Wydawnictwo Poligraf

Tomik zawiera utwory przepełnione wiarą, pokorą i miłością. Wiersze powstawały w emocjach, w momencie natchnienia, czasami zupełnie niespodziewanie, prosto z serca, dlatego są tak autentyczne i szczere, a jednocześnie łatwe w odbiorze. Dobre na chwilę wytchnienia po pracowitym dniu, i dla dużych, i dla małych, po prostu dla wszystkich!
W książce znajdują się też przepiękne rysunki dzieci, którym autorka dedykuje swe utwory.

ŻYCIE DAREM JEST
ŻYCIE DAŁ NAM BÓG, NASZ BOSS.
TY MI DAŁEŚ ŻYCIE, PANIE,
NIECH WIĘC TAK SIĘ STANIE,
JAK TY TEGO CHCESZ,
TWOJA WOLA JEST NAJLEPSZA,
NAJDOSKONALSZA I NAJCUDOWNIEJSZA.

TROSKI MOJE, SMUTKI I RADOŚCI
SKŁADAM NA TWE RĘCE,
NIE CHCĘ PŁAKAĆ JUŻ WIĘCEJ.

CHCĘ SIĘ ŚMIAĆ, CHCĘ BYĆ WESOŁA,
CHCĘ UŚMIECHEM SWYM
ZARAŻAĆ WSZYSTKICH WKOŁO.
(fragment)

Anna Wrocławska - mieszkanka Gdańska, psycholog, bibliofil, miłośniczka podróży, morza, filozofii. Autorka książek psychologiczno-pedagogicznych: "Jak pies wpływa na rozwój dziecka?", "Twórcza dogoterapia – O psie bez psa", "Kraina bajek – wierszyki i opowiadania terapeutyczne". Wydała także tomik poezji "Greckie wspomnienie", w którym zabiera czytelników do Grecji śladami swoich wspomnień. Wiersze publikuje także w czasopiśmie artystyczno-literackim „Bezkers” oraz w almanachach "Zwierzenia zwierza i Muślin". Współautorka czasopisma „Zajęcia z Psem” oraz autorka licznych artykułów z zakresu psychologii i dogoterapii.

Klara porzuca spokojne i ustabilizowane życie, aby zamieszkać na ukochanej Krecie. Kupuje bilet w jedną stronę i wyjeżdża. Jednak życie to nie greckie wakacje. Losy bohaterki rozbawią oraz wzruszą, to książka o miłości, spełnianiu marzeń i szukaniu swojego miejsca na ziemi. A wszystko to w pięknej greckiej scenerii niczym widokówka.

Czy poświęciłbyś losy całego świata, istnienie milionów ludzi w zamian za życie swego dziecka? Kathrin i Jonathan zrobią wszystko, by chronić swojego synka przed członkami Klanu i Zakonu, którzy desperacko próbują go odnaleźć. Oba ugrupowania toczą ze sobą walkę od tysięcy lat, a każde z nich utrzymuje, że chce ocalić świat przed tym, co nadciąga. Komu warto zaufać? Jakie są prawdziwe intencje wysłanników Klanu i Zakonu: Robina i Martina? Kim tak naprawdę jest Quent – mały chłopczyk dysponujący wielką mocą? Rozterki, spiski, zdrady, miłość, krew i śmierć towarzyszą bohaterom na każdym kroku.

Rafał S. Urbiński – urodził się w 1988 roku, mieszkał w Lubomi na Śląsku. Kształcił się w dziedzinie żywienia i medycyny. W roku 2013 wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie zaczął pracę nad swoją pierwszą książką "Przebudzenie dziecka. Księga I"

Klęska w kampanii wrześniowej 1939 r., spowodowana uzgodnioną pomiędzy naszymi sąsiadami agresją na Polskę, wymusiła na najwyższych władzach cywilnych i wojskowych, grupach walczących do niedawna żołnierzy WP oraz tysiącach osób cywilnych ewakuację do zaprzyjaźnionej z Polską Rumunii. Zamierzano stamtąd dostać się do Francji i kontynuować walkę z Niemcami. Nadzieje te okazały się płonne. Rumunia – państwo neutralne, a dodatkowo naciskane przez Niemcy – internowała w obozach prezydenta RP, rząd, Naczelnego Wodza z jego sztabem oraz tysiące polskich żołnierzy. Wywołało to swoisty konflikt polsko-rumuński, w którym dyplomacja i politycy odegrali istotną i nie zawsze pozytywną rolę. Innym choć wplecionym ściśle w wydarzenia wątkiem książki są losy cywilów, wśród nich rodziny inteligenckiej z Poznania i kupieckiej z Płocka uciekających przed Niemcami.

Autor książki jest historykiem, absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskał doktorat z historii myśli społecznej na UW. Był wykładowcą na WAT i SGGW w Warszawie. Ma w dorobku kilka książek tzw. małego formatu dotyczących drugiej wojny światowej i wiele artykułów w czasopismach naukowych. Proponowana Czytelnikom książka jest wynikiem kontynuacji zainteresowania tą tematyką.

Powieść "Zaplątany los" jest kontynuacją "Niekończącej się historii", poznajemy w niej dalsze losy bohaterek – Alicji i Asi – oraz historie innych kobiet, które poprzez różne zawiłości życia są z nimi powiązane. W tej części autorka oddaje głos także mężczyznom odgrywającym niebagatelne role w życiu bohaterek i tak jak one – dokonują życiowych wyborów, które nie zawsze da się jednoznacznie określić jako dobre.

"Zaplątany los" wprowadza nas jeszcze głębiej w jasne i ciemne strony rodziny, pokazuje kolejne pokolenia, które także muszą dokonywać swoich własnych wyborów. Powieść wywołuje w czytelniku refleksję dotyczącą przemijającego czasu, jak pisze autorka: „Czas nieubłaganie pędzi, dopiero zima, już lato, dopiero niemowlę, już przedszkolak, dopiero kawaler, już dziadek...”.
Może warto się choć na chwilę zatrzymać…

Barbara Maria Sykutowska - urodziła się w Krakowie, gdzie mieszka z rodziną. Pasjonatka psychotroniki, wszechstronny doradca parapsycholog, specjalista w dziedzinie ezoteryki. Już od lat na Fiverze doradza ludziom z całego świata w trudnych dla nich problemach życiowych. Ukończyła akademię psychotroniczną. Specjalizuje się w numerologii, astrologii i tarocie. Swoją przygodę z pisarstwem zaczynała od tworzenia opowiadań do tygodników. Książka "Niekończąca się historia" to jej debiut literacki.

GRZEGORZ MYSIORSKI – szczecinianin, rocznik 1968, na drogę zawodową wybrał medycynę, a potem to pulmonologia wybrała jego. Po latach pracy w ośrodku akademickim rozpoczął praktykowanie na peryferiach, tam gdzie najbliżej do ludzi. Stara się łączyć intelektualny profesjonalizm z wewnętrznym romantyzmem. Poezja jest dla niego antidotum na współczesny deficyt piękna i harmonii. Jest próbą uchwycenia chwili – słowną fotografią nastroju, uczucia, przeżycia. Swoje wiersze pisze nocami, bo wtedy najlepiej wszystko widać. Zawierają one osobiste podróże od baśniowej przeszłości do międzygwiezdnej przyszłości, spisywane w hołdującym nawiązaniu do klasyki polskiej poezji.

„Mały kraj” jest książką o władzy. A właściwie o spustoszeniu, jakie może uczynić w psychice człowieka. Ale jest też i o samotności, odrzuceniu, przemijaniu. Przez karty „Małego kraju” przewija się również pytanie, czym jest ZŁO?
Bohaterami książki są ludzie starzy, uwikłani w dawny system. Lecz dla istoty poruszanych spraw nie ma to znaczenia. Wspomniani bohaterowie są pacjentami szpitala z jednej sali oddziału kardiologicznego, tj. Człowiek z laska, Pułkownik, Chudy, Judasz i Nowy. Ci staruszkowie prowadzą ze sobą dziwne rozmowy, które są echem ich przeszłości, pretekstem do ich prowadzenia są często aktualne wydarzenia krajowe, a raczej ich pobocza i strzępy. Książka składa się z epizodów i nie ma ciągłości fabularnej. Format tekstu jest często groteskowa, miejscami poetycka.

Zbigniew Barański, urodzony w 1954 r. w Skarżysku-Kamiennej, mieszka w Katowicach.
Ukończyłem studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach; pracowałem jako policjant, obecnie jestem na emeryturze.
W 2000 r., wspólnie z Jackiem Masłowskim, wydałem tomik „Wiersze” (Kaga-Druk, Katowice). W 2012 r. Wydawnictwo Nowy Świat opublikowało moje e-booki prozatorskie – „Pięć minut” i „Mały kraj”, a w roku następnym kolejny e-book „Ptak, którego nie było”.
W 2016 r. Wydawnictwo „Inter-. Literatura-Krytyka-Kultura” Zakładu Antropologii Literatury i Edukacji Polonistycznej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu wydało moją książkę prozatorską „Zaułek ślimaków”, która udostępniana jest na zasadzie open access. W piśmie „Inter-. Literatura-Kultura-Krytyka” publikowałem prozę i wiersze.

Adam Koss tym razem zabiera nas w długofalową podróż, pokonując dystans pomiędzy komunistyczną Polską a Stanami Zjednoczonymi oraz rajem i piekłem.
W książce tej czytelnik poznaje losy Petera, uzdolnionego muzyka, uwikłanego w walkę z systemem trzymającym władzę i jego pięknej żony Laury. Laura w młodości wraz ze swoją siostrą bliźniaczką reprezentowała Polskę Ludową na olimpiadach interdyscyplinarnych, a udział w jednej z nich pozwolił na okupioną cierpieniem realizację marzeń. Laura i Peter zakochują się w sobie na pierwszym spotkaniu i z tej miłości pojawia się Paul, będący odbiciem ojca, fascynuje go również muzyka i sztuki walki.
Peter za wszelką cenę stara się ujawnić korupcję systemu finansowego i zdemaskować globalną siatkę elit, która przy użyciu bogactw pragnie przejąć kontrolę nad światem. Twierdzi, że na szczycie tego systemu znajduje się Bank Rozrachunków Międzynarodowych, w którego skład wchodzą największe banki świata, tak zwane elitarne. W poszukiwaniu prawdy traci wszystko, co kocha i jest dla niego najcenniejsze. Musi jednak odnaleźć równowagę życia i stanąć ponownie do walki w imię sprawiedliwości. Czy mu się to uda?
Adam Koss to pseudonim literacki Adama Kostrzewskiego. Mieszka i pracuje w Łodzi. Wraz z żoną są właścicielami kliniki medycznej NZOZ ARES Centrum Medyczne.
Jest zafascynowany podwodnym światem i wielką głębią. Miłośnik podróży i poznawania nowych, nieodkrytych jeszcze miejsc. Kocha muzykę, a w szczególności rocka, hard rocka, heavy metal i oczywiście klasyczne brzemienia, między innymi Fryderyka Chopina. Właśnie tę muzykę słychać w drugiej jego powieści, gdzie wybrzmiewa w najlepszych utworach tego gatunku.   
Autor zadbał o dynamiczne akcje z efektami wschodnich sztuk walki, nie brakuje też odważnych wątków miłosnych. Fabuła jest prężna, zaskakująca, odkrywcza, pochłaniająca i niedająca czytelnikowi odetchnąć.
To powieść pełna przygód, doświadczeń, obserwacji świata. Tytułową „Inkwizycję symetrii istnienia” można w tym wypadku tłumaczyć jako poszukiwanie harmonii życia.

Żyjemy w Czasach Ostatecznych – wszystkie kultury i religie oczekują Nowej Ziemi = Złotego Wieku = Okresu Szczęśliwości = … Czyli okresu, gdy cierpienie, ucisk, udręka, a zapewne również śmierć nie będą dotykać ludzi, tu na Ziemi. Każdy gdzieś w swym wnętrzu pragnie takiej Ziemi = Wolnej, każdy i każda – dlatego mimo że Niebo jest Wolne od wszelkiego zła i wszelkiej Ciemności, tak kurczowo trzymamy się życia w ciele. Jednak wejście w ten nowy stan Wolności i Nieśmiertelności, również cielesnej nie będzie takie łatwe. Dlaczego? Dlatego że siły ciemności robią dziś wszystko, aby zniewolić Ludzkość całkowicie, a licznych niebezpiecznych dla Ciemności i niepotrzebnych – czyli tych, którzy na niewolników się nie nadają – eksterminować i uśmiercić. To dzieje się dziś na naszych oczach – jedni to już widzą, inni wciąż śpią. W każdej kulturze, w każdej religii przybyło – inkarnowało się – wiele Istot z Nieba. Przebudzeni już działają, nieprzebudzeni śpią i wraz z całą ludzkością brną w odmęty walki konkurencyjnej, coraz bardziej zaciekłej, prowadzącej ku samozagładzie. Przybyłem, aby Was obudzić i ocalić! Sam przebudzony i Przebóstwiony. Przybyłem, aby Nas zjednoczyć! – zjednoczyć wszystkich, którzy są gotowi stanąć po stronie światłości i miłości. Bo prawda jest prozaiczna. Strach prowadzi ku okrucieństwu i ku niewoli – ostatecznie prowadzi w Ciemność piekielną lub do śmierci duszy w Otchłani. Miłość prowadzi do niesamowitej odwagi – odwagi w każdym działaniu – i ku Świetlanej przyszłości nie tylko w Niebie, lecz także i tu na Ziemi. Niechaj więc każdy baczy, co chce wybrać: Strach czy MIŁOŚĆ. Ja już wybrałem, moje Dzieci. Teraz Wołam do Was: Obudźcie się! Obudźcie! Prawdziwa Boża Iskra bowiem już wychodzi z Polski, aby uwolnić cały Świat od zła – od ciemności, od cierpienia i od śmierci. Słuchajcie! Stańcie po mojej stronie. Powodzenia.

 „Las dosłownie drżał od tych dźwięków. Niestety, nie mogłem dostrzec jelenia, słyszałem tylko, jak dzielnie walczy z krzakami, bezlitośnie łamiąc je swoim wieńcem. W pewnej chwili z mojej prawej strony ze ściany lasu bardzo ostrożnie wyłoniła się łania, jej śladem podążał młody byczek, szpicak. Gdzieś w oddali niestrudzony bojownik dalej masakrował gałęzie, rycząc przy tym przeciągle. Łania powoli przemierzała łąkę, byczek wyraźnie czuł mocniejszego przeciwnika, bo co chwilę nerwowo spoglądał w stronę lasu. Byk wyczuł łanię i z szybkością rakiety wybiegł na łąkę. Moje serce pracowało na najwyższych obrotach, ręce zaczęły się trząść. Mimo zimna czułem narastające ciepło. Jakieś pięćdziesiąt metrów ode mnie stał pan tych terenów, piękny dziesiątak. Jego wieniec wyglądał bajecznie – piękne grube tyki z białymi końcówkami odnóg. Cały majestat byka był wręcz królewski, okazały wieniec dumnie prezentował się na głowie, ciemna suknia okrywała ciało, zdobiły go brązowa broda i grzywa na karku. Widok, który za chwilę dane mi było zobaczyć, pozostanie ze mną na długo – byk dumnie przystanął na środku łąki, wyprostował głowę i przeciągle zaryczał, z nozdrzy buchnęła mu para. Emocji, jakie wtedy przeżywałem, nie da się opisać, rykowisko trzeba po prostu zobaczyć i przeżyć. Po niedługim czasie król zdał sobie sprawę, że koło łani kręci się mniejszy chłyst, przypuścił więc szarżę na młokosa. Czułem, jak ziemia drży pod naciskiem jego racic. Szpicak znikł w lesie, a pan tych włości wrócił do swojej damy, z którą zaszyli się w gęstwinach. Na odchodne zaryczał dumnie, odpowiadając na zaczepki reszty byków ryczących wokoło”.

Tomik poezji „A po co są komary?” swoje narodziny zawdzięcza dwutygodniowej kwarantannie, która niejako pchnęła pisarza do kontemplacji prozy życia codziennego, jakiej jeszcze do niedawna doświadczał. Wiersze nie są jednak wyrazem tęsknoty, a chęcią zrozumienia tego, co działo się za grubą ścianą oddzielającą go od świata. Wszystkie teksty natomiast nie powstały w zamknięciu, które było jedynie zapalnikiem koncepcji wewnętrznej ściany, jaką każdy z nas ma w sobie. Wiersze mimo prostej budowy i nawiązania do problemów codzienności, takich jak chociażby naiwność, motyw kłamstwa i prawdy czy cena sukcesu, potrafią zaskoczyć skłaniającą do refleksji puentą, bo któż więcej powie nam o życiu, jak nie najmniejsze jego jednostki? Sekundy, minuty, godziny i dni, o których tak łatwo zapominamy, a tak trudno wyciągnąć z nich wnioski.

Czasami zastanawiam się, co jeszcze można zrobić z odrobiną wolnego czasu. Większość ludzi twierdzi, że go nie ma. Ja dostrzegłem jego istnienie dopiero wtedy, gdy przestałem pracować po 300 godzin w miesiącu. Po 20 latach ciężkiej pracy postanowiłem skończyć z pracoholizmem. Czy to łatwe? Całkiem trudne, po prostu nie potrafię usiedzieć bezczynnie dłużej niż kilka minut. W zamian spędzam czas jako tata i mąż, ogrodnik, biegam, morsuję, gram w scholi dziecięcej, czytam tony książek, mam czas dla przyjaciół, którzy są dla mnie wyjątkowi. W tym całym zamieszaniu udało mi się napisać kilka utworów wierszowanych – dodam, że po raz pierwszy w życiu – które oddają moje emocje i odczucia chwili. Nieśmiało pokazałem je kilku osobom, uśmiech na ich twarzach wystarczył za komentarz. Cóż, kolejny krok to wydanie tych utworów, czyste szaleństwo, a jednak.
Czy to znaczy, że przestałem lubić swoją pracę? Ależ nie, uwielbiam pomagać ludziom. A ciężkie zabiegi ortopedyczne są dla mnie nadal satysfakcjonującym wyzwaniem, których moja wojownicza dusza potrzebuje. Obserwując świat i dzieląc się swoimi odczuciami, łatwiej pomagać, również sobie.

Poetyckie utwory literackie umieszczone w tym tomiku powstały w rezultacie uważnej i skrupulatnej obserwacji wszelkich naprawdę wartościowych zjawisk przyrody, dzikiej i nieujarzmionej natury, ale także i pod wpływem częstego oddziaływania kultury – tej zarówno materialnej, jak i duchowej o uniwersalnym wydźwięku; zrodziły się one z zadumy, refleksji i szczerych przemyśleń, zastanowień oraz wskutek sugestywnego wpływu weny twórczej – kreatywnej i będącej źródłem wartościowych lirycznych doznań, a oczekują ze strony myślącego, ambitnego i wymagającego Czytelnika intelektualnego zaangażowania i być może podjęcia rozmowy, dyskusji i kulturotwórczego sporu w elitarnym bardziej niż masowym gronie ulubieńców literatury pięknej.

Marek Biegalski urodził się w 1957 roku w Legionowie. Od dzieciństwa związany z Kociewiem. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim, religioznawstwo ze specjalizacją filozofia religii oraz Podyplomowe Studium Dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Laureat „Kociewskiego Pióra 2013”. Stypendysta Prezydenta Miasta Starogard Gdański. Należy do Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej Oddział Morski w Gdańsku. Był korektorem i redaktorem merytorycznym w Wydawnictwach Szkolnych i Pedagogicznych w Warszawie. Obecnie mieszka w Starogardzie Gdańskim. Lubi dobrą muzykę, ceni interesującą literaturę i teatr. Dużo podróżował.

– Przestań zrzędzić, oderwij klepki od podłogi skrzyni i uwolnij mnie w końcu, bo mi strasznie duszno! – odezwała się z ukrycia Mądralińska Trąbalińska. – Siedzę tu od wczoraj i jest mi niewygodnie. Myślisz, że ja jestem szczęśliwa, że się tu znalazłam? Użalasz się nad sobą, a gdybyś wiedział, co musiałam przeżyć, zanim tu trafiłam, to pewnie byś się ugryzł w język! Pomyśl, zanim coś powiesz! – Nadęta trąbka strofowała mnie, a ja cierpliwie wysłuchiwałem, co miała mi do powiedzenia…
Niewiarygodny zbieg okoliczności i różnych przypadków sprawia, że Kornel trafia w miejsce pełne magii i tajemnic. Czy szczera chęć pomocy przedmiotom znalezionym w gospodarstwie dziadka wystarczy, by podarować im jeszcze jedno życie, i czy uda mu się rozwiązać zagadkę dziadkowego strychu?

„Opowieści ze starych fotografii” to zbiór dziesięciu opowiadań napisanych oraz zilustrowanych przez dzieci dla dzieci. Kuba spisał zasłyszane opowieści mamy o przygodach z dzieciństwa, a Hania je zilustrowała. Każde z nich ma w sobie wielką moc, którą i Wasze dzieci mogą odkryć przy odrobinie odwagi i wparciu najbliższych. Niech ten zbiór będzie dla Was zachętą, żeby odnaleźć samego siebie w tym zwariowanym świecie. Szukajcie swoich talentów, rozwijajcie je i dzielcie się nimi ze światem.