Wydawnictwo Poligraf

Losy pięknej Azy wędrującej z taborem Romów nieoczekiwanie splatają się z losami młodego Tadeusza, panicza wychowywanego w arystokratycznym polskim dworze, dając początek rodu, którego potomkowie borykają się z nieżyczliwym im światem i usiłują przetrwać najgorsze momenty zarówno osobistych tragedii, jak i ogólnoświatowych kataklizmów. Czy młodziutkiej Romie, wykształconej przez ojca w duchu patriotyzmu, miłości do ludzi i natury, a także przejmującej tradycje babki – romskiej zielarki, uda się wychować własne i przygarnięte dzieci w spokojnym, pełnym mądrości i ciepła domu? Czy los będzie nieco bardziej łaskawy dla wnuka Romy, Włodzimierza, i pozwoli jego rodzinie przetrwać okrutne lata II wojny światowej? Do jakiego stopnia zdoła on otrząsnąć się z czasu przeżytego w obozie zagłady Auschwitz? A może odzyskana przez Polskę wolność okaże się zbawienna dla tego rodu lub, przeciwnie, przypieczętuje jego los?
W powieści poruszono odwieczne pytania, które staramy się zgłębić podczas naszej wędrówki na ziemi. Jak bardzo ludzkie życie jest w rękach nas samych, a w jakiej mierze jest uzależnione od okoliczności zewnętrznych, w których przychodzi nam żyć? A może należy się poddać zamiarom Boga, wierząc, że to właśnie Jego wola determinuje każdą sekundę życia człowieka?   

„Bertywilek” to nowatorski dramat opowiadający historię młodego człowieka targanego przez samotność, ból istnienia oraz choroby psychiczne. Utwór dzięki swej oryginalnej narracji, a także doskonałej równowadze między tym,
co dosłowne, a tym, co metaforyczne, nabiera wielu znaczeń.
Autor dokonuje w tym dziele krytyki społeczeństwa, jak również wyglądu świata, do którego doprowadził człowiek. Ten doceniony przez krytyków dramat niepodważalnie zmusza
odbiorcę do refleksji.

Książka "Bez końca" autorstwa Niny Kraus to poruszająca, momentami dramatyczna, a przede wszystkim bardzo ludzka i autentyczna opowieść o młodej dziewczynie, która postanawia uciec od wszystkiego, co znane i odnaleźć siebie gdzieś pomiędzy mapą a nieznanym.
Nina Kraus nie moralizuje, ale daje przestrzeń czytelnikowi do refleksji. Autorka świetnie buduje klimat miejsc — wszystko wydaje się tak rzeczywiste, że niemal czujemy zapach kawy i piach pod stopami.
To idealna propozycja dla czytelników, którzy poszukują na kartach literatury czegoś pięknego i lekkiego zarazem. To ciepła, optymistyczna powieść, która przypomina, że prawdziwej zmianie często towarzyszą odwaga i otwarte serce.
Dla każdego, kto choć raz poczuł się uwięziony w cudzych oczekiwaniach i wewnętrznej presji, ta książka może być jak kompas. Serdecznie polecam. - Jacek Porzycki, polonista, dla którego literatura to nie tylko książki, ale klucz do zrozumienia świata i siebie, wielbiciel ekfraz, działa na styku literatury, obrazu i audiowizualności

"Czy życie naprawdę jest pełne niespodzianek? Oczywiście. Jeśli tylko się na nie otworzymy, tak jak Julia. Młoda dziewczyna z małej polskiej miejscowości wyrusza w świat, a jej historia rozwija się w zawrotnym tempie, popychając ją do przekraczania własnych granic i nieustannego wychodzenia ze strefy komfortu. Im bliżej celu, tym większe wyzwania. Kolacja z multimilionerami w najbogatszej części świata, w sąsiedztwie prezydenta, przeprawa przez dziką dżunglę bez mapy, podejrzenie o przemyt kokainy? Tak. I znacznie więcej. Czy to możliwe, że do tego doprowadziła ją pewna historia miłosna, której stała się udziałem? Przekonajmy się, czy bohaterka będzie miała siłę, by przezwyciężyć przeciwności losu, czy też podda się, a kosztem rezygnacji z mężczyzny odzyska spokój i bezpieczeństwo."

Nina Kraus – pasjonatka fotografii, podróży i nieustannego poszukiwania nowych wrażeń. Malarka. Mieszkała pod dwudziestoma pięcioma adresami w pięciu krajach. Prywatnie mama dwojga dzieci, którym nieustannie stara się poszerzać horyzonty i otwierać okno na świat. Debiut "Bez końca" jest wynikiem opowieści zakorzenionych w doświadczeniach. Autorka stosuje lekki styl literacki, który pozwala czytelnikowi oderwać się od prozy życia i wyruszyć w wielką podróż. 

Czy jedna niepozorna decyzja może zmienić całe twoje życie?
Być może świat wokół ciebie nie jest tym, czym się wydaje. Prawdziwa władza działa w ukryciu, ci, którzy powinni ci pomagać, tak naprawdę cię obserwują. Jedno słowo może stać się wyrokiem, jeden krok w złą stronę – śmiertelną pomyłką. Prawda jest cenniejsza niż złoto, ale ukrywa się tam, gdzie niewielu ma odwagę zajrzeć.
Przyjazd do Stanów Zjednoczonych miał być dla niego szansą na lepszą przyszłość. Zamiast tego wpadł w sam środek przestępczego świata, gdzie każdy wybór może kosztować życie. Będzie musiał stawić czoła wrogom, o których istnieniu nie miał pojęcia, i spróbować przetrwać w mroku, który powoli zaczyna pochłaniać wszystko. U jego boku stanie kobieta równie piękna, co niebezpieczna – lecz czy jest sprzymierzeńcem, czy kolejnym zagrożeniem?
W świecie, gdzie zaufanie to luksus, a kłamstwo może ocalić życie, jedno pytanie pozostaje otwarte – czy z tej gry można jeszcze wyjść?

Kamil Pilczek urodził się 16 grudnia 2003 roku w Chorzowie. Miłośnik sportu i podróży, który w wolnym czasie oddaje się swojej pasji – pisaniu. Tworzy historie pełne napięcia i nieoczywistych wyborów, traktując literaturę jako odskocznię od codziennych obowiązków. Na co dzień pracuje jako policjant w Katowicach.

Łucja jest dziewczyną wkraczającą w dorosłość, szukającą własnej drogi. Gdy jest młodsza, daje innym – rodzicom, ich przyjaciołom, sterować swoim życiem, ale z czasem przejmuje kontrolę. Wplątana w rozmaite intrygi, przeżywa różne przygody i rozterki sercowe. Bezdroża młodości to powieść o dojrzewaniu, pierwszych miłościach oraz braku drogowskazów, które mogłyby ułatwić przejście przez tytułowe bezdroża. 
(fragment recenzji)

Snuję się jakąś raczej znajomą ulicą, mijam wysokie budynki, jakiś plac czy park okolony krzewami, ławki, słup ogłoszeniowy. Wchodzę do bramy z napisem „Wróżka”, nazwy nie widzę. Potem do pomieszczenia, gdzie panuje ciemność, z jedną lampą w oddali, z której wyłania się szczupła, wręcz koścista, czarnowłosa kobieta z przepaską na oczach. Wyciąga do mnie również kościstą, wydaje mi się, że zimną dłoń, i od razu wskazuje problem wywołany moją obecnością. Staram się nie słuchać tego, co mówi, i wyjść z ciemności. Schylam głowę, bo ograniczają mnie jakieś ni to pajęczyny, ni to cienkie tkaniny, które mnie duszą, dławią. Zaczyna mi brakować tchu. Przerażona trzymam się za gardło, ciężko dysząc. Budzę się gwałtownie, siadam przerażona w ciemnościach na łóżku. „Co to było, skąd taki sen?”.
Położyłam się, ale nie mogłam zamknąć oczu, bo widziałam przed sobą kościstą, ślepą twarz kobiety. Gdy trochę doszłam do siebie, żałowałam, że nie słuchałam, co miała do powiedzenia. Może była to jakaś przestroga, ostrzeżenie czy wskazówka… Długo nie mogłam zasnąć.

(fragment książki)
Lucyna Siejka (1947) – absolwentka studium muzycznego, od kilkunastu lat pracuje we Francji i w Niemczech, wrażliwa na krzywdę ludzi starych i cierpiących oraz chorych dzieci, za co została uhonorowana tytułem Ambasador Fundacji „Dr Clown”. Jej największym marzeniem było napisanie i wydanie tej książki o dziewczynie poszukującej swojego miejsca w życiu.

Autor zamieszcza w książce część swojej korespondencji z prokuraturą, będącej wstrząsającym świadectwem bezkarności prokuratorów oraz bezprawnych działań prokuratury w Polsce. Przedstawia również swoje doświadczenia z sądami wskazujące na bezkarność sędziów. W Polsce prokurator w odpowiedzi na pismo skierowane do prokuratury może dowolnie kłamać, nie odnosić się do treści tego pisma, przeinaczać jego treść, pisać, że skarga jest bezzasadna, gdy jest ewidentnie zasadna, łamać przepisy prawne i nie ponosi za to najmniejszych konsekwencji. Sędzia może dowolnie kłamać w uzasadnieniu orzeczenia i również nie ponosi za to najmniejszych konsekwencji. Rząd PiS, wbrew głoszonej propagandzie, nie zrobił nic, aby tę patologiczną sytuację zmienić, a wręcz przeciwnie utrzymuje ją. Michał Sawośko nakreśla własną koncepcję zlikwidowania bezkarności prokuratorów i sędziów. Ponadto opisuje swoje bardzo negatywne doświadczenia z instytucją Rzecznika Praw Obywatelskich, do której zwracał się w związku z bezprawnymi działaniami prokuratury. Te wszystkie doświadczenia z prokuraturą, sądami oraz RPO składają się na obraz patologii państwa polskiego.

"Bezsennik" to zbór blisko 200 krótkich wierszy o zróżnicowanej tematyce. Inspiracją dla autora są zarówno zagadnienia ważkie i doniosłe, jak też zwykłe drobiazgi. Ich istotą jest jednak zawsze nieoczywiste, oryginalne spojrzenie na najbardziej nawet oczywiste tematy. A wszystko po to, by wzbudzić refleksję, zadziwić, poruszyć, rozbawić…

Przez wiele lat byłam „zawodowym pacjentem”. Wykonywałam ten „zawód”, odkąd tylko pamiętam, i przeszłam przez wszystkie szczeble „awansu zawodowego”, jakie mogą istnieć w tej „profesji”, z wykluczeniem społecznym włącznie.
Pośród wielu moich dolegliwości najbardziej dokuczliwy był problem ze snem. Rujnował całe moje życie, a lekarze nie byli w stanie ustalić jego przyczyny.
Poszukiwałam snu przez ponad dwadzieścia lat. Przedstawiam swoją drogę od etapu, gdy chroniczne zaburzenia snu całkowicie odizolowały mnie od normalnego życia, aż do momentu, gdy sen wreszcie się pojawił, wyszłam do ludzi i zaczęłam pracować. Opisuję moją odyseję: stany świadomości i tematy, na których przez jakiś czas skupiałam całą uwagę. Nie jest to poradnik, lecz szczególnego rodzaju książka przygodowa...

Tomik poezji „Będąc na ty ze szczerością” to efekt przemyśleń, życiowych doznań i marzeń autora. Opisuje historię osoby doświadczonej przez los, która mimo wielu przeciwności stara się pozytywnie spoglądać na świat i otaczającą ją rzeczywistość. Zdecydowana większość wierszy jest napisana w tonie optymistycznym, a jednym z celów autora jest wywołanie uśmiechu na twarzy czytelnika.

"Bękart" to kolejna powieść autorki o pseudonimie Bo Gia. Tytuł może sugerować, że mamy przed sobą ciekawą opowieść o dziewczynie z sąsiedztwa uwikłanej w rodzinny dramat. A tu niespodzianka. Akcja dzieje się w Korei Południowej, tam się wszystko zaczyna, i to jest niecodzienne i zupełnie nowe. Nieczęsto mamy do czynienia z powieścią ze współczesną Koreą w tle, gdzie mowa o jej tradycjach i zwyczajach, o tak obcej nam przecież kulturze. Interesująco napisana historia dziewczyny i jej brata, którzy muszą stanąć oko w oko ze swoją przeszłością. Miłość, dramat i szczęście odnalezienia rodziny. Książka ze swoimi zwrotami akcji, wartkimi dialogami, niewyjaśnionymi wydarzeniami sprzed lat i konsekwencjami złych decyzji życiowych wciąga Czytelnika i nie daje odetchnąć.
(Agata Kosmalska, redaktorka naczelna „Dookoła Świata”)

Bo Gia - autorka urodziła się w Polsce za czasów komuny. Udaje jej się uciec z kraju, przechodzi przez obóz dla uchodźców we Włoszech, skąd wyjeżdża do Kanady. Udziela się w środowisku polonijnym. Wychodzi za mąż za Kanadyjczyka i razem wyjeżdżają do Korei Południowej, gdzie zaczyna szybko robić karierę biznesową. Współpracuje z ambasadą, otwiera dwie izby handlowe. Organizuje wiele misji gospodarczych. Jako prezes izby aranżuje forum biznesowe z udziałem prezydenta Korei Południowej Lee Myung-baka oraz prezesów największych firm koreańskich. Przyjaźni się z najsłynniejszym kreatorem mody w Korei Andre Kimem, spotyka się z Pavarottim. Po zakończeniu nieudanego małżeństwa wyjeżdża z Korei do Gruzji. Spotyka się prywatnie z prezydentem Gruzji Micheilem Saakaszwilim, przedstawiając mu grupę koreańskich inwestorów. Mieszkała w ośmiu krajach świata i zwiedziła przeszło czterdzieści. Spotykała się ze starymi szamanami w sekretnej dolinie szamanów w Mongolii. Z osobistych podróży i doświadczeń życiowych czerpie materiały do swoich książek.

Autorka jest absolwentką psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Dzieciństwo i wczesną młodość spędziła w małopolskiej wiosce Siepraw. W wieku 23 lat, podążając za głosem serca, zdecydowała się zamieszkać na stałe w USA. Po udanej dwunastoletniej karierze w bankowości oraz po urodzeniu trójki wspaniałych dzieci postanowiła przerwać pracę zawodową, by poświęcić swój czas rodzinie oraz na realizację pasji w dziedzinie poezji. W jej pierwszej książce zatytułowanej Biało-czerwony motyl zawarte są wiersze z okresu dorastania, pierwszej miłości i życiowych rozterek. Styl poezji autorki oddaje cechy jej charakteru, z których najbardziej wyróżniają się naturalność i prostota. Jej poezja w prosty sposób opisuje skomplikowane uczucia i emocje towarzyszące poszukiwaniu tożsamości, miłości, wiary i nadziei. Książka nie jest materiałem dla koneserów poezji, lecz dla każdego człowieka zmagającego się z upadkami i wzlotami życia.
Więcej informacji o autorce oraz jej nowe wiersze można znaleźć na Facebooku (Nikita Love 1111) i na Instagramie (nikitalove1111).

Biblia oparta jest na astrologii.
Astrologiczne prawa i zasady są wewnętrznym szkieletem przekazu biblijnego – a więc także judeochrześcijaństwa.
Znajomość tych zasad, choćby niedoskonała, pozwala lepiej poznać "boży plan zbawienia" – zrozumieć przeszłość i uchylić rąbek zasłony zakrywającej przyszłość. Biblijny przekaz staje się bardziej zrozumiały.
Astrologowie twierdzą, że żyjemy w erze Ryb? Autor tej książki mówi: nie! To nie jest era Ryb, tylko Ryb–Panny. Zbliża się era Wodnika? Nie, nie Wodnika – ale Wodnika–Lwa.
A modlitwa "Ojcze nasz" ułożona jest według znaków zodiaku…
Niezależnie od tego, czy Biblia jest dla Ciebie natchnionym Słowem Bożym, czy też może dość przypadkowym zbiorem historyjek będących opium dla ludu – ta książka (być może) zmieni Twoje postrzeganie tego ponadczasowego dzieła. No chyba że wolisz nadal trwać w błogiej nieświadomości… Ale – nieznajomość prawa szkodzi. Powiedzenie to jak najbardziej odnosi się także do praw astrologicznych, wedle których funkcjonujemy. To jeden z wielu powodów, dla których warto przeczytać tę książkę…

"Bielszy odcień ciemnEgo" (Sedno symboliczne)
Oryginalna, pełna humoru opowieść terapeutyczna w filozoficzno-muzycznej narracji. Mnogość wielobarwnych postaci towarzyszy na co dzień doświadczonemu życiowo bohaterowi.
Dwudziestoletni hazardziści i fonoholicy, trzydziestoletni lekomani, czterdziestoletni narkomani, pięćdziesięcioletni seksoholicy oraz sześćdziesięcioletni alkoholicy stąpają przez wiele dni po tej samej, mytej codziennie, nawierzchni. Ich katharsis! Psychologiczne obserwacje życiowe i emocjonalne relacje uzupełniają surrealistyczne, symboliczne wizje. Sanacyjna całość znalazła się w scenerii ośrodka zamkniętego…Klimatycznego Kościoła zielonoświątkowEgo!
Krytyk nie/pokorny

Są takie chwile, które dają wgląd w nowe aspekty świata, w jego niespodziewane bogactwo. W takich momentach objawiają się ważne prawdy, te, które nie wymagają uzasadnienia. Te bezpretensjonalne oświecenia czasem bywają wzbogacone mozolnymi próbami przetłumaczenia ich na słowa. Ale czasami bywa wręcz przeciwnie i zapisywanie im szkodzi.

Niniejsza książeczka zawiera dwa krótkie opowiadania i wybór ośmiu innych tekstów, które autor chciałby, na wzór wyśmienitych utworów Jamesa Joyce’a, nazwać epifaniami. Powstawały one w różnych miejscach naszej planety na przestrzeni około dwudziestu lat.
Pisały się same.

Mariusz Sapiński, rocznik 1973, urodzony w Galicji i żyjący od wielu lat na emigracji. Wykonuje zawód techniczny, a więc szuka odskoczni w sztuce i literaturze.

Trudna, skomplikowana historia spisana w formie intymnego pamiętnika. Autentyczny obraz młodego pokolenia rozdartego między miłością do ojczyzny a chęcią poszukiwania szczęścia za granicą. Świadectwo patriotyzmu, ale też braku pogodzenia się z rzeczywistością i utraty wiary. Dramat życia pełnego chybionych wyborów. Nie kupuj, nie czytaj. Idź do kina na komedię.