Wydawnictwo Poligraf

„Iluminacja” to zapis drogi – od pierwszego zachwytu, przez miłość, tęsknotę i zagubienie, aż po ciche zrozumienie i zgodę na to, co przynosi życie.
Wiersze Mariusza Kozłowskiego są intymną opowieścią o uczuciach, które nie mijają wraz z czasem – zmieniają jedynie swoją formę. Miłość w tym tomie bywa namiętna, bolesna, niepewna, ale ostatecznie dojrzewa, stając się pamięcią, światłem i nadzieją. 
To poezja pełna obrazów – natury, podróży, miejsc i chwil, które zostają w człowieku na zawsze. Autor prowadzi czytelnika przez świat emocji, w którym nawet samotność ma swoje znaczenie, a każda strata niesie w sobie początek czegoś nowego.
„Iluminacja” to książka o tym, że nie wszystko przemija – są uczucia, które trwają, i nadzieja, która zawsze znajduje drogę do serca.

Mariusz Kozłowski, ur. 11 stycznia 1964 r. w Lubawie (Warmia i Mazury). Od młodych lat mieszka we Francji. Jest instruktorem w Warsztatach Terapii Zajęciowej w Paryżu. Na stałe związany z Szampanią. Zaczytany m.in. w twórczości Gombrowicza i Stachury, zafascynowany muzyką zespołu Dżem.

Maria Beata Lidia Patlewicz. Urodziła się w 1938 roku w Brzostowie (woj. wielkopolskie).
W 1962 roku ukończyła studia na Wydziale Rolniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Karierę zawodową zaczęła w Ośrodku Doradztwa Rolniczego w Poświętnem (woj. mazowieckie). W 1976 roku uzyskała stopień doktora nauk rolniczych na Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Od 1983 roku kierowała Pracownią Szkolenia i Doskonalenia Kadr w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Radzikowie koło Warszawy. Tam też zakończyła karierę zawodową w 1998 roku.
Maria Beata Patlewicz przez całe życie pasjonowała się literaturą i historią. Jako poetka w swoich wierszach kultywowała miłość do ziemi i przyrody, a jako autorka artykułów i opracowań naukowych propagowała postęp w rolnictwie. Została nagrodzona wieloma odznakami za wdrażanie nauki i postępu w gospodarstwach rolnych.
Maria Beata Patlewicz zmarła 7 marca 2022 roku po długiej i ciężkiej chorobie.
"Smak poziomki i gorycz piołunu" to drugi tom powieści "Kolorowy smak życia". Książka skupia się na dalszych losach rodzeństwa – Magdy i Pawła Pielmowiczów. Życiowe dylematy bohaterów przeplatają się z barwnymi opisami wydarzeń oraz pogłębioną analizą stanów ducha ludzi, dla których miłość jest wszystkim.
Maria Beata Patlewicz w wirtuozerskim stylu przedstawia zmagania powojennej młodzieży w walce o ideały społeczne, kulturowe i moralne, a także ukazuje, jak istotną rolę odgrywa potrzeba miłości w życiu każdego człowieka.

Czy masz odwagę wyruszyć w nieznane? Daj się porwać szalonej przygodzie. Poznaj prawdę o trollach i magicznych istotach, o których dotąd nikt Ci nie mówił. Wyrusz w świat magii i jego niezwykłych mieszkańców, by pomóc maleńkiej astramirze wrócić do domu. Strzeż się Hermusa i kryj się przed jego sługami. Zachowaj czujność na grząskich bagniskach i nigdy nie zapominaj, że nawet w najmniejszych istotach może skrywać się olbrzymia moc.
PS Porcja czekoladowych babeczek może być cenniejsza niż wszystko, co masz.

Miłość i nadzieja nigdy nas nie opuszczą, jeśli Ty będziesz naprawdę tego chciał.

Anna, nauczycielka plastyki pochodząca z Roztocza, po rozwodzie przenosi się do Warszawy i podejmuje pracę w agencji reklamowej, gdzie poznaje Tomasza. Wspólne wyjazdy w malownicze okolice Roztocza, gdzie chodzą boso po plażach zalewów, tańczą i śpiewają, zbliżają ich do siebie. Tak rodzi miłość. Niespodziewanie Anna wyjeżdża na staż do Paryża, choć targają nią obawy. Tomasz ma ją odwiedzić, ale nie dociera na miejsce. Jakie będą ich dalsze losy? Co zrobi Anna? Czy to miłość tragiczna? Czy możliwe są spotkania w kolejnych wcieleniach? 
"Roztoczańska miłość" to opowieść o Annie i Tomaszu. O miłości do naszych pięknych stron: Roztocza i Karkonoszy – krain zapomnianych. O odnajdowaniu przyjaciół i skrytej dawnej miłości. Czytelniku! Masz 20–30 lat czy 50–60 lat? Rzuć wszystko, aby znowu popływać kajakiem, pić wodę z leśnego źródełka i pogalopować na koniu. Powieść podpowiada i daje taką nadzieję na piękne życie bez względu na wiek, ale trzeba wyjść ze skorupy bezsilności i zacząć patrzeć na życie inaczej. 

Jan Artymowicz (66 lat). Mieszka w Lubaczowie, ale pochodzi z pięknego Horyńca-Zdroju. W ponad 40-letniej pracy jako księgowy znalazł czas na romantyzm i pisał wiersze. Ma wiele zainteresowań. Lubi fotografować, czytać książki, oglądać filmy, gotować, podróżować oraz zajmuje się genealogią. Uwielbia Roztocze, Bieszczady i Karkonosze. Uczy najmłodszych grać w warcaby, a jego podopieczni zdobywają medale mistrzostw Polski, Europy i świata. Tej wolontariackiej pasji poświęcił 40 lat. Planował założyć kabaret i pisać skecze, ale, jak sam żartobliwie powiedział, będzie to już w następnym wcieleniu.
"Roztoczańska miłość" to powieść debiutancka.

Kompendium wiedzy o dronach, informacje, które każdy operator bezzałogowego statku powietrznego powinien znać.

Niniejszy tomik jest zaproszeniem do świata pełnego zadumy nad chwilami szczęścia, które daje nam życie, nad cudem miłości do drugiego człowieka, a także nad ulotnością tego, co piękne. Znajdziemy tu także próbę udzielenia odpowiedzi na pytania odwiecznie nurtujące każdego z nas, o sens istnienia, o to, co tu i teraz.
Wiersze te są zapisem chwil niezwykłych, tchnących nadzieją, wypełnionych miłością, ale także momentów przepełnionych smutkiem, melancholią i wspomnieniami nie tylko o tym, co już przeminęło, ale przede wszystkim o tych, którzy pozostali tylko śladem w naszej pamięci.
POCZĄTEK
Na początku było Słowo
Potem:
– Ciało
– Dusza
– Grzech…
I jeszcze o czymś pomyślałem:
– A niech mnie!
– A niech!!!
– A?…
R.M.
Olsztyn, 15.05.2005

"Bielszy odcień ciemnEgo" (Sedno symboliczne)
Oryginalna, pełna humoru opowieść terapeutyczna w filozoficzno-muzycznej narracji. Mnogość wielobarwnych postaci towarzyszy na co dzień doświadczonemu życiowo bohaterowi.
Dwudziestoletni hazardziści i fonoholicy, trzydziestoletni lekomani, czterdziestoletni narkomani, pięćdziesięcioletni seksoholicy oraz sześćdziesięcioletni alkoholicy stąpają przez wiele dni po tej samej, mytej codziennie, nawierzchni. Ich katharsis! Psychologiczne obserwacje życiowe i emocjonalne relacje uzupełniają surrealistyczne, symboliczne wizje. Sanacyjna całość znalazła się w scenerii ośrodka zamkniętego…Klimatycznego Kościoła zielonoświątkowEgo!
Krytyk nie/pokorny

W dwudziestym pierwszym wieku świat zmienił się nie do poznania. Doszło do trzeciej wojny światowej oraz wybuchu pandemii – grypy radiologicznej. Ludzkość niemal została zgładzona, a pozostali przy życiu próbowali ocalić resztki znanej nam cywilizacji. Nie inaczej było na terenach niegdysiejszej Rzeczypospolitej Polskiej. Przez ponad trzy stulecia ludzie próbowali odbudować miasta i wprowadzać swoje rządy. Ostatecznie tylko nieliczni osiągnęli ten cel, aczkolwiek nowy porządek był kruchy i trudny do utrzymania.
ROK 2343. Pewnego dnia Zygfryd Sawicki wraz ze swoją bandą napada na osadę, w której mieszka Bradley Jastrzębski. W konsekwencji ten pierwszy zajmuje kolonię, a drugi musi uciekać. Jastrzębski zbiera garstkę ludzi i udaje się do zrujnowanej Warszawy. Zajmie pozostałości Zamku Królewskiego i spróbuje przywrócić temu miejscu dawną chwałę.
ROK 2345. Dochodzi do ponownego ataku na Jadów. Tym razem Sawicki przegrywa starcie z ludźmi ubranymi w szare stroje. Opuszcza pole bitwy i przenosi się do pozostałości po stolicy Polski, na jej prawy brzeg.
Z upływem czasu obaj mężczyźni powiększają swoje armie oraz wpływy. Próbują zawładnąć terenami postapokaliptycznej Warszawy i jej okolicami. Ostatecznie dochodzi między nimi do wielkiej i krwawej wojny o totalną dominację.

"Dzisiaj rozstrzelałem pierwszego człowieka. Myślałem o piątym przykazaniu, ale na wojnie ono chyba nie obowiązuje."
W dzisiejszym świecie wyszydzanych świętości moralność jest jak relikt z minionej epoki, zbędna, a nawet przeszkadza w osiągnięciu wygodnego życia, bo tylko takie się liczy. Bez przywrócenia należnego jej miejsca zagrożenie wojną będzie nam stale towarzyszyć, gdyż wojna zaczyna się w sercu człowieka.
"Wszystkie wojny są ze sobą spokrewnione… Jedna pociąga za sobą kolejną i jest jak choroba zakaźna, która wybucha raz tu, raz tam."
Wojna… Podczas gdy garstka ludzi cieszy się z jej profitów, w zaciszach domowych tysięcy zwyczajnych ludzi rozgrywają się tragedie. Dla nich życie zatrzymuje się nagle w miejscu… i przestaje istnieć. Tu nie ma zwycięzców ani pokonanych. Tyle samo ważą łzy każdej matki, żony i dziecka. To o nich jest ta uniwersalna w swej treści książka.

ARNO SURMINSKI – niemiecki pisarz i publicysta, ur. w 1934 r. we wsi Jegławki w powiecie kętrzyńskim. Jego rodzice zostali w 1945 r. deportowani w głąb Rosji, skąd nigdy nie wrócili. Autor mieszka i tworzy w Hamburgu. Z licznych jego powieści i opowiadań na język polski przetłumaczono: "Polninken czyli historia niemieckiej miłości" (1994), "Wypaść z gniazda. Opowieści z Kalischken" (1995), "Wieś w Prusach Wschodnich" (2008), "Życie ptaków w Auschwitz" (2011) oraz "Grunowen czyli minione życie" (2014).

Siergij Duriagin urodził się 11.12.1982 r. we Lwowie w Ukrainie. Ukończył Szkołę Średnią nr 10 im. św. Marii Magdaleny we Lwowie, następnie dostał się na Akademię Medyczną im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu. Po zakończeniu edukacji na wydziale lekarskim i otrzymaniu dyplomu lekarza, odbyciu stażu podyplomowego oraz uzyskaniu pozytywnego wyniku Lekarskiego Egzaminu Końcowego i odbyciu 6-letniego szkolenia otrzymał tytuł specjalisty anestezjologii i intensywnej terapii, po czym związał się z WSZ w Koninie, gdzie nadal pracuje.
Prywatnie mąż kochającej żony Lucyny, ojciec dwóch córek Igi i Gai i posiadacz trzech psów.
Miłośnik wysokich gór – alpinista, był na dwudziestu czterotysięcznikach. Zaangażowany w pomoc walczącej o wolność ojczyźnie. Wielbiciel mocnych metalowych brzmień.
Ceniony lekarz, uczynny sąsiad, oddany przyjaciel.

Co łączy zawalenie się mostu Tacoma z zatonięciem promu Estonia, zderzeniem się dwóch Boeingów 747 na Teneryfie i eksplozją w elektrowni atomowej w Czarnobylu? Do tych tragicznych w skutkach wydarzeń doszło w wyniku splotu niefortunnych zdarzeń, błędów w komunikacji i nadmiernej wiary ludzi we własną nieomylność. Autor niniejszej książki jednak na tym nie poprzestaje. Przedstawia także różne wydarzenia z dziejów medycyny wynikające z błędnych przekonań i ludzkich omyłek. Ale nie szuka winnych, takie zachowanie jest domeną „kultury winy”, z którą pora już zerwać. Autor szuka innych rozwiązań, postuluje, by spróbować znaleźć przyczynę, aby zapobiec podobnym sytuacjom w przyszłości. Właśnie takie postępowanie określa „kultura sprawiedliwego traktowania”, która mówi o odpowiedzialności i ujawnianiu błędów, nie o karaniu, tylko o szukaniu nowych rozwiązań, aby do podobnych błędów i pomyłek nie dochodziło w przyszłości.

"Fuzje i przejęcia jako interakcja podmiotu nabywającego i nabywanego. Podstawy rozwoju przez fuzje i przejęcia" to kompendium wiedzy na temat transakcji M&A. Zgodnie z tytułem tematem publikacji są fuzje i przejęcia przedsiębiorstw opisane z punktu widzenia dwóch stron transakcji.
Andrzej Szypko w zwartym tekście przedstawia czytelnikowi ogrom wiedzy na rzeczony temat. Zaczynając od wprowadzających definicji, dzięki którym nawet laik może łatwo wdrożyć się w złożone procesy biznesowe. Klarownie przedstawione są typy fuzji i przejęć, a także wszelkie ryzyka i zagrożenia towarzyszące tego typu transakcjom.
Cała publikacja zawiera mnóstwo praktycznej wiedzy dotyczącej M&A, podpartej bogatą bibliografią. Na uwagę zasługują również schematy ilustrujące omawiane zagadnienia i zamykające publikację case studies pokazujące na konkretnych przykładach zastosowanie wiedzy o modelach fuzji i przejęć oraz demonstrujące celowość współpracy między podmiotami.
Wszystkie etapy i elementy procesów łączenia i przejęć przedsiębiorstw są istotne, a negocjacje odgrywają kluczową rolę w procesie fuzji i przejęć.
Natasza Bednarek (fragment recenzji)

Midgard nigdy nie uchodził za krainę piękna i beztroski. To świat potworów, wojen, poświęceń i piekielnej żądzy władzy. Na tym zbudowano jego fundamenty. A jednak – nawet w najciemniejszych zakątkach pojawia się iskierka nadziei. Mały płomień w bezkresnym mroku. Taka właśnie jest Nees – a przynajmniej chciałaby taka być.
Wraz z towarzyszami próbuje odnaleźć swoje miejsce w tym brutalnym świecie. Z czasem stają się znaczącymi figurami na krwawej planszy. Doświadczyli na własnej skórze, czym są prawdziwe fundamenty człowieczeństwa. Każdy z nich przeszedł swój osobisty koszmar. Ale czym właściwie jest koszmar? Może to początek, który musi nadejść? Zapowiedź lepszego, naprawionego świata? A może to niezbędne, choć bolesne doświadczenie? Prolog do mrocznej wędrówki, w której każdy szuka własnego światła?
Koszmar... Koszmar zawsze pozostaje koszmarem.

W miasteczku Czekisolin życie płynie spokojnie – dzieci bawią się w przedszkolu, rodzice spieszą do pracy, a wiosna rozkwita pełnią barw. Tuż obok, za zakazanym mostem, kryje się jednak las, o którym krążą niezwykłe opowieści. Pol, Kris i Liza wiedzą jedno: tam mieszkają potwory. A może… ktoś zupełnie inny?
Pewnego dnia zwykła zabawa prowadzi rodzeństwo w głąb tajemniczego lasu. To, co odkryją, odmieni ich spojrzenie na świat. Magiczna polana, ścieżka wśród drzew, a na końcu – opuszczony zamek pełen sekretów. Czy odwaga i ciekawość poprowadzą ich ku przygodzie, o jakiej marzy każde dziecko? A może ku zagadce, której rozwiązanie wymaga czegoś więcej niż tylko odwagi? 
"Mieszkaniec tajemniczego lasu" to pełna uroku opowieść o sile wyobraźni, rodzinnych więziach i odkrywaniu nieznanego. Idealna dla małych i dużych czytelników, którzy wierzą, że świat kryje w sobie więcej, niż widać na pierwszy rzut oka.

"– Wiesz? Łapię się coraz częściej na tym, że nie chce mi się żyć – powiedziałaś. – Ta myśl nie niepokoi mnie bardzo. Wydaje mi się naturalną konsekwencją tego ciśnienia, które w mojej głowie już od jakiegoś czasu narasta. Oczywiście od myśli do czynów jest droga daleka, ale pustka, ciemna dziura mnie nie przeraża.
Leżeliśmy obok siebie. Patrzyłem na ciebie, na twoje jasne włosy rozrzucone na poduszce, na białą, jedwabną koszulę nocną. Wpatrywałaś się we mnie z tym dziwnym, zagadkowym wyrazem twarzy i mówiłaś dalej:
– To uczucie niekiedy we mnie narasta, a czasem się cofa. Mam teraz taki czas, że nie chce mi się walczyć ze swoją słabością. Wolę się temu poddawać. Mówić o tym też coraz mniejszą mam ochotę.
– Porozmawiajmy, proszę – powiedziałem, gładząc delikatnie twoją głowę.
– Gdy z tobą o tym rozmawiam, poddaję się potrzebie spuszczenia tego napięcia, które mnie męczy, ale zarazem czuję, że jeszcze bardziej oddalam się od tej Róży, której ty byś chciał i którą ja chciałabym być dla ciebie – ciągnęłaś nieśpiesznie. Nasenna tabletka zaczęła działać. – Wszystko jest takie nierealne. Mam wrażenie, jakbym patrzyła przez szybę. Dziwne, niedobre zmęczenie. Zapadanie się w sobie – wypowiadałaś krótkie zdania. – Chciałabym zapaść w sen i już się nie obudzić. Właśnie tego chcę."

Nie jesteśmy zawodowymi pisarzami ani dziennikarzami. Podróżowanie po świecie i fotografowanie to nasze pasje. Lubimy poznawać nowe miejsca, zawierać interesujące znajomości, spotykać ciekawych ludzi i słuchać opowieści o ich zwyczajach, kulturze, świecie odmiennym od naszego. Ta wiedza wzbogaca, spotkania pozostają w pamięci, stanowią pewnego rodzaju skarb, którego nikt nie może odebrać. Podróżowanie to doświadczenie przede wszystkim subiektywne, ponieważ to nie tylko zabytki, muzea, ale także atmosfera odwiedzanych miejsc, zawierane przyjaźnie i związane z tym indywidualne przeżycia. Warto je jednak porównać z doświadczeniami innych ludzi, dlatego zwykle, planując kolejną wyprawę, sięgamy po teksty czy artykuły innych autorów po to, żeby uzyskać wiedzę choćby na tematy tabu obowiązujące w danym kraju. Istotne jest przecież poznanie, co wolno, a czego raczej nie powinniśmy w odmiennej od naszej społeczności czynić. Nasza książka niewątpliwie zawiera prawdy subiektywne, ale jednocześnie staraliśmy się o obiektywizm, pisząc choćby o bezpieczeństwie odwiedzanych przez nas miejsc. Zachęcamy czytelników naszych wspomnień do spakowania plecaka i wyruszenia w drogę, bo świat nie jest wcale taki straszny i groźny, jak go niektórzy przedstawiają. Podróżowanie również nie jest tak drogie, jak chcą nam wmówić wszelkie renomowane biura podróży. Trzeba umieć się wokół siebie rozglądać, zachowywać we wszystkim zdrowy rozsądek i nauczyć się oddzielania opowieści podróżniczych od fantastycznych... Mamy nadzieję, że nasza książka trochę Państwu w tym pomoże.