraz jego współpracowników, rozgrywa się niemal współcześnie. Na śródziemnomorskiej plaży w Algierii, w na wpół zatopionym kutrze znaleziono obraz samego Rubensa. Wydaje się on autentyczny, ale... w muzeum w Nancy we Francji od dziesiątek lat wisi ten sam obraz. Który z nich jest prawdziwy? W dodatku okazuje się, że w wielu muzeach odkryto kolejne falsyfikaty, a oryginalne arcydzieła w tajemniczy sposób zniknęły. Sprawa ma zasięg międzynarodowy, wykraczający nawet poza Europę. Podobnie jak w poprzedniej powieści nie zabraknie również wątku melodramatycznego, gdyż równolegle do opisanych intryg obserwujemy uczuciowe perypetie głównego bohatera.

Aleksandra Drogosz – dziennikarka, psycholożka, anglistka. Miłośniczka słowa. Inspiracji szuka w kronikach ludzkiego losu i goniąc za słońcem, a właściwie za ludźmi, którzy gdzieś pod nim ukrywają swoje historie.
Rajdy i podróże to zarówno ludzie i rozmowy, które uczą, kształcą, jak i poznawanie polityki świata, umysłów. Psychologia pomaga jej w odkrywaniu zakamarków ludzkiego umysłu czy prowadzeniu badań nad ludzką jaźnią oraz umożliwia śledzenie najnowszych osiągnięć nauki i wyciąganie z tego pigułki motywacji.
– – –
Przygotuj się na podróż przez prawdziwe historie i tajemnice ludzkiego losu. Odnajdź inspiracje tam, gdzie większość widzi jedynie zwyczajność – w obecności odbieranej w niecodzienny sposób, w rozmowach. Zauważ, jak czasem jedna rozmowa może odmienić czyjeś całe życie. Ta książka to opowieść o spotkaniach, które nie są przypadkiem – to zbiory sytuacji, przeżycia ludzi, których życie stawia na naszej drodze, by sprawdzić, jak bardzo jesteśmy gotowi marzyć o lepszym jutrze. Jedni potrafią te szanse dostrzec i chwycić, inni mijają je zajęci szarą codziennością.
Ale to nie jest książka tylko o wyzwaniach losu. To wyzwanie dla Ciebie – o odwagę w patrzeniu w lustro i o wiarę w to, co widzisz. Prawdziwe wyzwanie to nie tylko zmaganie się z balastem zdarzeń, lecz także wiara w swoją niepowtarzalność, odwaga, by być sobą – i by śmiało budować własne wizje, zawodowe i osobiste.
Kiedyś ktoś powiedział: „Jeśli twoje marzenia cię nie przerażają, są za małe”. Miał rację.

Robert Stępień – pisarz, badacz tajemnic starożytności oraz miłośnik teorii o ukrytych zaawansowanych technologiach. Od lat zgłębia zagadki przeszłości i poszukuje śladów dawnych cywilizacji, które mogły wykorzystywać wiedzę wykraczającą poza współczesne pojmowanie. W swojej twórczości z pasją łączy elementy historii, mitologii i fantastyki, kreując światy pełne magii, potężnych mocy i odwiecznych konfliktów. "Visar – smoczy ogień. Przebudzenie" – jego najnowsza książka – zabiera czytelników w podróż do krainy smoków, gdzie przeszłość i przyszłość splatają się w tajemniczej grze o władzę, a legendy ożywają, odkrywając skrywane przez wieki sekrety. Stępień tworzy z myślą o tych, którzy wierzą, że w historii ludzkości nadal kryją się nieodkryte tajemnice.

Fascynująca książeczka edukacyjna dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, która łączy naukę z zabawą. Dzięki bajkowym ilustracjom pełnym inspirujących plastusi i wesołym przygodom Literek w kolorowej Krainie Sylab Twoje dziecko odkryje magiczny świat literek i wyrazów. Pozna sowę Mądralkę, wróżkę Niezapominajkę, małego krasnala Kropkę, wesołego elfa Sylabka, Króla Alfabetu i cały alfabet.
Książeczka wspiera naukę liter i czytania. Pomaga w utrwaleniu alfabetu. Rozwija wyobraźnię i kreatywność. Wzbogaca słownictwo, uczy spostrzegawczości. Jest bogato ilustrowana.

Małgorzata Asman – Pisze książki, maluje obrazy, robi ilustracje. Jest autorką powieści historycznej „Wola przetrwania” oraz powieści obyczajowej „Sophie”. Tworzy na Wyspach Brytyjskich. Znana w środowisku artystycznym wśród Polonii w Anglii, ma swój wkład w rozwój sztuki polonijnej. Autorka i ilustratorka serii książeczek „Czytanki babci Gosi”. Prywatnie mama i babcia.

Fascynująca książeczka dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, która łączy naukę z zabawą. Dzięki bajkowym ilustracjom i wesołym przygodom Cyferek Twoje dziecko pozna cyfry i utrwali liczenie do 10.
Książeczka angażuje dzieci do aktywnego uczestnictwa w nauce poprzez zabawę. Jest bogato ilustrowana, aby przyciągnąć uwagę najmłodszych i ułatwić przyswajanie nowych umiejętności.
Rozwija wyobraźnię i kreatywność, wzbogaca słownictwo oraz uczy spostrzegawczości i koncentracji.

Małgorzata Asman – Pisze książki, maluje obrazy, robi ilustracje. Jest autorką powieści historycznej „Wola przetrwania” oraz powieści obyczajowej „Sophie”. Tworzy na Wyspach Brytyjskich. Znana w środowisku artystycznym wśród Polonii w Anglii, ma swój wkład w rozwój sztuki polonijnej. Autorka i ilustratorka serii książeczek „Czytanki babci Gosi”. Prywatnie mama i babcia.

Oddajemy w Państwa ręce książkę, w której opisujemy radosne i smutne chwile z życia przodków, swojego życia i potomnych, a także krewnych i powinowatych. Każda strona to podróż przez czas, w którym radości oraz smutki splatają się w niezwykłą mozaikę doświadczeń. Pragniemy przybliżyć nie tylko wydarzenia, ale także emocje i relacje, które tworzyły ten niezwykły ród. Mamy też nadzieję, że lektura tej książki wzbudzi w Państwu zainteresowanie oraz skłoni do refleksji nad własnymi korzeniami i historią rodziny.
Wyruszcie z nami w tę podróż, odkrywając rodzinne tajemnice. Gorąco polecamy każdemu, kto poszukuje inspiracji w opowieściach o zwykłych ludziach i ich losach. 

Dlaczego kolory żółty, czerwony i niebieski są takie wyjątkowe? Jak powstają nowe barwy i odcienie? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedzi w kolejnej części cyklu „Czytanki babci Gosi”. „Paleta barw” zawiera podstawy dla małych artystów opisane w prosty, przystępny sposób. Malarka Małgorzata Asman otwiera przed dziećmi niesamowity świat kolorów i nieograniczonej wyobraźni.
Namaluj z wesołą Żabką swój wyjątkowy obrazek!

Małgorzata Asman – Pisze książki, maluje obrazy, robi ilustracje. Jest autorką powieści historycznej „Wola przetrwania” oraz powieści obyczajowej „Sophie”. Tworzy na Wyspach Brytyjskich. Znana w środowisku artystycznym wśród Polonii w Anglii, ma swój wkład w rozwój sztuki polonijnej. Autorka i ilustratorka serii książeczek „Czytanki babci Gosi”. Prywatnie mama i babcia.

Osiągnięcie celu wymaga wiele, śmierci nie wykluczając.

Gdy Republika Singapuru podejmuje decyzję o zakupie reaktorów nuklearnych, Lucas Sim, wysoki urzędnik ministerstwa, postanawia za wszelką cenę nie dopuścić do rozgrywki francuskiej firmy Durand Ltd.
Jej właściciel nie zamierza jednak ustępować w pozyskaniu lukratywnego kontraktu. Mając u swego boku dwie niezwykłe kobiety — rzeczniczkę prasową ministerstwa Ivy Ong oraz doktor chirurgii plastycznej Nayeon Moon — Nel Durand podąża, w labiryncie śmiertelnych zasadzek, tropem okrutnych zabójstw...
Komisarz metropolitalnej policji Yvonne Park prowadzi śledztwo, wiedząc, że niepokorny Durand stosuje zupełnie odmienne zasady i ich wzajemna konfrontacja jest nieunikniona. Nel Durand również o tym wie, ale swoich zasad zmieniać nie zamierza…  

Nel Durand w kolejnej akcji na Dalekim Wschodzie. Ciemne strony Singapuru, nuklearna technologia, kobiece instynkty i niepospolity suspens czynią powieść fascynującą lekturą.

Jarosław Mycio to lokalny „everyman” – żyje pośród nas, a jednocześnie wnikliwie obserwuje ludzi i związane z nimi historie. W 2018 roku zadebiutował powieścią „Taniec w płomieniach”, w której pod pozorną fikcją literacką ukrył postacie i zdarzenia już nieistniejące, lecz dobrze pamiętane przez starsze pokolenia. To obszerna saga własnej rodziny przesiedleńców, obejmująca lata 1947–2015 – pełna nostalgii za utraconym dzieciństwem i młodością.
Drugą powieścią autora jest „Pustelnik” (2020) – historia zwykłego człowieka ze wsi, który nawet nie zauważył, kiedy życie upłynęło mu na codziennych obowiązkach. Człowieka, którego ciężka praca na roli pochłonęła tak bardzo, że zapomniał pomyśleć o własnym szczęściu.
Do rąk czytelników oddajemy trzecią powieść autora – „Jeszcze was przyłapię”. Podobnie jak poprzednie, wyrasta z lokalnej historii – smutnej i tragicznej, a zarazem bliskiej, trudnej do jednoznacznej oceny. To opowieść o pogoni za szczęściem, które każdy z bohaterów rozumie inaczej, a ta rozbieżność niestety rujnuje im życie.
Powieści Jarosława Mycio cechuje swojski klimat, w którym każdy dojrzały czytelnik odnajdzie cząstkę siebie.

Chodzę z nim.
Czuję się z nim dobrze.
Ale to nie jest chłopak, z którym chcę spędzić życie.
Mój ideał jest wyznawcą samego Szatana.
Adria to Adrianna. Adrianna to Adria. Z pozoru zwykła dziewczyna, chowająca się pod maską niedoskonałości. Pełna sekretów, blizn z przeszłości i ciągłego niekontrolowanego gniewu.
Ben to Beniamin. Beniamin to Ben. Typowy bad boy, trzymający się na uboczu i nieufający nikomu. Kiedyś zdradzony, nie chce po raz kolejny rozdrapywać już zagojonych ran.
Tych dwoje wiele łączy. Muzyka, pasja, motoryzacja. Tylko jedno ich blokuje: krok naprzód.
Jedna decyzja zmieni wszystko.
Ale gdy cały świat się wali, czy jest sens, by od nowa nauczyć się kochać?

Cześć. Mam na imię Ania i w wieku dwudziestu trzech lat wydałam swoją pierwszą książkę. Zawsze bałam się opinii innych na swój temat, ale nigdy nie przestawałam marzyć. A największym moim marzeniem było, żeby wydać książkę. Któregoś dnia wyszłam więc przysłowiowo z szafy i oto jest "Dusza Szatana". Moja pierwsza powieść.
Nadal nie mogę w to uwierzyć, ale kiedy trzymam ją w rękach, wiem jedno: warto marzyć, bo marzenia się spełniają.