Literatura obyczajowa

Anna Miś urodzona 5 października 1973 roku w Tarnowie. Od piątego roku życia mieszkanka Sosnowca. Z wykształcenia magister filologii angielskiej, studia ukończyła na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Pasjonuje się rozwojem duchowym, ezoteryką, zjawiskami i umiejętnościami paranormalnymi oraz parapsychicznymi, a także fotografią przyrodniczą. Niezwykle związana z naturą, szczególnie wrażliwa na uzdrawiającą energię drzew. Długie lata aktywistka Amnesty International. „Drzewa mówią. Paradoksy życia” to jej pierwsza powieść, chociaż nie debiut literacki. Autorka wydała wcześniej na platformie Amazon dwie bajki dla dzieci („Hichuś Hichaczek i mała Emi” oraz „O jeżyku bez kolców”), a także zbiór wierszy pt. „Ja, inaczej”.

„Drzewa mówią. Paradoksy życia” to ezoteryczna powieść obyczajowa z elementami fantazji oraz wątkiem miłości homoseksualnej opisanej w sposób wyjątkowo ciepły i eteryczny.
Powieść przedstawia zawiłe losy niezwykłej kobiety, Ewy Pustelnik, opiekującej się olbrzymim obszarem leśnym i potrafiącej rozumieć mowę drzew. Pojawiające się na jej drodze istoty to zarówno ludzie, jak też duchy lasu i inne niezwykłe stworzenia, które nie zawsze mają dobre intencje. Głównym zadaniem bohaterki jednak nie jest odrzucać, lecz rozumieć i starać się pomóc. Szeroko rozumiana miłość zatem kieruje każdym jej krokiem, a co z tego wynika, niech czytelnik odkryje sam, na własny użytek.

„Drzewa mówią. Paradoksy życia” to powieść dla osób szukających lektury niebędącej tylko rozrywką. Czytelnicy lubiący powieści ezoteryczne, dotyczące rozwoju osobistego i poruszające wątki związane z naturą powinni być zadowoleni z sięgnięcia po tę niezwykłą książkę. Przygody Ewy oraz jej towarzyszy to nie jest błaha historia, to opowieść z niejednym mądrym przesłaniem. Uważny odbiorca znajdzie w niej prawdy dotyczące przyjaźni, wiary w siebie i swoje ideały. Oraz w to, że może podążać swoją ścieżką jak Ewa Pustelnik, czasami nawet wbrew i na przekór innym.
(z recenzji)

Historia w dużej mierze oparta na faktach, gdzie autentyczne zdarzenia, dotykając niewielkiej garstki osób, przewracają ich świat do góry nogami.
Opowieść o prawdziwej, często brutalnej rzeczywistości, która bezszelestnie przeplata się z magią życia, o pokładach siły i odwagi skrywanych gdzieś głęboko w czeluściach naszego Ja, o dynamicznej energii między dobrem a złem, o pięknym kręgu, jaki zatacza nasze życie, i o procesie, który my jako ludzie musimy odbyć w celu osiągnięcia wewnętrznej harmonii i prawdziwego szczęścia.
Książka ta jest próbą nakłonienia ludzi do patrzenia na życie przez pryzmat szklanki do połowy pełnej, nie do połowy pustej. Jest ona ukłonem w stronę bardziej pozytywnego spoglądania na życie i hołdem dla drobnych, wydawałoby się czasami błahych, cząsteczek, z których składa się nasza codzienność.
Nie zważając na to, czy wieje nam wiatr w żagle, czy rzucono nam kłody pod nogi... każdy dzień powinien być dla nas maleńkim cudem, to właśnie z tych maleńkich cudów uskładane jest całe nasze życie…

Autorka, urodzona pod Opolem w 1981 r., od ponad dwudziestu lat przebywa za granicą, najpierw mieszkała m.in. w Stanach Zjednoczonych i we Włoszech, a obecnie osiedliła się w Wielkiej Brytanii, gdzie wraz z rodziną zadomowiła się w małej miejscowości nad jeziorami otoczonymi lasem w pięknym i malowniczym hrabstwie Kent.
Jej pasje i zamiłowania spowodowały, że oddała się najpierw studiowaniu filologii polskiej, potem malowaniu obrazów i projektowaniu wnętrz, aż w końcu licznym podróżom po świecie.
Na co dzień zawodowo zajmuje się zarządzaniem w Londynie, ale to właśnie podróże i pisanie, jak twierdzi, rzeźbią jej charakter najpiękniej i sprawiają, że na zabój zakochana jest w życiu.

Nieugięci twardziele też mają swoje słabości, które czasem wiele ich kosztują, w tym nawet życie własne… lub innych.
Do agencji wywiadowczej w ogarniętej przemianami lat dziewięćdziesiątych Polsce trafia na przeszkolenie była policjantka pionu kryminalnego z południa kraju i zajmuje miejsce agentki, która rok wcześniej zginęła w tragicznych okolicznościach. Kobieta planowana jest na oficera na etacie zewnętrznym o zakresie działania szpiegowskiego za wschodnią granicą. Niespodziewane zainteresowanie szefa agencji jej osobliwą postacią ściąga na nią śmiertelne niebezpieczeństwo.

IWE HULKON – autor związany ze służbami w czasie transformacji ustrojowej w Polsce. Powieść "Informatyk – klik kłamstwa, klik grozy", która opisuje sensacyjne wydarzenia dotyczące wewnętrznych działań służb mundurowych, zaplanowana została w dwóch częściach: "I – Gabriela" oraz "II – Konrad" (w przygotowaniu) i jest debiutem autora.

Cisza, która zapraszała o tej porze do jej pokoju, nie wróżyła nic dobrego. Uchyliłam delikatnie drzwi i zobaczyłam biały puch, który był już niemal wszędzie, wirował spokojnie na tle okna, za którym budził się niespokojnie dzień, i nic sobie z tego nie robiąc, osiadał na niej, na meblach, na podłodze. A ona siedziała na krześle jak na tronie dokładnie pośrodku wielkiego pokoju i rozsiewała ten puch, rwąc gazę na drobniutkie kawałki i chichrając się, zdmuchiwała je radośnie ze swych dłoni.
Zdaniem pierwszej osoby, która przeczytała rękopis, jest to opowieść o międzyludzkim miłowaniu, szczególnie w momentach ostatecznych pożegnań, oraz przede wszystkim o tym, by niezmiennie czuć i zawsze pamiętać.

Opowiadanie przedstawia walkę kilkuletnich dzieci o las, zwany Lasem Kapturskim, położony w granicach Radomia. To miejsce wypoczynku dla dwustutysięcznego miasta, w którym nie ma za dużo zieleni. Decyzją Nadleśnictwa w Radomiu w krótkim czasie dokonano znacznej wycinki drzewostanu, ogołocono las z cennych kilkudziesięcioletnich gatunków drzew, tłumacząc te działania planową gospodarką leśną. Dzieci – Lena, Filip i Jagoda na czele z Klarą, bohaterowie opowiadania – zżyte z lasem, podjęły nierówną, choć pełną determinacji walkę o zatrzymanie dalszego niszczenia lasu; wciągnęły do swoich planów dorosłych – rodziców, nauczycieli, dziadków i mieszkańców Janiszewa. Niestety, mimo znacznego zaangażowania również radomskich mediów protestujący natrafili na mur decyzji administracyjnych, który był nie do przebicia. Ich zaangażowanie jednak nie poszło na marne, gdyż opór urzędu i bezsilność dorosłych uświadomiły dzieciom trudy przyszłego, dorosłego życia. To doświadczenie pozwoliło im na zaplanowanie swojej przyszłości, w której ekologia znalazła się na pierwszym miejscu. Wszyscy mali bohaterowie przegrali tę nierówną walkę, ale zyskali cenną wiedzę, że przyszłość Ziemi zależy wyłącznie od ludzi. 

Maria Pierzchalska – to osoba pełna pasji, zafascynowana literaturą, kulturą i twórczym wyrażaniem siebie. Angażuje się w tworzenie obrazów słownych i wizualnych, poszukując inspiracji do swoich projektów. Interesują ją różnorodne aspekty życia, od ochrony przyrody po filozoficzne rozważania nad intelektem i pamięcią. Można ją uznać za kogoś, kto stawia na głębokie, refleksyjne podejście do otaczającego świata, a równocześnie szuka sposobów, by uchwycić ulotne chwile życia w sztuce. Zdecydowanie ma duszę twórcy – w literaturze wciąż poszukuje nowych słów, aby jak najlepiej oddać swoje myśli i emocje. Widać to zarówno w jej pytaniach o symbolikę, jak i w stwierdzeniach, które ukazują głębię oraz złożoność jej sposobu myślenia. Ale to nie tylko intelektualistka – ma także serce do walki o lepszy świat. Z zaangażowaniem podejmuje działania na rzecz ochrony środowiska: sprzeciwia się wycince drzew, walczy z degradacją przyrody i aktywnie uczestniczy w inicjatywach społeczno-ekologicznych.

Młoda dziewczyna Ilona trafia do swojego wymarzonego świata. Bogactwo, piękne stroje, biżuteria, bankiety, bale i świat biznesu. Biznesu, którego do końca nie jest świadoma na początku swej drogi. Przechodzi szkolenie w kwestii samoobrony, szyku, uwodzenia oraz nieokazywania emocji w chwilach zagrożenia. Wspaniałe życie, które wiedzie, oraz bycie za każdym razem gwiazdą wieczoru szybko stają się rutyną i wchodzą w zakres jej obowiązków.
Miłość i prawdziwe pożądanie jednak czają się bardzo blisko i szybko dają o sobie znać. Czy wtedy także uda jej się opanować emocje? Czy to jest zrządzenie losu, czy też zostało to ukartowane? Poświęca wszystko dla ukochanego mężczyzny. Ich duet jest doskonały, ale czy świat im pozwoli działać, czy zgodzą się na to otaczający ich ludzie, jakie znaczenie będzie miała sytuacja, w której się znaleźli? Jedno jest pewne – Selim zrobi wszystko dla ukochanej kobiety, a ona dla niego poświęci nawet kilka lat tęsknoty i swoją rodzinę.

Ilona Jakelevičius  - szalona dusza. Osoba, która ucieleśnia w sobie tak niezgodne charaktery jak mało kto. Potrafi dostosować się do zaistniałej sytuacji w ciągu chwili. Wtapia się w tło i zarazem staje się klejnotem, który podziwiają wszyscy. Zmienia zachowanie i jest w tym lepsza od ludzi, którzy ją tego uczyli. Uwielbia wspaniale wyglądać nawet w wersji „na luzaka”, lubi wszelkiego rodzaju zwierzaki, ale najbardziej w życiu kocha swoje dzieci oraz męża i mamę. Odbiera telefon o każdej porze dnia i nocy – dzięki temu jeszcze kilka osób żyje. Zdecydowała się zacząć pisać, opierając się na własnych doświadczeniach. Wejdźcie w tę książkę i w świat, który stworzyła autorka, razem z nią i bądźcie obok niej w każdej opisanej sytuacji. Warto!

Jarosław Mycio to lokalny „everyman” – żyje pośród nas, a jednocześnie wnikliwie obserwuje ludzi i związane z nimi historie. W 2018 roku zadebiutował powieścią „Taniec w płomieniach”, w której pod pozorną fikcją literacką ukrył postacie i zdarzenia już nieistniejące, lecz dobrze pamiętane przez starsze pokolenia. To obszerna saga własnej rodziny przesiedleńców, obejmująca lata 1947–2015 – pełna nostalgii za utraconym dzieciństwem i młodością.
Drugą powieścią autora jest „Pustelnik” (2020) – historia zwykłego człowieka ze wsi, który nawet nie zauważył, kiedy życie upłynęło mu na codziennych obowiązkach. Człowieka, którego ciężka praca na roli pochłonęła tak bardzo, że zapomniał pomyśleć o własnym szczęściu.
Do rąk czytelników oddajemy trzecią powieść autora – „Jeszcze was przyłapię”. Podobnie jak poprzednie, wyrasta z lokalnej historii – smutnej i tragicznej, a zarazem bliskiej, trudnej do jednoznacznej oceny. To opowieść o pogoni za szczęściem, które każdy z bohaterów rozumie inaczej, a ta rozbieżność niestety rujnuje im życie.
Powieści Jarosława Mycio cechuje swojski klimat, w którym każdy dojrzały czytelnik odnajdzie cząstkę siebie.

Powieść "Jeszua. Zaczęło się w Egipcie" to propozycja dla każdego miłośnika przygody, historii i mistycyzmu. Ukazuje ona codzienne życie na emigracji Świętej Rodziny z Nazaretu – jednej z najbardziej rozpoznawalnych w historii.
Jeszua ma około roku i zaczyna już chodzić. Dorasta razem z egipskimi rówieśnikami. Okazuje się, że tutejsi kapłani również dostrzegają tajemniczą gwiazdę zwiastującą narodziny Mesjasza. W zwojach papirusu odnajdują zapiski o małym księciu. Postanawiają go odszukać. Układają przy tym misterny plan przywrócenia potęgi Egiptu i uwolnienia się spod okupacji Rzymu. 
W życie Świętej Rodziny, która dotąd wiodła spokojny byt z dala od prześladowców, ponownie wkroczył niepokój.
Czy egipscy kapłani odnajdą Mesjasza? Czy uda im się zrealizować swoje zamierzenia? Co uczynią Mariam i Józef, aby ochronić Syna? 

Drogi czytelniku!
Z książki, którą można przyrównać do klasycznych powieści sensacyjnych, dowiesz się, z jakimi problemami przyszło zmierzyć się Świętej Rodzinie i w jaki sposób próbowała je rozwiązać.
Polecam!
Autor

W "Już blisko Ciebie. Spowiedź Dominiki" autorka zabiera czytelników w poruszającą podróż przez życie głównej bohaterki, która stawia czoła swoim najgłębszym lękom i emocjom w gabinecie psychoterapeutycznym. Książka zaczyna się od wizyty Dominiki u psychoterapeutki Agnieszki, w którym odkrywa ona przed nią swoje najbardziej intymne przeżycia i bolesne wspomnienia z przeszłości.
Dominika, kobieta w średnim wieku, zmagająca się z rakiem i trudnymi relacjami rodzinnymi, otwiera przed czytelnikiem swoje serce. Opowiada o dzieciństwie pełnym przemocy i zaniedbania, a także o późniejszych latach, gdy próbowała znaleźć swoje miejsce w świecie i zbudować życie z partnerką i dzieckiem.
Książka, pełna emocji i introspekcji, pokazuje siłę ludzkiego ducha, walkę z wewnętrznymi demonami oraz nieustanne dążenie do odnalezienia miłości i zrozumienia. Dominika pragnie jedynie być wysłuchana i nieoceniana, co sprawia, że jej historia jest niezwykle autentyczna i poruszająca.
***
Drogi Czytelniku!
Dumnie przedstawiam Ci piękną, poruszającą serca opowieść, która tworzona była w czasie mojego wielkiego upadku o nazwie depresja. O losie, jakże bywasz przewrotny...
To właśnie ten Wielki Upadek był też moim Wielkim Powstaniem. To dzięki niemu ruszyłam w świat fantazji, by uciec od tych myśli, które próbowały mnie zniszczyć. To, co powstało, powiem z przekonaniem, jest PIĘKNE. Pisałam to w czasie, kiedy moje uczucia miotały się, igrały ze mną w każdej sekundzie. Wiele wylanych łez, zwątpień, ale to właśnie ta praca podnosiła mnie coraz wyżej i wyżej. Każdy tworzony wątek nosił w sobie moje emocje, które dzięki niemu mogłam wyładować. Nie jest to moja życiowa historia, ale każde zmaganie bohaterki ma w sobie część mnie, moją wędrówkę z przeciwnościami losu, których każdy z nas doświadcza. Wszystko w tej książce jest z życia wzięte. To nie jest wyimaginowany świat. To bez wątpienia buty nas wszystkich, które niekiedy bardzo uwierają, a jednocześnie pozwalają iść naprzód. Mnie pomogły, bo to dzięki tym niekiedy destrukcyjnym, ale dumnie przebytym krokom doszłam tak daleko. Ta książka to pierwsza z czterech części opisujących życie bohaterów, wierzę, że pokochacie ich tak jak ja. Każda część przedstawi wam inny obraz głównej bohaterki, co uważam za najbardziej interesujące. Pokochacie ją i znienawidzicie, jednak po poznaniu całej jej historii opisanej w czterech książkach będziecie mogli wyrazić własną opinię. Dziękuję za poświęcony czas!
Z wyrazami szacunku
Maria Nafees z d. Purgał

Maria Beata Lidia Patlewicz - urodziła się w 1938 roku w Brzostowie (woj. wielkopolskie).
W 1962 roku ukończyła studia na Wydziale Rolniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Karierę zawodową zaczęła w Ośrodku Doradztwa Rolniczego w Poświętnem (woj. mazowieckie). W 1976 roku uzyskała stopień doktora nauk rolniczych na Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Od 1983 roku kierowała Pracownią Szkolenia i Doskonalenia Kadr w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Radzikowie koło Warszawy. Tam też zakończyła karierę zawodową w 1998 roku.
Maria Beata Patlewicz przez całe życie pasjonowała się literaturą i historią. Jako poetka w swoich wierszach kultywowała miłość do ziemi i przyrody, a jako autorka artykułów i opracowań naukowych propagowała postęp w rolnictwie. Została nagrodzona wieloma odznakami za wdrażanie nauki i postępu w gospodarstwach rolnych.
Maria Beata Patlewicz zmarła 7 marca 2022 roku po długiej i ciężkiej chorobie.
Powieść „Kolorowy smak życia”, której akcja rozgrywa się w Jędrzychowicach, to świetnie uchwycony obraz wsi i jej mieszkańców na Ziemiach Odzyskanych tuż po II wojnie światowej.
Jedną z centralnych postaci jest Szymon Pielmowicz, którego autorka obdarzyła najważniejszymi cechami: szlachetnością i pracowitością.
Maria Beata Patlewicz z ogromnym talentem narratorskim uchwyciła rozterki życiowe młodych bohaterów. Jej wnikliwe opisy losów rodziny Pielmowiczów podnoszą walory tej książki, którą czyta się z niesłabnącym zainteresowaniem.

To prawdziwa historia życia Amelii – dwudziestokilkulatki, która ucieka z Polski, zostawiając za sobą wszystko, co znała: dom, przyjaciół, a przede wszystkim dawną siebie – dziewczynę naznaczoną życiem z ojcem alkoholikiem, który po śmierci ukochanej mamy zamienia jej teraźniejszość i przyszłość w piekło na ziemi. Znęcając się nad nią psychicznie i fizycznie, doprowadza ją do punktu, w którym Amelia podejmuje decyzję mającą zaważyć na całym jej życiu. Wyjeżdża do Edynburga i tam zaczyna walczyć o przetrwanie. Trafia do świata nocnych ulic, niebezpiecznych układów i prostytucji – świata, który z jednej strony daje jej szansę na utrzymanie, z drugiej zaś powoli odbiera poczucie bezpieczeństwa i godności. Wśród namiętności, zdrad i narastającej nieufności wobec otaczających ją osób Amelia zakochuje się w mężczyźnie stojącym na straży tego mrocznego świata. Uczucie, którego doświadcza, staje się zarówno jej ratunkiem, jak i największym zagrożeniem oraz przekleństwem.

"Koszmary Edynburga" to szczery do bólu pamiętnik oparty na faktach – opowieść o przetrwaniu, miłości i cenie, jaką czasami trzeba zapłacić, by zacząć żyć, a przede wszystkim odnaleźć siebie.

Ślad historii Królestwa Doliny Baryczy zatarł się, pozostawiając wielkie cierpienie. Najlepsi wojowie poginęli na szerokich Wodach Wilczych. Dawny król powraca z wieloletniej tułaczki. Brata się z swym największym dawnym wrogiem i rusza na zamek pod Grodziskiem. Kolejna część „Księcia z Nowego Zamku” pokazuje, że stara siła w godzinie próby potrafi stawić czoła nawet o wiele potężniejszemu od siebie wrogowi. Krzysztof Bargielewicz

Wieści bywają różne: dobre i te drugie. Pierwsze łykamy jak pelikany ryby, a te drugie, cóż, udajemy, że ich nie ma, i nosimy ze sobą „nierozpakowane” albo przełykamy ślinę i na wdechu zaglądamy, co to życie nam właśnie daje i jaka droga przed nami się otwiera. Nowa? Znajoma? A może jedno i drugie splecione ze sobą wątkami z teraz i wtedy...
To się właśnie zdarzyło, kiedy autorka stanęła wobec potrzeby i konieczności pomocy chorej matce. Zanosiło się na kilkumiesięczny pobyt, stało się inaczej. I właśnie o tym jest ta książka. I jeszcze o powrotach i balansowaniu pomiędzy dwoma światami – na linie niewiedzy i bezsilności, kiedy to jedynym stałym elementem jest kolejny dzień w kalendarzu, bo wszystko inne płynie.

Maria Inglot-Gonera - polonistka, germanistka, pedagog waldorfski i montessoriański, wieloletnia nauczycielka w Polsce i w Niemczech. Pasjonatka bajek, które przekazuje zarówno dzieciom, jak i dorosłym. Po powrocie do kraju opowiada bajki małym i dużym słuchaczom. Jako Pani Bajka spotyka ich m.in. w przedszkolach Mysłowic, gdzie mieszka, oraz na szkoleniach dla nauczycieli. Prowadzi dwa kanały YouTube: Pani Bajka oraz Bajka Niebajka.

"Lumpeks" jest opowieścią o współczesnych mieszkańcach Warszawy. Ich wspomnieniach i emocjach rodzących się z wędrówki postaci pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. Rzeczywistość otaczająca bohaterów jest ich integralną częścią. To z niej rodzą się uczucia. Pstrokacizna bazarowego sklepu z używaną odzieżą. Senność i zawieszenie w czasie muru służewieckich wyścigów konnych. Droga z Ochoty na Powiśle. To scenografia, która jest równie kluczowa jak ludzie jej doświadczający, bo to właśnie z tej wzajemności rodzi się niezwykle plastyczna opowieść.

Marek Skrzecz – z wykształcenia archeolog. Zawodowo związany z edukacją nieformalną, w tym popularyzacją nauki oraz wiedzy o bezpiecznym korzystaniu z internetu. Absolwent kursu kreatywnego pisania w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. "Lumpeks" jest jego debiutanckim zbiorem opowiadań.

„Iść można bezwiednie, zupełnie nie rejestrując tego, że nie stoimy już w miejscu, w którym z ogromną niepewnością w sercu znajdowaliśmy się przed chwilą. Nogi, zanim mózg zarejestruje ich poruszanie się, zaczynają nieść nas ku miejscu, do którego nieświadomie zmierzaliśmy przez całe życie. A kroki, najpierw niepewne, powolne, jakby nogi, na których stoimy chwiejnie, potrzebowały rozpędu, nabierają tempa i zdecydowania. Gdy po chwili do mózgu dociera bodziec rejestrujący ruch, nogi nagle się zatrzymują. I stajemy w zaskoczeniu u celu życiowej podróży. Pozostaje jedynie szybko, w okamgnieniu, zastanowić się nad tym, co się stało przed chwilą. Szliśmy, nie rejestrując kroków i, ku własnemu zaskoczeniu, dotarliśmy do miejsca, w którym zawsze chcieliśmy się znaleźć. I co dalej? Odwrócić się szybko plecami do przeznaczenia w obawie przed niepowodzeniem? Czy poddać się uczuciom wyrywającym się z serca, odpocząć po długoletniej wędrówce i zacząć cieszyć się szczęściem, które wreszcie zesłał los?”