Wydawnictwo Poligraf

Midgard nigdy nie uchodził za krainę piękna i beztroski. To świat potworów, wojen, poświęceń i piekielnej żądzy władzy. Na tym zbudowano jego fundamenty. A jednak – nawet w najciemniejszych zakątkach pojawia się iskierka nadziei. Mały płomień w bezkresnym mroku. Taka właśnie jest Nees – a przynajmniej chciałaby taka być.
Wraz z towarzyszami próbuje odnaleźć swoje miejsce w tym brutalnym świecie. Z czasem stają się znaczącymi figurami na krwawej planszy. Doświadczyli na własnej skórze, czym są prawdziwe fundamenty człowieczeństwa. Każdy z nich przeszedł swój osobisty koszmar. Ale czym właściwie jest koszmar? Może to początek, który musi nadejść? Zapowiedź lepszego, naprawionego świata? A może to niezbędne, choć bolesne doświadczenie? Prolog do mrocznej wędrówki, w której każdy szuka własnego światła?
Koszmar... Koszmar zawsze pozostaje koszmarem.

W miasteczku Czekisolin życie płynie spokojnie – dzieci bawią się w przedszkolu, rodzice spieszą do pracy, a wiosna rozkwita pełnią barw. Tuż obok, za zakazanym mostem, kryje się jednak las, o którym krążą niezwykłe opowieści. Pol, Kris i Liza wiedzą jedno: tam mieszkają potwory. A może… ktoś zupełnie inny?
Pewnego dnia zwykła zabawa prowadzi rodzeństwo w głąb tajemniczego lasu. To, co odkryją, odmieni ich spojrzenie na świat. Magiczna polana, ścieżka wśród drzew, a na końcu – opuszczony zamek pełen sekretów. Czy odwaga i ciekawość poprowadzą ich ku przygodzie, o jakiej marzy każde dziecko? A może ku zagadce, której rozwiązanie wymaga czegoś więcej niż tylko odwagi? 
"Mieszkaniec tajemniczego lasu" to pełna uroku opowieść o sile wyobraźni, rodzinnych więziach i odkrywaniu nieznanego. Idealna dla małych i dużych czytelników, którzy wierzą, że świat kryje w sobie więcej, niż widać na pierwszy rzut oka.

"– Wiesz? Łapię się coraz częściej na tym, że nie chce mi się żyć – powiedziałaś. – Ta myśl nie niepokoi mnie bardzo. Wydaje mi się naturalną konsekwencją tego ciśnienia, które w mojej głowie już od jakiegoś czasu narasta. Oczywiście od myśli do czynów jest droga daleka, ale pustka, ciemna dziura mnie nie przeraża.
Leżeliśmy obok siebie. Patrzyłem na ciebie, na twoje jasne włosy rozrzucone na poduszce, na białą, jedwabną koszulę nocną. Wpatrywałaś się we mnie z tym dziwnym, zagadkowym wyrazem twarzy i mówiłaś dalej:
– To uczucie niekiedy we mnie narasta, a czasem się cofa. Mam teraz taki czas, że nie chce mi się walczyć ze swoją słabością. Wolę się temu poddawać. Mówić o tym też coraz mniejszą mam ochotę.
– Porozmawiajmy, proszę – powiedziałem, gładząc delikatnie twoją głowę.
– Gdy z tobą o tym rozmawiam, poddaję się potrzebie spuszczenia tego napięcia, które mnie męczy, ale zarazem czuję, że jeszcze bardziej oddalam się od tej Róży, której ty byś chciał i którą ja chciałabym być dla ciebie – ciągnęłaś nieśpiesznie. Nasenna tabletka zaczęła działać. – Wszystko jest takie nierealne. Mam wrażenie, jakbym patrzyła przez szybę. Dziwne, niedobre zmęczenie. Zapadanie się w sobie – wypowiadałaś krótkie zdania. – Chciałabym zapaść w sen i już się nie obudzić. Właśnie tego chcę."

Nie jesteśmy zawodowymi pisarzami ani dziennikarzami. Podróżowanie po świecie i fotografowanie to nasze pasje. Lubimy poznawać nowe miejsca, zawierać interesujące znajomości, spotykać ciekawych ludzi i słuchać opowieści o ich zwyczajach, kulturze, świecie odmiennym od naszego. Ta wiedza wzbogaca, spotkania pozostają w pamięci, stanowią pewnego rodzaju skarb, którego nikt nie może odebrać. Podróżowanie to doświadczenie przede wszystkim subiektywne, ponieważ to nie tylko zabytki, muzea, ale także atmosfera odwiedzanych miejsc, zawierane przyjaźnie i związane z tym indywidualne przeżycia. Warto je jednak porównać z doświadczeniami innych ludzi, dlatego zwykle, planując kolejną wyprawę, sięgamy po teksty czy artykuły innych autorów po to, żeby uzyskać wiedzę choćby na tematy tabu obowiązujące w danym kraju. Istotne jest przecież poznanie, co wolno, a czego raczej nie powinniśmy w odmiennej od naszej społeczności czynić. Nasza książka niewątpliwie zawiera prawdy subiektywne, ale jednocześnie staraliśmy się o obiektywizm, pisząc choćby o bezpieczeństwie odwiedzanych przez nas miejsc. Zachęcamy czytelników naszych wspomnień do spakowania plecaka i wyruszenia w drogę, bo świat nie jest wcale taki straszny i groźny, jak go niektórzy przedstawiają. Podróżowanie również nie jest tak drogie, jak chcą nam wmówić wszelkie renomowane biura podróży. Trzeba umieć się wokół siebie rozglądać, zachowywać we wszystkim zdrowy rozsądek i nauczyć się oddzielania opowieści podróżniczych od fantastycznych... Mamy nadzieję, że nasza książka trochę Państwu w tym pomoże.

„Ta książka to prawdziwa skarbnica wiedzy dla podróżników po świecie Aerinn.” - Londil, główny bibliotekarz Biblioteki Hellwarskiej

W treści (między innymi) bezcenne i ratujące (być może) życie wskazówki:
- jak postępować z flixami,
- jak przetrwać spotkanie z wygłodniałą wiwerną,
- jak rozmawiać z rozczochranym feniksem,
- czego nie lubią lilimy.
Mapa gratis!

Dokąd można dostać się tramwajem?
Do szkoły. Do pracy. Do sklepu...
Piotr, Michał i Radek zmierzają z rodzicami akurat do lekarza. Dzień jak co dzień, wydawałoby się.
Nieprawdaż?
Jest tylko jeden drobny problem. Chłopcy nie są świadomi tego, że tramwaj nie dowiezie ich tam, gdzie chcieli. Nie wiedzą, że spoczął na nich wzrok Białej Władczyni Magii i wkrótce wyruszą w podróż, podczas której dotrą dalej, niż planowali. Znacznie dalej. W miejsce, którego nie ma na żadnej ze znanych im map.
Do Aerinn.

Carson dokonuje mistrzowskiego zadania wyjaśnienia Pisma Świętego, tak że osoba, która nigdy nie otworzyła Biblii, jest zdolna ją zrozumieć. Jednocześnie ci, którzy wzrastali na nauce Biblii, znajdą wartościowe i oczywiste prawdy, które poprowadzą ich do głębszego wielbienia i poczucia wielkości Boga, któremu służymy.

„W labiryncie przeszłości” to powieść, w której autorka opisuje bez retuszu spokojne życie na Wołyniu przed II wojną światową, gehennę okupacji i rzeź oraz trudy tułaczki, ujmując to w autobiograficzne ramy. Źródłem opowieści są przeżycia jej samej, jej rodziny, przyjaciół i znajomych. Jako dziecko była świadkiem wołyńskich wydarzeń i przedstawia je z własnej perspektywy. Te straszliwe doświadczenia odcisnęły się piętnem na jej życiu. Przetrwała jednak, podobnie jak jej rodzina, bo wierzyła w dobro i miłość. To właśnie bezgraniczna miłość i wspólnota serc łączyły ich w najpotworniejszych sytuacjach i ratowały, przeprowadzając przez ziemskie piekło do życia. Autorka pragnie tą powieścią zaświadczyć o prawdzie ludobójstwa na Wołyniu oraz sprowokować do dyskusji i gruntownego opracowania tego tragicznego fragmentu polskiej historii.

Dziś
Dla Ciebie
Napisałem
Wyszeptanych
Kilka słów
Tylko bliscy
Sobie ludzie
Mogą szeptać
Tak bez
słów

Bogusław  Krajewski

Zurych, filia renomowanego angielskiego banku. Młody informatyk odkrywa nieoczekiwanie lukę w systemie bezpieczeństwa komputerów i decyduje się na brawurową próbę wyprowadzenia z banku wielu milionów, tak aby nie dało się ani ustalić, kto był sprawcą, ani odzyskać pieniędzy.
W pewnym momencie okazuje się, że w banku właśnie dokonano morderstwa.
Czy te dwa wątki wiążą się ze sobą? Służby bankowe i zuryska policja pracują gorączkowo nad rozwiązaniem dwóch łamigłówek. Akcja toczy się na przemian w Szwajcarii i w Johannesburgu. Kto wygra?
Całe zdarzenie, fabuła oraz wszystkie postaci występujące w powieści są absolutnie fikcyjne. Niemniej z każdą kolejną stroną książki czytelnik nabiera pewności, że autor porusza się po znanych mu obszarach i tematach. Jest u siebie. Zarówno w pubie, kawiarni i bankowym gabinecie w Zurychu, jak i w hotelu czy pawilonie handlowym w Johannesburgu.
Fikcyjna fabuła kryminalna nabiera w pewnym momencie kształtów możliwej do przeżycia rzeczywistości…

Marek Gajda, ur. 22 maja 1949 roku w Krakowie. Ukończył w 1971 roku studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1981 roku mieszka na stałe wraz z rodziną w Szwajcarii. W 1987 roku uzyskał w Zurychu dyplom informatyka programisty. Przez blisko trzydzieści lat pracował nieprzerwanie jako informatyk w szwajcarskich filiach kilku międzynarodowych banków. Dotychczas opublikował: korespondencje i felietony w czasopismach  „Czas”, „Dziennik Polski”, „Dekada Literacka” w Polsce oraz w miesięczniku „Tak” w Belgii. Jego hobby to podróże, aktywny sport, brydż, literatura faktu.

Wiesław Krakowski – lekarz chirurg z ogromnym doświadczeniem zawodowym, zdobytym także poza granicami Polski, ze znaczącymi sukcesami w sporcie (tenis i lekkoatletyka), miłośnik narciarstwa alpejskiego i żeglarstwa, jest także obdarzony talentem pisarskim. Posiada dar dostrzegania i opisywania złożonych zjawisk otaczającego go świata.
Tym razem, w piątej z kolei książce, wziął na warsztat pisarski swoje życie, sięgając aż do dzieciństwa. Opisuje fakty z życia osobistego, a także fascynujące przygody, jakie mu było dane przeżyć. Najwięcej uwagi poświęcił swojej największej pasji – chirurgii, przedstawiając niezwykle interesująco poszczególne etapy własnego rozwoju zawodowego, przywołując nieraz dramatyczne chwile związane z ratowaniem zdrowia i życia ludzi.
W swoich wspomnieniach nie zapomina też o tych wszystkich, z którymi dane mu było współpracować. Ustosunkowuje się do zachodzących w tym czasie zmian społecznych i politycznych. Z całą otwartością i szczerością odnosi się do aktualnej sytuacji w lecznictwie. Ubolewa, że mimo ogromnego postępu medycyny współczesnej, wielu wprowadzonych reform, systematycznie pogarsza się sytuacja pacjenta, chory traci, a może już utracił swoją podmiotowość. Autor, lekarz z powołania, niezmiernie ceniony przez pacjentów, jak mało kto ma do tego prawo.
Nowa książka Wiesława Krakowskiego to nie tylko zwykłe wspomnienia starego chirurga, to także zaproszenie do refleksji, do dyskusji nad tym, o czym autor pisze.
Elżbieta Pawlicka

Święte Niemcy, IV Rzesza – kraj rozciągający się od brzegów Wisły po wybrzeża Bretanii. Kraj Obywateli, Rezydentów i Zajmujących, nawet w sześćdziesiąt lat po udanym zamachu na Hitlera dokonanym przez I kanclerza IV Rzeszy – Clausa von Stauffenberga. Kraj, w którym władza sądownicza znajduje się pod butem władzy wykonawczej we wszystkich landach, w tym w Lechistanie ze stolicą w lewobrzeżnej Warszawie.
Poznaj losy Adama Utkowskiego, Rezydenta, Lechity, przeciętnego mieszkańca Świętych Niemiec, który zostaje skazany na śmierć. Nie wszystko jednak stracone – do gry wchodzi adwokat Juschendorf oraz tajemnicza organizacja DEiP.

Konrad Witkowski – zwykły, szary człowiek. Taki sam jak każdy inny. Nie zauważycie go na ulicy, imprezie czy u znajomych, bo najczęściej go tam nie będzie. Jak duża część Polaków pracuje po trzysta i więcej godzin w miesiącu, aby zapewnić swojej rodzinie w miarę godziwy byt.
Janusz Grażyński – przeciętny obywatel, Polak w wieku średnim, który widząc rozpad Europy, nie chce na starość uczyć się rosyjskiego. W końcu wiadomo, kto wywołał II wojnę światową i musi ponieść konsekwencje.
Jako obserwator niebędący członkiem establishmentu ma poważne obawy co do kierunku, w jakim zmierzamy. W jego mniemaniu obecne elity kierują Polskę w objęcia Rosji – świadomie lub, co gorsza, nieświadomie. Dlatego próbuje w sposób obrazowy starać się unaocznić zagrożenia wynikające z polityki izolacjonizmu opartego na zawołaniu o wstawanie z kolan w państwie, które nie jest geograficznie samotną niezdobytą wyspą.

Chcesz wiedzieć więcej - zajrzyj na stronę internetową książki swieteniemcy.pl lub jej fanpage na FB.

Każdy słyszał choć raz w życiu o afirmacjach, spotkał się z pojęciem pozytywnego myślenia, przeczytał co najmniej parę motywujących cytatów i może nawet zapragnął zmienić dzięki temu swoje życie.
Lecz jak właściwie zacząć? Jak zdobyć się na ten pierwszy krok w rozwoju duchowym, co to w ogóle jest i czy ja też to mogę robić? Jak wypowiadać życzenia, żeby się spełniły, i kiedy spodziewać się efektów? Co oznacza kreowanie własnej rzeczywistości? Czy każdy może to robić, czy trzeba mieć swojego trenera? Czy każda afirmacja jest skuteczna i czy sam mogę sobie ją napisać?
Nie jest łatwo odpowiedzieć na te wszystkie pytania, ponieważ temat rozwoju duchowego nadal nie został ostatecznie usystematyzowany. Odpowiednie informacje  można odnaleźć  w wielu źródłach, ale większość z nich nie wyczerpuje zagadnienia.
Ta książka jest dla każdego, kto chce poznać i zmienić siebie, aby zacząć żyć pełnią życia, kto pragnie zajrzeć w głąb swojego serca i czuje, że jest na świecie po coś więcej niż praca na etacie w zamian za dwa dni wolnego. Jest dla osoby, która chce zacząć doświadczać i żyć w końcu w swojej wymarzonej rzeczywistości. Dla każdego, kto ma dosyć szarzyzny i rutyny dnia codziennego i nie czuje prawdziwego szczęścia, nie czuje już, że żyje.
W książce omówiono podstawy, o których powinien wiedzieć każdy, zanim zagłębi się w „Sekret” lub „Potęgę podświadomości”.
Kolejne rozdziały przybliżają Cię, Drogi Czytelniku, do poznania procesu manifestacji od wewnątrz. Będziesz wiedział, gdzie zacząć, a co najważniejsze, jak zacząć. Zrozumiesz prawdziwą ideę kreowania tego, co na zewnątrz. Dodatkowo znajdziesz tu gotowe i skuteczne afirmacje, łatwe do przyswojenia, możliwe do zmodyfikowania lub służące jako inspiracja do napisania własnych.
Usiądź więc wygodnie, weź głęboki oddech i zacznij kreować swoją rzeczywistość.

,,Lubię walczyć, zatem wypowiedziałam wojnę chorobie afektywnej dwubiegunowej. Nie jestem jednak przekonana o prawidłowości tej diagnozy” – przyznaje Olka, bohaterka tej książki. Interesuje się psychiatrią, kocha podróże i żyje głównie po to, aby odnajdywać sens. Autorka odczuwa ogromną radość z chwil, które niesie czas zdrowia psychicznego. Na tle wartkiej akcji niepozbawionej elementów humoru przekonacie się, że z życia można zrobić wielki bal, pomimo wszystko. Rozbujałe życie seksualne, spontaniczne podróże, ataki paniki, stany depresyjne, wstyd i przeogromna radość z istnienia. O tym jest książka, którą trzymasz teraz w dłoniach. Spektakularność to doskonałe słowo na określenie walki ze spektrum ChAD, bo życie w poczuciu bycia gorszą jest trudne i wymaga wiary w siebie.

Aleksandra Nowak – autorka bloga wagaryaleksandry, otwarta na ludzi i świat, lubi pomagać i wspierać. Staje w obronie słabszych, odważna, przebojowa, wrażliwa aż za… Kocha smakować życie, nie znosi rutyny i nudy, wieczna wojowniczka. Na przekór szaremu, nudnemu życiu poszukująca miłości tej najgorętszej, najogromniejszej.

Powszechnie wiadomo, iż podstawowymi elementami nauki języka obcego są opanowanie słownictwa oraz gramatyki.
To oczywiste i niezbędne kroki do nabycia umiejętności językowych na poziomie porozumiewania się oraz zwykłej, prostej komunikacji.
Jednakże aby uzyskać wyższy stopień znajomości języka obcego, nieodzowne jest opanowanie tzw. kolokacji, czyli przynależnych sobie wyrazów – par słownych.
Biorąc to pod uwagę, zawarliśmy w naszym słowniku najczęściej używane oraz najbardziej nieodzowne kolokacje rzeczownikowo-czasownikowe języka niemieckiego.
Dlatego też słownik ten skierowany jest do osób uczących się, mających wyższe oczekiwania, które zamierzają opanować język na poziomie zaawansowanym, zdobywając umiejętność płynnej, swobodnej konwersacji.

Beata Szymańska – pasjonatka języka angielskiego i psychologii. Od 20 lat związana z edukacją, a od 11 lat prowadzi szkołę języka angielskiego i matematyki You & I Beata Szymańska, gdzie łamie bariery językowe i wspiera zarówno dorosłych, jak i młodzież w zdobywaniu wiedzy i umiejętności, szkoli kadry zarządzające firmami i przygotowuje klientów do wystąpień publicznych i konkursów. Jej podejście do nauczania opiera się na indywidualnej pracy z klientem oraz własnych metodach dydaktycznych. Współautorka "Skoku kwantowego", wyd. OSMPower, 2024.
Prywatnie miłośniczka wypraw nad polskie morze z mopsami, Sernikiem i Karmelem, oraz pasjonatka kawy. Relaks przy filiżance aromatycznego napoju i książce wykorzystuje do budowania atmosfery zaufania. 

Książka o mopsikach to ciepła i pełna uroku opowieść. Czytałam ją moim dzieciom z wielką przyjemnością, patrząc, jak słuchają uważnie i z zaciekawieniem pytają: „Co dalej?”. Zabawne przygody bohaterów uczą empatii i przyjaźni, zarażają radością i entuzjazmem całą rodzinę.  - Adrianna, mama Mikołaja (7 lat) i Idy (4 lata)

Mopsiki oczarowały moją córkę od pierwszych stron. Ich urocze przygody i świat przyjaciół zaciekawił ją tak bardzo, że codziennie pytała, kiedy poczytamy Sernika i Karmela. W naszym domu zagościły dwa pluszowe psiaki, które rozmawiają po angielsku. Ta wspaniała lektura dla najmłodszych dzieci spontanicznie zaciekawia je językiem angielskim. -Magda, mama Diany (4 lata) 

Jesteśmy zachwyceni lekturą i moi chłopcy wciąż domagają się kolejnych odcinków.  - Karolina, mama Wiktora (6 lat) i Filipa (4 lata) 

„Mamo, my chcemy jeszcze. Co będzie dalej z Karmelem i Sernikiem?” Słowa moich córek po przeczytaniu pierwszego rozdziału są chyba najlepszą recenzją. - Justyna, mama Poli (9 lat ) i Neli (7 lat)