Wydawnictwo Poligraf

Sentymentalna podróż do czasów młodości kinomana, który przekuł swą miłość do kina w twórczy zapał filmowca. To też PRL widziany oczami młodego marzyciela, ówczesna przaśna rzeczywistość, transformacja i w końcu epoka pełnego nadziei kapitalizmu, często przynoszącego rozczarowanie.
Andrzej Lorenc, z urodzenia wrocławianin, snuje wspomnienia o swoim życiu zapalonego miłośnika kina i filmowca amatora od lat 50. XX wieku do czasów dzisiejszych. W swej opowieści dokumentuje cząstkę dziejów amatorskich klubów filmowych prężnie działających w okresie PRL. Wraca też pamięcią do Ogólnopolskiego Festiwalu Filmów Amatorskich Pol-8 odbywającego się w Polanicy-Zdroju w latach 1965–2010. Szczegółowo opisuje osiągnięcia zarówno Sióstr i Braci Filmowców, jak i swoje, poświęcając wiele miejsca własnym inspiracjom twórczym i sposobom realizacji obrazu filmowego.
Autor ratuje od zapomnienia fascynujący fragment historii polskiego filmu amatorskiego, ale też daje nadzieję na jego nowe życie.

dr Klaudia Dróżdż

Dom, praca i rodzina, wszystko na pozór idealne. Eliza pielęgnuje w sercu ułudę cudownego życia. Gdy wszystko niemal jednocześnie wali jej się w gruzy, podejmuje walkę o nowe. Staje przed wyzwaniami, które w jej odczuciu wydawały się nieosiągalne. Walczy nie tylko o siebie i córkę – o ich wspólną przyszłość – ale też o marzenia. Tymczasem przed nią piętrzą się trudności, które wymuszają podjęcie odważnych decyzji. Czy na nowo potrafi zaufać? Czy znajdzie miłość? Czy zdobędzie odwagę, by sięgnąć po to, co jest w zasięgu nowych możliwości? Wystarczy jedno spotkanie, by jej życie nabrało innego kierunku…

Elżbieta Włusek urodziła się w 1985 roku w Lubinie i nadal tam mieszka. W wyniku indywidualnego toku nauczania ukończyła szkołę średnią. Odkąd pamięta, interesowała się literaturą, a książki zawsze były częścią jej życia. Nieśmiałość i brak wiary we własne siły nie pozwalały jej wyjść poza krąg twórczości innych autorów. Miłość do słowa pisanego i zachęty bliskich przerodziły się jednak z czasem w chęć stworzenia czegoś własnego i nie tylko do szuflady, jak to miało miejsce latami. Tak powstał „Nowy początek” –  jej debiut literacki. Inspiracją do napisania tej powieści były wakacje we Włoszech. Jej życie wypełnia rodzina i przyjaciele, bez wsparcia których nie wyobraża sobie życia. Jest wielką miłośniczką zwierząt. Osobą pozytywnie nastawioną do ludzi i do ich historii.

Strzeżcie się, wy, którzy tu wchodzicie. Bowiem zza bram piekieł już nie ma powrotu...

Odkąd Bauta — tajemnicza postać w karnawałowej masce, nawiedziła Giulię, w życiu dziewczyny zaczyna się seria niewytłumaczalnych zdarzeń. Tajemniczy Zakon Kluczników powołany do życia przez pierwszego strażnika kluczy królestwa niebieskiego, popycha ją nad samą krawędź przepaści, skąd niedaleko do piekła opisanego przez Dantego Alighieri w ponadczasowej "Boskiej Komedii".
Co łączy Casanovę, Dantego oraz świętego Piotra?
Dlaczego na papieskim herbie widnieje para skrzyżowanych kluczy?
I co najważniejsze — czy Giulia podoła zadaniu, do którego wyznaczyli ją ci, którzy zostali wyklęci wieki temu?

AGATA GRABOWSKA - urodzona 25 stycznia 1997 roku, pochodząca z Trzcianki autorka książek. Mieszka w Londynie wraz z mężem i dwójką synów - Harisem i Owaisem.
Debiutowała opowiadaniem "Koncert na cztery ręce" w antologii "Więzy", wydanej w roku 2015, nakładem wydawnictwa The Cold Desire. Obecnie na koncie ma kilka książek i solowych opowiadań.

Ołówek i jego nowo poznany towarzysz Zeszyt niespodziewanie trafiają na pewien plac budowy, gdzie na tytułowego bohatera czekają nowe zaskakujące przygody…

"– Pamiętasz, jak w szkole baliśmy się Sportowego? But miał rozklejoną podeszwę i kiedy biegał, kłapał nią, robiąc przy tym nieprzyjemne wrażenie, a my myśleliśmy, że to jakiś groźny gość, który na nas czyha.
– Doskonale to pamiętam. Biegał za nami, bo chciał nas poznać, a my niepotrzebnie przed nim uciekaliśmy.
– Otóż to, koleżanko. Kiedy opowiadałem moim znajomym na budowie o tej naszej przygodzie z Butem, Zeszyt powiedział takie mądre słowa: „Nie oceniaj książki po okładce”.
– Nie rozumiem…
– To zdanie oznacza, że zanim wyrazimy swoją opinię o kimś, powinniśmy go najpierw poznać, żeby nie ocenić go niesprawiedliwie."

Atrakcyjność świata, który maluje Janina Dobrowolska, polega na tym, że dzięki przemyślnie stosowanym metaforom wiersze jakby unoszą się nad ziemią, lewitują. Widać to i w jej opisach przyrody, i w subtelnych erotykach, i wtedy gdy opisuje smutny, deszczowy dzień listopadowy. Neologizmy, które stosuje, ułatwiają czytelnikowi wejście w jej świat. Bo jeśli w wierszu "Orchidea w doniczce" czytasz, że liście ścieżą się, od razu wiesz, co Autorka opisuje. To tylko jeden z przejawów jej językowego bogactwa.

Biernych widzów od spełnionych inicjatorów różni tylko jedna rzecz.
Niektórzy myślą, że ta rzecz to szaleństwo.
Ja myślę, że różni ich… wiara.
Wszystkie niezwykłe rzeczy, które Cię otaczają, wcale nie są dziełem kogoś mądrzejszego czy lepszego od Ciebie.
To dzieła kogoś, kto miał w sobie odrobinę więcej odwagi i wiary w to, że jest zdolny do czegoś więcej niż etat, którego nie znosisz, i życie według utartych schematów.
Niezależnie od tego, w jakim miejscu startujesz, skąd jesteś i co przeszedłeś w życiu - absolutnie wszystko, co jesteś w stanie sobie wyobrazić, możesz wprowadzić do swojej rzeczywistości.
W tej książce nie znajdziesz złotej recepty na zarobienie miliona w tydzień ani zerojedynkowych odpowiedzi na rozwiązanie każdego problemu.
W zamian poznasz tu historię gościa, dla którego kiedyś jedyną ambicją było siedzenie na ławce, palenie trawy, imprezy nasączone dużą ilością agresji i zwyczajne dotrwanie do kolejnego miesiąca…
Na szczęście opuścił wyspę „Kiedyś”, przewartościował swoje życie i dokonał gigantycznej rewolucji na każdej jego płaszczyźnie.
Ty też możesz! Możesz wszystko. Życzę Ci więc dużo, dużo wiary i przyjemnego czytania.

Zapraszam
Mateusz Wczesny

Czytelników wydanej w 2018 roku powieści „Krawędź otchłani” z pewnością zainteresują dalsze losy jej bohaterów. Czy Agnieszka i Thomas stworzą w końcu trwały związek? Czy plany modulatora fal grawitacyjnych uda się jeszcze odzyskać? Czy odnajdzie się zaginiony dziadek Agnieszki? Czy jesteśmy jedynymi gospodarzami naszej planety, czy też może od dawna towarzyszą nam emisariusze obcych cywilizacji? Jakie siły rządzą naprawdę naszym światem? Czy może zagrażać nam kosmiczna katastrofa? Odpowiedzi na te pytania szukajcie w nowej powieści Paula Martina „Protokół Oriona”.
Autor, rocznik 1958, już w czasach licealnych tworzył opowiadania i uczestniczył w olimpiadach z języka i literatury, w głębi ducha marząc o reżyserii filmowej. Krótko przed maturą nieoczekiwanie zmienił zainteresowania i jako kierunek studiów wybrał architekturę. Jeszcze przed dyplomem zaliczył praktykę w Stanach Zjednoczonych, zostawiając na amerykańskiej ziemi swój ślad w postaci pierwszego zrealizowanego projektu. Potem przyszły następne. Zawód architekta otworzył mu wiele drzwi i umożliwił poznanie różnych krajów i kultur. I choć nadal aktywnie uprawia ten zawód, od swojej karmy całkiem uwolnić się nie zdołał. Przez większość życia pisał i pod własnym nazwiskiem publikował felietony i artykuły, zazwyczaj na tematy powiązane z architekturą. W roku 2018 – już pod pseudonimem – opublikował swoją pierwszą powieść sensacyjną „Krawędź otchłani”. Książka zebrała ogólnie dobre recenzje ze strony czytelników. „Protokół Oriona” jest opowieścią o dalszych losach jej bohaterów i ukłonem w stronę czytelników, którzy po lekturze „Krawędzi otchłani” odczuwali niedosyt.

W sercu urokliwej Toskanii, gdzie słońce maluje złote pejzaże, rozgrywa się opowieść o poszukiwaniu prawdziwej miłości. Ta książka zabierze Cię w podróż pełną emocji, gdzie każda chwila jest wypełniona ciepłem, przyjaźnią i tajemnicą. W świecie, w którym rodzinna więź i oddanie przyjaciół stanowią fundament życia, odkryjesz historie pełne pasji i marzeń. Zanurz się w niezwykłej scenerii, w której każde spotkanie może zmienić wszystko, a każda decyzja prowadzi ku wielkiej miłości. Otwórz tę książkę i pozwól sobie na chwilę oderwania od rzeczywistości. Poznaj bohaterów, którzy w poszukiwaniu szczęścia przekraczają granice, by odkryć, że prawdziwe szczęście i miłość są na wyciągnięcie ręki.

Jagoda Bloch – z wykształcenia finansistka, a z zawodu bankierka, postanowiła wywrócić swoje dorosłe życie do góry nogami, przeprowadzając się z Polski do USA. Jako mama dwójki dorosłych dzieci i szczęśliwa babcia Helenki i Stasia codziennie odkrywa, jak zaskakujące może być życie. Cudowne jest poznawanie siebie, pokonywanie własnych barier i zrozumienie, że to, co wydaje się niemożliwe, jest w zasięgu ręki – wystarczy uwierzyć. Pisanie to jej wielka pasja, która przez lata czekała na właściwy moment. Teraz, pełna odwagi, zamierza podzielić się swoimi opowieściami ze światem! Pamiętajcie – warto marzyć i dążyć do spełnienia swoich pragnień.

Każda z nas marzy o wielkiej miłości. Nielicznym udaje się to spełnić. Moja książka zabierze Cię w bajkowy świat Toskanii, jest to powieść o życiu, przyjaźni, rodzinie i poszukiwaniu wielkiej miłości. Mam nadzieję, że pozwoli Ci przenieść się w inny czas i miejsce, a kiedy odłożysz ją po przeczytaniu, zgodzisz się ze mną, że w życiu najważniejsza jest miłość i to, co nas łączy.

Czy zastanawiałeś się kiedyś, co naprawdę myśli narcyz? Co kieruje jego słowami, zachowaniami i decyzjami? A może jesteś lub byłeś w narcystycznym związku i czujesz, że tracisz rozeznanie w sytuacji?
"Pamiętnik narcyza" to nietypowe spojrzenie na zaburzenia narcystyczne. Zamiast nudnego akademickiego wykładu dostajesz pierwszoosobową narrację prowadzoną z perspektywy samego narcyza. To okazja, by zobaczyć, jak postrzega świat, co czuje w różnych sytuacjach społecznych i czy w ogóle odczuwa wyrzuty sumienia za swoje działania.
Narracja opiera się na wiedzy naukowej, w tym na klasyfikacji DSM-5, ale jest podana w przystępny, lekki sposób – bez nadmiaru fachowej terminologii. Pamiętnikowa forma i swobodny styl sprawiają, że książkę czyta się łatwo, a jednocześnie skłania ona do refleksji: czy warto ratować kogoś, kto wcale tego nie chce?
"Pamiętnik narcyza" pomoże Ci lepiej zrozumieć tych ludzi oraz dostrzec, co zyskujesz, a co tracisz, będąc w relacji z narcyzem. Pamiętaj – świadomość tego, co się dzieje, to pierwszy krok do wyrwania się z pułapki, którą zastawił na Ciebie narcyz.

To prawdziwa historia życia Amelii – dwudziestokilkulatki, która ucieka z Polski, zostawiając za sobą wszystko, co znała: dom, przyjaciół, a przede wszystkim dawną siebie – dziewczynę naznaczoną życiem z ojcem alkoholikiem, który po śmierci ukochanej mamy zamienia jej teraźniejszość i przyszłość w piekło na ziemi. Znęcając się nad nią psychicznie i fizycznie, doprowadza ją do punktu, w którym Amelia podejmuje decyzję mającą zaważyć na całym jej życiu. Wyjeżdża do Edynburga i tam zaczyna walczyć o przetrwanie. Trafia do świata nocnych ulic, niebezpiecznych układów i prostytucji – świata, który z jednej strony daje jej szansę na utrzymanie, z drugiej zaś powoli odbiera poczucie bezpieczeństwa i godności. Wśród namiętności, zdrad i narastającej nieufności wobec otaczających ją osób Amelia zakochuje się w mężczyźnie stojącym na straży tego mrocznego świata. Uczucie, którego doświadcza, staje się zarówno jej ratunkiem, jak i największym zagrożeniem oraz przekleństwem.

"Koszmary Edynburga" to szczery do bólu pamiętnik oparty na faktach – opowieść o przetrwaniu, miłości i cenie, jaką czasami trzeba zapłacić, by zacząć żyć, a przede wszystkim odnaleźć siebie.

Podczas szalejącego w mieście monsunu, Michael przypadkowo odnajduje zwłoki zastrzelonej młodej Chinki, zatopione w podziemiach jednej z wież. Dokonane odkrycie początkuje niezwykły ciąg wydarzeń, w którym oficjalne obowiązki Michaela przestają mieć zasadnicze znaczenie, a priorytetem staje się wyjaśnienie tajemniczych powiązań następujących po sobie epizodów.

Zostać lekarzem! Tysiące młodych ludzi marzy o tym, aby dostać się na studia medyczne, ukończyć je w terminie i z powodzeniem wykonywać wybrany zawód. Jednak tuż po maturze mało kto myśli o tym, co czeka go na uczelni, potem w przychodniach, szpitalach, klinikach uniwersyteckich, z czasem – w praktykach lekarskich.

Tytułowe kwaśne pomarańcze symbolizują los człowieka, który przeżywa sporo momentów niekoniecznie dobrych i „słodkich”. Tymczasem właśnie te niedobre „kwaśne pomarańcze”, których w życiu czasami tak wiele, mają największą moc kształtowania charakterów.
W opowiadaniach autor przedstawia różne historie z życia – od czasu dzieciństwa do wieku męskiej dojrzałości – które stają się tłem do rozważań na temat ludzkiego losu, szczególnie stosunku jednego człowieka do drugiego, czasu, jaki chcemy sobie wzajemnie poświęcić, i tego, czego poszukujemy w osobie, która ma być naszym towarzyszem w tej drodze na ziemi.

Książka uzupełnia wiedzę na temat budowy polskich ścigaczy w Wielkiej Brytanii w 1939 r. oraz zawiera rekonstrukcję wyglądu ścigaczy zgodnie z polskim zamówieniem, co okazało się zadaniem godnym Archiwum X. Na pewno książka nie zawiera stwierdzeń, że budowa ścigaczy „była receptą na wszelkie zło”, ale ich zakupu zaniedbano. Ówczesny budżet Marynarki Wojennej był bardzo skromny, ale został dobrze wykorzystany. Zadbano o nowoczesne kontrtorpedowce i okręty podwodne, choć wybrzeża mieliśmy kilkakrotnie mniej niż obecnie. Duże okręty godnie reprezentowały nas u boku aliantów. Krytycy powinni najpierw spojrzeć na obecną naszą flotę, która wyraźnie idzie na dno. To jednak temat na inną dyskusję…
Autor jest badaczem historii bezkompromisowo dążącym do ustalenia  faktów. Prawdy szuka, analizując historyczne dokumenty, plany i zdjęcia archiwalne. Szczególnie drąży tematy techniczne. Często idzie więc pod prąd rozpowszechnionym, lecz błędnym poglądom i wyobrażeniom, utrwalanym poprzez powielanie w wielu publikacjach. Każda jego książka obala mity nie mające poparcia w archiwach.
Polecamy inne książki tego autora: Kutry meldunkowe KM 12–KM 15 oraz Kontrtorpedowce ORP Huragan i ORP Orkan.

Opowiadania o Komarze zostały napisane z przeznaczeniem do regularnego czytania dzieciom od początku ich narodzin. Wierzę, że wiele z nich z biegiem czasu będzie znała je na pamięć, by w życiu dorosłym zrozumieć ich przesłanie. Naszym dzieciom potrzebne jest przyswojenie do takich wartości, jak współczucie, pokora, wyrozumiałość, wdzięczność, miłość, a także nauka wyciągania wniosków z popełnianych błędów. Mocno zachęcam do wyruszenia w podróż do świata, który niekoniecznie jest tylko bajkowy.
Anna Magdalena Jasek