Wydawnictwo Poligraf

Wszyscy ludzie mają instynkt mordercy, w końcu jesteśmy drapieżnikami. Ale większość z nas potrafi nad tym panować, schować tę pierwotną chęć mordu w odległych czeluściach umysłu, przykryć ją kodeksem moralności, dobrego wychowania i obowiązujących norm społecznych. Lecz czasami u niektórych ludzi potrafi przebić się przez skorupę. Dzień po dniu małymi kroczkami wypełza, otrzepuje się z kurzu i podrzuca pomysł, by spróbować czegoś nowego.

Czy jest na świecie ktoś, kto by nie chciał być szczęśliwy? Nie ma takiego! Współczesny świat mówi: Bierz sprawy w swoje ręce, bo wszystko zależy od ciebie. Doświadczony życiem powie: Przecież to jest kłamstwo, bo od człowieka zależy dużo, a jednocześnie bardzo mało. Jest ogrom możliwych zdarzeń, na które człowiek nie ma żadnego wpływu.
Współczesny człowiek zapomina o Bogu, który z wielkiej swej Miłości stworzył człowieka i dla niego ten przepiękny świat. Chce mu zapewnić nie tylko szczęście wieczne, ale także szczęście na tym świecie, trzeba jedynie w Niego uwierzyć i Mu zaufać.

Dlaczego książka trafia w samo sedno?
- bo to kopalnia wiedzy i praktyczny poradnik
- poznasz tutaj sprawdzone i skuteczne strategie
- techniki oraz narzędzia do wykorzystania w rozmowach handlowych dzięki którym przynajmniej podwoisz swoje zyski
- pokażę Ci w niej jak budować długofalowe relacje z klientami
- odkryjesz tu tajemnicę jak przebić się przez „pierwszy stół” i dostać się do osoby decyzyjnej
- dowiesz się jak odejmując połowę pracy podnieść swoje wyniki sprzedażowe
Dzięki tej książce dowiesz się, jak osiągnąć doskonałość w sprzedaży, wykorzystując różnorodne strategie podczas spotkań z klientem. Nauczysz się jak rozszyfrować profil swojego klienta, oraz jak dotrzeć do niego z ofertą tak by sfinalizować transakcję. Posiądziesz wiedzę jak radzić sobie z obiekcjami klientów oraz zapoznasz się ze znaczeniem obsługi posprzedażowej aby klienci ciągle do Ciebie wracali.
Kim jestem?

Książka, którą za chwilę otworzysz, przeniesie Cię do niesamowitych miejsc i fascynujących zdarzeń, które wydarzyły się dziesiątki a nawet setki lat temu. Dzięki przygodom czwórki nastolatków – Kornela, Weroniki, Kajetana i Wiktorii – odkryłam na nowo miejsca swojej młodości. Okazuje się, że te zwyczajne miejsca kryją w sobie niezwykłe tajemnice, zagadki i nieprawdopodobne historie. Z nutką refleksji i zadumy stąpam po ziemi, która była mi najdroższa. Wędruję z młodymi ludźmi – jak ja sama niegdyś – po zakamarkach przeszłości i z zapartym tchem próbuję wraz z nimi rozwiązać kolejne zagadki. Historia tej ziemi staje mi się coraz bliższa i bliższa…
Szalenie fascynująca powieść przygodowo-historyczna, która pochłonęła mnie bezgranicznie. Nie może jej zabraknąć na żadnej półce domowych i szkolnych bibliotek! Mam ogromną nadzieję, że ciąg dalszy nastąpi…
Katarzyna Rozwadowska

KAGANIEC to opowieść o Demonie Czasu i człowieku, który daje świetny przykład na to, jak można wielokrotnie spieprzyć sobie życie.
Nie za każdym razem wiara we własne siły może podnieść z kolan, a jeżeli tego nie robi... Co można osiągnąć, kiedy sięgnie się dna?  Wtedy można piąć się tylko do góry.
Człowiekowi, który nie ma nic do stracenia, czas płynie wolniej.  
Milena Skarżycka

Nazywamy się Kinga i Kasia, mamy dwanaście i piętnaście lat. Kochamy poznawać nowe miejsca i ich mieszkańców. Zabierzemy Was na Karaiby, gdzie 500 lat temu dotarł Krzysztof Kolumb. Poszukamy śladów korsarzy i piratów, zanurkujemy w poszukiwaniu skarbów. Zbadamy jaskinie rdzennych mieszkańców i poznamy miejsca dawnych kryjówek korsarzy. Odwiedzimy tajemnicze lasy mangrowe i zdradliwe klify przybrzeżne. Spędzimy razem mnóstwo niezapomnianych chwil. Spakujcie się i wyjeżdżamy!

Opowieść ta zawiera dzieje (trochę ubarwione) wiernego wielbiciela piwa, ale nie tylko jego, oraz zmieniającej się sytuacji politycznej w Polsce. Niejako w tle siermiężna i szara epoka peerelowska z elementami stanu wojennego przekształca się w tragiczny upadek PRL-u i kolejno w epokę nieporadnych pierwszych decyzji władz nowego państwa oraz w początek tzw. kapitalizmu w Polsce, pierwszych kroków i pierwszych błędów aktualnych zwycięzców.
A Scypion? Scypion to barwna postać, jego życie zawiera wiele niesamowitych przygód powiązanych z piwem i nie tylko z piwem. Cała jego historia rozgrywa się we Wrocławiu i w kilku dolnośląskich miastach, ale może dziać się w każdym innym miejscu, nawet najmniejszym, w Polsce. Scypion mógł być wszędzie i wszędzie mogła być jego kultowa pijalnia piwa „Bajka”.

"Miłość Witolda" jest kolejną książką autora – to historia miłości nieśmiałego Witolda – marzyciela z prowincji – do wiejskiej dziewczyny, która pragnie zostać malarką. Po długich, wielokrotnych i nieudanych próbach poznania dziewczyny – o imieniu Ola – Witold wreszcie przypadkiem ją spotyka, poznają się i przeżywają wspaniałą, pełną wielu zaskakujących zwrotów miłość. Są ze sobą szczęśliwi, jednak Ola wciąż pragnie być uznaną malarką i kiedy spotyka chłopca z miasta, który także maluje, drogi jej i Witolda się rozchodzą, by po wielu latach znów się spotkać...

Ryszard Wójtowicz – rocznik 1953, autor wspaniałej powieści "Potrójny układ", w której bohater zaplątany pomiędzy miłością, pracą i rodziną zmuszony jest dokonywać w życiu trudnych wyborów. "Potrójny układ" to tajemne aleje miłości uczciwego i zaradnego w pracy mężczyzny, kochającego męża i syna, któremu układ zabiera wszystko.

Nigdy nie czytałam o tak pięknej miłości. (Kasia M. z Krakowa – lat 19)
Czy to możliwe, że może istnieć taka miłość? (Kinga L. z Lublina – lat 21)
Czytałem całą książkę z zapartym tchem. (Janusz K. z Gdyni – lat 18)
Po koniec książki płakałem z żalu nad Witoldem. (Olek W. z Kielc – lat 20)
A więc tak wygląda prawdziwa miłość. (Joasia K. z Kęt – lat 18)
Zrozumiałam, że żyć to znaczy kochać. (Anna K. z Warszawy – lat 23)

Nieodgadnione, pełne metafor, czasami nieco przerażające, tak jakby autorka chciała wstrząsnąć czytelnikiem, obudzić go ze snu obojętności i egoizmu, zatrzymać w tym codziennym pędzie ku samozagładzie.
Na szczęście na tym nie poprzestaje.
Wie, co trapi dzisiejszego człowieka. Wskazuje mu drogę wyjścia, daje nadzieję i jak na tacy lekarstwo na lęki. Wystarczy tylko otworzyć ów tomik wierszy i zatopić się w lekturze…

Co by było, gdyby na Ziemi pojawiło się dziecko,
które miałoby dar spoglądania w przyszłość?
Pewnie by się zdziwiło, ale gdyby odkryło,
że tę przyszłość może zmieniać, toby się dopiero działo.
No a gdyby tak spostrzegło, że nie tylko ono to potrafi…?
To byłoby sporo zamieszania…

Amelia – bohaterka rozdziałów 4, 9 i 12: OK, no... powiem ci, że podobała mi się... Wstęp bardzo fajny... stosunki z kobietami też... detaliczne, ale z klasą, bez niesmaków i większej wulgarności... Czyta się lekko, trochę ironiczna, sympatyczna momentami książka... Uśmiałam się, zawstydziłam, czytając ją, więc odczucia same pozytywne... Szczerze!

Joanna – bohaterka rozdziału 1: Dla mnie bomba, szybko wciąga... Gdy czytałam zdanie po zdaniu, aż mi serducho waliło, po prostu czad!

Nie, nie o poświęceniu, nie o szczęściu powinien człowiek myśleć czy mieć je na uwadze w życiu, ale o spełnieniu w nim swojego obowiązku. Moją powinnością była opieka do samego końca nad mamą i obowiązkiem był ślub z Wandą, a teraz dbanie o całą rodzinę. W przeciwnym wypadku nie tylko nie miałbym spokojnego sumienia i nie mógłbym beztrosko żyć, ale musiałbym siebie uważać za człowieka niskiego, upadłego, na którego nie mógłbym bez wyrzutu patrzeć w lustrze każdego dnia. Byłbym tą kurą, która nigdy nie dotknie swoim skrzydłem chmury. I nie byłoby nawet mowy, aby cieszyć się swoimi osiągnięciami, sukcesami, słowem – nie mógłbym normalnie żyć. Przecież tam na górze wszystko to widzą i wiedzą, nawet jeżeli stamtąd słychać tylko tajemną ciszę. Jest wiele takich chwil w życiu, kiedy prawda zagląda nam w oczy i pyta, co my z nią zrobimy. Nasza młoda natura ciągnie do swobody, często bierze nad nami górę jak wiosna nad zimą, ale później zaczynamy doskonale rozumieć, że najważniejsze w życiu jest spełnienie swojego obowiązku. Nieraz jest to bardzo trudne i żeby go spełnić, trzeba wielu wyrzeczeń, czasem nawet trzeba poświęcić królową.

Przedstawiam Szanownym Czytelnikom tautogramowe powiastki satyryczno-filozoficzne. Utwory składają się ze stu słów, a każdy kolejny wykorzystuje inną literę alfabetu. Z pisania tych tekstów czerpię radość, a czasami przemycam w nich  – dosadnie lub w sposób zawoalowany – swój stosunek do otaczającego nas świata.
Jako satyryk z zacięciem filozoficznym identyfikuję się ze szkołą starożytnych cyników odrzucających obowiązujące normy i wartości w imię kreowania dobrego życia i osiągania szlachetnych cnót ludzkich, nie wiążąc swej postawy z pejoratywnym i stereotypowym pojmowaniem współczesnego cynizmu jako przejawu nihilistycznych zapędów. Jako 56-letni inowrocławianin drepczę po eliptycznym globie, starając się dostrzegać istotę jestestwa człowieka w kontekście tego, że absolutnie wszystko jest względne, z wyjątkiem bezwzględnej walki klas. Moje dotychczasowe sukcesy literackie to zwycięstwa w dwóch konkursach „Biesiady z uśmiechem satyra” w inowrocławskich ośrodkach kultury.
"Ywynymynty" są moim debiutem pisarskim, mam nadzieję, że przypadną P.T. Czytelnikom do gustu i wzbudzą zadumę nad paradoksem, a zarazem pięknem istnienia wszystkiego, co żyje.
Andrzej Urbański
 

Znacie klimat mrocznych, trzymających w napięciu thrillerów i kryminałów ze Skandynawii, prawda? Oficer policji, zgorzkniały, ponury twardziel w trakcie rozwodu, uzależniony od kawy lub whisky – wedle upodobania autora – zmaga się z niewyjaśnionym morderstwem sprzed lat. Niekiedy dostaje świeżą sprawę, bo przecież mimo swych wad jest najlepszy w mieście. Brzmi znajomo?
Ten schemat znajdziemy w większości książek kryminalnych. Główny bohater ma problemy osobiste, które eskalują wraz z rozwojem śledztwa, jego działaniom towarzyszy zaś nierzadko klęska żywiołowa trwająca tylko do rozwiązania sprawy. Jest to czasem siarczysty mróz, nawet minus czterdzieści dwa stopnie Celsjusza, czasem niespotykany w Norwegii upał, niekiedy wichury, ulewy i tym podobne zjawiska. Po dorwaniu mordercy, który zawsze okazuje się psychopatą lub maniakiem religijnym (wiedzieć lub nie wiedzieć czemu koniecznie katolikiem), pogoda się normuje, a problemy osobiste odchodzą w niepamięć.
"Komisarz Uglēnbërg i przekleństwo yerba mate" zawiera wszystkie te elementy, zwielokrotnione do tego stopnia, że niekiedy nie wie się już, czy to bardzo kiepski kryminał, bardzo dobry kryminał, czy może świetna parodia kryminału. Granice pomiędzy fikcją a odbijaniem rzeczywistości w krzywym zwierciadle się rozmywają, a autor droczy się z czytelnikiem, nie dając jasno do zrozumienia, co w utworze dzieje się naprawdę, a co jest tylko subiektywnym odczuciem postaci.
Tytułowy komisarz Tomasz z krakowskiej komendy przeczytał w swym życiu zbyt wiele szwedzkich, fińskich i norweskich dzieł i zmienił brzydkie nazwisko Kutaszewski na poważne, męskie i norwesko brzmiące (od ugle, po norwesku sowa, gdyż lubi pracować w nocy, a zdenerwowany wygląda groźnie jak puchacz). Otrzymując po raz pierwszy poważną sprawę, czuje się jak stary wyga z rasowych kryminałów, a okoliczności sprawiają, że szykuje się przygoda podobna do tych opisanych w książkach z północy. A przynajmniej tak to postrzega. Tak czy owak jest morderstwo, jest sprawca, jest zagadka – ale jest też humor. Czego chcieć więcej? Może odpowiedzi na pytanie, co ma do tego wszystkiego yerba mate? Tak lekko jednak nie będzie – trzeba zajrzeć do książki.

"Cierpienie – słabość czy siła?" – doświadczenie cierpienia, choć obecne w życiu człowieka, jest niezwykle trudne i sprawia, że nic już nie będzie takie, jak było. Tą lekturą chcę skłonić do refleksji i zatrzymania się na chwilę.
W 2018 roku po wielu trudach wydałam swoją pierwszą książkę "Granica błędu". Rok później rozpoczęłam pracę nad kolejną pozycją. W obecnej książce dzielę się mocnymi doświadczeniami wiary oraz spojrzeniem na życie z zupełnie odmiennych perspektyw. Chcę pokazać, jak bardzo to spojrzenie różni się w zależności od naszych doświadczeń, które potrafią zmienić z jednej strony szczęście w rozpacz, zabierając tak wiele z życia, a z drugiej smutek w radość, dodającą skrzydeł do działania i spełniania marzeń.