Literatura

Wszystkie opisane w tej powieści wydarzenia są oparte na faktach, zmieniono tylko niektóre imiona...
Stefan, zanim stał się taksówkarzem, miał inne zajęcia. Szło mu czasem dobrze, czasem źle – jak to w życiu. Od kiedy jednak został właścicielem ogrodu działkowego, jego codzienne życie taksówkarza nabiera innego wymiaru.

Moją przygodę z pisarstwem zacząłem rok temu od wydania książki „Przerwany sen”. Teraz przekazuję czytelnikowi drugą powieść, do której napisania skłoniły mnie przemyślenia dotyczące tego, czym tak naprawdę jest ludzkie życie i czy istnieje przeznaczenie.

Pod koniec listopada z naszej grupy jeńców wybrano piętnaście osób i wysłano do dużego majątku do pracy. Tu warunki są paskudne. Do zamieszkania mamy ciemne pomieszczenie, które kiedyś było chlewem. Wewnątrz zabudowania, wzdłuż ścian są prycze zbite z żerdzi, z siatką ogrodzeniową. Na nich leżą sienniki i po dwa koce.

„W krainie Grzybków” to cztery sympatyczne, pełne humoru historie o trójce rodzeństwa.
Tymek, Staś i Emilka Grzybkowie zapraszają do swojego świata radości, śmiechu oraz małych i dużych dziecięcych kłopotów.
Czy niespodziewana przesyłka z Indii i folia aluminiowa staną się początkiem wspaniałej zabawy i sposobem na nudę?
Podróż rakietą w kosmos i spotkanie z kosmitą mogą się zdarzyć każdemu małemu odkrywcy, jeśli tylko będzie tego chciał.

Książka opowiada prawdziwe historie o zmaganiu się z uzależnieniem, współuzależnieniem, przemocą, o wychodzeniu z roli ofiary, radzeniu sobie z traumami i negatywnymi emocjami. Przedstawia fragmenty pracy terapeutycznej, w której Autorka stosuje różne, niekiedy niestandardowe techniki. Opisane historie dają nadzieję osobom znajdującym się w podobnych sytuacjach. Innowacją tej książki jest łączenie pracy terapeutycznej z wykorzystywaniem Mapy Świadomości według Davida R. Hawkinsa.

"Krótka historia długiego dochodzenia do siebie" to osobista opowieść o alkoholiku, jego dorosłej córce i byłej żonie. Napisałam ją, bo chciałam pokazać oblicze alkoholizmu, o którym często się nie mówi – czy to ze wstydu, czy też z niestosowności mówienia o uczuciach do rodzica, który w oczach wielu na miłość nie zasłużył. To historia o ludzkich relacjach, współczuciu, desperacji i nadziei. O odnajdywaniu siebie. O zwykłości i niezwykłości ludzkich przypadków. O brzydocie ludzkiego upadku i pięknie życia ukazującym się w najmniej oczekiwanych momentach.

Książka przedstawia fragment wyrwany z życia młodego zdolnego menedżera, który właśnie otrzymuje posadę dyrektora i rozpoczyna karierę w jednej z pierwszych spółek notowanych na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Formalna praca przeplata się z nieformalnymi działaniami, które pokazują zniekształcony obraz funkcjonowania spółki, ale są niezbędne do osiągnięcia zamierzonych korzyści. Menedżer, nazywany złotym lub cudownym chłopcem, odnosi sukcesy w pracy. Wzbudza nie tylko zainteresowanie otaczających go kobiet, ale i zazdrość tych, którzy poprzez intrygi usiłują pozbawić go pozycji i rozgrywać jego sukcesy jako własne.

W ogarniętym powstaniem Królestwie Polskim w roku 1863 Kacper Tobolski musi przebyć długą drogę, aby schwytać człowieka, na którym chce dokonać zemsty. W trakcie swojej podróży poznaje Andrieja Jakucyna,
Rosjanina, który towarzyszy mężczyźnie w tej trudnej wyprawie. Początkowo powstanie i ogarniający je duch patriotyzmu go nie obchodzą, ale z czasem zauważa on, jak wiele potrafią poświęcić Polacy dla upragnionej wolności. Im bardziej się zagłębia w mrok walk, tym bardziej zaczyna się zmieniać

Karty polskiej historii zapisane są licznymi bojami, krwią i walką o wolność. Bez wątpienia jednym z najpiękniejszych jej rozdziałów jest zaś legenda najgroźniejszej i najbardziej skutecznej jazdy świata – niezwyciężonej skrzydlatej husarii.

"Rapsodia hormonów 2050" to zabawna powieść napisana przez dwójkę przyszłych małżonków, a potem dynamicznie ukończona przez żonę, która w powieści poszukuje odpowiedzi na pytania dotyczące ludzkiej egzystencji:
1. Dlaczego niektórzy mężczyźni nie chcą być kobietami, a nawet nie powinni, lecz jednak się nimi stają?
2. Co się dzieje, kiedy zabraknie testosteronu?
3. Czy lepiej być mężczyzną, czy kobietą? I kiedy?
4. Czy inwazja Wenusjan jest dobra dla rozwoju człowieka?
5. Czy niedźwiedzie polarne mają rację?
6. Czy nauczycielowi wolno przeżywać traumę szkolną, czy może dotyczy ona ludzi, którzy nie powinni zostać nauczycielami? Czy są to przypadki odosobnione w latach 50. XXI wieku, czy pospolite?
7. Kiedy ludzie przestaną być nauczycielami i czy kiedykolwiek?

Kiedy wirus zaczyna wyznaczać granice światu, wszystkie plany i marzenia znikają – czasami bezpowrotnie.

Szalone, pełne przygód życie nastolatków zamienia się w koszmarny thriller, a scenariusz pisany przez los nieustannie zaskakuje. Spontaniczne przyjaźnie, zabawne perypetie międzynarodowej społeczności zmieniają się w rozstania i paniczną ucieczkę. Bezkompromisowy wróg przekształca ciekawość w strach. Więzi wszystkich w nowej, nieznanej rzeczywistości. Miejsca, gdzie zawsze gościły radość i słońce, spowijają czarne chmury pandemii, która bezlitośnie zawładnęła naszą planetą w 2020 r.
A miłość musiała zostać zapomniana…

„…– A ty gdzie idziesz? – zapytał zaskoczony kapłan, wpatrując się w nią uważnie. – Uciekam przed tym wszystkim... to nie jest dla mnie – odpowiedziała, patrząc na niego z przerażeniem. – Teraz dopiero do mnie dotarło, co mam zrobić. Jak mogę rozkazywać mężczyznom, a na dodatek królom... To jest istny koszmar. – Trzeba było się nad tym zastanowić wcześniej, teraz to już jest za późno, aby to odwołać, więc musisz jakoś to przeżyć – powiedział kapłan niesamowicie ubawiony jej paniką, nie przypuszczając, że tak radykalnie się zmieni...”

To twory zdarzonego Przypadku, opowiadania najkrótsze, poezja ich nie cierpi, bo niepoetyckie, trywialne czasem; wielką prozą nie są, niedość rozwlekłe, powierzchni gładkiej nie trzymają się, do dna ciążą jak kamień; a filozofom nic po nich, bo niesystemowe! w ekstremalnych warunkach rodziły się. To mowa jak grudka ziemi krucha, na użytek powiastki sposobna; ot, ścinki zdarzeń, które rumieńców dostają czasem – na sensu branie.
17 VI 01

Tu wszystko i przeciw mnie mogło być kiedyś! lecz bronią mnie skały, skałki, teraz jest cisza niemówienia nic, dystans ciszy, rytm stojący, swobodne kojarzenie! jakbym to w całej Przyrodzie sam umiał już rozhasać taki rytm – skądinąd umiejętność Kamieni.

"– a właściwie po co tam jesteś? – chciałem poznać ludzi, dowiedzieć się, jacy są? – już wiesz, oni ciebie wcale nie są ciekawi! – i wiem, że nie ma sensu przejmować się tym, na co się nie ma wpływu! nawet myśleć o tym! bratnia dusza, powiadasz! ona pewnie gdzieś jest, ale daleko w świecie; i pomyślałem, że może lepiej będzie wychować ją tu! stworzyć w obiekcie, na który największy mam wpływ – w sobie! "