Wydawnictwo Poligraf

W miasteczku Czekisolin życie płynie spokojnie – dzieci bawią się w przedszkolu, rodzice spieszą do pracy, a wiosna rozkwita pełnią barw. Tuż obok, za zakazanym mostem, kryje się jednak las, o którym krążą niezwykłe opowieści. Pol, Kris i Liza wiedzą jedno: tam mieszkają potwory. A może… ktoś zupełnie inny?
Pewnego dnia zwykła zabawa prowadzi rodzeństwo w głąb tajemniczego lasu. To, co odkryją, odmieni ich spojrzenie na świat. Magiczna polana, ścieżka wśród drzew, a na końcu – opuszczony zamek pełen sekretów. Czy odwaga i ciekawość poprowadzą ich ku przygodzie, o jakiej marzy każde dziecko? A może ku zagadce, której rozwiązanie wymaga czegoś więcej niż tylko odwagi? 
"Mieszkaniec tajemniczego lasu" to pełna uroku opowieść o sile wyobraźni, rodzinnych więziach i odkrywaniu nieznanego. Idealna dla małych i dużych czytelników, którzy wierzą, że świat kryje w sobie więcej, niż widać na pierwszy rzut oka.

Wydawać by się mogło, że wszystko ich dzieli. Kobieta i Mężczyzna z tomiku poezji „Między nami”, pewni swych wrażeń, hierarchii i racji, są idealnie odrębni.

Jako ekspertka od cyberbezpieczeństwa i mama dwójki dzieci nie trafiłam do tej pory na równie ciekawą bajkę, która w jasny, przystępny sposób tłumaczyłaby niebezpieczeństwa związane z oszustwami internetowymi, wyłudzeniami w grach czy faktem, że nie wiemy, kto naprawdę jest po drugiej stronie ekranu. Fabuła wciąga, autorka używa porównań zrozumiałych dla młodych czytelników i rozśmiesza, a przygody chłopca sprawiają, że dzieci same zaczynają myśleć o cyberbezpieczeństwie. Polecam z całego serca. To jedna z tych książek, które naprawdę zmieniają sposób myślenia i dzieci, i rodziców. - Joanna Wziątek-Ładosz. Ekspertka ds. cyberbezpieczeństwa, edukatorka, autorka podcastu. 

Ta książka to wartościowa propozycja dla dzieci w wieku 6-9 lat. Przedstawia historię Mikołaja i jego pluszowego przyjaciela, Wifika, który pomaga chłopcu zrozumieć zasady bezpiecznego korzystania z Internetu. Autorka ukazuje sieć jako rozległe miasto, pełne atrakcji, ale też niebezpiecznych zakamarków. Książeczka ta dzięki obrazowym porównaniom, wesołym dialogom i pięknym ilustracjom jest ciekawym narzędziem edukacyjnym. Uczy odpowiedzialności, rozwija świadomość cyfrową i inspiruje do rozmowy z dziećmi. Idealna do wspólnego czytania w domu, w przedszkolu i w szkole. - Elżbieta Kołodziejczuk. Nauczycielka edukacji wczesnoszkolnej, terapeutka pedagogiczna.

Książka opowiada o ludzkiej naturze, która kształtuje się dzięki emocjom i zmysłom, zbliżając myśli różnych istot w powstającym świecie.
Autorka zwraca uwagę na bogactwo otaczającej nas rzeczywistości, ukazując jej liczne formy – od dźwięków po spojrzenia.
Istotne miejsce w tej historii zajmują osoby, które odgrywają ważne role w naszym życiu, wpływając na nasze doświadczenia i sposób postrzegania świata.

Drogi Czytelniku książka, którą oddaję w Twoje ręce, zawiera trzy rozdziały. Opiera się na Nowym i Starym Testamencie oraz nawiązuje do czasów bardziej nam współczesnych.
Jak sam tytuł mówi, ukazuje ona miłosierną miłość Boga do człowieka w różnych sytuacjach naszego życia, kiedy jest dobrze i kiedy jest źle. Nawet kiedy popełniamy błędy, Bóg nie przestaje nas kochać i opiekować się nami.
Pragnę zachęcić Cię do odkrycia, jak wspaniale, zaskakująco, a zarazem prosto działa Bóg, jeżeli zaprosimy Go do swojego życia.
Zapewne każdy będzie miał inne odczucia po przeczytaniu tej książki, zachęcam zatem do własnej interpretacji i odkrywania Pisma Świętego, bo Bóg zwraca się do każdego z nas bardzo indywidualnie.
Moja droga do napisania tej książki była długa i nie zawsze prosta. Teraz staram się cieszyć tym, co mam. Nie potrzeba wiele. Jestem szczęśliwa, kiedy moi bliscy są szczęśliwi. Kiedy mnie nic nie boli, kiedy idę na poranny spacer z moim ukochanym psem, podziwiam piękno przyrody, a potem maluję obraz, kiedy spotykam życzliwych, dobrych ludzi. 

Kobieta i mężczyzna.
Pasja i pożądanie.
Czy uda im się ochronić miłość
przed nadchodzącym zagrożeniem?
Każdy wybór ma swoją cenę.

"Miłość tabu" to pełna pasji i emocji opowieść o pragnieniach, zakazanych uczuciach i poszukiwaniu prawdziwego spełnienia. Głównym bohaterem jest Kalan – utalentowany architekt, który od najmłodszych lat traktuje swoje sny jako przesłania od Stwórcy. Jeden z nich – niezwykle realistyczny i namiętny – staje się dla niego punktem zwrotnym w życiu. Sen o tajemniczej kobiecie skłania go do jej odnalezienia, ale los ma dla niego inne plany.
Kalan spotyka Lilianę – kobietę o silnej intuicji, uwięzioną w małżeństwie, które dawno straciło swój blask. Ich relacja, początkowo zawodowa, stopniowo przekształca się w skomplikowany układ pełen napięcia, ukrytych znaczeń i namiętności.
Książka porusza temat zdrady, miłości, moralnych dylematów i konsekwencji wyborów, jakie podejmujemy w imię uczucia, skłania też do refleksji nad tym, gdzie przebiega granica między pożądaniem a prawdziwą miłością. 

Czterdziestka na karku, miłość w realu jak fatamorgana, a w sieci… raper z Nigerii zakochany od pierwszej wiadomości, milioner bez portfela i lawina zdjęć, o które nikt nie prosił. Witamy w świecie online, gdzie każde kliknięcie może być początkiem romansu, katastrofy albo świetnej anegdoty do opowiedzenia przy winie.
Ta książka to pełna humoru, szczerości i ciętej riposty opowieść o kobiecie, która postanawia odzyskać kontrolę nad swoim życiem uczuciowym. Zamiast miłości znajduje jednak emocjonalny rollercoaster, absurdalne sytuacje i kreatywne próby wyłudzeń, które zasługują na własne miejsce w muzeum oszustw.
Lekka, błyskotliwa, bardzo na czasie – idealna dla wszystkich, którzy choć raz szukali uczucia w sieci… i szybko tego pożałowali.

O autorce
Kim jestem? Czterdziestoletnią rozwódką pracującą w korporacji jako księgowa i analityk danych. Przede wszystkim jednak jestem matką i temu poświęciłam ostatnie dziesięć lat swojego życia. W międzyczasie postawiłam na samorozwój i skupienie się na sobie.
Jeśli chodzi o hobby – lubię zagadki matematyczne i decoupage. Ogólnie: nuda…
W zeszłym roku, z samotności i frustracji z nią związanej, popełniłam wiele błędów. Przyjaciółka namówiła mnie, żebym to opisała i podzieliła się tym z innymi kobietami. Miała rację – napisałam tę książkę ku przestrodze.
Ponieważ pojawia się w niej wątek mojego byłego męża oraz wiele tematów intymnych, książkę wydaję pod pseudonimem.

"Miłość Witolda" jest kolejną książką autora – to historia miłości nieśmiałego Witolda – marzyciela z prowincji – do wiejskiej dziewczyny, która pragnie zostać malarką. Po długich, wielokrotnych i nieudanych próbach poznania dziewczyny – o imieniu Ola – Witold wreszcie przypadkiem ją spotyka, poznają się i przeżywają wspaniałą, pełną wielu zaskakujących zwrotów miłość. Są ze sobą szczęśliwi, jednak Ola wciąż pragnie być uznaną malarką i kiedy spotyka chłopca z miasta, który także maluje, drogi jej i Witolda się rozchodzą, by po wielu latach znów się spotkać...

Ryszard Wójtowicz – rocznik 1953, autor wspaniałej powieści "Potrójny układ", w której bohater zaplątany pomiędzy miłością, pracą i rodziną zmuszony jest dokonywać w życiu trudnych wyborów. "Potrójny układ" to tajemne aleje miłości uczciwego i zaradnego w pracy mężczyzny, kochającego męża i syna, któremu układ zabiera wszystko.

Nigdy nie czytałam o tak pięknej miłości. (Kasia M. z Krakowa – lat 19)
Czy to możliwe, że może istnieć taka miłość? (Kinga L. z Lublina – lat 21)
Czytałem całą książkę z zapartym tchem. (Janusz K. z Gdyni – lat 18)
Po koniec książki płakałem z żalu nad Witoldem. (Olek W. z Kielc – lat 20)
A więc tak wygląda prawdziwa miłość. (Joasia K. z Kęt – lat 18)
Zrozumiałam, że żyć to znaczy kochać. (Anna K. z Warszawy – lat 23)

Powieść to pasmo przygód bohatera w szkole oficerskiej w Toruniu. Na kanwie życia podchorążackiego autor opowiada o miłości, seksie, nauce sztuki wojennej, ludzkiej przyjaźni i przeżyciach powiązanych z kręgami kryminalnymi. Wszystko to dzieje się w specyficznej atmosferze socjalizmu, jaka zapanowała po stanie wojennym w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku w Polsce. Jest to jedyna tego typu polska powieść, która powstała po stanie wojennym.


Na policzku mojego syna zauważyłem czerwony odcisk od zaoliwionej lufy pistoletu. Ten oprawca przyłożył mu broń do twarzy! Tego było już za wiele.
W szoku podbiegłem do niego i przystawiłem mu pistolet do głowy.
Złapałem za szczękę i wcisnąłem mu lufę między zęby.
– Ty esbecka świnio! Rozwalę cię! – wrzasnąłem i chciałem pociągnąć za spust.
Widziałem przerażenie w oczach pułkownika.
– Piotrze, nie!!! – usłyszałem głos Katarzyny.
***
W odległości dwudziestu kroków od szeregowego Świerszcza ustawiłem w szeregu ochotników. Tak, to było coś jak pluton egzekucyjny. To był dla mnie szok.
Pierwszy raz w życiu ustawiłem pluton egzekucyjny. (…)
Pluton wycelował lufy karabinów w Świerszcza.
– Ognia!!! – padła decydująca komenda.
Pluton nie zawahał się. Wszyscy pociągnęli za języki spustowe karabinów.

Jestem autorką książeczki „Minio, mamka i szczęśliwe krowy” oraz przede wszystkim mamą wspaniałej dwójki dzieciaków i szalonego psa. Spełniam marzenia i uważam, że nigdy nie jest na to za późno, kocham bajki, zwierzęta i pyszne jedzonko. Minio to dla mnie postać wyjątkowa, chłopczyk o wielkim mądrym serduszku, który i tym razem pokaże czytelnikom, czym tak naprawdę należy się kierować w życiu. Zapraszam do Krainy Szczęśliwości, abyśmy wspólnie odbyli podróż tam, gdzie Gang Ślimaków ma do spełnienia ważną misję. Misję, w której pomóc może tylko Minio...
Jesteście gotowi?
Anna Nisiewicz

Wyobraź sobie… płynącą mlekiem od szczęśliwej krowy Krainę Dobroci, gdzie mieszkają ludzie duzi i mali, grubi i chudzi, starzy i młodzi, a mają oni jedną wspólną cechę – przepiękny uśmiech. Kraina ta znajduje się na skraju siedmiu łączących się dróg, gdzie wierzby osłaniają długimi warkoczami królisiowe nory. W tej to krainie mieszka równie uśmiechnięty Minio – dobry, gadatliwy chłopczyk, który kocha mleko, naleśniki, oczywiście swoją mamkę i wszystkie, wszyściuteńkie stworzonka, jakie tylko dobra Bozia zesłała na te polany. Minio dokarmia kotki, ratuje ptaszyny z opresji i marzy, by kiedyś uratować prawdziwą krowę… Bo dla Minia krowy są absolutnie najpiękniejszymi zwierzętami, jakie kiedykolwiek widział. Potrafi godzinami leżeć na łące, żuć źdźbło trawy i obserwować te jakże dostojne zwierzęta. Czasami zdarza mu się zasnąć, wtedy śni mu się niezwykły zagadkowy świat. Ale nade wszystko Minio  marzy o wielkiej przygodzie, zupełnie nie zdając sobie z tego sprawy, co szykuje mu świat…  Ale zaraz, wcale nie musisz sobie tego wyobrażać, po prostu przeczytaj tę książkę.
"Minio, mamka i szczęśliwe krowy" to opowieść o miłości i szacunku zarówno do drugiego człowieka, jak i do zwierząt. O miejscu, w jakim dorastać powinno każde dziecko, o nie do końca standardowej, ale bardzo szczęśliwej rodzince i o jedzeniu. Bo przecież wspólne gotowanie to i dla rodzica, i dla dzieci powinna być ogromna przyjemność.

Anna Nisiewicz - jestem mamą dwójki dzieci i psa, który skradł serce całej rodziny od pierwszej sekundy. Kocham słodycze, książki i kuchenne eksperymenty. Czas przy stole i celebrowanie posiłków z rodziną jest dla mnie bezcenny. Kocham bajki dla dzieci i zawsze wierzę w tylko dobre zakończenia. Chwilki nawlekam na nitkę, kolekcjonuję momenty.

Każda historia ma gdzieś swój początek. Od słowa do słowa, niczym baśń opowiadana dzieciom do snu, niesiona wiatrem, otulona promieniami słońca – tak rodzi się legenda. W każdej legendzie jest ziarno prawdy. Być może historia ta wydarzyła się bardzo dawno temu, w odległych czasach. A być może dzieje się teraz, tuż obok Ciebie, mój Czytelniku. Być może nawet głęboko, głęboko w sobie poczujesz, jak rozpala się w Tobie płomień miłości i otwiera się Twoje serce, ponieważ odnajdziesz w tej historii część siebie.
Zapraszam Cię w magiczną podróż. Zamknij oczy, pozwól zmysłom słuchać, a ciału się odprężyć. Pozwól swojej wyobraźni przenieść Cię w wyjątkowe miejsce, gdzie będziesz więcej widzieć i czuć.

Chaos, zanim stał się ogniem, był nieprzeniknionym mrokiem. Mrokiem, z którego wbrew wszelkiej logice narodziła się światłość. Światłość ta karmiona nieskończonym chaosem stała się w końcu dla niego przeciwwagą tworzącą własne systemy gwiezdne, wymiary i wreszcie planety. Pierwszymi potomkami zmaterializowanego Świętego Światła byli dragoni, legendarni skrzydlaci myśliciele i wojownicy. Ojcowie i opiekunowie ludzkości. Te dwie wielkie rasy żyły ze sobą w absolutnej harmonii i zgodzie… Lecz pewnego dnia chaos powrócił. Zdołał wedrzeć się do jednego ze światów zwanego Vateą i po przedarciu się do wnętrza tej planety uformował się w postać okrutnego Boga Ognia Miryda, który postanowił spalić Vateę oraz wszystkich jej mieszkańców. Czy dragoni, ludzie i inne stworzenia żyjące na powierzchni będą w stanie oprzeć się straszliwemu zagrożeniu? Czy jeśli Vatea upadnie, inne Światy Królestwa Światła nie podzielą jej losu? 

Kotka Psotka, jak sama nazwa wskazuje, nie boi się psocić. Zaś tytułowy Misiek bez grzechu też nie jest. Spotkanie Kotki Psotki z Miśkami (tak, nie o jednym Miśku mowa w tej książce) to mieszanka wybuchowa. Lepiej jej nie denerwować, ponieważ potrafi odpłacić pięknym za nadobne.
Kotka Psotka to kobieta z pazurem, szalona i kreatywna, postrzega świat w sposób niebanalny. Robi z życia kabaret, komedię na żywo, przygląda się współczesnym relacjom międzyludzkim i ocenia je dość krytycznym okiem. W efekcie otrzymujemy opowieść o świecie, który nas otacza, ale właściwie jest ukryty w nas samych.
Ten zbiór nowelek o szalonych Miśkach niejednego rozbawi. Autorka postanowiła zdjąć bohaterom maski, pod którymi się ukrywali. Kim więc są Miśki? Kim jest Kotka Psotka? Cóż, odpowiedź znajduje się w tej książce. Przed przystąpieniem do lektury jednak warto pamiętać, że mężczyźni są z Marsa, a kobiety z Wenus… Uwaga! Dozwolone od lat osiemnastu.

Spotykamy się i Misiek mówi:
– Słuchaj, znalazłem w internecie, że chłopak za dwadzieścia tysięcy sprzedał nerkę i kupił sobie samochód, to jak ja sprzedam dwie, będę miał czterdzieści tysięcy, to starczy na te trzydzieści kafli dla człowieka i dziesięć tysi mi jeszcze zostanie… Co myślisz?
Dziżas krajst! Czujecie to? On sprzeda dwie nerki i myśli, że będzie żywy. Zombie mnie atakuje! No tak jak myślałam, gruba dżampreza grasuje w tym pustym łbie. Mówię:
– Z jedną nerką możesz żyć, bez dwóch już nie.
– Naprawdę czy żartujesz? – pyta zdziwiony.
Nawet tego nie skomentuję. No ale temat ciągnie się dalej:
– To coś innego mogę jeszcze sprzedać?
– No możesz. Bmw sprzedaj!
– Ale to nie mój, ja mam go pilnować, bo to kolegi, a jak go nie ma, to ja sobie używam.
– A pozwolił ci?
– Nie, ale co z tego. Używam i koniec!