Wydawnictwo Poligraf

Ilona Khan - uznała, że człowiek musi latami analizować siebie w celu dogłębnego poznania własnych słabości i mocnych stron. Doświadczając po drodze traumatycznych wydarzeń, odkryła najczęstsze mechanizmy ludzkich reakcji. Po analizie związków postanowiła poruszyć życiowe tematy w obecnych czasach. Z wykształcenia terapeutka i trener grupowy metodą warsztatową psychologicznych szkoleń miękkich. Posiada własny biznes zagraniczny oraz współpracuje z polską firmą informatyczną, jako koordynator kontraktów wykorzystuje psychologiczne techniki w pracy z klientami. Doradca życiowy, wsłuchuje się w problemy międzyludzkie, które dostarczają nowych inspiracji i wniosków.

"Urzędnik przygląda się jej ze zdziwieniem. Nie widział do tej pory tak młodej osoby zgłaszającej się tu z zamiarem odsprzedania swojej wolności. Niewypłacalni dłużnicy mają przeważnie między trzydzieści a pięćdziesiąt lat. Bez specjalnej uwagi wysłuchuje jej historii. Nie ma w nim współczucia. Jest głęboko przekonany, że ci, którzy do niego przychodzą, sami są sobie winni. Inaczej nie wytrzymałby długo w tej pracy." Fragment książki

Andrzej Liczmonik to wrocławianin, absolwent Instytutu Nauk Politycznych Uniwersytetu Wrocławskiego, współredaktor wydawanego przez wydziałowe koło NZS miesięcznika „Woda na Młyn”, w którym to czasopiśmie opublikował swoje pierwsze artykuły.
Na rynku wydawniczym zadebiutował w 2013 roku tomikiem opowiadań "Mroczne blaski". Kolejne publikacje to: "Ścieżki szukania" (2014), "Cnoty i grzechy" (luty 2016), "Nie tak czarne – nie tak białe" (listopad 2016), "Z życia i marzeń wzięte" (wrzesień 2018) i wreszcie powieść "Aluminiowe gody" (wrzesień 2021). Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień w konkursach literackich, takich jak Mazowiecki Konkurs Małej Formy Literackiej, Konkurs Literacki „Limesu” – klubu przy Uniwersytecie Przyrodniczo-Humanistycznym w Siedlcach czy Konkurs im. Marka Hłaski, a ostatnio w konkursie organizowanym przez Białostockie Towarzystwo Esperantystów we współpracy z Książnicą Podlaską im. Łukasza Górnickiego w Białymstoku.

„Brutalne oblicza miłości” to opowieść pisana przez życie. W książce tej przedstawiam blaski i cienie historii młodej dziewczyny, która na rok wyjeżdża na Zachód, nie wiedząc, że los napisał dla niej zupełnie inny scenariusz. Szczęście i radość, cierpienie i łzy towarzyszą jej na krętej drodze życia. To historia dziewczyny, która poszukuje inspiracji i motywacji do walki o własne szczęście. Niestety, los nie szczędzi jej łez i cierpienia i odbiera jej to, co ma największą wartość – miłość. Ale ona udowadnia, że prawdziwe uczucie nie umiera nawet wtedy, gdy kończy się życie. Książka ta nie jest biografią, ale w większości oparta jest na faktach. Serdecznie polecam Państwu na jesienne i zimowe wieczory.

Chwile, dni, miesiące, lata – czasami cudowne, lekkie, kolorowe, a innym razem smutne, szare, bez wyrazu. Wówczas stają się „wyblakłą akwarelą”, która w żaden sposób nie zabarwi szarości. Ten czas bywa trudny, emocje mieszane, a wokół wszyscy wydają się obcy.
Tomik to zbiór myśli towarzyszących chwilom tęsknoty i smutku oraz pytaniom bez odpowiedzi. Ilekroć do nich wracam, skłaniają mnie do refleksji.
Autorka

Dorota Wiszniewska - kobieta niezależna, matka, pedagożka, terapeutka. W wolnych chwilach snuje refleksje o życiu i zamienia je w słowa. Może odnajdziesz w nich siebie?

Bubuś jest sympatycznym zajączkiem, który chodzi do przedszkola i lubi gotować. Ma swój ulubiony fartuszek i ekipę przyjaciół zawsze chętnych pokonywać nowe wyzwania. W tej historyjce wybierze się do przedszkola na wspólne gotowanie z mamą, co okaże się nie lada atrakcją! Przecież ani mama, ani tata na co dzień nie wchodzą na zajęcia do przedszkola.
Jest to książka przeznaczona zarówno dla poszukiwaczy kulinarnych przygód, jak i dla rodziców, którzy chcą aktywnie spędzić czas z dzieckiem, a przy okazji przeczytać ciekawą historyjkę.
Nim dotrzemy do końca i dowiemy się, co Bubuś ugotował, poznamy aktywności zajączka i szczegóły z jego codziennego życia. A wszystko to uzupełniają przepiękne ilustracje! Zachęcamy do lektury i skorzystania z przepisu Bubusia na...?
Tego dowiecie się już z książki.

Katarzyna Fląt – mama, menedżerka, z wykształcenia polonistka. Od lat oddaje się swoim dwóm największym pasjom – pisaniu i pracy z dziećmi. Zafascynowana innowacjami w edukacji nieustannie poszukuje nowych rozwiązań, które mogą wzbogacić codzienne nauczanie. Dlatego od kilku lat prowadzi swoje przedszkola w Warszawie. W chwilach wolnych od zawodowych wyzwań oddaje się aktywnej rekreacji – od rowerowych wycieczek, biegania aż po pełne przygód wyprawy off-roadowe.

Szamańska powieść osadzona we współczesnych realiach.

DOROTA PAWLAK - telewizyjna dziennikarka śledcza, badająca głównie zagadnienia w obszarze społecznym. W latach 2000-2001 realizowała serial dokumentalny na temat przemytu ludzi. W 2008 roku nominowana do nagrody Grand Press za wywiad z kobietą, która oskarżyła o gwałt prezydenta Olsztyna. Dziennikarka ujawniła przemoc sióstr zakonnych wobec niepełnosprawnych dzieci w Domu Pomocy dla Dzieci i Młodzieży Zgromadzenia Sióstr Rodziny Maryi w Studzienicznej. Jest laureatką nagrody przyznanej przez Fundację im. Hanki Bożyk za ratowanie życia ludzkiego. W zainteresowaniach dziennikarki pozostaje także eksploracja tematyki z zakresu II wojny światowej. Jest autorką I wydania książki "Bykownia. Czwarty Cmentarz Katyński. Ostatni Świadkowie", (Warszawa 2021) oraz autorką wojennej biografii rodzinnej, pt. "599 i Pestka", (Warszawa 2020). Książka opisuje losy Jadwigi Wyszomirskiej-Franczak – żołnierki 2 Korpusu Armii Andersa oraz Romana Franczaka – żołnierza Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, który przeszedł szkolenie „Cichociemnych" w ośrodkach sił specjalnych w Szkocji. Jest wielką miłośniczką gór.

„Bykownia. Czwarty cmentarz katyński. Ostatni świadkowie” to II wydanie książki przygotowanej z myślą o 85. rocznicy zbrodni katyńskiej. Opowieść o cmentarzysku w Bykowni ogniskuje się wokół historii zacierania śladów dotyczących masowych egzekucji polskich oficerów dokonywanych przez NKWD w tajnych kijowskich więzieniach. Podczas gromadzenia materiału miałam niepowtarzalną okazję usłyszeć relacje mieszkańców wsi Bykownia – świadków tworzenia ściśle strzeżonej strefy tajnych pochówków oraz zatajania zbrodni przez NKWD i KGB. Wyjątkowo cenne świadectwo historyczne stanowią archiwa z okresu prac ekshumacyjno-badawczych cmentarza oraz unikatowe dokumenty dotyczące zakulisowych starań pozyskania przez Polskę tzw. ukraińskiej listy katyńskiej. Jest to korespondencja pomiędzy polskimi oraz ukraińskimi i rosyjskimi specsłużbami. II wydanie książki poszerzyłam także o losy wojenne spoczywającego w Bykowni Stefana Didyka oraz zesłanych kresowian: braci Poważyńskich, rodziny Polak oraz lwowskiej sopranistki – Marji Stepowej-Karpiak. Istotną część książki stanowią przejmujące wspomnienia dzieci oficerów. Wśród nich są zesłańcy oraz podopieczni sierocińca w Omsku. Ich losy udało się odtworzyć, tak na podstawie bezpośrednich relacji, jak i archiwów oraz wpisów i rysunków zamieszczanych przez dzieci w pamiętnikach. Ukoronowaniem prac polsko-ukraińskiej grupy badawczej oraz politycznych i dyplomatycznych starań polskiego rządu stał się imienny cmentarz polskich ofiar zbrodni NKWD. Uroczyste otwarcie czwartego cmentarza katyńskiego w Bykowni, z udziałem prezydentów Polski i Ukrainy, nastąpiło 21 września 2012 roku.

Autorka jest wolontariuszką w Centrum Praw Kobiet w Warszawie oraz mentorem sądowym – towarzyszy klientom jako osoba ze wskazania w sprawach karnych i osoba zaufania publicznego w sprawach cywilnych.
W książce przeplatają się wątki osobiste z fikcją literacką. Bogata wyobraźnia autorki, umiejętność obserwacji ludzkich zachowań oraz zaskakujące spostrzeżenia ze spotkań i podróży złożyły się na intrygującą książkę pełną głębokich przemyśleń.

W książce przeplatają się wątki osobiste z fikcją literacką. Bogata wyobraźnia autorki, umiejętność obserwacji ludzkich zachowań oraz zaskakujące spostrzeżenia ze spotkań i podróży złożyły się na intrygującą książkę pełną głębokich przemyśleń.

"Byłem katechetą" to opis doświadczeń i wydarzeń, które miały miejsce na przestrzeni piętnastu lat pracy – posługi katechetycznej. Kto mnie skłonił do tego, abym spisał swoje wspomnienia z tego okresu? Moje dzieci. Na początku lutego były zaskoczone i chciały się dowiedzieć, dlaczego nie jestem już katechetą. Ciekawa była zwłaszcza moja córka Hania, pamiętająca lekcje religii, na których nie byłem tatą, tylko nauczycielem i zwracała się do mnie: „Proszę pana”.

Roman Kotliński, ur. 1967 r. Wyświęcony na kapłana katolickiego w 1993 r. Autor "Byłem księdzem", jednego z trzech największych bestsellerów powojennej Polski. Założyciel i przez 15 lat redaktor naczelny ogólnopolskiego tygodnika „Fakty i Mity”. Lider środowisk antyklerykalnych. Multimilioner i poseł. Aresztowany w lutym 2016 r., odsiedział w trzech więzieniach siedem i pół roku. 
W I części "Byłem więźniem" autor opisuje kilkanaście ostatnich lat swojego niezwykle barwnego życia: wielki sukces literacki po zrzuceniu sutanny, cztery lata posłowania w Sejmie VII kadencji, własne zdrady, szwindle oraz utratę rodziny. Materialne wzloty i duchowe upadki.
Pisze o naciąganych i fałszywych zarzutach, które postawili mu prokuratorzy Ziobry. W pamiętniku "Dziennik w kratkę" relacjonuje, dzień po dniu, pierwszy rok ciężkiej odsiadki za kratami łódzkiego aresztu. 
Ale za tymi samymi kratami spotykają go także prawdziwe cuda. Romanowi Kotlińskiemu zostaje objawiona Prawda o Bogu, który zabierając mu wszystko, nawrócił go i ofiarował znacznie więcej. W ludzkim rozumieniu stracił dorobek całego życia. Po co? 
Odpowiada: „Abym mógł powiedzieć: Nie wierzę w Boga. Ja wiem, że Bóg istnieje. On mi to udowodnił. I mnie wyzwolił”.

Powiadają, że dobro zawsze zatriumfuje nad złem. Jednakże czy nie jest to tylko nasze złudne życzenie i osobiste odczucie, że właśnie tak powinno być? Czyż nie wpajano nam tego od dzieciństwa? W tym zbiorze opowiadań grozy nie znajdziesz dużo krwi, będzie za to wiele zła, nieprawości, a zwłaszcza cierpienia, które przyjdzie wraz z nim. Tego niesprawiedliwego, które wywoła u Ciebie sprzeciw i dowiesz się, że zło wcale nie musi zostać ukarane…

Podróże w czasie pozostawały zawsze w sferze marzeń ludzi.
Główna bohaterka powieści, Megi Song, córka cenionego archeologa, już w dzieciństwie została obdarzona niezwykłymi umiejętnościami. Z wiekiem jej moce stawały się coraz silniejsze. Jak się okazało, została wybrana na Wieczną Cesarzową Czasu, której zadaniem jest stawanie w obronie sprawiedliwości i niesienie pomocy osobom pokrzywdzonym.
Legenda o Wiecznej Cesarzowej Czasu znana była przede wszystkim w Chinach i to właśnie tam Megi rozpocznie swoją przygodę. Będzie surową, ale sprawiedliwą Nemezis dla przestępców z różnych epok. Odkryje mroczne tajemnice cesarskich i królewskich haremów, bez litości karać będzie wiarołomców i zdrajców.
W trudnej misji pomagać jej będą najbliżsi – rodzina i wierni przyjaciele. Współczesny sprzęt fotograficzny i komputerowy będą nieocenione podczas zdobywania dowodów przestępstw i okrucieństwa, jakie panowało w dawnych chińskich haremach.
Wieczna Cesarzowa Czasu zabiera czytelnika w niezwykłą podróż do starożytnych królestw Chin i do Tybetu, przy okazji pokazując piękno architektury mistrzów budownictwa.
Wnikliwy czytelnik z pewnością dostrzeże, że to powieść z przesłaniem, ponieważ pokazuje, iż honor, lojalność, wierność i miłość stanowią największą wartość dla człowieka.

Margo Felix to pseudonim literacki Małgorzaty Tarkowskiej, architekta i konserwatora zabytków, absolwentki Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Świat starożytnych Chin, Egiptu i Grecji oraz odkrycia archeologiczne są jej pasją. Państwo Środka zajmuje szczególne miejsce w sferze jej zainteresowań. Materiały do książki autorka starannie przygotowywała przez dwa lata, korzystając z wiedzy etnografa i archeologa, znawców historii starożytnych Chin. Współpraca zaowocowała bogatym materiałem traktującym o obyczajach na dworach władców Państwa Środka z różnych epok.

Autor jest profesorem psychologii. Wykładał na UJ, UP i AIK w Krakowie. W swych pracach podejmował problemy o dużym ciężarze gatunkowym. Najważniejsze publikacje książkowe to: "Problem granic poznania…" (1992, 2016)," W poszukiwaniu prywatnych orientacji ontologicznych" (2007), "Rzeczywiste – nierzeczywiste. Podręcznik metody do badania orientacji życiowych" (2010) oraz "Pochwała wiedzy negatywnej". "Szkice na obie ręce" (2017). Niektóre teksty dostępne są na
https://www.researchgate.net/profile/Krzysztof_Mudyn/stats.

„Charakterki i zdziwienia” to kapitalny spis z natury, ludzkiej natury. To i lustro, i czasem krzywe zwierciadło, w którym (przymrużając oczy) możemy się odnaleźć. Za lekkością języka autora kryje się wyjątkowy zmysł obserwacji. Celność diagnoz, zamknięta w dowcipnie lotnych, ale ostrych jak brzytwa zdaniach. Demaskujących, zabawnych, czasem kąśliwych. Zawsze z humanistyczną czułością skoncentrowanych na „obiekcie diagnozy”. Aforyzmy ujęte w krótkie słowa, błyskotliwe myśli i głębokie refleksje – to idealna książka dla zabieganych, a spragnionych intelektualnej aktywacji i duchowego ożywienia czytelników...
prof. Jerzy S. Ossowski, literaturoznawca

Parafrazując Woltera – jeśli koniecznie chcesz kogoś zanudzić, to spróbuj napisać wszystko. Autor, filozofujący profesor psychologii, uniknął tej pułapki i stara się powiedzieć o nas tylko tyle, ile trzeba, w ot tak rzuconych pojedynczych zdaniach, które mówią o naszych ludzkich właściwościach często znacznie więcej niż opasłe tomy traktujące o człowieku. Ta znana od wieków forma literacka zawsze należała do trudnych, bo nie jest łatwo w lapidarny oraz celny sposób sportretować ludzi i ich sprawy, o których lubimy rozprawiać. Autor, będąc znawcą naszych ludzkich „charakterków”, traktuje je z życzliwym przymrużeniem oka, a jako wytrawny psycholog tym bardziej wie, czego o nas nie powiedzieć.
mecenas Stanisław Kłys

Groby weteranów znajdujące się na cmentarzach komunalnych i parafialnych bywały likwidowane. Aby je chronić dla przyszłych pokoleń, uchwalono w 2018 r. stosowną ustawę. Odtąd Instytut Pamięci Narodowej upamiętnia weteranów poprzez wpisanie miejsc ich spoczynku do „Ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski”. Na cmentarzu komunalnym w Bytomiu Odrzańskim jest już blisko 20 grobów chronionych tą ustawą. Publikacja "Chcemy pamiętać" stanowi swoisty przewodnik po bytomskim cmentarzu i przedstawia zasługi pochowanych tu weteranów. Trasa spaceru jest wyznaczona na mapce. Mamy nadzieję, że niniejsza publikacja przyczyni się do popularyzacji sylwetek bytomskich weteranów oraz podjęcia podobnych działań w innych społecznościach lokalnych.