Wydawnictwo Poligraf

Dagmara Gądek, z wykształcenia i zawodu wiolonczelistka związana z Das Sinfonie Orchester Berlin, z którą współpracuje jako freelancer. Tarnowianka od dwóch dekad mieszkająca na stałe w Berlinie.
Od 2021 roku - obok uniwersalnego języka muzyki - swą wrażliwość artystyczną wyraża także poprzez słowo. W formie wierszy i chimeryków z humorem i głębokim wglądem w niewidzialne dla wielu zakamarki rzeczywistości opisuje ją oczami artystki, matki dwójki wspaniałych dzieci, emigrantki.
Publikowała dotychczas z sukcesem na poetyckich portalach internetowych, a w druku zadebiutowała na łamach kwartalnika literackiego „ReWiry" podczas 46. Międzynarodowego Listopada Poetyckiego w 2023 roku oraz w polsko-niemieckim magazynie „Polonus" wydawanym przez Centrum Kompetencji i Koordynacji Języka Polskiego KoKoPol. Także w 2023 roku, pod pseudonimem Dagny, wydała 78-stronicowy tomik "Chimeryki. Teksty satyryczne". "Przebicia" - tytuł niniejszego zbioru wierszy - nawiązuje do nakładających się na siebie przestrzeni życiowych, które przenikają się wzajemnie w emigranckiej i duszy autorki zawieszonej między dwoma krajami, dwiema mentalnościami, ci między sztuką a codziennością i wyborami stricte kobiecymi.

Odkąd pamiętam, wędrowanie zawsze mnie pociągało. Najchętniej w nieznane. Chyba ten bakcyl dopadł mnie już w dzieciństwie, gdy trzeba było zmieniać miejsce zamieszkania, wędrując za ojcem wojskowym meteorologiem. Z biegiem lat odkryłem w sobie jeszcze jedną nieodpartą potrzebę – powrotu. Musiało to trochę potrwać i musiało pojawić się miejsce, w którym bez obecności trudno było wyobrazić sobie swoje życie. I obojętnie, czy swat wagabunda namówił mnie na zagranicę czy na inne regiony kraju, coraz częściej dopadała mnie tęsknota za miejscem opuszczonym. Obojętnie też, czy były to dni nieobecności w nim czy tygodnie, zawsze z takim samym zniecierpliwieniem wyczekiwałem pojawienia się przede mną krajobrazów, z których wyruszyłem. Dopiero drogi wiodące pagórkami przez lasy, poprowadzone wokół jezior i dolinami rzek przywracały mi spokój ducha. Wracałem do domu. Bogatszy o wrażenia doznane hen w nieznanym, ale też jeszcze bardziej doceniający moje miejsce na ziemi.
Trzeba było też czasu, bym uświadomił sobie, co jest osią tego miejsca. Długo w nie wrastałem, bo ponad pół wieku, ale też uważnie je w sobie zakorzeniałem i pielęgnowałem. To miasto, po którym lubię wędrować, które potrafi zmęczyć i roztkliwiać jednocześnie. To miasto stało się moim domem, a wraz z otaczającą je naturą moją małą ojczyzną. To oczywiste, że postrzegam je po swojemu, że coś dla mnie jest istotne bardziej lub mniej, ale takie jest prawo miłości do miejsca i ludzi w nim żyjących na przestrzeni wieków. Tych znanych, ale i nieznanych, a jednak swoją niegdyś obecność w nim zaznaczających. To miejsce stało się dla mnie inspiracją do napisania tego oratorium, które dopełnił i wzbogacił muzyką inny słupszczanin, Zdzisław Pawiłojć.
Ryszard K. Hetnarowicz

Ryszard Kazimierz Hetnarowicz (ur. 1954 r. w Inowrocławiu) – dziennikarz, eseista, poeta, współzałożyciel Teatru Rondo. Mieszka w Słupsku. Autor tekstu polskiej mszy niebędącej tłumaczeniem z łaciny, zatytułowanej "Missa miseri cordis" (Msza serca ubogiego), której prawykonanie z muzyką Leszka Kułakowskiego odbyło się w 2008 r. w Słupsku. Redaktor i autor opracowań dziennikarskich zatytułowanych "100 lat słupskiej komunikacji" (Słupsk 2010) oraz "Tradycja, sztuka i wrażliwość. 65-lecie Teatru Lalki „Tęcza” w Słupsku" (Słupsk 2012). W swoim dorobku twórczym ma także ponad 30 tekstów piosenek i pieśni z gatunku muzyki rozrywkowej i poważnej. Reportaże i eseje drukował przede wszystkim w periodykach i wydawnictwach lokalnych. 

Chwile, dni, miesiące, lata – czasami cudowne, lekkie, kolorowe, a innym razem smutne, szare, bez wyrazu. Wówczas stają się „wyblakłą akwarelą”, która w żaden sposób nie zabarwi szarości. Ten czas bywa trudny, emocje mieszane, a wokół wszyscy wydają się obcy.
Tomik to zbiór myśli towarzyszących chwilom tęsknoty i smutku oraz pytaniom bez odpowiedzi. Ilekroć do nich wracam, skłaniają mnie do refleksji.
Autorka

Dorota Wiszniewska - kobieta niezależna, matka, pedagożka, terapeutka. W wolnych chwilach snuje refleksje o życiu i zamienia je w słowa. Może odnajdziesz w nich siebie?

Zaczęło się na Zadolu. Zadole, adekwatnie do nazwy, znajduje się „za dołem”. I to niejednym. Jeśli urodziliście się w podobnym lub gorszym miejscu, bez obaw – Pan Bóg lubi je szczególnie… – tak zaczyna się "Wczesna Komunia. Powieść religijna z czasów PRL", która jest pierwszą z siedmiu opowieści o prawdziwych wydarzeniach, jakie spotkały mieszkańców Zadola i okolic (ale nie tylko ich), każda zaś powiązana jest z jednym z sakramentów katolickich. Znajdziesz tu zarówno prawdziwe historie czy realia PRL, jak i proste wyjaśnienie podstaw wiary, znaków i symboli, które potrzebne są w czasie przygotowań do przyjęcia sakramentu I Komunii Świętej.

Deszcz jest zbiorem wierszy, które poruszają tematy takie jak miłość, strata i poszukiwanie sensu życia. Głębokie obrazy poetyckie angażują czytelnika emocjonalnie i skłaniają do refleksji.
Adriana Sieja – urodzona w 1997 roku. Absolwentka Liceum Ogólnokształcącego w Trzemesznie. Tomik "Deszcz" jest poetyckim debiutem autorki, której poezja towarzyszy od najmłodszych lat.

Rok 1598. Król Polski, Zygmunt III Waza, wraz z wojskami Rzeczypospolitej wyrusza przez Bałtyk do Szwecji, by umocnić swoje panowanie na skandynawskim tronie. Straszliwy sztorm jednak, który rozpętał się na morzu, posyła część wojsk w morskie odmęty. Na plaży nieopodal Sztokholmu z otchłani huraganu wyłania się zaledwie kilkunastu ocalałych, wśród nich znajduje się królewski dyplomata Samuel Łaski i jego przyjaciel Aleksander Dąbrowski. Ci nieliczni postanawiają, wbrew wszystkiemu, zdobyć szwedzkie miasto w imieniu króla i roztoczyć tam polskie panowanie. Czy odważny, lecz szalony plan się powiedzie? Czy ledwie dwunastu dzielnych rycerzy, którzy wyrwali się z morskiej nawałnicy, zdoła zdobyć Sztokholm? Czy król Polski i część jego armii, którym udało się przetrwać niszczycielski żywioł, będą w stanie zwyciężyć na szwedzkich ziemiach?

Sebastian Konowoł – od wielu lat interesuje się historią, głównie dziejami starożytnego Rzymu i I Rzeczypospolitej, a także starożytnej Grecji, Egiptu i dawnych cywilizacji Bliskiego Wschodu. Zwiedził wiele krajów, gdzie można było odnaleźć ślady rzymskiej cywilizacji, między innymi Turcję, Tunezję, Egipt, Włochy i Macedonię. Odwiedził także wiele miejsc i zamków w Polsce, gdzie nadarzyła się sposobność, by na własne oczy ujrzeć historię dawnej Rzeczypospolitej. Od najmłodszych lat kocha kino i filmy historyczne, które sprawiły, że zapragnął pisać powieści i tworzyć własnych bohaterów osadzonych w dawnych, niezwykłych czasach.

Zeszyt 1 tomu 1 „Słownika elit…” jest zapowiedzią ośmiotomowej edycji biobibliogramów osób urodzonych lub choćby czasowo związanych z dawnymi ziemiami wschodniej Rzeczypospolitej Obojga Narodów (1701–1900) – 
to jest w ostatnich dziesięcioleciach jej niepodległości i czasach zaboru rosyjskiego i austriackiego. Swym zasięgiem obejmuje: pracowników naukowych i dydaktycznych ówczesnych uczelni wyższych, lekarzy, nauczycieli, literatów, malarzy, muzyków, księży, wojskowych oraz urzędników różnej rangi. Warunkiem zamieszczenia biogramu było wpisanie się danej osoby w dzieje tych ziem, zapamiętanie jej choćby przez wąskie kręgi ludzi, dla których mogła stanowić wzór w zakresie swej działalności. Byli wśród nich Polacy, zajmujący poczesne miejsce w dziejach nauki, życia społeczno-zawodowego i politycznego, a także artystycznego (literaci, malarze, muzycy). W kręgu tym miały także miejsce osoby tworzące w wieku XVIII i XIX podstawy elit (inteligencji) narodów: litewskiego, białoruskiego, ukraińskiego. „Słownik elit…” skierowany jest przede wszystkim do studentów, młodszych stażem pracowników nauk humanistycznych i odbiorców zainteresowanych dziejami historii, nauki i kultury na obszarze zabużańskim w czasach, kiedy I Rzeczypospolita Obojga Narodów zmierzała ku końcowi swego bytu i trwała jeszcze na tych ziemiach jako podległa Cesarstwu Rosyjskiemu i Austrii. 

Wojciech Piotrowski – pracownik naukowo-dydaktyczny, dr hab. (emerytowany prof. UJK), literat, publicysta. Autor przeszło 200 publikacji naukowych, w tym m.in. prac: "Horyzonty światopoglądowe 'Rękopisu znalezionego w Saragossie' ” Jana Potockiego; "Legenda o Ahaswerze w literaturze polskiej"; "Życie umysłowe Krzemieńca w latach 1805–1832" oraz 6 publikacji literackich.

Na początku XVII wieku między Rzecząpospolitą a Królestwem Szwecji wybuch spór o Estonię. Stał się on zarzewiem serii wojen, bitew i potyczek. W 1609 roku król Polski Zygmunt III posłał do północnych krain dawnego bohatera wojennego Andrzeja Brzeskiego z misją odnalezienia zaginionej królewskiej krewnej. Miał on dołączyć do wojsk Rzeczypospolitej szykujących się do walk o Inflanty, a następnie odszukać Klarę, kuzynkę władcy. Spotkanie Brzeskiego z Klarą odmieniło ich losy, a namiętność, która między nimi wybuchła, doprowadziła do wielkiej bitwy morskiej, od której Bałtyk stanął w ogniu.

Sebastian Konowoł od wielu lat interesuje się historią, głównie dziejami starożytnego Rzymu i I Rzeczypospolitej, a także starożytnej Grecji, Egiptu i dawnych cywilizacji Bliskiego Wschodu. Zwiedził wiele krajów, gdzie można było odnaleźć ślady rzymskiej cywilizacji, między innymi Turcję, Tunezję, Egipt, Włochy i Macedonię. Odwiedził także wiele miejsc i zamków w Polsce, gdzie nadarzyła się sposobność, by na własne oczy ujrzeć historię dawnej Rzeczypospolitej. Od najmłodszych lat kocha kino i filmy historyczne, które sprawiły, że zapragnął pisać powieści i tworzyć własnych bohaterów osadzonych w dawnych, niezwykłych czasach.

Miguel wraz ze swoim nieodłącznym towarzyszem, papugą Pepe, zapraszają Cię w podróż po swoim fascynującym kraju. Nie daj się prosić, bo będzie to podróż pełna przygód i odkryć! Poznasz najważniejsze i najpiękniejsze miejsca w Hiszpanii, posmakujesz jej kuchni i dowiesz się, dlaczego mieszkańcy tego kraju tak bardzo kochają fiesty! 
Czy zastanawiałeś się kiedyś, co sprawia, że Hiszpania przyciąga tak wielu turystów? Czy powodem są krajobrazy i słoneczny klimat czy raczej ciekawe zabytki bądź muzea? Na te i inne pytania z chęcią odpowiedzą Twoi "amigos", którzy – uwierz mi! – są wspaniałymi gawędziarzami. Może okazać się, że Ty również masz w sobie odrobinę gorącej krwi… ¡Olé!

Kamila Sołtysik-Matłosz. Entuzjastka Hiszpanii i wszystkiego, co hiszpańskie. Kocha odkrywać nowe miejsca, także te poza szlakiem. Nigdy nie rozstaje się z aparatem, by dzielić się swoją pasją na blogu "Hiszpania w jedną stronę". Mieszka w Alicante – mieście zwanym w valenciano „Millor terreta del món”, czyli „Najlepszą krainą na świecie” – z czym ona sama w pełni się zgadza. 

"Imbirowe pelargonie" to zbiór wierszy, który wieńczy dziesięcioletnią twórczość poetycką autorki. Znajdują się w nim utwory ukazujące spojrzenie na wszechświat XXI wieku, odsłaniające różne odcienie miłości, a czasem także zwątpienie przenikające codzienność.

Barbara Maciorowska – pedagog, poetka, kobieta, która czerpie z życia i z wiarą idzie po więcej.
Pochodzę z Grajewa, a na co dzień mieszkam we Wrocławiu. Tworzenie poezji jest dla mnie momentem zatrzymania się w chwili obecnej. Pozwala mi opisywać to, co zauważam i odczuwam. Czasem staje się inspiracją do głębszego poznania siebie oraz próbą uchwycenia tego, co często umyka naszej uwadze. W moim życiu zachodzą zmiany, ale twórczość pozostaje tą zmienną, która – na szczęście – się nie zmienia.

„Wiersze pięknie rymowane” autorstwa Ariny Ewy Brożek to poetycka podróż, która rozpoczęła się w malowniczej Szkocji. Zrodzone z tęsknoty, codzienności i miłości wiersze z lekkością łączą rytm i rym, tworząc utwory proste, a jednocześnie głęboko poruszające. Autorka pisze szczerze i bez patosu – jej poezja trafia prosto do serca, przypominając, że piękno tkwi w codzienności, a poezja może być bliska każdemu.

Arina Ewa Brożek, urodzona w Jastrzębiu-Zdroju, mama cudownej Amelki. Z pasją gra na pianinie i przelewa uczucia na papier, tworząc wiersze szczere i poruszające. To w Szkocji, wśród ciszy i deszczu, zaczęła pisać – tam narodziła się jej pasja i pierwsze rymy. Po powrocie do Polski odnalazła siebie na nowo i właśnie tutaj, w miejscu bliskim sercu, wydaje swój pierwszy tomik poezji „Wiersze pięknie rymowane”.

A w ogrodzie cisza... Tylko para kochanków, rozmarzona w swojej miłości – jakby zatrzymał się czas. Czas wspomnień i oczarowań, ale też straty, trudu i melancholii.
Poezja Ewy jest zarówno egzystencjalna, romantyczna, jak i mroczna. Autorka – romantyczka, myślicielka i buntowniczka z wrażliwością obserwuje świat i ludzkie serca. Jej wiersze są pełne symbolicznych obrazów, pytań i powtórzeń, które prowadzą czytelnika ku refleksji. 
Bo każdy nosi w sobie żal, tęsknotę i nadzieję. Każdy marzy o wielkiej miłości i każdy może odnaleźć w tych wierszach cząstkę siebie.
Przeżyj to z tomikiem „W ogrodzie cisza...”.
Kontemplacyjne miniatury, liryczne modlitwy i poetyckie obrazy tworzą zbiór wierszy dla tych, którzy czują głębiej i patrzą dalej. 

W tajemniczych okolicznościach znika siostrzenica wiceministra sprawiedliwości. Nazajutrz po zaginięciu na jedną z warszawskich komend zgłasza się mężczyzna, który twierdzi, że stoi za porwaniem dziewczynki. Oświadcza, że zdradzi miejsce jej przetrzymywania wyłącznie młodej psycholog Zuzannie Soleckiej pod warunkiem, że ta rozwiąże pewną zagadkę. Rozpoczyna się wyścig z czasem: uwięzionej dziewczynce go brakuje, a Zuzanna musi stoczyć psychologiczny pojedynek z porywaczem o życie dziecka.

Sebastian Konowoł od wielu lat interesuje się historią, głównie dziejami starożytnego Rzymu i I Rzeczypospolitej, a także starożytnej Grecji, Egiptu i dawnych cywilizacji Bliskiego Wschodu. Zwiedził wiele krajów, gdzie można było odnaleźć ślady rzymskiej cywilizacji, między innymi Turcję, Tunezję, Egipt, Włochy i Macedonię. Odwiedził także wiele miejsc i zamków w Polsce, gdzie nadarzyła się sposobność, by na własne oczy ujrzeć historię dawnej Rzeczypospolitej. Od najmłodszych lat kocha kino i filmy historyczne, które sprawiły, że zapragnął pisać powieści i tworzyć własnych bohaterów osadzonych w dawnych, niezwykłych czasach.
Profil na Instagramie: historia_literacko

Kilka lat temu byłem z moją siostrą Kasią w Mediolanie i tam co krok spotykałem bardzo radosne dzieci, które się do mnie uśmiechały. Po powrocie do Polski zauważyłem, że wiele z naszych dzieci się nie uśmiecha, nie są radosne jak tamte ze słonecznej Italii. Wtedy postanowiłem pisać wesołe wiersze dla naszych dzieci, żeby były równie radosne jak tamte w Mediolanie, a nawet radośniejsze. 

Jest takie miejsce. Jest taki ląd. Wyspa Briau, poza którą, według wierzeń, nie ma już niczego. Kiedy do Agrana i Auliny Reivonsów przyjeżdża kuzynostwo, są świadkami zniknięcia ich opiekunki Kate Woderforst i napaści wilkołakopodobnych na ich własny dom w Groxie. Czy był to tylko sen, skoro wszyscy budzą się niespodziewanie w świecie zwanym Legerdą?