Literatura

W niewielkim mieście, w którym ludzie wiedzieli o sobie wszystko, mieszkał niezwykły chłopiec ze swoją rodziną. Już od dziecka był inny od rówieśników, nie tylko jego ciało było bardziej odporne na ciosy i choroby, ale posiadał również olbrzymią tarczę ochronną przed złem. Mariusz miał zaledwie sześć lat, kiedy spadł z huśtawki i uległ niebezpiecznemu wypadkowi. Tuż przed wypisem ze szpitala wózek inwalidzki, na którym ścigał się z zaprzyjaźnioną pielęgniarką, spadł ze schodów i chłopak w wyniku upadku zapadł w kilkumiesięczną śpiączkę. Od tego czasu wielokrotnie przebywał w sferze marzeń sennych, w których wędrował po tajemniczym pięknym świecie. Wydawał mu się on tak realny, jakby przenosił się w czasie i przestrzeni. Otaczali go w nim ludzie, którzy traktowali go z szacunkiem i honorami, jak bardzo ważną osobę. Przebywając tam, dowiedział się, że ma przed sobą wyjątkową misję. Jego przeznaczeniem ma być walka w obronie całej ludzkości, ale zanim będzie mógł ją podjąć, sam musi się stać bardzo silny. Wszyst­ko, czego doświadczy w realnym świecie, ma na celu właśnie uczynienie z niego człowieka godnego tej wielkiej misji. Młodzieniec, mając tego świadomość, przyjmował jako oczywiste różne wspaniałe przygody i doświadczenia, bo wiedział, że właśnie one go wzmacniają. Jedną z takich przygód była próba porwania wraz z grupą kolegów kukuruźnika, by uciec nim do Ameryki. Ucieczka się nie udała, ale to chłopaka nie powstrzymało.
Mariusz wiedział, że ma przed sobą jeden zasadniczy cel, z którego nigdy i pod żadnym pozorem nie zrezygnuje. Chciał chronić ludzi przed złem, przed okrutnymi uczynkami innych i sprowadzać tych, którzy zbłądzili, na właściwą drogę. Od dziecka pomagał więc kolegom źle traktowanym przez rówieśników czy też lekceważonym i prześladowanym przez nauczycieli. Chłopak nie wahał się w żadnej sytuacji, czy miał przed sobą okrutnego kolegę, czy niesprawiedliwego dorosłego, zawsze z niezłomną odwagą i poświęceniem stawał w obronie niewinnych.
Jego poczynaniami nigdy nie kierowała zemsta, lecz chęć wskazania ludziom właściwej ścieżki ich życia. Tak było również wtedy, kiedy opiekował się bezdomnym profesorem i jego psem Aro. Niestety jego postępowanie nie przysporzyło mu przyjaciół i sam stał się ofiarą bezwzględnego napadu, wskutek czego po kolejnym urazie głowy znowu znalazł się w szpitalu.
Kiedy wydaje się, że wreszcie jego samego spotyka coś dobrego ‒ poznaje pielęgniarkę Anię, dziewczynę, w której się z wzajemnością zakochuje ‒ niestety los stawia na jego drodze kolejną przeszkodę. Czy Mariusz odnajdzie w sobie siłę, żeby i z tej próby wyjść zwycięsko?

Tę książkę napisało życie, czasami wspaniałe, czasami brutalne, zbierające swoje żniwa po drodze do celu.

– Wszędzie go widzę i już zaradzić nie mogę! Skrzydła staram się rozpostrzeć nad umarłych doliną… – rzekła Aniela, opadając na łoże.
– Witamy zatem w Najpiękniejszym Miejscu, gdzie czas zatacza pętlę nad najemcą, a zegary cofają się na godzinę trzecią trzydzieści trzy… – odparła Madame.

AKCJA, DYNAMIKA, EMOCJE – to słowa, które w dość lapidarny, ale niezwykle trafny sposób określają tę książkę.

„Nekrowersum” opowiada historie zwyczajnych ludzi, których łączy jeden drobny szczegół: wszyscy popełnili błąd, za który ktoś inny musiał zapłacić wysoką cenę. To, co miało być końcem, dla nich okazuje się dopiero początkiem czegoś mrocznego, nieznanego i bezkresnego. Wiedza, którą posiadają, nie wystarcza, aby zrozumieć sens życia i śmierci. Okazuje się, że świat, jaki znali, nie jest jedyny, a w życiu i po nim nic nie dzieje się bez przyczyny. On jest jednym z nich i uparcie szuka odpowiedzi na nurtujące wszystkich pytania, które być może na zawsze pozostaną bez odpowiedzi.

Książka opowiada prawdziwe historie o zmaganiu się z uzależnieniem, współuzależnieniem, przemocą, o wychodzeniu z roli ofiary, radzeniu sobie z traumami i negatywnymi emocjami. Przedstawia fragmenty pracy terapeutycznej, w której Autorka stosuje różne, niekiedy niestandardowe techniki. Opisane historie dają nadzieję osobom znajdującym się w podobnych sytuacjach. Innowacją tej książki jest łączenie pracy terapeutycznej z wykorzystywaniem Mapy Świadomości według Davida R. Hawkinsa.

Osiem tysięcy siedemset sześćdziesiąt. Z tylu godzin składa się rok. Co zrobisz z każdą z nich?

Polska mafia miewa się świetnie, bezkarnie korumpując lokalnych urzędników, decydentów, policję, prokuraturę i sądy. Jej kontakty i wpływy sięgają znacznie wyżej i daleko poza polskie granice. Szczególnie silne relacje wiążą ją z potężnym niegdyś wschodnim sąsiadem – Rosją.
Coraz bardziej dociskaną amerykańskimi i unijnymi sankcjami, coraz biedniejszą i bardziej zdesperowaną.

Ta książka o niezwykłym przesłaniu, ofiarowuje scenariusz do tak wymarzonego życia, ale też ostrzega przed konsekwencjami panoszącego się zła, które człowiek generuje na co dzień!

W antologii „Niebo w twoich rękach” znalazły się teksty, których autorami są ludzie wykonujący bardzo różne zawody. Co zatem łączy te opowiadania? Lekarze, dziennikarze, inżynierowie, muzycy, poeci piszą po prostu o ludzkiej duszy.

Barbara Maria Sykutowska - urodziła się w Krakowie, gdzie mieszka z rodziną.
Pasjonatka psychotroniki, wszechstronny doradca parapsycholog, specjalista w dziedzinie ezoteryki. Już od lat na Fiverze doradza ludziom z całego świata w trudnych dla nich problemach życiowych.
Ukończyła akademię psychotroniczną. Specjalizuje się w numerologii, astrologii i tarocie. Swoją przygodę z pisarstwem zaczynała od tworzenia opowiadań do tygodników. Książka „Niekończąca się historia” to debiut literacki, ale myśli już o napisaniu następnej części.
"Niekończąca się historia" to powieść obyczajowa o splatających się (a nawet plączących) losach kilku kobiet. Niby zwykłe, szare życia, a jednak pełne zakrętów, osobistych dramatów, trudnych wyborów i porażek. Także wydarzeń, które wydają się nieprawdopodobne, jednak prawdziwe życie potrafi też być zaskakujące i pisać bardzo skomplikowane scenariusze.
Główną bohaterką i narratorką "Niekończącej się historii" jest Alicja, która swoją historię opowiada od początku – czyli znalezienia jej jako małego dziecka na ulicy. Zaczyna się niesamowicie, po czym Alicja wiedzie zwykłe, dość smutne życie. Są chwile, gdy dzieje się lepiej, ale całość jest dość przygnębiająca. Gdy umiera mąż Alicji, Henryk, wychodzi na jaw tajemnica. Okazuje się, że miał córkę z romansu z inną kobietą. Ta wiadomość i dalsze wydarzenia zmieniają życie Alicji.
W dalszej części powieści rolę narratora od Alicji przejmuje Asia, która opowiada o swoich losach. Pod koniec książki głos zostaje oddany jeszcze innym kobietom. Jest to bardzo dobry zabieg literacki, który wprowadza świeżość do powieści, jednocześnie nawiązując do klasycznej sagi rodzinnej, w której kolejne pokolenia przejmują głos. (…)
Zaletą "Niekończącej się historii" jest oddanie głosu kobietom i pozwolenie im na opisanie nie zawsze chlubnych czynów i rozmaitych tajemnic, które często są skrywane w rodzinach. Wiele czytelniczek może się z tym identyfikować – także z moralnie wątpliwymi postępowaniami, ponieważ nikt nie jest kryształowy. Tak jak napisała autorka we wstępie: ,,Można je i pochwalić, i potępić, ale nie wiadomo, jak należałoby postąpić, aby być szczęśliwym”. To zdanie jest dobrym mottem dla całego tekstu, a może nawet serii.

Trzydziestoletnia dziewczyna w wiedeńskim metrze natrafia na sobowtóra swojego przyjaciela z Krakowa. Jak się dowiaduje, obydwaj nie mają pojęcia o swoim istnieniu.

Marta Osińska wnuczka więźniów KL Auschwitz-Birkenau Jadwigi i Tadeusza Osińskich. Z potrzeby serca i pamięci podjęła się odkrycia historii dziadków – tych, którzy milczeli o swoim cierpieniu. Jej osobista podróż od żałoby po ojcu do odnalezienia rodzinnych korzeni stała się świadectwem miłości, odwagi i duchowego dziedziczenia.

"Niewypowiedziane" to książka nie tylko o przeszłości, ale także o miłości, intuicji i sile kobiet, o tym, jak pamięć potrafi uzdrowić pokolenia.

Dopiero po bitwie wróg ponownie staje się człowiekiem. Jest rok 233 p.n.e. Nad Morzem Śródziemnym zbierają się czarne chmury.

Piękna historia  taka nietypowa  ale ma to coś  uwielbiam tę książkę i pokochałam jej bohaterów. Nie mogłam się oderwać. Jest ogień  - PauLi_86

To jest jedno z najlepszych opowiadań mafijnych jakie kiedykolwiek czytałam  - jvllia_a_y

Wspaniała historia  czekam z ogromną przyjemnością na kolejne! - Anna Biesiekierska

Książka była wspaniała, ciekawa i dużo się działo, czekam na kolejne książki twojego autorstwa!  - WiktoriaHaajda

Najlepszy tekst na wattpad! - IwonaAP1

Następna książka, która mnie wciągnęła od samego początku, no super historia ... Gratulacje  -  doniamama

Bardzo nietypowo się zaczęło, ale Super się czytało, bardzo miło spędzony czas, gratuluję -  MonikaKurach