Wydawnictwo Poligraf

Mija piętnaście lat od zakończenia pierwszej wojny między Siłami Przymierza i królestwem Czarnego Arcymaga Mangusa, a na horyzoncie widać już kolejną. Przymierze jest osłabione i jedynie kraina Wolbir wciąż nie złożyła broni. Na wielu obszarach Avetnaru nieboskłonem władają sprzymierzone z Mangusem wiekowe i potężne smoki. Na południu trwa konflikt między ludźmi a bezwzględną rasą larkernaków. Na wyspie Wanlad pod pieczą magów i potężnych zaklęć przetrzymywane są natomiast pożądane przez Mangusa potężne kamienie żywiołów, których niepoznana do końca moc wielu ludzi napawa lękiem. Trwa jesień i jest noc, gdy dochodzi do spotkania Kanmana i czarodzieja Treliana.

Kontynuacja książki pt. "Avetnar. Moc zrodzona z przeszłości".
Czarodziej Trelian musi dokonać wyborów, które zadecydują o jego dalszym losie i o tym, jak będzie postrzegał sam siebie. Poznaje również powód walk Arcymaga Mangusa o Wolbir i tajemnicę z nim związaną. Kanman natomiast, po licznych wydarzeniach, których był uczestnikiem, pełen nadziei udaje się w podróż, która nie pozostanie bez wpływu na jego dalsze życie i w konsekwencji na zawsze go odmieni. Choć podążają innymi ścieżkami, przeznaczenie kieruje ich do tego samego celu. Wojna między Siłami Przymierza a Czarnym Arcymagiem Mangusem wzmaga się i trawi kontynent Avetnar. Zostają ujawnione skrywane prawdy oraz dochodzi do nieoczekiwanych spotkań, sojuszów i zwrotów akcji. Nastaje czas ostatecznych rozstrzygnięć, a kamienie mocy, których potęga wielu ludzi napawa lękiem, odegrają być może w nich kluczową rolę. Wydarzenia, do których dochodzi w świecie Kanmana i Treliana, sprawiają, iż wreszcie wyjdą na jaw prawdziwe zagrożenia i prawdziwy wróg…

Traumatyczne przeżycia z dzieciństwa powoli zanikają w pamięci. Bohaterka osiąga sukces zawodowy i stabilizację życiową. I nagle echo dawnych wydarzeń powraca. Tamara postanawia zemścić się na dawnych krzywdzicielach, którzy kiedyś usiłowali ją zabić i okaleczyli na całe życie. Początkowo wszystko idzie zgodnie z planem. Lecz to dopiero początek walki. Jej wrogowie okazują się silniejsi niż sądziła. Z roli myśliwego spada do roli ofiary.

Czy ktoś pomoże jej wyjść z opresji?
Czy tajemniczy mężczyzna, który pojawia się w jej życiu, jest wrogiem czy sprzymierzeńcem?
Czy może zaufać mężowi, czy, przeciwnie, jest on poważnym zagrożeniem dla jej życia?
Czy ma jeszcze szansę na miłość?

Trzy przyjaciółki: Laura, Krysia i Mirka postanowiły spełnić swoje marzenie i wybrać się do Paryża – miasta zakochanych.
Laura odwiedziła już wcześniej tę francuską metropolię, która tak ją zauroczyła, że kobieta wciąż myślała o ponownym przyjeździe. I jak to często w życiu bywa, marzenie udało się zrealizować – wraz z Krysią i Mirką wyruszyła do stolicy nad Sekwaną.
W początkowym zamyśle przyjaciółki miały zwiedzić jedynie Paryż, wkrótce jednak zmieniły plany i zdecydowały się na podróż Doliną Loary. Zwiedzając baśniowe zamki i pałace, nie mogły ominąć słynnych winnic. Degustowały wyśmienite wina, próbowały wspaniałych serów i doświadczały gościnności gospodarzy.
Pobyt we Francji przyniósł również mniej radosne momenty. Przyjaciółki były świadkami, a niekiedy nawet bohaterkami wydarzeń, które głęboko je poruszyły. Chwile szczęścia przeplatały się z chwilami grozy, a śmiechowi czasem towarzyszyły łzy.
"Babetki w podróży" to trochę romans, trochę kryminał, a trochę przewodnik turystyczny.

"Babski comber" to historia o młodych ludziach ze wsi, którzy pracują w mieście i przeżywają w związku z tym różne perypetie. Śledzimy ich codzienność, obserwujemy rodzące się uczucia i mniejsze lub większe problemy. Zabawna i zajmująca opowieść na faktach.

Autor przedstawia okres zasadniczej służby wojskowej, tak jak wyglądał on w rzeczywistości. Dotyczy to w równym stopniu każdego aspektu ówczesnej żołnierskiej egzystencji. Wzajemne relacje żołnierzy, fala, tajne rytuały, magia liczby ddc (dni do cywila), która od początku aż do końca wyznaczała każdemu jego miejsce w hierarchii. Stosunek przełożonych do żołnierzy służby zasadniczej, rozkazy i wynikająca z nich odpowiedzialność, wreszcie zwykłe codzienne kombinowanie, aby coś osiągnąć albo od czegoś się wymigać. Cały wachlarz zachowań, jaki udało mu się zaobserwować na tle wszystkich drobnych i tych przełomowych, często tragicznych wydarzeń podczas całej służby wojskowej. Na to nakładają się osobiste przeżycia autora, wrażenia, fascynacje, ale też często skrywane obawy, lęk czy niepewność tego, co może przynieść jutro. Ironiczny stosunek i humor, jakimi autor posługuje się, opowiadając tę historię, sprawiają, że czytelnik mimowolnie staje się uczestnikiem jego opowieści.

Maria Rafanowicz, z domu Matejko, urodzona 15.08.1948 roku w Siedlcach. Wychowała się na wsi w Krzesku Starym.
Od czterdziestu ośmiu lat mieszka w Warszawie. Pracowała w szkołach i przedszkolach jako pracownik służby zdrowia.
Obecnie emerytowana babcia. Od najmłodszych lat pisała wierszyki i bajki dla dzieci oraz bardziej dojrzałe wiersze. Swoje utwory chowała głęboko w szufladzie aż do teraz, gdy odważyła się opublikować tylko przedsmak swej twórczości.
Źródłem jej inspiracji jest otaczająca nas przyroda, zwierzęta, ludzie, czyli cały świat. Niektóre historie są prawdziwe.
Wiersz pt. „Miłość” został wyróżniony w konkursie poetyckim jako najpiękniejszy wiersz o miłości. I tak się zaczęło…

Rymowanki odwołują się do świata dziecięcej wyobraźni i mogą być pretekstem do wychowawczych rozmów z milusińskimi.

"Bajeczki spod kolorowej wstążeczki" to idealna propozycja dla najmłodszych czytelników, którzy fascynują się otaczającym ich światem. Autor w dowcipny i niezwykle barwny sposób przedstawia w nich zarówno piękno przyrody czy zachowania zwierząt, jak i konieczność dbania o środowisko. Nie zapomina też o morałach. Dzięki temu książka może stać się nie tylko źródłem przyjemności czytelniczej, ale również narzędziem edukacyjnym. Pozwoli dziecku zgłębiać tajemnice natury oraz rozwijać wyobraźnię i empatię, a także nauczy szacunku do środowiska. Gorąco polecam tę książkę wszystkim małym miłośnikom poezji i przyrody!

"Bajeczki spod kolorowej wstążeczki, część 2" to idealna propozycja dla najmłodszych czytelników, którzy fascynują się otaczającym ich światem. Autor w dowcipny i niezwykle barwny sposób przedstawia w nich zarówno piękno przyrody czy zachowania zwierząt, jak i konieczność dbania o środowisko. Nie zapomina też o morałach. Dzięki temu książka może stać się nie tylko źródłem przyjemności czytelniczej, ale również narzędziem edukacyjnym. Pozwoli dziecku zgłębiać tajemnice natury oraz rozwijać wyobraźnię i empatię, a także nauczy szacunku do środowiska. Gorąco polecam tę książkę wszystkim małym miłośnikom poezji i przyrody!

Anna Grzesiuk –  urodzona w 1976 roku, szczecinianka. Absolwentka edukacji artystycznej na Uniwersytecie Szczecińskim. Jej wieloletnia praca z dziećmi oraz obserwacja wciąż zmieniających się trendów we współczesnej pedagogice zainspirowały ją do napisania wierszy dla najmłodszych. Promują one ponadczasowe i niezmienne wartości, takie jak: przyjaźń, miłość, tolerancja, mądrość, optymizm, odwaga, cierpliwość, wiara w siebie. Jako miłośniczka sztuk plastycznych jest również autorką ilustracji do swoich wierszy. Jest to jej debiut literacki.

Tajemnicza wiadomość widniejąca na srebrnej tarczy Księżyca jest początkiem nie tylko niezwykłej przygody, ale przede wszystkim pięknej przyjaźni trójki dzieciaków, które nie znalazły dotąd swojego miejsca wśród koleżanek i kolegów w szkole. Na drodze ambitnej Klary, najlepszej w klasie i uznanej przez większość za przemądrzałą, staje wiecznie zaspany, pogrążony we własnym świecie Piotrek i prosi o pomoc w rozwiązaniu zadziwiającej zagadki. Wkrótce do drużyny dołącza stroniący od wszystkich nieśmiały Franek, którego umiejętności i wiedza okazują się niezbędne w rozwikłaniu tajemnicy. Czy trójce przyjaciół uda się odpowiedzieć Księżycowi i jak bardzo zadanie, którego się podjęli, zmieni ich życie? A może odnajdą nie tylko rozwiązanie zagadki, ale coś o wiele cenniejszego…

Jest to piękna opowieść o pokonywaniu własnych lęków i słabości, o wielkiej mocy, jaką daje nam wsparcie innych ludzi, oraz oczywiście o przyjaźni, dzięki której świat staje się lepszy.
 

Tę książkę powinnaś przeczytać dwa razy: najpierw sobie, potem dziecku – albo w odwrotnej kolejności. Ona odczaruje świat bajek, których się boisz.
Historie opowiadano od zawsze. Bez nich, bez ustnego przekazu, nie powstałoby to, co dziś nazywamy kulturą. Krańcowe sytuacje, przerysowane dylematy, problemy pozornie nie do rozwiązania wciąż znajdują ujście w słowach – trudnych i dobrych, krzepiących i niepokojących.
Dawno, dawno temu – i dziś – współistnieją dwie siły: dobro i zło, ze wszystkimi tego konsekwencjami. Najostrzej widać to właśnie w bajkach, spisanych z ustnych przekazów m.in. przez braci Grimm ponad dwieście lat temu. I wcale nie były to opowieści dla dzieci. Oj nie!
Nie lubisz tych bajek? Bo są brutalne, zbyt jaskrawe, bo niektóre śniły ci się po nocach? Rozumiem. Postanowiłaś, że swojemu dziecku nigdy ich nie przeczytasz ani nie opowiesz. Nie dziwię się.
A sobie? Teraz? Może spróbujesz w nie wejść jeszcze raz – żeby zeskrobać patynę starego, łuszczącego się złota albo zaschniętej krwi? Bo może kryje się tam wiadomość, która jeszcze do ciebie nie dotarła, a czeka, byś ją przyjęła?
Przeczytaj więc tę książkę dwa razy.Pierwszy raz – dziecku. Drugi – sobie, także to, co zapisane kursywą. Może również temu dziecku w tobie.
A potem – trzeci raz. Z zamiarem dopisania dalszego ciągu. Twojej własnej, łagodniejszej bajki.

Drodzy czytelnicy! Historia tej książki zaczęła się wiele lat temu, kiedy wśród szpargałów znalazłam mój maszynopis o Wcielaczku. Po latach ciągle lubię to opowiadanie. Potem była długa przerwa, aż spisałam kołaczącą się mi po głowie opowieść o czarowaniu. Przez wiele lat pracowałam z dziećmi, prawie dziećmi i, siłą rzeczy, z dorosłymi. Bajki i historie dla dzieci były więc oczywiste. Gdy przyszły na świat inspirujące wnuki, opowiadanie im bajek stało się rytuałem. Chociaż nie znajdziecie tu jednowieczorowych historii wymyślanych na życzenie na takie zabójcze tematy, jak „Skarpetka i Żyrafka”.  Te bajki są inne, bardziej przemyślane. Są dla dzieci i o dzieciach. Jako psycholog, także z wykształcenia, zamieszczam w nich jakąś myśl przewodnią, problem wraz z rozwiązaniem, pouczającą historię z pewnym, choć dyskretnym, mam nadzieję, pedagogicznym wydźwiękiem. A to wszystko wśród królewien, wróżek, smoków, wiedźm i innych atrakcji. 
Dziękuję za przeczytanie tych kilku słów i życzę miłej, radosnej lektury. 
Anna B. Kaszuba

Andrzej Gregorczyk – urodzony w Gnieźnie 6 lutego 1956 roku. Żonaty, ojciec trójki dzieci. Pisanie od zawsze sprawia mu dużą przyjemność. Po wydaniu tomiku wierszy "Życie wierszem pisane – sentymentalny powrót do przeszłości" autor przygotował do publikacji dwie powieści oraz opowiadanie. Obecnie pracuje nad fraszkami, esejami i nowym tomikiem wierszy.

Autor, wracając wspomnieniami do okresu wychowywania dzieci, przypomina sobie, jak wymyślane przez siebie bajki – wraz z radami i poleceniami – nagrywał na kasety VHS. Dzieci odtwarzały je podczas nieobecności rodziców. 
Bajki dedykowane są dzieciom w wieku od 3 do 5 lat oraz ich rodzicom.
Autor życzy miłych wrażeń podczas lektury.