Wydawnictwo Poligraf

Nie wiem, czy wiara w sensie religii jest – jak twierdzi Jiddu Krishnamurti – źródłem przemocy czy nie, ale wiem, ponieważ doświadczam codziennie faktu patrzenia na świat przez pryzmat swoich myśli i swojej przeszłości, że jesteśmy niewolnikami myśli i czasu.
Mama postanowiła skończyć z tą niewolą w takim stopniu, w jakim w ogóle jest możliwe dla niej, by skończyła ze swoją niewolą. Kończy z tą niewolą gdzieś od półwiecza. Mocuje się z przemocą, ponieważ przemocy nie lubi – zwłaszcza psychicznej – i upatruje w przemocy przyczyn upadku człowieka. Upadku mężczyzny, ale nie kobiety...
Być może, że tak jest faktycznie, a być może, jest całkiem przeciwnie, to znaczy – wszystkiemu winna jest wolna wola, którą nieudacznicy ludzcy przerobili na władzę i na kontrolę nad innymi ludźmi, bo nic innego sami nie potrafili.
Być może mama spróbuje wydać wszystkie swoje książki pisane od piątego roku jej prawie osiemdziesięcioletniego życia i dowiemy się o jej sekretnych poglądach czegoś konkretniejszego. Wiem, że mama pisze drugą książkę, a planuje trzecią... a wszystkie monotematyczne: patriarchalny system łupów i rola kobiety w systemie przemocy, bo to kobieta, zdaniem mamy, otwiera ludziom oczy i uczy odróżniać to, co rzeczywiste, od tego, co zmyślone, pokręcone i wykorzystane dla uzyskania władzy, kasy i kontroli nad kobietami i wszystkimi istotami słabszymi fizycznie.
Obserwuję autorkę „Ciepłych bułeczek” z narastającymi obawami w kontekście palenia książek. Strach nakazuje ostrożność, ale potrzeba świadomości i prawdziwej wewnętrznej wolności robią swoje. Fałszywe konstrukty myślowe upadają bez użycia siły – wystarczy tylko zatrzymać swoją uwagę na tych dziwolągach, by dostrzec iluzje i kłamstwa, w które wierzymy.
Mama właśnie to robi. Bloguje, komentuje, pisze, ale przede wszystkim rozmawia, czyta i uprawia swój ogródek – ten fizyczny z aronią i Kurdybankiem i ten Wolterowski. Nic innego nie robi i dlatego już ma poczucie nicnierobienia.
Jeśli mama z czymś walczy, to właśnie jest to strach, poczucie winy i wyuczona bezradność.
Jeśli mama o coś walczy, to jest to prawo do błędu, ponieważ dla mamy każdy zawsze i wszędzie jest niewinny i bezgrzeszny. Podobno kiedyś potrafiła w sądzie przekonać oskarżonego i sąd, że to nie on włamał się do sklepu, tylko sklep był otwarty... i uwierzyli jej wszyscy. A gdy znów 16-letni chłopiec zabił kolegę nunczako... O tym podobno mama chce napisać.
Póki co, nic nie robi, ponieważ odrabia zaległości. To znaczy, wraca do swoich książek, które zgromadziła przez bez mała siedemdziesiąt lat i pisze, ale przede wszystkim dzieli się swoją naturalną radością życia.

"Cierpienie – słabość czy siła?" – doświadczenie cierpienia, choć obecne w życiu człowieka, jest niezwykle trudne i sprawia, że nic już nie będzie takie, jak było. Tą lekturą chcę skłonić do refleksji i zatrzymania się na chwilę.
W 2018 roku po wielu trudach wydałam swoją pierwszą książkę "Granica błędu". Rok później rozpoczęłam pracę nad kolejną pozycją. W obecnej książce dzielę się mocnymi doświadczeniami wiary oraz spojrzeniem na życie z zupełnie odmiennych perspektyw. Chcę pokazać, jak bardzo to spojrzenie różni się w zależności od naszych doświadczeń, które potrafią zmienić z jednej strony szczęście w rozpacz, zabierając tak wiele z życia, a z drugiej smutek w radość, dodającą skrzydeł do działania i spełniania marzeń.  

Kiedy świat zacznie oddychać normalnie
i nikt nie będzie się bał, że choroba go dopadnie?
Kiedy tata i mama pójdą na film do kina?
Czy przy stole spotka się z dziadkami cała rodzina?
Kto rozwiąże zadanie w klasie przy tablicy?
Czy na szkolną wycieczkę pojadą mali przyrodnicy?

Każdy znak zapytania na końcu zdania
w zwrotce się biedzi, bo dzisiaj nikt nie zna odpowiedzi.
Może optymizm cioci Ali trochę pomoże?
Pojutrze pożegnasz maseczki. Teraz zajrzyj do książeczki!
(fragment wiersza "Nadzieja")

Wiersze z uśmiechem, nie tylko o pandemii, czekają na Ciebie! Zapraszam!
Alina Klarman

Magdalena Bobbe - profesjonalistka HR z ponad 15-letnim doświadczeniem we wszystkich obszarach HRM i firmach z wielu branż. Jej domeną jest implementacja zmian w firmach, a w szczególności strategii, kultury organizacyjnej, wartości i rozwoju przywództwa. Wspiera zarządy firm w przeprowadzaniu ludzi przez zmiany i kryzysy. Mocno zajmuje ją wpływ niedojrzałości menedżerskiej na kształtowanie kultury organizacyjnej, co konsumuje energię i w jaki sposób marnotrawiony jest potencjał ludzi poddanych niedojrzałemu zarządzaniu. Mentor, trener, coach.

Książka podejmuje problem mobbingu z perspektywy osoby kierującej pracą HR-u. Mobbing jest problemem złożonym i dotyczy najczęściej jednostek, ale wpływa negatywnie na atmosferę w całej organizacji, która staje się bardzo toksyczna. Specyfika pracy w korporacji wymaga dobrej i efektywnej komunikacji, natomiast mobbing ją skutecznie zaburza. Szkody z tego tytułu dotyczą zasobów ludzkich, ale mają również negatywny wpływ na sferę ekonomiczną. Po lekturze tej książki możemy lepiej zrozumieć sytuację ludzi uwikłanych w mobbing i inne patologiczne zachowania w miejscu pracy. - Anna Makowska, prezes Krajowego Stowarzyszenia Antymobbingowego.

Praca w działach HR kojarzy się z łatwym i przyjemnym zajęciem – często staje się zresztą obiektem żartów. W rzeczywistości członkowie takich zespołów pełnią funkcję wentylu bezpieczeństwa pomiędzy pracodawcą a pracownikiem. Starając się zadowolić obie strony, czasami stają się ofiarami i jednych, i drugich. Tak było w przypadku Leny. „Ciuciubabka” to opowieść o chorej organizacji, której nie dało się już uzdrowić. Może być przestrogą dla wszystkich tych, którzy, zaciskając zęby, tkwią w toksycznym środowisku pracy. - Sylwia Pyzik, „Magazyn Rekruter”

Historia Leny jest mocna i trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Autorka ukazuje brutalną rzeczywistość wielu firm, gdzie brak kultury pracy, szacunku do pracowników i patozachowania szefów są na porządku dziennym. Historia Leny to obraz smutnej prawdy, z którą wielu pracowników musi się zmagać. Książka „Ciuciubabka” jest również opowieścią o sile, woli walki i odpowiedzialności. Lena staje się swoistą „wojowniczką”, której postawa może być inspiracją dla wielu, aby nie tylko przetrwać, ale także działać w zgodzie ze sobą i nie być obojętnym na patologiczne zachowania w miejscu pracy. - Iwona Bagińska-Michalewska, Stowarzyszenie HR Next

Książka napisana z wielką wrażliwością i mądrością życiową. Porusza nie tylko ważne kwestie mobbingu, ale również skostniałego emocjonalnie, interpersonalnie i organizacyjnie środowiska biznesu, dla którego drugi człowiek staje się tylko narzędziem do osiągnięcia celu. Jest to książka przewodnik dla tych, którzy chcą zawalczyć o siebie i poszukują prawdy. Inspirująca lektura. Gratulacje! - Hanna Hernas-Kłys, psychoterapeutka

Aleksandra Drogosz – dziennikarka, psycholożka, anglistka. Miłośniczka słowa. Inspiracji szuka w kronikach ludzkiego losu i goniąc za słońcem, a właściwie za ludźmi, którzy gdzieś pod nim ukrywają swoje historie.
Rajdy i podróże to zarówno ludzie i rozmowy, które uczą, kształcą, jak i poznawanie polityki świata, umysłów. Psychologia pomaga jej w odkrywaniu zakamarków ludzkiego umysłu czy prowadzeniu badań nad ludzką jaźnią oraz umożliwia śledzenie najnowszych osiągnięć nauki i wyciąganie z tego pigułki motywacji.
– – –
Przygotuj się na podróż przez prawdziwe historie i tajemnice ludzkiego losu. Odnajdź inspiracje tam, gdzie większość widzi jedynie zwyczajność – w obecności odbieranej w niecodzienny sposób, w rozmowach. Zauważ, jak czasem jedna rozmowa może odmienić czyjeś całe życie. Ta książka to opowieść o spotkaniach, które nie są przypadkiem – to zbiory sytuacji, przeżycia ludzi, których życie stawia na naszej drodze, by sprawdzić, jak bardzo jesteśmy gotowi marzyć o lepszym jutrze. Jedni potrafią te szanse dostrzec i chwycić, inni mijają je zajęci szarą codziennością.
Ale to nie jest książka tylko o wyzwaniach losu. To wyzwanie dla Ciebie – o odwagę w patrzeniu w lustro i o wiarę w to, co widzisz. Prawdziwe wyzwanie to nie tylko zmaganie się z balastem zdarzeń, lecz także wiara w swoją niepowtarzalność, odwaga, by być sobą – i by śmiało budować własne wizje, zawodowe i osobiste.
Kiedyś ktoś powiedział: „Jeśli twoje marzenia cię nie przerażają, są za małe”. Miał rację.

Pierwszy okres życia – dzieciństwo. Jakie było?
Jakie było dzieciństwo mojego pokolenia? Ludzie mają w naturze szufladkowanie. Starają się wszystko nazwać, zaklasyfikować. Nadają również nazwy pokoleniom. W czasach II wojny światowej było „pokolenie Kolumbów, było też „pokolenie Sierpnia ‘80”, „pokolenie JP II”. Moje pokolenie nazwałem... „pokoleniem zjebanego dzieciństwa”. To fakt.
Nie znam osoby, która nie jest psychicznie okaleczona doświadczeniami swojego dzieciństwa, czasami nie zdajemy sobie nawet z tego sprawy. Staramy się nie powielać błędów rodziców, staramy się dać dzieciom to, czego sami nie mieliśmy. Czasami rekompensować sobie własne stracone dzieciństwo. Nasze wychowanie determinuje nasze decyzje. Myślę, że istotne jest zrozumienie, że dzieciństwo ukształtowało nasz charakter, i ważna jest akceptacja swojej historii. Jeśli to zrobimy, będziemy bardziej świadomi siebie i możemy pracować nad swoim charakterem.
Ta książka opowiada o trudnym i biednym dzieciństwie, o chęci zmiany rzeczywistości. O marzeniach. O pokonywaniu przeciwności losu. O sukcesach i porażkach. O dochodzeniu przez własne doświadczenia do umiejętności życia jego pełnią.
Drogi Czytelniku, wierzę, że znajdziesz w niej cząstkę siebie. Poznając drugiego człowieka, poznajemy również siebie...
„Takie opowieści są potrzebne ludziom. Przywracają wiarę w człowieka i przypominają o tym, co w życiu najważniejsze”.

Niniejszy tomik z jednej strony jest próbą odnalezienia odpowiedzi na pytanie o sens istnienia, przemijanie i trwanie, a z drugiej zaproszeniem do świata pełnego zachwytu nad chwilami, które daje nam życie, nad ulotnością tego, co piękne. To zapis momentów tchnących nadzieją, wypełnionych miłością, ale także naznaczonych melancholią i wspomnieniami tego, co już przeminęło, i tych, którzy pozostali już tylko w naszej pamięci.

Powieść skandalizująca: mężczyzna w średnim wieku usiłuje dochodzić prawdy o swej kazirodczej siostrze przed sądem, seksuologiem i na probostwie. Przełom następuje podczas wrześniowego sądowego miesiąca sprawiedliwości, rozpoczyna się erotyczna gra z żeńskim składem sądzącym. Potomek legendarnego Ramży z leśnego wzgórza pod Rybnikiem wpływa na losy bohaterów. Pierwsza i ostatnia na świecie książka dedykowana nieżyjącej owcy.

Henryk Palarz (ur. 1966), prawnik, autor licznych komentarzy i monografii o sektorze energetycznym i wodociągowo-kanalizacyjnym. Po młodzieżowym "Chłopcu z sygnetem", politycznych "Mendach i mętach" prezentuje trzecią swą powieść o zaskakującej tematyce.

Mirosław Henryk Plewiński
„CO ZNACZY PRZEŻYĆ…”
O Autorze:
Przedsiębiorca, z wykształcenia prawnik.
Urodzony w Opolu, gdzie w latach 1978–1981 studiował
m. in. filologię polską na ówczesnej WSP. Od 1981 do 2005 przebywał na emigracji w Niemczech oraz w Szwajcarii i w USA. W latach 1980–1984 jako członek antykomunistycznej organizacji podziemnej był aktywny politycznie oraz represjonowany przez reżim komunistyczny, w związku z czym otrzymał azyl polityczny w Niemczech, gdzie w okresie 1984–1990 studiował prawo na LMU (Uniwersytet Ludwika-Maximiliana) w Monachium. Od 1990 jest przedsiębiorcą i inwestorem w Polsce i w kilku innych europejskich krajach. W 1995 współorganizował i aktywnie kierował przeprowadzką sekcji polskiej Radia Wolna Europa, z którym współpracował, z Monachium do Pragi.
Od 2005 przebywa w kraju, gdzie z trójką dorosłych dzieci prowadzi rodzinne przedsiębiorstwa.
Wszystkie wiersze powstały w okresie 1980–1986; tj. w czasie walki i największej aktywności politycznej Autora i związanych z tym faktem represji i osobistych często skrajnych przeżyć, które ukształtowały jego intensywny i oryginalny sposób wyrazu w wyjątkowo głębokiej, surrealistyczno-ekspresyjnej i zarazem zmysłowo-intymnej narracji. Tomik zawiera również wybrane obrazy (aquarelle) autora z tego samego okresu, malowane w stylu nadrealistycznym.
Zachęcamy do lektury, przede wszystkim ludzi młodych, dla których patriotyzm, wartości związane z polską tożsamością narodową i tradycją chrześcijańską oraz pamięć o czasach walki o niepodległość kraju spod sowieckiej okupacji nie są obce.
Podsumowując: Autorowi udało się w wyjątkowy sposób połączyć wartości i przekazy, o których mowa powyżej, z perfekcyjnie dobranymi środkami artystycznego wyrazu w konwencji najlepszych surrealistycznych tradycji.

Lecz wprzód nam zgaśnie wszystko to, co znamy,
Bogowie się zbiorą u Olimpu bramy.
Skrzydlate ich dziecko opuści święte progi,
By wśród śmiertelników zaznać bólu i trwogi,
A gdy czasy spokoju tworzą bogów słabych,
Trwoga, ból i wściekłość czynią bogów trwałych.
Więc gdy Hades z zastępem przekroczy Styksu wody,
Zeus umęczony niebiańskie opuści ogrody.
Wszak Olimp nie upadnie, opuszczony stanie,
Na czarnego boga każde zawołanie.
Strzeżcie się, śmiertelni, czas bogów nadchodzi…

(fragment książki)

Edward Kącki (born November 12, 1925), is a retired full professor of the Lodz University of Technology, where he organized the ETO (Electronic Computing Technique) Center (1972), the Institute of Computer Science (1980), and the didactic and scientific process in computer science. He is a Honorary Doctor of the Lodz University of Technology. In 1997–2011 he was the rector of the University of Information Technology, where he organized the Department of Artificial Intelligence and is its honorary rector. Professor Edward Kącki is considered a pioneer of computer science in Poland.
The book reveals to the reader the secrets of artistic creative activity, which until recently were the domain of the human mind only. It shows how important in this regard it was the advent of computers and the development of the theory of their programming algorithms. The book presents a lot of specific examples that have occurred in the above-mentioned scope.

Jestem mamą dwójki dzieci, mam 44 lata, pracuję w firmie Amazon jako pracownik magazynu na stanowisku piker. „Cuda Boże w moim życiu” to moja pierwsza książka. Kolejną będzie tomik wierszy, których sporo już napisałam i w dalszym ciągu tworzę, gdy tylko przychodzi natchnienie. Pracuję też nad następną książką, która będzie miała tytuł „Bóg żyje, opoką moją jest”.

Jerzy Czapla - od 35 lat realizuje się w zawodzie barmańskim, od 15 lat jest licencjonowanym kiperem herbat.
Uczestnik ogólnoświatowych szkoleń z drinków, w tym na bazie herbat (między innymi w Kolombo na Sri Lance, w Ałma Acie w Kazachstanie i w Hanoi w Wietnamie). Uczestnik kongresów herbat w Kolombo w 2005 i 2007 roku.
Wysokiej klasy praktyk z wieloma wyróżnieniami i nagrodami konkursowymi, mistrz Polski, laureat mistrzostw świata w Maladze w 1999 roku.
Praktykuje na plantacjach na Sri Lance, w Chinach, Indiach i Wietnamie. Jest cenionym trenerem w technikach barmańskich i kiperskich herbat oraz innowatorem parzenia herbat i przygotowywania koktajli na ich bazie.
Założyciel Centrum Szkolenia Barmanów (2001), barman i manager wielu lokali w Polsce.
W 2018 roku minister sportu i turystyki mianował Centrum Szkolenia Barmanów Jerzego Czapli na pierwszą w Polsce instytucję certyfikującą kwalifikację Barman-Blender.
Jest społecznikiem, sprawuje funkcję członka Sektorowej Rady do spraw Kompetencji Sektora Turystyki w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie.

Popularnonaukowa książka „Cuda z herbaty” prezentuje znane informacje o herbatach w sposób oryginalny i twórczy. Zawarte w pozycji treści stanowią znaczące rozwinięcie, uaktualnienie i oryginalne podejście do zagadnień związanych z herbatami w stosunku do istniejących na rynku publikacji z tego zakresu. Uważam, że grono odbiorców tej wartościowej pracy będzie z pewnością szerokie, zwłaszcza że zawiera ona wiele praktycznych informacji na temat uzyskania dobrej jakości naparów herbacianych. Rekomendowany tytuł to kompendium wiedzy na temat herbat, ich rodzajów, właściwości, sposobów parzenia, a układ treści jest przemyślany i spójny. Niewątpliwie najciekawsza jest druga część książki, dotycząca praktycznego wykorzystania herbat do przygotowania drinków bezalkoholowych i alkoholowych. Z całym przekonaniem rekomenduję tę pozycję entuzjastom herbaty. - prof. dr hab. Ewa Czarniecka-Skubina, SGGW w Warszawie

Bardzo dziękuję za przesłanie ciekawego – w mojej ocenie – opracowania na temat historii herbaty i możliwości jej wykorzystywania. Zamieszczone w książce informacje – przede wszystkim przepisy dotyczące przyrządzania na bazie herbaty drinków – stanowią cenne źródło inspiracji dla osób chcących zdobyć nowe lub poszerzyć posiadane kwalifikacje z tego obszaru. Gratuluję autorowi opracowania i mam nadzieję, że nie jest to ostatnia jego książka poświęcona tej problematyce. - dr hab. Hanna Zawistowska, prof. SGH, przewodnicząca Sektorowej Rady ds. Kompetencji – Turystyka

Polacy chętnie piją herbatę zarówno do posiłków, jak i jako samodzielny napój. Lubimy przede wszystkim herbatę czarną, ale coraz częściej pijemy napar z zielonej herbaty lub sięgamy po inne rodzaje herbat. Jerzy Czapla jest osobą, która może godzinami pięknie opowiadać o historii herbaty i ceremonii jej parzenia, a także o jej właściwościach zdrowotnych. Nie ma to jak kubek dobrej herbaty, ale nie wszyscy wiemy, jak dobrać dobrą herbatę, ile czasu ją parzyć i w jakiej temperaturze, no i oczywiście jeszcze, w jaki sposób ją podawać. Wszystkie odpowiedzi znajdziecie w tej książce. - Marcin Soból, prezes Stowarzyszenia EuroToques Polska, mistrz kulinarny, doświadczony szef kuchni
 
Cieszę się, że powstała taka publikacja na temat herbaty. To świetny i bardzo treściwy klucz do poznania, czym naprawdę jest ten napój. Uczy nie tylko, jak wybrać prawdziwą i wysokiej jakości herbatę, ale także, co ważne, jak ją podać, żeby całe dobro w niej zawarte trafiło do nas. - Jarosław Uściński, prezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Szefów Kuchni i Cukierni, właściciel restauracji Moonsfera w Warszawie

Niesamowite, odkrywcze, świeże i rzadko spotykane spojrzenie na świat herbat. Praktyczna ściąga dla ludzi ceniących sobie wyrafinowany smak herbaty. Polecam! - Jarosław Walczyk, prezes, współzałożyciel i fundator Fundacji Klubu Szefów Kuchni, mistrz kucharski i ceniony ekspert kulinarny

Lubelszczyzna. Czasy powojenne. Cezary wraz matką uciekają z domu i udają się w podróż na Ziemie Odzyskane, przy czym do końca sami nie wiedzą, dokąd zmierza pociąg, do którego wsiedli. Docierają do Koszalina. Otrzymują mieszkanie w ramach zasiedlania nieruchomości opuszczonych przez Niemców. Tak zaczyna się kolejny etap w ich życiu.
Jak potoczą się dalsze losy Cezarego? Kto okaże się prawdziwym cwaniakiem? Czy ludzie, których Cezary spotka na swojej drodze, będą w stanie uwolnić się od doświadczeń związanych z wojną?
"Cwaniak z Koszalina" to powieść wielowątkowa, inspirowana prawdziwymi zdarzeniami. W książce przeplatają się historie, które obnażają absurdy PRL-u a także pokazują późniejsze zmiany ustrojowe – przejście od socjalizmu do kapitalizmu.

Jan Bętkowski – urodzony na Lubelszczyźnie w 1944 r., jako dziecko wraz z rodzicami przebył drogę na Ziemie Odzyskane. Swoje życie związał z Koszalinem. Z wykształcenia magister historii i bezpieczeństwa narodowego. Miłośnik historii współczesnej, przedsiębiorca, społecznik, obecnie emeryt aktywny sportowo, oddający się swojej pasji, jaką od kilku lat jest armwrestling, czyli siłowanie na ręce, najstarszy reprezentant Polski w tej dyscyplinie, kilkukrotny mistrz polski, Europy i Świata.

Autentyczna anegdota:
– Lubisz fantasy i nie czytałeś mistrza Sapkowskiego?
– Tak wyszło...
– Przeczytaj "Czarną". Jeśli ci się spodoba, to „Sapka” też polubisz.

Tak, ta powieść jest także z gatunku magii i miecza. Poznasz tutaj zapalczywego młodzieńca, węszącego naokoło pułapki, i płoche dziewczę, które przeobraża się w tytana intelektu. Wszystko to z delikatnym posmakiem czarów, elfów i centaurów.
Dorzuć jeszcze w sam środek wilkołaka oraz małego cwaniaka spod Rinde, którego można spotkać na polskich mudach, a otrzymasz... wartkie fantasy pt. "Czarna".