Literatura

Marzena Antoniak jest autorką czterech tomików wierszy, ostatni pt. „Do powiedzenia bez niedomówień”. W opowieści „Sentymenty w sieci” opisuje historię znajomości dwojga trzydziestolatków, zapoczątkowaną w Internecie, utrwaloną w stu osiemnastu listach wirtualnych. Bohaterowie przywołują ponad sto wypowiedzi sławnych ludzi i kilkadziesiąt cytatów z Pisma Świętego. Książka oferuje czytelnikom ciekawą podróż przez fragment życia młodych ludzi zdecydowanych na wspólną drogę.

Mnóstwo przygód w najróżniejszych, często pięknych zakątkach świata, a wszystko ze złotem w tle. Akcja od dalekiej Syberii po tropikalne wyspy, od szczytów gór po oceaniczne głębiny.

Nastoletnia Melody budzi się w ośrodku terapeutyczno-wychowawczym, nie mając pojęcia, jak i dlaczego się tam znalazła. Poznaje przyjaciół, z którymi odkrywa tajemnicę będącą przyczyną jej pobytu w tym miejscu.

Otto Rotten, młody oficer elitarnej dywizji pancernej Waffen-SS Leibstandarte Adolf Hitler, bohater wojenny i żołnierz oddany Trzeciej Rzeszy, podczas trwania jednej z najważniejszych bitew drugiej wojny światowej dowiaduje się o tragicznej śmierci żony oraz dzieci. W trakcie żałoby krewniak Ottona Karl Rotten, pełniący służbę w obozie koncentracyjnym Auschwitz, namawia kuzyna do odwiedzin. W obozie całkowicie obojętny na los nowo przyjętych więźniów Otto w pewnym momencie dostrzega wśród skazanych na śmierć łudząco podobną do jego zmarłej córki Polkę żydowskiego pochodzenia. Mężczyzna, owładnięty rozpaczą po stracie ukochanych oraz oszołomiony zbiegiem nieprzewidzianych wydarzeń, decyduje się na krok, który całkowicie odmieni jego życie.

Urodziłam się w Paryżu. Ukończyłam filologię polską. Od kiedy pamiętam, literatura była moją pasją. Debiutowałam w roku 1967 fragmentem prozy w poznańskim „Nurcie”. Brałam udział w konkursach literackich, zdobywając I nagrodę w dziedzinie poezji i III w dziedzinie prozy w ogólnopolskim konkursie „Nad Kamienną”, wyróżnienie „O Laur Miedzianego Amora”, III nagrodę za powieść "Wędrowne ptaki", która była owocem doświadczeń z dzieciństwa, wydaną w zbiorze "Z tamtej strony drogi" przez Wyd. Spółdzielcze w 1989 r., II nagrodę za "Oazę" w Międzyuczelnianym Ogólnopolskim Konkursie „O Bursztynowy Kwiat Magnolii” w 1987 r. oraz nagrody w licznych konkursach poetyckich i literackich organizowanych lokalnie. Drukowałam też drobne opowiadania w gazetach o profilu literackim i społecznym. Niektóre z nich znalazły się w zbiorze "Czarne i złote". W sprzedaży jest również tom opowiadań "Kocie szlaki". Pod koniec 2018 r. wydano powieść "Tygiel". Rok później ukazały się w księgarniach internetowych: powieść "Sprzężenie zwrotne", saga "Medea z kraju Lechitów" oraz opowieść biblijna "Samotność" będąca wynikiem długich duchowych przemyśleń. Jedyna pogodna opowieść (bo moje pisarstwo jest nieco mroczne) to "Rękopis znaleziony na strychu", wyróżniona zresztą w Wydawnictwie Poligraf. Najnowszy utwór "Dawid" jest przygotowywany do druku przez Wydawnictwo Borgis. Jest to coś w rodzaju psychologicznego rozliczenia się króla Dawida z życiem na łożu śmierci. Zafascynował mnie ten władca nie tylko ze względu na swą niezwykłą karierę, ale głównie na fakt, że był poetą. Opublikowałam też tomik wierszy "Labirynty". Tom "Opowiadania z Pchlego Targu" wydany przez Wydawnictwo Astrum niebawem trafi do księgarń. Myślę, że "Pamiętne lata" mogę też uznać za utwór pogodny. Opinie o moim pisarstwie można znaleźć na stronie sztukator.pl oceniającej utwory literackie i propagującej je na rynku księgarskim.
Krystyna Jarocka

Bohaterowie książki wbrew wrogiej rzeczywistości starają się walczyć o to, by każdy kolejny dzień był mimo wszystko lepszy. Czy „jutro” przyniesie im ulgę, wolność i rozproszy ciemności…?
Jak stwierdza Autor: „Jutro w znaczeniu wartościującym może być dobre albo niepewne. Może mieć różne znaczenia w zależności od nastroju i okoliczności. Może spełnić pokładane w nim nadzieje, jeśli tylko nadziejom towarzyszyć będzie wytrwałość w dążeniu do celu. Nie może być złe”.

Kotka Psotka, jak sama nazwa wskazuje, nie boi się psocić. Zaś tytułowy Misiek bez grzechu też nie jest. Spotkanie Kotki Psotki z Miśkami (tak, nie o jednym Miśku mowa w tej książce) to mieszanka wybuchowa. Lepiej jej nie denerwować, ponieważ potrafi odpłacić pięknym za nadobne.
Kotka Psotka to kobieta z pazurem, szalona i kreatywna, postrzega świat w sposób niebanalny. Robi z życia kabaret, komedię na żywo, przygląda się współczesnym relacjom międzyludzkim i ocenia je dość krytycznym okiem. W efekcie otrzymujemy opowieść o świecie, który nas otacza, ale właściwie jest ukryty w nas samych.
Ten zbiór nowelek o szalonych Miśkach niejednego rozbawi. Autorka postanowiła zdjąć bohaterom maski, pod którymi się ukrywali. Kim więc są Miśki? Kim jest Kotka Psotka? Cóż, odpowiedź znajduje się w tej książce. Przed przystąpieniem do lektury jednak warto pamiętać, że mężczyźni są z Marsa, a kobiety z Wenus… Uwaga! Dozwolone od lat osiemnastu.

Spotykamy się i Misiek mówi:
– Słuchaj, znalazłem w internecie, że chłopak za dwadzieścia tysięcy sprzedał nerkę i kupił sobie samochód, to jak ja sprzedam dwie, będę miał czterdzieści tysięcy, to starczy na te trzydzieści kafli dla człowieka i dziesięć tysi mi jeszcze zostanie… Co myślisz?
Dziżas krajst! Czujecie to? On sprzeda dwie nerki i myśli, że będzie żywy. Zombie mnie atakuje! No tak jak myślałam, gruba dżampreza grasuje w tym pustym łbie. Mówię:
– Z jedną nerką możesz żyć, bez dwóch już nie.
– Naprawdę czy żartujesz? – pyta zdziwiony.
Nawet tego nie skomentuję. No ale temat ciągnie się dalej:
– To coś innego mogę jeszcze sprzedać?
– No możesz. Bmw sprzedaj!
– Ale to nie mój, ja mam go pilnować, bo to kolegi, a jak go nie ma, to ja sobie używam.
– A pozwolił ci?
– Nie, ale co z tego. Używam i koniec!

Zosię, Małgorzatę i Agnieszkę łączy wieloletnia przyjaźń, sięgająca czasów szkolnych, oraz wykonywany z pasją i zaangażowaniem zawód.
Akcja powieści zaczyna się w chwili, gdy w środowisku nauczycielskim, który reprezentują bohaterki, rozważana jest możliwość rozpoczęcia strajku. Czytelnik staje się świadkiem wszystkich dylematów i wątpliwości z tym związanych, zaś w pewnym momencie zostaje wprowadzony w centrum wydarzeń, dzięki czemu poznaje blaski i cienie zawodu nauczycielskiego i ma szansę na wyrobienie sobie własnego zdania na jego temat. Zyskuje też możliwość skonfrontowania obiegowych opinii na temat pracy nauczyciela oraz jego roli we współczesnej szkole z bezpośrednią relacją z pokoju nauczycielskiego.
Powieść nie traktuje jednak wyłącznie o zawodowych perypetiach bohaterek. Ich życie prywatne obfituje w zaskakujące sytuacje i niespodziewane zwroty akcji.

Chaos, zanim stał się ogniem, był nieprzeniknionym mrokiem. Mrokiem, z którego wbrew wszelkiej logice narodziła się światłość. Światłość ta karmiona nieskończonym chaosem stała się w końcu dla niego przeciwwagą tworzącą własne systemy gwiezdne, wymiary i wreszcie planety. Pierwszymi potomkami zmaterializowanego Świętego Światła byli dragoni, legendarni skrzydlaci myśliciele i wojownicy. Ojcowie i opiekunowie ludzkości. Te dwie wielkie rasy żyły ze sobą w absolutnej harmonii i zgodzie… Lecz pewnego dnia chaos powrócił. Zdołał wedrzeć się do jednego ze światów zwanego Vateą i po przedarciu się do wnętrza tej planety uformował się w postać okrutnego Boga Ognia Miryda, który postanowił spalić Vateę oraz wszystkich jej mieszkańców. Czy dragoni, ludzie i inne stworzenia żyjące na powierzchni będą w stanie oprzeć się straszliwemu zagrożeniu? Czy jeśli Vatea upadnie, inne Światy Królestwa Światła nie podzielą jej losu? 

"Baśń o Bezimiennej Księżnej" to historia o miłości, sile władzy i o tym, do czego może doprowadzić ludzka zawiść. Autorka, przenosząc nas w magiczny i bajkowy świat księżnych i książąt, porusza odwieczne problemy aranżowanych małżeństw, walki o władzę, stanowiska i pieniądze, a także lojalności poddanych i odpowiedzialności władców.

Czy bohaterom uda się rozwiązać problemy, z którymi się zmagają?

Czy rodzące się uczucie między główną parą bohaterów przetrwa?

"Baśń o Bezimiennej Księżnej" pisana jest ciekawym językiem. Autorka tak buduje napięcie, że trudno oderwać się od czytania, nie stroni też ani od scen pełnych miłości, ani od momentów budzących grozę.

Książka nie jest podręcznikiem do nauki gry na fortepianie, a muzyka (mazurki Szopena) przewija się od czasu do czasu przez skomplikowane i zawierające tragiczne wątki życie bohaterów Justyny i Jerzego oraz ich bliskich. Akcja książki toczy się w czasach realizmu socjalistycznego w PRL-u.

Kamila to osoba zagadkowa. Urzeczywistniająca swoje marzenia o bieganiu w półmaratonach i maratonach, pisaniu książek czy podróżach w nieznane. To kobieta niezwykle urodziwa. Zauważana i dostrzegana przez mężczyzn, którzy są nią oczarowani i z marszu chcieliby z nią być. Jednak to ona nigdy nie jest nimi zainteresowana. I skreśla ich już na starcie, uważając, że żaden z nich nie jest dla niej odpowiedni. 

Główni bohaterowie tej minipowieści, złączeni przez los, ale jakże różniący się od siebie. Ona – bardzo odpowiedzialna, krucha, wrażliwa, empatyczna, oddana rodzinie, niosąca ludziom pomoc, pociechę duchową i nadzieję. On – skrajnie nieodpowiedzialny, typ spod ciemnej gwiazdy, chciał przejść przez życie lekko i przyjemnie. Notoryczny kłamca, nierób, hulaka, damski bokser niestroniący od wszelkich używek i hazardu. 

"Eden. Jabłko wszechrzeczy" opowiada o niezwykłych przygodach Niny i Gabriela, rodzeństwa, które, próbując ratować swoją wioskę przed głodem, wyrusza w podróż do zakazanego sadu, aby zerwać legendarne złote jabłko. To, co znajdują, przerasta ich oczekiwania.

What has happened to the city once thought to be the symbol of American success? For many, Detroit is the symbol of the failure of American capitalism. Due to its size and momentum, it is not possible to simply hide the problems away.