Wydawnictwo Poligraf

Kontynuacja książki pt. "Avetnar. Moc zrodzona z przeszłości".
Czarodziej Trelian musi dokonać wyborów, które zadecydują o jego dalszym losie i o tym, jak będzie postrzegał sam siebie. Poznaje również powód walk Arcymaga Mangusa o Wolbir i tajemnicę z nim związaną. Kanman natomiast, po licznych wydarzeniach, których był uczestnikiem, pełen nadziei udaje się w podróż, która nie pozostanie bez wpływu na jego dalsze życie i w konsekwencji na zawsze go odmieni. Choć podążają innymi ścieżkami, przeznaczenie kieruje ich do tego samego celu. Wojna między Siłami Przymierza a Czarnym Arcymagiem Mangusem wzmaga się i trawi kontynent Avetnar. Zostają ujawnione skrywane prawdy oraz dochodzi do nieoczekiwanych spotkań, sojuszów i zwrotów akcji. Nastaje czas ostatecznych rozstrzygnięć, a kamienie mocy, których potęga wielu ludzi napawa lękiem, odegrają być może w nich kluczową rolę. Wydarzenia, do których dochodzi w świecie Kanmana i Treliana, sprawiają, iż wreszcie wyjdą na jaw prawdziwe zagrożenia i prawdziwy wróg…

W 2016 roku ukazała się pierwsza część z cyklu "Opowieść o Vodimorze" zatytułowana "Anioł Stróż". Książka na pograniczu sensacji i surrealizmu zdobyła zainteresowanie czytelników. Tytułowy bohater rozprawia się w niej z siłami ciemności, które szukają możliwości, żeby zawładnąć ludzkością i zaprowadzić swój porządek. Poprzednio był to terroryzm islamski, z kolei w niniejszej książce chory nacjonalizm. Krok po kroku jest zaszczepiany w głowach przede wszystkim młodych ludzi, na których przeprowadzane są dziwne i tajemnicze rytuały w samym sercu puszczy amazońskiej. Niebezpieczna akcja, w której uczestniczy Vodimore, prowadzona jest w dziewiczych lasach Amazonii oraz na Tasmanii. Niezmiennie tak jak w pierwszej części również teraz wsparcia i pomocy udziela mu tajemniczy duch, którego Vodimore nazywa Aniołem Stróżem.    
    
"– (...) Demonic to nie jest zwyczajny człowiek, taki ze skóry i kości jak ty.
– I jak ty.
– Jak ja? Nie wiem.
– Czyli mam rozumieć, że ty reprezentujesz dobro, a on zło?
– On ma plan, jak rozprzestrzeniać nienawiść, pogardę do drugiego człowieka. Chce wywołać ruchy nacjonalistów na całym świecie, które krok po kroku mają zdominować swoje kraje, wzbudzić nienawiść do obcokrajowców, a na końcowym etapie – nawet wywołać wojny lub wojnę.
– Nie wiedziałem. A wydawał mi się całkiem do rzeczy. Ale tak naprawdę to nie wiem, komu mam uwierzyć. Jesteście podobni do siebie, różnicie się może głosem."

Treść niniejszej książki odnosi się bezpośrednio do opublikowanego wcześniej postulatu kosmologicznego „Energoczasoprzestrzeń”, będącego zwieńczeniem moich wieloletnich dociekań i analiz kosmologicznych. Ogłoszenie postulatu skierowane było głównie do profesjonalnych środowisk kosmologów, astronomów i astrofizyków, jak też do czytelników obeznanych z zagadnieniami kosmologicznymi. Z ważnych względów praktycznych oraz z przyczyn osobistych treść książki była anonsem Teorii Wszystkiego, niedostatecznie jednak opisanej i uzasadnionej. Tamte braki zostały usunięte, ponadto teorię poparto współczesnym stanem wiedzy kosmologicznej i dziedzin związanych z Naturą Rzeczywistości.
Energoczasoprzestrzeń to kosmologiczna zasada wszystkich zasad, to Uniwersum i Teoria Wszystkiego. Teoria od wieków poszukiwana przez wielu kosmologów, w tym przez nieżyjącego już wybitnego kosmologa Stephena Hawkinga.
Szanowni Czytelnicy! Informujcie i udostępniajcie tę książkę bliskim i znajomym. Bądźcie w awangardzie pośród tych, którzy zmienią rozumienie oraz naukową interpretację kosmologii i astrofizyki, zmienią rozumienie Rzeczywistości.

Plan Więźnia Oswobodzonego działa. Wprawiony w ruch mechanizm spisku wplątuje całe Hildórien w bezwzględny konflikt, a wzbierająca na północy burza skutecznie oddala wizję spokojnej przyszłości. Przepełniony wątpliwościami Winrael dostrzega, że w brutalnej rozgrywce, w środku której się znalazł, granice pomiędzy tym, co dobre, a tym, co konieczne, by odzyskać odebrany mu siłą dom, dawno się zatarły. Narastający w nim lęk przed nadciągającym starciem sprawia, że zaczyna rozumieć, iż zwycięstwo w czekającej go wojnie zależy od granic, które on sam przekroczy.

„Fantasy jak za starych dobrych czasów! Po raz kolejny Przemek Duda dostarczył kawał świetnej historii”. - hipogryf.pl

„Mroczne, pełne akcji fantasy, gdzie nic nie jest na pierwszy rzut oka oczywiste.  Polecam szczególnie miłośnikom twórczości Tolkiena”. - oliwolumin.pl

Joanna Pettersson (pseudonim literacki) pochodzi ze Słupska, jest absolwentką filologii szwedzkiej poznańskiego UAM. Pracuje w Norwegii jako wykładowca językoznawstwa i teorii przekładu. Pisze utwory z pogranicza gatunków; jej proza łączy elementy realizmu magicznego oraz powieści przygodowych, historycznych i psychologicznych. Jest miłośniczką średniowiecznych ballad, niemieckiej literatury romantycznej, skandynawskiej przyrody, a także psów i morza.
Opublikowała powieści "Szczęściarze" i "Rozbita tarcza" oraz zbiory opowiadań "Opowieści z Nordponte" i "Potępieńcy". Ta ostatnia książka była w roku 2014 zakwalifikowana do Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus.
Tytułowy bohater powieści to książę żyznej i bogatej krainy, nad którą świecą dwa księżyce. Gdy go poznajemy, nie sprawuje jednak władzy; jest uwięziony w ciasnej kamiennej celi i niemal całkowicie pozbawiony kontaktu z ludźmi. Jedynym człowiekiem, którego widuje regularnie, jest jego gnębiciel, władca górzystej Sangorii – kraju o klimacie pod każdym względem surowym – który usiłuje wydrzeć Alterowi pewną bardzo istotną tajemnicę. W rozgrywkach między politycznymi przeciwnikami szale losu niejednokrotnie zmieniają położenie, a relacja między głównymi bohaterami staje się coraz bardziej osobista i złożona, przechodzi rozmaite fazy i nagłe zawirowania... Na widowni dziejów pojawiają się też inni gracze, znacznie bardziej pozbawieni skrupułów...
"Alter" jest w warstwie zewnętrznej fantastyczną powieścią przygodową, ale można go potraktować również jako książkę psychologiczną opowiadającą o procesie duchowego dojrzewania, o zmaganiach z traumą dzieciństwa, z narzuconymi przez środowisko stereotypami, z wewnętrznymi demonami, a także o drodze do zawarcia przymierza z mroczną stroną własnej duszy.
Książka powinna spodobać się czytelnikom, którzy lubią twórczość Ursuli Le Guin, Stephena Kinga i George’a R. R. Martina oraz tym, którym nieobca jest dawniejsza fantastyka: Tolkien, E. A. Poe, Stefan Grabiński i H. P. Lovecraft.

https://youtu.be/LsGTTxqjC5M

"W labiryncie serc" to pierwszy tom sagi „Ostatnia nadzieja” Agnieszki Kurianski.
Opisuje ona historię miłości Diany z mężczyzną starszym o 26 lat – Edwardem, który był mężem zmarłej kuzynki Diany Laury. Diana, będąc dzieckiem adoptowanym, nigdy nie zaznała miłości i ciepła rodzinnego. Ojciec Franz w młodości molestował ją seksualnie za cichym pozwoleniem matki. Psychicznie, fizycznie i finansowo wykończona kobieta wraz z córką Alicją opuszczają rodzinny dom. Borykając się z codziennymi problemami, Diana prosi o pomoc Edwarda i zakochuje się w nim bez pamięci. Niestety mężczyzna jest już w związku z Barbarą. Cała rodzina i partnerka Ediego walczą o to, by nie dopuścić do połączenia Diany z Edim. Czy im się to uda?
Czy zniszczą uczucie, które rodzi się między nimi?

Agnieszka Kurianski pochodzi ze Słupska, jednak koleje losu rzuciły ją na drugi kraniec Polski do Krzanowic. Jako nastolatka uczęszczała do Społecznego Ogniska Muzycznego w Raciborzu, gdzie uczyła się grać na pianinie. Wtedy zaprzyjaźniła się z nauczycielką fortepianu Mirosławą Nawrat. Po jej śmierci w dowód pamięci napisała i opublikowała tomik poezji „Diament”. Obecnie wraz z mężem mieszka na stałe w Niemczech.

Nastoletnia Maja Zasada rozpoczyna edukację w Polskiej Akademii Magicznej. Na czas nauki wprowadza się do Domu Grabów.
Próbuje znaleźć swe miejsce w nowej dla siebie sytuacji. W szkole uczy się chemii, tyle że magicznej, oraz historii, tyle że czarodziejskiego świata. Zaprzyjaźnia się z driadą, spotyka leszego i rozmawia ze stworem z lustra. Wszystko wydaje jej się piękne i niezwykłe. Sądzi, że znalazła idealny świat.
Do czasu. Napaść, kradzież, a w końcu zaginięcie jednej z mieszkanek Domu Grabów odsłaniają inną stronę rzeczywistości. Ale też stają się okazją, by odkryć tajemnice ludzi i magicznych istot. Niektórzy nie są tymi, za których się podają.
Nawet Maja dowie się czegoś o sobie. Talent, który odkryje podczas ratowania koleżanki, mocniej zwiąże ją ze światem czarodziejów.

"Grunt pod nogami" to pełna prostoty i optymizmu opowieść o ludziach. O życiu w wymiarze szlaku, gdzie czasem pojawiają się przeszkody, kamienie, a nawet przepaść, gdzie niekiedy trzeba iść przez ciemny, obcy las, a innym razem można wędrować słoneczną połoniną. A najważniejsze jest, z kim pokonujemy ten dystans, byśmy u kresu ścieżki mogli powiedzieć: „No i fajnie, to było świetne życie”.
Na ścieżkach opowieści znajdziemy miłość, przyjaźń, humor, namiętność, uśmiech, radość, smutek, rodzinę – samo życie.
Zapraszam serdecznie w „moje” Bieszczady. Mam nadzieję, że wędrówka poprzez karty książki przyniesie wiele radości.
Wszystkim czytelnikom życzę gruntu pod nogami i bezpiecznych życiowych szlaków, niezależnie od okoliczności.
Magdalena Stykała – pedagog z wykształcenia, żona z ponad dwudziestoletnim stażem, mama trójki dzieci w wieku dwadzieścia dwa lata, szesnaście i dwanaście lat, kobieta pracująca, właścicielka dwóch wspaniałych psów. Zakochana w zwierzętach, przyrodzie, książkach i Bieszczadach. Nałogowa biegaczka i fotograf amator :-)

Wojna pochłonęła północ. Kiedy uczepione górskich stoków Aren-Din stara się przetrwać nawałę, przez Hildórien przetaczają się ostatnie echa planu Więźnia Oswobodzonego. Wydaje się, że każda decyzja dawno już została podjęta, a drogi zbiegają się ku wyznaczonemu celowi. Namiestnik cesarskiego tronu, oczekując zwycięstwa na dalekiej północy, przygotowuje się do ostatniej bitwy, jaką zamierza stoczyć. Wierząc w swoją wizję zjednoczenia wszystkich pięciu krain kontynentu, Winrael zaczyna rozumieć, że w swoich dążeniach jest osamotniony. Obawa przed najgorszym popycha go do ostateczności… działania zgodnie z planem.

W "Drogach donikąd" heroizm przeplata się z tchórzostwem, a przyjaźń ze zdradą. Dajcie się porwać tej historii i poznajcie dalsze losy Hildórien i jego mieszkańców. Polecam!

Rewelacyjne zamknięcie wciągającej trylogii. Tym trudniej żegnać się z jej bohaterami. Pozostaje nam nadzieja, że jeszcze się z nimi spotkamy.

Zastanawiałem się, jak często nasze życie podobne jest do jazdy autem. W jakimś momencie naszego życia, będąc jeszcze dziećmi, siedzimy w aucie, czasami czymś się bawimy, ale tak naprawdę to nie wiemy, gdzie wszyscy jadą i nie mamy na to żadnego wpływu. Potem stajemy się starsi, mamy możliwość na zmianę z rodzicami czasami prowadzić auto, ale sami nie ustalamy jeszcze kierunku jazdy. Następnie nasi rodzice jadą z nami, ale już na tylnym siedzeniu, tam mają więcej spokoju, mogą rozglądać się naokoło, a czasami nawet spojrzeć do przodu i powiedzieć kierowcy, jak to było przed laty. Mając zielone światło, jedziemy dalej, a czasami, jak ktoś zachoruje, istnieje jakiś problem, to czekamy na żółtym świetle, mając nadzieję, że znów dla kierowcy włączy się zielone, a nie czerwone. Przy czerwonym musiałby ktoś wysiąść, a tego nikt nie chce, jeszcze nie. Tak właśnie jest na tylnym siedzeniu, jak nagle rodzice, znajomi wysiadają, niekiedy z hukiem zamykają drzwi. A czasami opuszczają nas tak po cichu, wiemy, że wysiedli, bo ich już z nami nie ma i nie będzie. Te puste miejsca zajmują potem nasze dzieci, rodzina lub dobrzy znajomi. Ja miałem też długo to zielone światło, teraz zapaliło się żółte. Przesiadłem się na siedzenie obok kierowcy, jeszcze nie wysiadam, niedługo przecież będzie znów zielone...

Powieść skandalizująca: mężczyzna w średnim wieku usiłuje dochodzić prawdy o swej kazirodczej siostrze przed sądem, seksuologiem i na probostwie. Przełom następuje podczas wrześniowego sądowego miesiąca sprawiedliwości, rozpoczyna się erotyczna gra z żeńskim składem sądzącym. Potomek legendarnego Ramży z leśnego wzgórza pod Rybnikiem wpływa na losy bohaterów. Pierwsza i ostatnia na świecie książka dedykowana nieżyjącej owcy.

Henryk Palarz (ur. 1966), prawnik, autor licznych komentarzy i monografii o sektorze energetycznym i wodociągowo-kanalizacyjnym. Po młodzieżowym "Chłopcu z sygnetem", politycznych "Mendach i mętach" prezentuje trzecią swą powieść o zaskakującej tematyce.

"Droga lęków, nadziei i wdzięczności" jest rodzajem opowieści lekarza o wybranych ludziach, których – jako społeczeństwo – jesteśmy dłużnikami. To dzięki ich talentowi, pasji, benedyktyńskiej pracowitości żyjemy kilkadziesiąt lat dłużej niż nasi przodkowie i mamy szansę walki z cierpieniem w chorobie. To oni zatrzymali pochody śmierci, jakie od wieków przetaczały się przez nasz glob, w postaci budzących lęk zaraz, np. trądu, dżumy (czarnej śmierci), ospy, tyfusu, hiszpanki, polio, a teraz walczą z epidemiami związanymi z rozwojem cywilizacji.
Spotykamy tu dużo nazwisk: „łowców mikrobów”, twórców szczepionek, wybitnych naukowców i lekarzy, z których stworzyć można jakby specjalną listę wdzięczności.
Autor opiera się na własnych doświadczeniach, podaje liczne opisy ciekawych przypadków chorobowych, a także wspomina podróże i sentymentalne wędrówki do arkadii lat młodzieńczych. Nawiązuje też do tematyki wydanej niedawno książki "Niedokończone rozmowy kardiologa".

HENRYK DANIELEWICZ – absolwent Akademii Medycznej w Gdańsku, specjalista kardiolog, wieloletni ordynator, założyciel Oddziału Kardiologii i przewodniczący Rady Naukowej przy Regionalnym Szpitalu Specjalistycznym w Grudziądzu.

Ta książka, te opowieści to kawałki życia: mojego i bliskich mi osób, połączonych wspólną pasją – nurkowaniem – i oczarowanych podwodnym światem. To historie przeplatające się ze sobą albo całkiem indywidualne, pokazujące wielkie zaangażowanie, czasami ciężką pracę, zawsze wiele emocji...
Nurek z niepełnosprawnością.
Dla wielu to brzmi jak wymysł, fanaberia, igranie z zagrożeniami. Dla nas: instruktorów, pomocników, kursantów, partnerów nurkowych to wspólna pasja i radość. Odskocznia od codzienności, pozostawienie za sobą problemów. Na brzegu. Odskocznia do życia, zobaczenia siebie w nowym świetle, odkrycie nowych możliwości.
Przeczytajcie...

Uwaga! Na „dużych” i „małych” (od 0 do 100 lat) czeka cykl melobajek o instrumentach muzycznych (i nie tylko), który opatrzyłam tytułem "Grunt to rodzinka".
Tak jak my pojawiamy się i żyjemy w rodzinie, tak i instrumenty gromadzimy w grupy ze sobą spokrewnione, czyli rodziny instrumentów. Wzbogaćcie wiedzę muzyczną w sposób łatwy i przyjemny! Dobrej i pożytecznej zabawy!

Książka, którą trzymasz, drogi czytelniku, ma wpłynąć na twoje uczucia. Nie trzeba jej czytać po kolei, można wybiórczo, bo każdy wiersz jest czymś więcej niż tylko liczbą liter. Jeśli zechcesz, przeczytaj ją kilka razy. Może ci się podobać coraz bardziej.
Krótkie zapisy słów, które się przenikają, oraz głębokie przesłanie płyną z tych wierszy właśnie do ciebie.  SELLA to moje tchnienie. Sellanizm dopiero się zaczyna. To jest czas tworzenia nowego.