Literatura

Relacje między zachodnią a islamską cywilizacją budzą obecnie zrozumiałe zainteresowanie. Dotyczy to również przeszłości, szczególnie okresu średniowiecza, kiedy dochodziło do pierwszych spotkań, gdy kształtowały się schematy zachowań i przesądy istniejące do dziś. Literatura przedmiotu jest niezwykle bogata.

Matiz zdaje się tkwić na granicy między czernią a bielą, dobrem a złem, ocaleniem a przekleństwem.

Ciepłe, wzruszające, a przede wszystkim bliskie, takie właśnie są "Odblaski". Siedem krótkich opowieści tworzy przekrój przez to, co ważne – ale i trudne. Autorka w subtelny sposób przeplata ocalanie od zapomnienia z zapominaniem, aby pamiętać o świetle, a oddalać mrok. Obserwacje, z niezwykłą wrażliwością ujęte w karby słów, są tym, czym dla wędrowca azyl rodzinnego domu – miejscem bezpiecznym, do którego chce się wracać.

Stanisław Teodor Snopek – lekarz, specjalista chorób wewnętrznych, kardiolog, podróżnik. Jego syn, także Stanisław, jest dziennikarzem sportowym.
Przebieg kariery zawodowej: szpital w Nowym Targu, krótko w sanatorium „Górnik” i PP „Uzdrowisko Szczawnica” w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Nowym Sączu. W pierwszych latach pracy – jako samodzielny lekarz dyżurujący na sześciu oddziałach – był z konieczności chirurgiem, ginekologiem, internistą, pediatrą, lekarzem chorób zakaźnych i ftyzjatrą. Równocześnie pracował w pogotowiu ratunkowym, ośrodkach zdrowia w Ochotnicy Dolnej i w Łopusznej, w poradniach internistycznej, cukrzycowej i kardiologicznej. Badał dzieci szkolne, kierowców i skoczków spadochronowych, pełnił krótko funkcje lekarza sportowego, sądowego i zakładowego. W sumie jako lekarz przepracował 60 lat. Zajmował stanowiska: kierownika przychodni obwodowej dla całego powiatu, dwukrotnie zastępcy dyrektora zespołu opieki zdrowotnej.
Był radnym Miejskiej Rady Narodowej, przewodniczącym koła Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w Nowym Targu. Odznaczony Medalem Trzydziestolecia oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Zwiedził dokładnie Polskę, dobrze Europę i świat: pięć razy był w Azji, cztery razy w Afryce, dwa razy w Ameryce Północnej i po razie na Nowej Zelandii, w Australii, Ameryce Południowej i na Hawajach. Wydał trzy książki: "Medycyna moja miłość", "Turystyka moja pasja" oraz "Człowiek renesansu".

Książka „Spragnieni seksu” to zbiór opowiadań będących jednocześnie fragmentarycznymi wspomnieniami Autora o sytuacjach nie tylko z własnego życia, ale przede wszystkim z życia bliskiej Mu kobiety – Marty. Oboje są osobami, dla których seksualność odgrywa bardzo istotną rolę. Intymna część ich życia nie ogranicza się jedynie do aktualnych partnerów, z którymi zawarli legalne związki, ale toczy się jednocześnie w każdej wolnej od spraw rodzinnych chwili i sytuacji. Marta jest piękną, nietuzinkową kobietą spragnioną rozrywki, tańca, alkoholu, ale zwłaszcza adoracji i męskiego towarzystwa. W jej życiu partnerzy pojawiają się czasami na krótką chwilę przyjemności, czasami na dłużej. Związki te mają niekiedy podłoże uczuciowe, ale najczęściej są próbą jak najpełniejszego przeżycia konkretnej, acz ulotnej chwili. Autor obok codziennego życia przy boku żony, dzieci, wnuków pozostaje również w związku nie tylko seksualnym z Martą, dzieląc się nią z innymi mężczyznami. Sam jednak także nie pozostawia wątpliwości co do swoich poczynań w tej dziedzinie, korzystając z każdej najmniejszej nadarzającej się okazji, aby poszerzyć doznania seksualne. Pełną satysfakcję i spełnienie może bohaterom opowiadań dać tylko życie naznaczone seksem.

Niełatwo otworzyć się przed czytelnikiem. Niełatwo spojrzeć na swoje życie krytycznie i wyciągnąć mądre wnioski. Jednak Barbarze Johnsson doskonale się to udało. Napisała książkę terapeutyczną, szczerą, którą każdy z nas przeczyta z pewnością jednym tchem.

Ta książeczka powstała na prośbę moich dorosłych córek. Przypomina mi chwile spędzone z nimi i bajkami tuż przed snem, przed wielu laty.

Dzieje dwóch polskich rodzin z Podola (Galicja Wsch.) zmuszonych do migrowania podczas II wojny światowej na zachód, które osiadają ostatecznie na terenach Galicji Zachodniej. Książka przedstawia ich niełatwe losy adaptowania się do nowych warunków środowiskowych, a szczególnie politycznych, w jakich znaleźli się po zakończeniu wojny w nowej „wolnej” Polsce.

Elwirę od dziecka interesują gwiazdy. Uwielbia wychodzić w nocy na balkon, by je obserwować. Pewnego dnia ciała niebieskie opowiedzą jej historię ukrytą przed wszystkimi...

Akcja humoresek rozgrywa się współcześnie w Łodzi. Opowiadania spajają wydarzenia z życia głównej bohaterki, a jednocześnie narratora – rozwiedzionej nauczycielki z dwójką dorosłych dzieci. Widzimy ją w różnych sytuacjach życia codziennego: w pracy, w teatrze, u fryzjera, u lekarza, na działce, na wakacjach itp. Towarzyszą jej przyjaciółki z pracy i ze szkoły średniej. Każda z pań ma za sobą osobiste doświadczenia związane z dawnymi i obecnymi związkami.

Namiętne SMS-y to niezaprzeczalny dowód uczucia, jakim autora darzyła ukochana.
Wielka miłość, tęsknota, poczucie zrozumienia i bliskości

Ta książka o niezwykłym przesłaniu, ofiarowuje scenariusz do tak wymarzonego życia, ale też ostrzega przed konsekwencjami panoszącego się zła, które człowiek generuje na co dzień!

Jeżeli pragną Państwo poznać dalsze niesamowite losy Krisa i Marii Magdaleny, to zachęcam do przeczytania drugiej części „Templariusza”. Nie odległość, nie czas, bo ten nie koi ran, lecz prawdziwa tęsknota i prawdziwa miłość pokazują, jak bardzo kogoś kochamy.

Norbert zupełnie przez przypadek podejmuje się próby odnalezienia uprowadzonego Przemka. Poszukiwania Przemka są dla niego gwarantem możliwości życia na tym świecie, do czego, jak uważa, nie ma prawa. Józef – ojciec Przemka – chce przekazać synowi cały majątek, w tym warsztat. Przemek jednak czuje się przez ojca przytłoczony, chce się wyrwać spod jego wpływów. Porwanie jest dla Józka osobistym dramatem, a dla Przemka niespodziewaną ucieczką.
Akcja rozgrywa się między innymi w krakowskich knajpach i na dworcach wśród bezdomnych. Wątki filozoficzne wplecione w powieść czynią ją jeszcze bardziej ciekawą i nieprzewidywalną.

Marcin Luter zmienił nieodwracalnie oblicze Kościoła. Jego 95 tez z 1517 roku wywołało dyskusje o powrocie do źródeł chrześcijaństwa. Sformułowaną przez niego teologię przyjęło jak dotąd dwadzieścia jeden pokoleń ewangelików tradycji augsburskiej.