Wydawnictwo Poligraf

„Ta historia nie jest emanacją wyników badań, przeprowadzonych rozmów, wykonanych testów. Nie znam nawet naukowych książek i publikacji opisujących istotę tej historii. Jest to obraz przedstawiony przez człowieka tkwiącego w tych wydarzeniach, gdzie uczucia są głównymi bohaterami. Zwykłość staje się tutaj niezwykłością. Czy świat jest zawsze wrogi dla porzuconych dzieci, czy może dla opiekunów decydujących się na ich przyjęcie pod swój dach? Czy połączenie światów dorosłych i dzieci genetycznie im obcych ma sens, bez szkód wyrządzonych sobie nawzajem?”
(fragment książki)

Czy autor odpowie na te i inne pytania?
Czy ból związany z przeżyciami pozwoli mu na obiektywną ocenę?
Czy w takiej sytuacji można w ogóle mówić o obiektywizmie?
Zostawmy to czytelnikowi, jego wrażliwości, empatii i założeniom – ale niech nie przysłonią realiów.

KATARZYNA MAZUR - absolwentka filologii germańskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Od 24 lat z pasją i zamiłowaniem naucza języka niemieckiego. Mężatka, mama 11-letniej Zosi, właścicielka kota Borysa i suczki Poli. Fanka Starego Dobrego Małżeństwa, głosu Krzysztofa Krawczyka oraz niezwykłego talentu Piotra Rubika. Nie  wyobraża sobie życia bez muzyki, dobrej książki i owoców. Romantyczka do granic możliwości.
O tym, że potrafi całkiem nieźle przelać myśli na papier, dowiedziała się nieoczekiwanie w szkole średniej; ocena celująca z pierwszego ważnego wypracowania oraz bardzo dobra z matury z języka polskiego spowodowały refleksję, że faktycznie jest coś na rzeczy…
Leżący przed Państwem tomik wierszy jest  efektem owej refleksji oraz owocem miłości autorki do słowa pisanego. Miłości odwzajemnionej, choć chwilami niełatwej. To wędrówka od szczęścia do samotności, od miłosnego uniesienia do poczucia beznadziejnej pustki, od rozdzierającego smutku do wyrywającego się z piersi śmiechu. To często bardzo intymna wędrówka.
Wiersze sprawiają wrażenie bardzo osobistych. Czy takie są? Na to pytanie ich autorka odpowiada zawsze tajemniczym uśmiechem…

To opowieści zawierające wspomnienia będące zapisem zauroczeń i fascynacji górami, przygodą i różnorodnością szeroko otwartego górskiego świata. Przedstawienie emocji, wrażeń i doświadczeń z wyjazdów i wypraw będących źródłem radości, spełnienia i satysfakcji, rozbudzających apetyt na podjęcie kolejnych wyzwań. Apetytu, którego nie jest w stanie osłabić upływający czas i "menu" serwowane przez zmieniający się wokół świat. Przywracają wiarę, że wciąż istnieje przestrzeń, by cieszyć się prawdziwą przygodą i niepokornością górskiej natury.
Nie znajdziecie tu porad, wskazówek czy wyznaczników, jak i gdzie warto podróżować, za to inspirację do sprawdzania, co jest przed Wami, daleko, dalej albo po prostu za zakrętem.
Jeżeli lubicie tak podróżować, to ta książka jest dla Was.

„W górach zalegał już cień, tylko wierzchołki jaśniały pomarańczową poświatą zachodu, a na niebie zaczęły pojawiać się pierwsze gwiazdy. Zrobiło się zimno i bardzo cicho, tylko momentami słychać było pogwizdywanie świstaków ostrzegających się wzajemnie, że ktoś nieproszony obok zagościł. Staraliśmy się tę ciszę zachować, krzątając się przy juwlu, gotując herbatę, wrzucając coś na ząb i szykując się do spania.”

Janka Dąbrowska. Podróżniczka, alpinistka, obieżyświat. Zaliczana do pokolenia „Lojantów lat 70". Wielokrotna uczestniczka wypraw do Hindukuszu Afgańskiego oraz Nepalu, a także w Alpy Francuskie, Alpy Szwajcarskie, Dolomity i Kaukaz. W latach 2005-2015 wraz ze swoim kolegą ze wspinaczek alpejskich Leszkiem Cichym wzięła udział w podróżach po Afryce (Kilimandżaro), Ameryce Płd. (Aconcagua, Chachani, Kanion Colca), Nowej Zelandii (Tongariro, Ruapehu, Ngauruhoe), Australii (Góra Kościuszki, Ulum) oraz Madagaskarze.
Od najmłodszych lat wykazująca pęd ku wolności i nieograniczonej przestrzeni, objawiający się ku utrapieniu rodziców częstymi ucieczkami na bosaka z przydomowego ogródka. Wciąż lubi ,uciekać", mówiąc, że radość odnajduje w swobodzie wyboru drogi oraz doświadczaniu „nowego". Bez względu na skalę.

Dlaczego "W ramionach samotności"? Dlatego, że jesteśmy sami. Owszem na świecie żyje niemal osiem miliardów ludzi, ale każdy z nich jest oddzielną samoistną jednostką. Nawet dziecko wyjęte z łona matki nie jest matką. Każdy sam żyje, myśli, umiera… Mimo to dobrze, że możemy być obok siebie, kochać, i wierzyć. Dobrze, że możemy podziwiać ten piękny świat, niestety czasami zepsuty przez mniej pięknych ludzi. W każdym razie pragnę wierzyć, że kiedyś świat będzie jeszcze piękniejszy, a ludzie staną się lepsi.

"Myśli czarne" to nie jest tomik, który można przeczytać za jednym posiedzeniem. To wiersze pełne goryczy, przejmującego smutku czy wściekłości i buntu. Rozczarowanie, niezrozumienie, jak i katastrofizm czy zbrodnie, nie tylko nas bombardują ze wszystkich stron – niestety zdarza się, że jesteśmy ich bohaterami. Pojawiające się emocje wyrażamy w różny sposób. W moim przypadku „Myśli czarne” to przemyślenia, emocje oraz spontaniczne reakcje na otaczający nas świat. To często moje własne odczucia i tragedie, które spisywałam przez ponad dwie dekady.
Zapraszam do ciemnej strony życia.
Anna Sowińska

Mróweczka jest małym mrówczym dzieckiem uczęszczającym do przedszkola. To właśnie tam przeżywa większość swoich przygód wraz z grupą robaczkową. W gronie przedszkolnych przyjaciół znalazł się urokliwy Żuczek Janek, pusząca się przed wszystkimi modna Stonka, psotliwy, zwinny Pająk Marek, a przede wszystkim koleżanka od serca – Biedronka. Z Biedronką łączy małą Mrówkę szczególna więź wielkiej sympatii, ale też rywalizacji.
W przedszkolu dziećmi opiekuje się ich ukochana pani Ulka. Przedszkolaki widzą jej zalety, dostrzegają wady i bezwzględnie ją kochają. Pani Ulka troszczy się o dzieci, czuwa nad ich bezpieczeństwem oraz uczy je szacunku do przyrody.
Poznaj Mróweczkę i przeżywaj z nią kolejne perypetie i przygody.

Doktor Jagoda, krajowa konsultantka do spraw inwestycji, wstrzymuje budowę największego nowożytnego zamczyska, i to gdzie? Na cennych obszarach chronionych. Wstrzymuje prace i Słońce, rusza Ziemię i sumienie. Ze śmiesznym urazem ręki trafia do szpitala, a stamtąd na odwyk, do budynku po dawnej gorzelni. Gdzie i za co? Kto robi ośrodek leczenia uzależnień w miejscu, w którym wciąż unoszą się procenty? Nikt poczytalny, bo nic w tej historii nie będzie normalne.
Miłość do awokado, słabość do groszku, a raczej… Groszka (przy całej poprawności językowej Mareczka oraz szacunku do Grocholewskiego), świat grzybów, stary sweter i pani biolog. Do tego szpital, brak zgody na zbudowanie zamczyska, sutanna, Jadzia i dzik. Nic się nie klei? Wręcz przeciwnie! To napisana z (czarnym) humorem i finezją językową detektywistyczna opowieść z nauką w tle. Dobrej zabawy!
Beata Sadowska – polska dziennikarka, prezenterka telewizyjna i radiowa
Kupując tę lekką historię, pomagasz żyć Stasiowi z ciężkim autyzmem.

Bajka „O kotku…” to nastrojowa opowieść o tym, że każdy z nas może spotkać Mikołaja.
I – jednocześnie – każdy z nas może… zostać Mikołajem!
Akcja tej historii toczy się w świątecznym – otulonym śniegiem, pachnącym czekoladą i pierniczkami – Szczecinie. Bohaterami opowieści są dwaj bracia: Rysio i Gucio.
Bajka została napisana dla dzieci w wieku przedszkolnym – do wysłuchania przed snem – oraz dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym – do nauki samodzielnego czytania. Ma rytm, rymy i tzw. morał.
Czy możecie sobie wyobrazić: czarowny zapach choinki, harmonijne dźwięki kolęd, upojny aromat pomarańczy i radosne głosy bliskich Wam osób?
Głęboko wierzę w to, że – niezależnie od tego, co aktualnie dzieje się w Waszym życiu – Mikołaj może czekać tuż za rogiem…
I to jest właśnie magia Świąt…
Dorota

Anna Wojdecka (z domu Tomkowicz), urodzona we Frysztaku na Rzeszowszczyźnie. Od 1972 roku mieszka na Śląsku. Laureatka paru konkursów ogólnopolskich i regionalnych.

Kiedy przekazywałam Wam, drodzy Czytelnicy, mój debiutancki tomik „Czerpać z przeszłości”, pisałam, że najbardziej „płodna” w mojej twórczości była młodość. Tak wówczas sądziłam. Był to czerwiec 2022 roku. Miałam już bagaż lat (urodziłam się w 1957 r.) i doświadczeń. Wierszem „Przekupka” zdobyłam wówczas serca wielu z Was. Napisałam go, mając niespełna trzydzieści lat, ale już wtedy wzdrygałam się na samą myśl o kupczeniu wspomnieniami innych ludzi. Niestety często tak właśnie się dzieje. Zarówno ten wiersz, jak i inne spodobały się na konkursie poetyckim w Teresińskim Ośrodku Kultury. Chyba wtedy uwierzyłam w siebie i w to, że moja twórczość może się podobać. Nie minęło wiele czasu i ponownie mam Wam wiele do powiedzenia w swoich wierszach. W tomiku „Hej, wodo płyń” zawarłam całe swoje jestestwo. Nawiązuję w nim do moich korzeni, do ludowości, do tęsknoty za tym, co piękne i co każdemu człowiekowi daje radość i poczucie spełnienia.
Upływ czasu dotyczy nas wszystkich, ale chyba najbardziej zdajemy sobie z tego sprawę, kiedy „nasz dzień chyli się ku zachodowi”. Nawet wtedy nie należy jednak rezygnować z realizacji własnych marzeń. Nauczmy tego nasze dzieci i wnuki. Ufam, że i tym razem wiersze, które Wam powierzam, będą czytane przede wszystkim sercem.

Danuta Barbara Sobańska - absolwentka psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, psychoterapeutka. Mieszka w Warszawie.

Wracając do poezji, autorka w tym tomiku prezentuje nie tylko swoje refleksje o różnorodnej tematyce, ale też podejmuje komunikację ze stanami umysłu, emocjami, ciałem i czyni to w oryginalnej formie. Czy wyróżnia któregoś z adresatów? Ustalcie to sami, czytając te wiersze. Bądźcie uważni na sygnały, które płyną z Waszych różnych części siebie.
Zawartość części pierwszej zatytułowanej „Droga życia” jest inspirująca szczególnie dla tych, którzy niezależnie od wieku i płci chcą być świadomi własnego przemijania, aby rozpoznać, czego ważnego jeszcze nie podjęli.
Część druga, która ma tytuł „Stany nazwane i bezimienne”, zawiera przykłady słownych ilustracji relacji, jakie można mieć z różnymi częściami samej/samego siebie.

Izabela Szczepaniak – urodziła się i wychowała w Polsce. Od 17 lat wraz z rodziną mieszka w Wielkiej Brytanii. Pisząc swoją pierwszą książkę „Czas przebudzenia… Listy do wnuków”, która jest powieścią z jej życia, rozsmakowała się w świadomości, jak pięknie można żyć po przebudzeniu. Kiedy przyszło zatrzymanie i chwila na przemyślenia, zrozumiała, że jej życie jest darem.
Chęć podzielenia się swoim doświadczeniem z czytelnikami zaowocowała kolejną książką „Czas przebudzenia... Drugie życie”. Jest ona zaproszeniem czytelnika w magiczną podróż po najgłębszych zakamarkach jej pięknej duszy z nadzieją, że będzie też inspiracją dla każdego, kto zechce po nią sięgnąć.

„Czas przebudzenia... Drugie życie” Izabeli Szczepaniak to przewodnik w podróży do pięknej wewnętrznej przemiany. Treść książki ma zachęcić czytelnika do osobistej transformacji poprzez ukazanie, że najważniejszą podróżą w życiu każdego człowieka jest ta w głąb siebie. W książce autorka dzieli się świadectwem swojej metamorfozy. Teksty w niej zawarte są nie tylko instrukcją do samopoznania, ale także przewodnikiem, który pomoże odnaleźć drogę do akceptacji, pokochania siebie i odzyskania wewnętrznej harmonii. Jest bogactwem praktycznych metod i rad, które czytelnik może z łatwością wdrożyć w życie. To więcej niż lektura; to źródło inspiracji i motywacji ukierunkowane na budowanie lepszego „ja”. Autorka przekonuje, że czasem trzeba podjąć trudne decyzje, aby zawalczyć o siebie. To proces. I choć wydaje się to barierą nie do pokonania, zapewnia, że jest możliwe do osiągnięcia.
„Wszystko, czego potrzebujesz, jest w Tobie”.

"Lumpeks" jest opowieścią o współczesnych mieszkańcach Warszawy. Ich wspomnieniach i emocjach rodzących się z wędrówki postaci pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. Rzeczywistość otaczająca bohaterów jest ich integralną częścią. To z niej rodzą się uczucia. Pstrokacizna bazarowego sklepu z używaną odzieżą. Senność i zawieszenie w czasie muru służewieckich wyścigów konnych. Droga z Ochoty na Powiśle. To scenografia, która jest równie kluczowa jak ludzie jej doświadczający, bo to właśnie z tej wzajemności rodzi się niezwykle plastyczna opowieść.

Marek Skrzecz – z wykształcenia archeolog. Zawodowo związany z edukacją nieformalną, w tym popularyzacją nauki oraz wiedzy o bezpiecznym korzystaniu z internetu. Absolwent kursu kreatywnego pisania w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. "Lumpeks" jest jego debiutanckim zbiorem opowiadań.

Wor only to pseudonim pisarki, która stworzyła przepiękną opowieść, czerpiąc natchnienie z otaczającej nas rzeczywistości. Przenosi czytelników do światów splecionych z marzeń i magii. Natura, ludzkie interakcje, a nawet szelest liści – wszystko staje się dla niej inspiracją.
„Bajkolandia” jest mostem łączącym rzeczywistość z fantazją, a aspiracje literackie autorki nieustannie zmierzają ku horyzontom, gdzie słowa stają się echem ludzkiej duszy, przemieniając zwykłe momenty w niezwykłe opowieści, które poruszają serca i umysły.
Zapraszam do „Bajkolandii” – miejsca, gdzie magia jest codziennością, a smutki zamieniają się w radość! „Bajkolandia” to nie tylko książka – to wehikuł wyobraźni, który przeniesie każde dziecko do krainy, gdzie łzy mieszają się z tęczowym pyłem, tworząc napój szczęścia. Przyłącz się do Lili, która na skrzydłach smoka, w tęczowych trzewikach wyrusza na spotkanie z bajkoludkami, magicznymi stworzeniami i... swoim najlepszym przyjacielem.
Czy jesteś gotowy, aby odkryć tajemnice Bajdoliny? Czy chcesz poznać niebieską żabę Miławę, która ziewając, barwi świat na błękitno, czy złote jeże turlające się po tęczy? A może marzysz o spotkaniu z królem Bajmocarzem, który może spełnić najskrytsze życzenia?
„Bajkolandia” to opowieść o przygodzie, odwadze i sile marzeń. To książka, która uczy, że nawet w najtrudniejszych chwilach można znaleźć iskierkę nadziei i że prawdziwa magia tkwi w nas samych.

1941 rok. Lwów. Franciszek Barański – niegdyś lider nacjonalistycznej organizacji młodzieżowej „Szczerbiec” – pod wpływem miłości do Żydówki zmienia swoje poglądy. Porzuca organizację i buduje struktury państwa podziemnego we Lwowie. Staje na czele garstki żołnierzy, którzy w brawurowych akcjach mordują hitlerowców i banderowców, przeciwstawiając się nowemu reżimowi. Kiedy sytuacja Żydów robi się coraz bardziej dramatyczna, Barański postanawia uratować rodzinę ukochanej. Jaką cenę będzie musiał za to zapłacić? W życiu Barańskiego pojawia się Szymon Rotfeld – dawny kolega z gimnazjum, którego gnębił w czasach szkolnych. Ich drogi ponownie się schodzą, a finał tego spotkania będzie niespodziewany dla obu.

Wielowątkowa powieść oprowadzająca po knajpach i ulicach Lwowa, która odmalowuje atmosferę epoki z precyzją Grottgera. Zbrodnia hitlerowska, bestialstwo, walka o wolną Polskę, pogromy żydowskie, losy rodziny Barańskich i Rotfeldów mieszają się tu z miłością dawnego narodowca do Żydówki. To opowieść o lwowskim wilku, który postanowił odzyskać miasto. Czy jeden człowiek jest w stanie wyrwać Lwów spod nazistowskiej dominacji?