Wydawnictwo Poligraf

Podróże w czasie pozostawały zawsze w sferze marzeń ludzi.
Główna bohaterka powieści, Megi Song, córka cenionego archeologa, już w dzieciństwie została obdarzona niezwykłymi umiejętnościami. Z wiekiem jej moce stawały się coraz silniejsze. Jak się okazało, została wybrana na Wieczną Cesarzową Czasu, której zadaniem jest stawanie w obronie sprawiedliwości i niesienie pomocy osobom pokrzywdzonym.
Legenda o Wiecznej Cesarzowej Czasu znana była przede wszystkim w Chinach i to właśnie tam Megi rozpocznie swoją przygodę. Będzie surową, ale sprawiedliwą Nemezis dla przestępców z różnych epok. Odkryje mroczne tajemnice cesarskich i królewskich haremów, bez litości karać będzie wiarołomców i zdrajców.
W trudnej misji pomagać jej będą najbliżsi – rodzina i wierni przyjaciele. Współczesny sprzęt fotograficzny i komputerowy będą nieocenione podczas zdobywania dowodów przestępstw i okrucieństwa, jakie panowało w dawnych chińskich haremach.
Wieczna Cesarzowa Czasu zabiera czytelnika w niezwykłą podróż do starożytnych królestw Chin i do Tybetu, przy okazji pokazując piękno architektury mistrzów budownictwa.
Wnikliwy czytelnik z pewnością dostrzeże, że to powieść z przesłaniem, ponieważ pokazuje, iż honor, lojalność, wierność i miłość stanowią największą wartość dla człowieka.

Margo Felix to pseudonim literacki Małgorzaty Tarkowskiej, architekta i konserwatora zabytków, absolwentki Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Świat starożytnych Chin, Egiptu i Grecji oraz odkrycia archeologiczne są jej pasją. Państwo Środka zajmuje szczególne miejsce w sferze jej zainteresowań. Materiały do książki autorka starannie przygotowywała przez dwa lata, korzystając z wiedzy etnografa i archeologa, znawców historii starożytnych Chin. Współpraca zaowocowała bogatym materiałem traktującym o obyczajach na dworach władców Państwa Środka z różnych epok.

Autor jest profesorem psychologii. Wykładał na UJ, UP i AIK w Krakowie. W swych pracach podejmował problemy o dużym ciężarze gatunkowym. Najważniejsze publikacje książkowe to: "Problem granic poznania…" (1992, 2016)," W poszukiwaniu prywatnych orientacji ontologicznych" (2007), "Rzeczywiste – nierzeczywiste. Podręcznik metody do badania orientacji życiowych" (2010) oraz "Pochwała wiedzy negatywnej". "Szkice na obie ręce" (2017). Niektóre teksty dostępne są na
https://www.researchgate.net/profile/Krzysztof_Mudyn/stats.

„Charakterki i zdziwienia” to kapitalny spis z natury, ludzkiej natury. To i lustro, i czasem krzywe zwierciadło, w którym (przymrużając oczy) możemy się odnaleźć. Za lekkością języka autora kryje się wyjątkowy zmysł obserwacji. Celność diagnoz, zamknięta w dowcipnie lotnych, ale ostrych jak brzytwa zdaniach. Demaskujących, zabawnych, czasem kąśliwych. Zawsze z humanistyczną czułością skoncentrowanych na „obiekcie diagnozy”. Aforyzmy ujęte w krótkie słowa, błyskotliwe myśli i głębokie refleksje – to idealna książka dla zabieganych, a spragnionych intelektualnej aktywacji i duchowego ożywienia czytelników...
prof. Jerzy S. Ossowski, literaturoznawca

Parafrazując Woltera – jeśli koniecznie chcesz kogoś zanudzić, to spróbuj napisać wszystko. Autor, filozofujący profesor psychologii, uniknął tej pułapki i stara się powiedzieć o nas tylko tyle, ile trzeba, w ot tak rzuconych pojedynczych zdaniach, które mówią o naszych ludzkich właściwościach często znacznie więcej niż opasłe tomy traktujące o człowieku. Ta znana od wieków forma literacka zawsze należała do trudnych, bo nie jest łatwo w lapidarny oraz celny sposób sportretować ludzi i ich sprawy, o których lubimy rozprawiać. Autor, będąc znawcą naszych ludzkich „charakterków”, traktuje je z życzliwym przymrużeniem oka, a jako wytrawny psycholog tym bardziej wie, czego o nas nie powiedzieć.
mecenas Stanisław Kłys

Groby weteranów znajdujące się na cmentarzach komunalnych i parafialnych bywały likwidowane. Aby je chronić dla przyszłych pokoleń, uchwalono w 2018 r. stosowną ustawę. Odtąd Instytut Pamięci Narodowej upamiętnia weteranów poprzez wpisanie miejsc ich spoczynku do „Ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski”. Na cmentarzu komunalnym w Bytomiu Odrzańskim jest już blisko 20 grobów chronionych tą ustawą. Publikacja "Chcemy pamiętać" stanowi swoisty przewodnik po bytomskim cmentarzu i przedstawia zasługi pochowanych tu weteranów. Trasa spaceru jest wyznaczona na mapce. Mamy nadzieję, że niniejsza publikacja przyczyni się do popularyzacji sylwetek bytomskich weteranów oraz podjęcia podobnych działań w innych społecznościach lokalnych.

Dagmara Gadek-Widzyk wiolonczelistka, rodowita tarnowianka, od lat na stałe zamieszkała w Niemczech. Jest byłą stypendystką MKiS, absolwentką  trzech zagranicznych uczelni (w Holandii i w Niemczech).
Pisze – dając (jak twierdzi) ujście wrodzonemu gadulstwu i poczuciu humoru. Wraz z mężem (profesorem kontrabasu) i dwójką dzieci tworzą głośną muzyczną rodzinę, w której pielęgnowane są polskie tradycje. W wolnych chwilach najchętniej czyta, wielbicielka muzyki Chopina, Brahmsa i Rachmaninowa.

Pewien chłopiec wchodzi w posiadanie przedmiotu o nadzwyczajnej mocy. Roztropne jego używanie pozwala na przeżycie niezwykłych, zarówno strasznych, jak i wesołych przygód toczących się w szkole podstawowej i w jej bezpośrednim sąsiedztwie, w tym także pod ziemią, gdzie rozumny szympans stworzył niebo i piekło dla dobrych i złych zwierząt.

Chrobry znaczy dzielny – Kinga Prawdzic (dr n. med. Kinga Ciemniewska-Gorzela)

Ta książka powstała z potrzeby serca. Autorka, pragnąc przekazać swoim dzieciom ważne wartości w ciekawy i angażujący sposób, stworzyła opowieść, w której prawda historyczna splata się z uniwersalnymi problemami młodych ludzi.

Przez dziesięć lat pisania towarzyszyła swoim dzieciom w kolejnych etapach życia – od przedszkola, przez szkołę, po zmagania ze sportową rywalizacją czy doświadczenia hejtu. Każdy z tych tematów został ujęty w formie opowiadania, w którym pojawia się mały Bolesław Chrobry – bohater, który wraz z czytelnikami mierzy się z wyzwaniami bliskimi współczesnym dzieciom.

To książka łącząca wartości wychowawcze, ciekawą przygodę i historyczną prawdę. Jak podkreśla prof. Mieczysław Ryba – wpisuje się w tradycję najlepszych dzieł literatury dziecięcej. Pięknie wydana, może być znakomitym prezentem, np. na Boże Narodzenie.

W przygotowaniu znajduje się także tłumaczenie na język angielski, które pozwoli dotrzeć z tą wyjątkową opowieścią do czytelników na całym świecie.

Evelyn Core - pisarka i youtuberka. Przygodę z pisaniem zaczęła w wieku dziesięciu lat, kiedy powstały jej pierwsze pamiętniki, a zaraz po nich wiersze i powieści. Niektóre zostały opublikowane w internecie, dzięki czemu zdobyły sobie grono fanów. Po skończeniu szkoły policealnej wyemigrowała za granicę, gdzie powróciła do pisania „Anielskich sideł miłości”, które czekały na swoją kontynuację kilka lat od napisania pierwszych rozdziałów w czasie szkoły średniej. Ukończona opowieść wraz z innymi utworami wróciła z autorką do kraju, gdzie kiedyś pewnego zimowego dnia wena podszepnęła jej nowe historie do napisania.

Savine Kruk po przeprowadzce do domu po dziadkach nie jest do końca tym zachwycona. Ubarwia swoją rzeczywistość powieścią, którą tworzy. Wciąż jednak brakuje jej pewnego elementu – osoby głównego bohatera, którego nie jest w stanie sobie wyobrazić.
Pewnego wieczoru wybiera się na długi spacer, który kończy się następnego dnia pobudką w hotelowym łóżku obok Kaia. Chłopak od tego momentu staje się jej inspiracją i światłem w życiu, które w jednej chwili przemienia się w trudną rzeczywistość obarczoną alkoholizmem, samotnością, niepewnością, miłosnymi zawirowaniami, hejtem i trudnymi decyzjami.
„Chwiejna nadzieja” to powieść o miłości, przeciwnościach losu takich jak hejt czy alkoholizm w rodzinie oraz o pasji związanej z pisaniem.

Temat wierszy, które znalazły się w tym tomiku, modlitwą i sercem pisanych, to życie (moje i moich bliskich).
Sytuacja ogólnoświatowa i czas, w jakim żyjemy obecnie, „nakazał” nam zwolnić i zatrzymać się (!), ale również skłonił do refleksji nad życiem… przemijaniem etc. Ja wykorzystałam ten czas na wydanie książki.
Nagrodą dla mnie byłoby, gdyby ów tomik, będący zapisem bardzo osobistych przeżyć i uczuć, był dla Ciebie, drogi Czytelniku, miłą przygodą… spotkania z wierszem, a może czymś więcej!

Moja skromna poezja jest zapisem emocji z różnych okresów życia. Zaplątanego kłębka suk­cesów i porażek, szczęścia i bólu. Tego, co mi teraz i kiedyś w duszy grało.

Główna bohaterka Mila wraz z przyjaciółmi odwiedza osobliwy park rozrywki – schowane za murami miasto zamieszkane przez zombi. Mieszkańcy dotknięci chorobą nocami stają się niesamowicie silni i nie panują nad własnymi ciałami, stąd porównanie do nieśmiertelnych potworów.

Co to są „ciapasy”? Ciapasy to w nieformalnym słownictwie Polaków imigranci z Azji i północnej Afryki, którymi straszą nas politycy. Dla polskiego obywatela każdy z tych ciapasów to przestępca. Nawet jeśli pracuje. W książce mamy do czynienia z polskimi odpowiednikami ciapasów. Powołując się na oryginał – po co nam szukać nowych ciapasów, jak swoi pod bokiem. Nie są oni aż tak radykalni, jak ci z Afryki i Azji, ale mogą. Na razie ktoś z siekierą napadnie na współobywatela, okradnie śpiącego w pociągu pasażera, porwie kogoś dla okupu, zastrzeli członków rodziny, podpali mieszkanie lub fabrykę, okradnie pod bankomatem, wyłudzi piwo... Są też i tacy, którzy rozjeżdżają współobywateli na chodnikach, że są po zażyciu, to już inna sprawa. Ucieczka za granicę niewiele pomoże – każda twarz przy stoliku w zagranicznym pubie wydaje się nam znajoma.

Trudno ustalić, od kiedy pisałem, chyba od zawsze. Pisałem do szuflady. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku byłem fotoreporterem w jednej ze szczecińskich agencji fotograficznych. W tym też czasie ukończyłem roczny kurs dziennikarski. Pisałem głównie w prasie wewnętrznej, ale w ogólnopolskiej (mniej) też. Jeden z krajowych technicznych miesięczników poprosił mnie o wywiad. Opublikował go. W wywiadzie zapowiedziałem, iż po przejściu na emeryturę napiszę książkę. Napisałem, ale wcześniej jedno z wydawnictw zaproponowało mi napisanie dla nich książki "BHP w budownictwie". Napisałem, książka została wydana. To samo wydawnictwo zaproponowało mi pisanie odpowiedzi na behapowskie i okołobehapowskie pytania czytelników. Napisałem tysiąc takich odpowiedzi. Przerwałem, aby tworzyć książki literackie. Do dziś ukazały się: "Kierat Filipa", "Scypion z pogranicza światów", "Fałszywy harlequin", "Zapach wojny" i "Ciapasy".

Akcja humoresek rozgrywa się współcześnie w Łodzi. Opowiadania spajają wydarzenia z życia głównej bohaterki, a jednocześnie narratora – rozwiedzionej nauczycielki z dwójką dorosłych dzieci. Widzimy ją w różnych sytuacjach życia codziennego: w pracy, w teatrze, u fryzjera, u lekarza, na działce, na wakacjach itp. Towarzyszą jej przyjaciółki z pracy i ze szkoły średniej. Każda z pań ma za sobą osobiste doświadczenia związane z dawnymi i obecnymi związkami.

Romuald Cynkiewicz - urodzony w 1976 r., poeta i malarz. Debiutował tomikiem wierszy „Z cienia mego życia wyszły pierwsze moje wiersze”. Ukończył szkołę podstawową, a następnie szkołę zawodową o profilu stolarz. Zatrudniony w Goleniowskiej Fabryce Mebli jako pomoc przy produkcji drzewnej, także strażak w ochotniczej straży pożarnej przy GFM. Malarstwem artystycznym zajmuje się od 2000 r.

Moje mroczne sekrety nie wychodzą poza mury mojej duszy.
Od lat zajmuję się poezją i malarstwem artystycznym.
Rąbkiem życia są wiersze umieszczone w tym tomiku.
Natchnieniem do pisania są dla mnie przyroda, miłość, erotyzm.
Zapraszam do lektury!

Lucy to współczesna nastolatka, która każdego dnia toczy zacięty bój z własnymi myślami, rozterkami, wyborami. W poszukiwaniu zrozumienia i akceptacji coraz bardziej pogrąża się w sobie. Nie rozumie, dlaczego przyszło jej się zmagać samotnie z wszelkimi przeciwnościami losu. Obwinia wszystkich za problemy, które pojawiają się w jej życiu. Z biegiem czasu zaczyna jednak rozumieć, że musi wziąć odpowiedzialność za swoje błędy.

„Karma jest pamiętliwa, dlatego też w końcu przyszła do mnie, aby odebrać daninę za wszystkie grzechy, których dopuściłam się w przeszłości.
Tak się składa, że jest ich niestety całkiem sporo…”

"Ciemniejsza strona nocy" pokazuje, że z każdego piekła istnieje jakieś wyjście. Czasami jednak musimy poświęcić więcej, niż kiedykolwiek byśmy przypuszczali.
Czy Lucy przezwycięży swoje wewnętrzne demony i ucieknie do marzeń, które tak desperacko stara się doścignąć?
Ile przyjdzie jej zapłacić za wolność, której tak bardzo pragnie?  

To książka, która powstała tam, gdzie kończą się słowa, a zaczyna ból.
"Ciemność dna mojego serca" jest zapisem rozpadu miłości, nadziei i samego „ja”. 
Wiersze balansują na granicy życia i nicości, światła i całkowitego mroku. To poezja bez litości – dla autora i dla czytelnika – która nie prowadzi ku wyjściu, lecz każe spojrzeć w otchłań i zrozumieć, że czasem właśnie tam jest prawda.
This is a book born where words end and pain begins.
"Darkness at the Bottom of My Heart" is a record of disintegration—of love, hope, and the self. The poems move along the fragile boundary between life and nothingness, light and absolute darkness. This is poetry without mercy—for both the author and the 
reader—offering no escape, only the courage to look into the abyss and recognize that sometimes the truth lives there.