Wydawnictwo Poligraf

Postaw Boga na pierwszym miejscu w swoim życiu, a zobaczysz cuda i uzdrowienia na miarę Jego możliwości. Historia człowieka, który nie chce nikogo pouczać, ale chce tworzyć nauczycieli. Jeżeli uwierzysz w nauki Jezusa Chrystusa i dasz się oczyścić w Jego własnej krwi przelanej za ciebie na krzyżu, będziesz zbawiony. I już tutaj na ziemi zobaczysz moc Bożą objawiającą się tam, dokądkolwiek pójdziesz. Historie z życia osób opisane w tej książce oparte są na faktach. Pokazują, jak wygrać ze złem, wejść w relację ze Stwórcą i żyć w Jego obecności. Dają nadzieję na wyjście z każdej, nawet najgorszej, sytuacji życiowej, aby podążać ścieżką pełną szczęścia, miłości do ludzi i do siebie samego. Książka zawiera praktyczne porady i modlitwy, które pomagają kreować lepszą rzeczywistość, zarówno duchową, jak i tę materialną. Doświadczenia Ducha Świętego i Jego mocy, jakiej doznaje główny bohater, mogą stać się początkiem twojego nowego życia na ziemi, odbudować wiarę, że Bóg istnieje i pragnie zamieszkać w naszych sercach.

SABINA BŁAWACKA - urodziła się 28.10.1983 roku w Krakowie.
Należy do Krakowskiego Klubu Fotograficznego, ma certyfikat coacha ICI, uczestniczyła w kursie na asystenta zdrowienia, udziela korepetycji dzieciom i młodzieży z jęz. francuskiego.
Ta książka to jej debiut.

Dziś coraz więcej ludzi staje wobec cichego, rozciągniętego w czasie doświadczenia opieki nad kimś bliskim, kto powoli oddala się w świat demencji. To szczególny rodzaj wyzwania – w którym codzienność wypełniają pytania, na które nikt nie daje gotowych odpowiedzi. Jak rozumieć zachowania ukochanych rodziców? Jak odnaleźć się w zmieniającej się rzeczywistości, w której pamięć i tożsamość tracą swoje dawne kształty?
Ta książka jest zapisem mojej własnej drogi – życia obok osoby pogrążającej się w demencji. To opowieść o bliskości wystawionej na próbę, o bezradności, ale i o małych odkryciach, które ułatwiały codzienne trudności. Dzielę się tym, czego nauczyło mnie osiem ostatnich lat spędzonych z moją mamą – jej reakcjami, jej światem, który stopniowo przestawał być wspólny, a jednak wciąż pozostawał głęboko ludzki.
Być może te doświadczenia staną się dla kogoś punktem oparcia – wskazówką, że nawet w chaosie można odnaleźć sens, a w powtarzalności trudnych dni – odrobinę światła i radości.
Autor

"Moja miłość" to zbiór wierszy o tym, co w życiu najważniejsze: o miłości, przyjaźni i potrzebie bliskości. To, co porusza w utworach najbardziej, to bijąca ze słów szczerość i autentyczność. Usiądź wygodnie i zanurz się w tym przepełnionym emocjami poetyckim świecie…

Zadajmy sobie kilka pytań, na które w powieści chcielibyśmy odpowiedzieć. Pierwsze z nich dotyczy ludzi, którzy po drugiej wojnie światowej zasiedlili miejscowości leżące u podnóża Karkonoszy. Czy można o nich powiedzieć, że stworzyli tutaj nową kulturę, inną od tej, jaka jest na Śląsku, na Mazowszu czy też na Kaszubach? Czy w dwudziestym pierwszym wieku mają już swoją tradycję wyróżniającą ich na tle innych oraz jak zmieniło się ich życie w porównaniu z tym, które zastali tutaj ich rodzice, dziadkowie i krewni?

Anna Libre od dwunastu lat zmaga się z chorobą afektywną dwubiegunową. Mimo diagnozy zdecydowała się na spełnienie swojego marzenia o macierzyństwie. Dziś jest mamą dwóch wspaniałych chłopaków i partnerką największej miłości swojego życia. Pracuje jako nauczycielka języka angielskiego oraz interesuje się rozwojem osobistym i duchowym.

"Moje CUDowne dwubiegunowe życie" to powieść autobiograficzna napisana przez kobietę dotkniętą psychozą maniakalno-depresyjną. Autorka pokazuje różne oblicza choroby, takie jak depresja, mania, hipomania, stan mieszany, a nawet psychoza. Na swoim przykładzie stara się uświadomić, jak ważna w procesie dochodzenia do równowagi jest farmakoterapia.
Ponadto książka zawiera historię matki autorki, która również cierpi na ChAD. Niestety jej decyzja o nieleczeniu się przyczyniła się do wielu nieszczęść, a w rezultacie do rozpadu rodziny.

"Moje CUDowne dwubiegunowe życie" to również opowieść o miłości, przeznaczeniu oraz spełnianiu marzeń…

Janusz Kujanek urodził się 3 marca 1951 roku w Gronowie koło Elbląga. W roku 1958 zamieszkał w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie ukończył podstawową szkołę muzyczną, liceum ogólnokształcące i studium nauczycielskie. W 1971 roku rozpoczął studia wokalne w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu, pod kierunkiem doc. Antoniny Kaweckiej, które ukończył w roku 1977. Podczas studiów pracował jako nauczyciel w szkołach podstawowych w Więckowicach i Czerwonaku koło Poznania, a potem w Poznaniu, zaś w latach 1976–1980 w Państwowym Zespole Ludowym Pieśni i Tańca „Mazowsze”, z którym koncertował w 67 miastach 11 krajów świata. Od września 1980 roku jest solistą Operetki Wrocławskiej. Od 1983 roku współpracuje z Operą Wrocławską oraz z Przedsiębiorstwem Imprez Estradowych „Impart”, Dolnośląskim Towarzystwem Społeczno-Kulturalnym i Dolnośląskim Towarzystwem Muzycznym. Od października 1983 roku do lutego 1984 roku przebywał na stypendium rządu węgierskiego, odbywając je w Państwowej Operetce w Budapeszcie.

Po co się tu piecze fanouropitę, a co można znaleźć w wasilopicie? Jak wygląda soutzoukos, a jak – kallikantzaros?... Jak zachować się w kościele prawosławnym, a jak w meczecie?...

Agata Starsiak, urodzona 29.06.1992 r. w Rzeszowie, wokalistka z wykształceniem muzycznym. Napisała i skomponowała 12 piosenek, które pojawiły się na płycie „Jest taka noc”. „Moje opowiadania” to jej debiut literacki.
„Moje opowiadania” to książka o zdradzie, prawdziwej miłości i szczęściu. Każdy z bohaterów jest inny i każdy na swój sposób wyjątkowy. Tamara jest Rosjanką, przyjechała z Sankt Petersburga, by znaleźć w Polsce pracę jako nauczycielka języka rosyjskiego. Jest samotną kobietą szukającą prawdziwej miłości. Niespodziewanie jednak zatraca się w grach hazardowych, ale po pewnym czasie poznaje mężczyznę, który staje się jej przyjacielem i prawdziwą miłością. Mężczyzna wyciąga dłoń do kobiety i pomaga jej wyjść z nałogu.
W innym opowiadaniu opisane są losy Magdy i Wojtka, rodzeństwa, które przyjechało na wakacje nad morze. Magda jest piętnastoletnią buntującą się nastolatką, która chcę podbić świat.
Kolejna historia związana jest z Krystyną i Januszem. Krystyna to samotna kobieta, która po rozwodzie zajmuje się dwoma córkami, Zosią i Marysią. Janusz, ojciec dziewczynek w ogóle się nimi nie interesuje. W pewnym momencie jednak niespodziewanie je odwiedza. Jak potoczą się ich dalsze losy? Czy kobieta wybaczy mu zdradę? Jak zareagują na to dzieci, gdy ich ojciec zjawi się po tylu latach milczenia.
W książce znajdują się też opowiadania o Grażynie i Alicji, dwóch siostrach ciekawych świata, a także o młodych wolontariuszach, którzy chcą pomagać innym.
Ta książka wzrusza, bawi i uczy, bo jest po prostu o życiu.

"Moje pierwsze emocje. Wierszyki dla najmłodszych" to książeczka zawierająca krótkie wierszyki o emocjach. Mają one w najprostszy sposób przedstawić dzieciom trudny świat emocji. Książka wzbogacona jest o autorskie rysunki obrazujące różne stany emocjonalne.
Dzięki ciekawie ilustrowanym wierszykom każde dziecko odnajdzie się w wielkim świecie czasem trudnych emocji, zarówno swoich, jak i innych. Przedstawione emocje:  złość, radość, miłość, strach, wstyd.
Karty pracy: zabawa-wierszyk na poprawę humoru, "Pożegnanie złości", „Emocje w moim serduszku”, „Emocjonalne zagadki obrazkowe”.

Katarzyna Kulawińska. Psycholog, pedagog specjalny, logopeda. Od lat pracuje z dziećmi w wieku przedszkolnym i szkolnym. Podczas pracy z każdym wyjątkowym pacjentem koncentruje się na jego indywidualnych potrzebach. Terapią obejmuje dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, a także z innymi niepełnosprawnościami, w tym słuchową. Na co dzień mama rezolutnej pięciolatki oraz pasjonatka literatury dziecięcej.

"Moje połatane" to kontynuacja debiutanckiego tomiku autorki poszerzona o minipamiętnik. Zarówno wiersze, jak wpisy zabierają czytelnika w podróż pełną skrajnych emocji, samopoznania, tęsknoty i trudnej miłości do dorastającego niepełnosprawnego syna. Zbiór wpisów daje piękne świadectwo wysokiej wrażliwości na przemijalność. Autorka w wyjątkowy sposób docenia wspaniałość chwili, umożliwiając tym samym wgląd w osobiste doświadczenia. Przelany na papier świat uczuć jest dowodem na niezwykłą złożoność życia. Ten tomik to nienachalna lekcja, która uzmysławia, że trudny czas może być nie tyle próbą, co nawet darem.
Zapraszam do zakupu debiutanckiego tomiku "Moje poszarpane".

W naszej rzeczywistości kobieta, która ma niepełnosprawne dziecko, zostaje do końca życia już tylko „mamą chorego dziecka”. Pani Joasia wyłamuje się z tego stereotypu, nie zgadza się na rezygnację ze swoich pragnień, marzeń i własnego rozwoju. Ten tomik jest najlepszym przykładem, że mając talent i determinację, nawet wbrew wszelkim przeciwnościom losu, można zrealizować plany, dążyć do wytyczonego celu i spełniać swoje najbardziej niezwykłe marzenia. Każda mama niepełnosprawnego dziecka powinna kupić tę książkę, nie tylko dlatego, żeby poznać talent poetycki Pani Joasi, ale aby dostrzec potęgę determinacji, wytrwałości i dążenia do celu oraz przede wszystkim niezgody na bycie do końca życia wyłącznie „mamą chorego dziecka”.
Maciej Juruś, prezes Fundacji Agenor

Lesław Morawski - człowiek wielu zawodów o wielokierunkowych zainteresowaniach. Globtroter. Technik budowy maszyn elektrycznych, prawie inżynier energetyk (skończone cztery lata Politechniki Wrocławskiej), prawnik (Uniwersytet Wrocławski) – negocjator i mediator.

Cały czas mi się wydawało, że zostałem stworzony do rozwiązywania problemów, a tymczasem – jak się okazało – największym problemem jestem ja sam.
Życie jest bardzo niebezpiecznym zajęciem – śmiertelność zawsze osiąga pułap stu procent. Mając to na uwadze, opisywałem – moim zdaniem – w sposób „łatwy i przyjemny” prawie wszystko, co mnie spotkało na mojej drodze. A trochę tego było.
Napisałem to po to, by czytelnik mógł to przeczytać i trochę się pośmiać, a jednocześnie pomyśleć, bo treści zawarte w tej książce są dobre zarówno na samotne zimowe wieczory, jak i rozmowy w miłym towarzystwie.
Przesłanie jest proste – życie jest jak partia pokera, zawsze ktoś wyciągnie asa z rękawa, dlatego namawiam do lektury.  

Szanowny Czytelniku!
Jeśli wziąłeś do ręki tę książkę, to zapewne niejeden raz zastanawiałeś się nad swoim życiem, próbując dociec, jakie ono właściwie jest. Według różnych badań i opinii specjalistów publikujących w internecie większość ludzi uważa, że ich życie nie jest takie, jakby chcieli, by było, na dodatek uznają, że jest szare, nudne, trudne, monotonne i nieciekawe. Uważają, że za wszystkie niepowodzenia w ich życiu odpowiadają inni ludzie. Często także czują się pokrzywdzeni przez los i wykorzystywani przez jakieś siły, nie wiedząc, jakie i skąd one są. Czy Ty również tak uważasz? A może podzielisz punkt widzenia autora i dostrzeżesz w całej gamie wrażeń, przeżyć, doświadczeń swego życia jego autentyczne piękno, niezwykłe wartości,  nadzwyczajny charakter i to, co stanowi jego najwspanialszą cechę? Tę cechę musisz  sam odnaleźć. To ona w istocie decyduje o tym, jakie jest/będzie Twoje życie. Może moja opowieść pomoże Ci w tych poszukiwaniach, mam taką nadzieję i właściwie to nawet jestem o tym przekonany. Miłych wrażeń i efektywnych poszukiwań.

Drogi czytelniku, Droga czytelniczko, dziękuję, że przeczytałeś moją książkę… i zapraszam niebawem do drugiej… Anita