Wydawnictwo Poligraf

Niemal w każdej polskiej rodzinie ktoś przez jakiś czas pracował za granicą lub nawet wyemigrował na stałe. Dla niektórych taki wyjazd stawał się nowym rozdziałem w życiu, dla innych był trudnym doświadczeniem. W książce Aleksandry Makary odnajdziemy przejmujący opis rozłąki z rodziną, przykrych przeżyć związanych z poszukiwaniem pracy czy nawet deportacją.

Nie wiem, czy wiara w sensie religii jest – jak twierdzi Jiddu Krishnamurti – źródłem przemocy czy nie, ale wiem, ponieważ doświadczam codziennie faktu patrzenia na świat przez pryzmat swoich myśli i swojej przeszłości, że jesteśmy niewolnikami myśli i czasu.
Mama postanowiła skończyć z tą niewolą w takim stopniu, w jakim w ogóle jest możliwe dla niej, by skończyła ze swoją niewolą. Kończy z tą niewolą gdzieś od półwiecza. Mocuje się z przemocą, ponieważ przemocy nie lubi – zwłaszcza psychicznej – i upatruje w przemocy przyczyn upadku człowieka. Upadku mężczyzny, ale nie kobiety...
Być może, że tak jest faktycznie, a być może, jest całkiem przeciwnie, to znaczy – wszystkiemu winna jest wolna wola, którą nieudacznicy ludzcy przerobili na władzę i na kontrolę nad innymi ludźmi, bo nic innego sami nie potrafili.
Być może mama spróbuje wydać wszystkie swoje książki pisane od piątego roku jej prawie osiemdziesięcioletniego życia i dowiemy się o jej sekretnych poglądach czegoś konkretniejszego. Wiem, że mama pisze drugą książkę, a planuje trzecią... a wszystkie monotematyczne: patriarchalny system łupów i rola kobiety w systemie przemocy, bo to kobieta, zdaniem mamy, otwiera ludziom oczy i uczy odróżniać to, co rzeczywiste, od tego, co zmyślone, pokręcone i wykorzystane dla uzyskania władzy, kasy i kontroli nad kobietami i wszystkimi istotami słabszymi fizycznie.
Obserwuję autorkę „Ciepłych bułeczek” z narastającymi obawami w kontekście palenia książek. Strach nakazuje ostrożność, ale potrzeba świadomości i prawdziwej wewnętrznej wolności robią swoje. Fałszywe konstrukty myślowe upadają bez użycia siły – wystarczy tylko zatrzymać swoją uwagę na tych dziwolągach, by dostrzec iluzje i kłamstwa, w które wierzymy.
Mama właśnie to robi. Bloguje, komentuje, pisze, ale przede wszystkim rozmawia, czyta i uprawia swój ogródek – ten fizyczny z aronią i Kurdybankiem i ten Wolterowski. Nic innego nie robi i dlatego już ma poczucie nicnierobienia.
Jeśli mama z czymś walczy, to właśnie jest to strach, poczucie winy i wyuczona bezradność.
Jeśli mama o coś walczy, to jest to prawo do błędu, ponieważ dla mamy każdy zawsze i wszędzie jest niewinny i bezgrzeszny. Podobno kiedyś potrafiła w sądzie przekonać oskarżonego i sąd, że to nie on włamał się do sklepu, tylko sklep był otwarty... i uwierzyli jej wszyscy. A gdy znów 16-letni chłopiec zabił kolegę nunczako... O tym podobno mama chce napisać.
Póki co, nic nie robi, ponieważ odrabia zaległości. To znaczy, wraca do swoich książek, które zgromadziła przez bez mała siedemdziesiąt lat i pisze, ale przede wszystkim dzieli się swoją naturalną radością życia.

Miejscowy alchemik Erick Horldston wiedzie spokojne życie wraz ze swoją wybranką Anną Loff w okręgu Czterech Wysp. Wysoki blondyn większość czasu spędza w swojej pracowni, przygotowując mikstury pomagające utrzymać stan zdrowotny mieszkańców na dobrym poziomie.

Jeśli ciekawią Was podróże, i te maleńkie, i te duże, to przeczytajcie dzieje gromadki z ukrytej w górach leśnej chatki.
Czy chcecie poznać Majkę i Kajtka, zaprzyjaźnić się z leśnymi zwierzętami, nieść pomoc zranionemu liskowi?
Czy polubicie psa buszującego w Internecie i koty, którym ciągłe figle w głowie?
Czy pragniecie dowiedzieć się, gdzie żyją nosorożce?
Czy interesuje Was, kto był pierwszym królem Rzymu?
Czy jesteście gotowi na spotkanie z lwem stojącym na straży bram Wenecji?
Czy chętnie powracacie z dalekich wypraw do rodzinnych stron, gdzie czekają na Was przyjaciele?
Jeśli na wszystkie pytania odpowiecie „tak”, to ta książeczka jest właśnie dla Was.

Ona i on to my w pigułce, w świecie, który sami stworzyliśmy z pojęć: wolność, mądrość, wielkość, dobro, odwaga, wiara i ich przeciwieństw.
W świecie tym nic nie jest absolutne, przeciwieństwa się uzupełniają, wszystko wpływa na wszystko i ustawicznie się zmienia. Jest tak jak w znaczeniu starożytnego symbolu taiji, gdzie wszystko jest jednym,
a jedno jest wszystkim. Ona i on wędrują w czasie wśród pojęć, którymi są sami, stale szukając drogi. Książka do przeczytania w godzinę, ale do czytania na wiele długich godzin.

Tematem książki jest emigracja XXI wieku. Przystąpienie Polski do Unii Europejskiej w 2004 roku nie tylko otworzyło dla Polaków rynek pracy, ale również przyczyniło się do emigracji na dużą skalę, największą w historii Polski. Państwa Unii Europejskiej potrzebowały tanich pracowników i w tym celu rozbudowały agencje pośrednictwa pracy. Agencje te zatrudniają ludzi, którzy w rodzinnym kraju pozbawieni zostali pracy i środków do życia. Przykre jest to, że młodzi wykształceni Polacy, zamiast budować naszą gospodarkę, masowo wyjeżdżają w poszukiwaniu pracy i przyszłości, nie widząc żadnych perspektyw dla siebie i swoich rodzin w kraju.
Powieść oparta jest na prawdziwych wydarzeniach. Bohaterką książki jest młoda wykształcona Polka, która nie odnalazła swego miejsca w ojczyźnie i musiała go szukać w obcym kraju. Jej życie na emigracji przeplatane było ciężką pracą i zmaganiami o każdy dzień, aż w końcu po kilku latach uśmiechnęło się do niej szczęście.

Autorka zabiera nas w poetycką podróż po swoim świecie pełnym wzruszeń, emocji i uczuć.   Robi to jakby mimochodem, otwierając cichutko drzwi i delikatnie chwytając za rękę. Muska nasze dusze, rozbudza zmysły, zostawiając przy tym wyobraźni pole do popisu. Wiersze emanują ciepłem i wrażliwością, zarażają optymizmem, powodując, że serce rozpiera radość.

Wciągający kryminał, w którym wszystko zaczyna się od kota, a w zasadzie kotów :)
Róża, Rafał, Nikodem – życia trojga bohaterów splotą się nagle pewnego spokojnego, gorącego, lipcowego popołudnia i nie uda im się tak szybko rozplątać zawikłanych nici własnych losów…
Kto tu naprawdę kogo śledzi, kto się w kim zakochał i kto kogo faktycznie zabił? Odpowiedzi na te pytania poznasz, sięgając po debiutancką powieść Katarzyny Hawryluk ;)

Ona i on to my w pigułce, w świecie, który sami stworzyliśmy z pojęć: wolność, mądrość, wielkość, dobro, odwaga, wiara i ich przeciwieństw.
W świecie tym nic nie jest absolutne, przeciwieństwa się uzupełniają, wszystko wpływa na wszystko i ustawicznie się zmienia. Jest tak jak w znaczeniu starożytnego symbolu taiji, gdzie wszystko jest jednym, a jedno jest wszystkim.
Ona i on wędrują w czasie wśród pojęć, którymi są sami, stale szukając drogi. Książka do przeczytania w godzinę, ale do czytania na wiele długich godzin.

"Ogrody" to zbiór rymowanych opowieści z morałem, które czyta się miło i gładko. Skierowane są do młodego czytelnika, mają walory edukacyjne podane w nienachalnej formie, na przykład z pogawędki roślin i zwierząt dzieci dowiedzą się, dlaczego jedne rośliny mogą rosnąć w naszym klimacie na zewnątrz, a inne zimą przechowujemy we wnętrzach. W warstwie narracyjnej opowieści są spójne i interesujące. Aż chciałoby się je poczytać dziecku na dobranoc, żeby pokazać mu świat roślin, leśnych skrzatów czy owadów zamieszkujących łąkę.

Dua jest wrażliwą młodą kobietą, z którą los nie obszedł się łaskawie. Jako dziecko straciła najbliższych, a dorastać przyszło jej w czasach upadku reżimu komunistycznego. Tajemnice z przeszłości, intrygi, a także tytułowa vendetta, czyli krwawa albańska zemsta rodowa, co chwila stają jej na drodze do szczęścia.
Poruszająca opowieść o miłości, którą autorka umiejętnie wplata pomiędzy prawdziwe wydarzenia, opowiadając w ten sposób również o burzliwej końcówce XX wieku w Albanii. Reżim komunistyczny i jego upadek, ucieczki do Grecji, kryzys piramidowy i wstrząsające wydarzenia 1997 roku – wszystko to miało ogromny wpływ na życie zwykłych ludzi w niezwykłym kraju, gdzie w niektórych regionach wciąż świętością są relikty średniowiecznego prawa zwyczajowego. Miłość w czasach vendetty jest bardzo trudna, ale nie niemożliwa...

Życie bohatera "Księcia Piechoty na salonach wojen", pułkownika dyplomowanego Adama Tadeusza Nadachowskiego mogłoby być tematem epopei, gdyż sięga „ciekawych czasów” – przełomów w dziejach. Jego polskość ukształtowaną w Stanisławowie, na tzw. Kresach Wschodnich Rzeczypospolitej, testowano w najtrudniejszym czasie XX w., na różnych frontach i okazała się najwyższej próby. Zarażony był Nadachowski „chorobą”, o której „światowa” Telimena mówiła, że „oprócz Ojczyzny nic się nie podoba”. Cierpiał z powodu tej przypadłości jak – przez długie dziesięciolecia zaborów, przez wieki tradycji polskiego oręża – jemu podobni. „Prowincjonalny” patriotyzm ulokował go w awangardzie walki o wolność Rzeczypospolitej, pozbawiając w istocie młodości, spokoju życia rodzinnego czy naukowego, nie pozwalając oddać się pasjom, fantazjom, interesom, jak to czyniło wielu. Nie został ani prawnikiem, jak zdecydował, ani lekarzem, jak marzył. Przez ćwierć wieku podążał za głosem armat, walcząc w I wojnie światowej w armii Austro-Węgier przeciw wojskom rosyjskim, w 1918 r. u boku Anglików i Francuzów przeciw rosyjskim bolszewikom w okolicy Murmańska, w armii gen. Hallera przeciw oddziałom niemieckim we Francji; w wojnie polsko-sowieckiej w 1920 r. na froncie środkowym i północnym jako dowódca 49 pp. z 18 DP przeciw 1 Armii Konnej Budionnego i Korpusowi Gaja; od świtu 1 września 1939 r. jako dowódca 83 Pułku Strzelców Poleskich im. R. Traugutta z 30 DP przeciw przekraczającym polską granicę jednostkom niemieckiego Wehrmachtu. Czcząc Pierwszą Rzeczpospolitą, oddany Drugiej, marzył o Trzeciej Rzeczypospolitej Polskiej. Pułapką, jaką zastawił na niego los, był nie tylko splot wydarzeń, który zawiódł go na pole bitwy pod Jeżowem. Okazała się nią również idea, miraż, tęsknota pielęgnowana w domach i utrwalana w słowie za pomocą literatury przez dziesięciolecia zaborów jako wartość, punkt odniesienia dla tych, którzy nie przestali czuć się Polakami.
Autorka książki o "Księciu Piechoty na salonach wojen" zwraca uwagę na czynniki spoza pola bitwy warunkujące uhonorowanie i formy upamiętnienia pułkownika Nadachowskiego oraz jego 83 Pułku Strzelców Poleskich. Skłania do refleksji nad sensem i znaczeniem żołnierskiego poświęcenia w czasie, o którym opowiada. Pozostawia Czytelnikowi odpowiedź na pytanie, jaką wagę ma dziś, fundamentalna niegdyś, kwestia narodowej i kulturowej tożsamości.

Anna Grzesiuk –  urodzona w 1976 roku, szczecinianka. Absolwentka edukacji artystycznej na Uniwersytecie Szczecińskim. Jej wieloletnia praca z dziećmi oraz obserwacja wciąż zmieniających się trendów we współczesnej pedagogice zainspirowały ją do napisania wierszy dla najmłodszych. Promują one ponadczasowe i niezmienne wartości, takie jak: przyjaźń, miłość, tolerancja, mądrość, optymizm, odwaga, cierpliwość, wiara w siebie. Jako miłośniczka sztuk plastycznych jest również autorką ilustracji do swoich wierszy. Jest to jej debiut literacki.

Dorota Andreas (pseudonim literacki), ur. 1954 r. w Łodzi, z zawodu psychoterapeutka.
Prezentowane w tomiku wiersze, opatrzone na początku i na końcu opowiadaniem, pisane były od wczesnych lat młodości do szuflady, a czytane przez nielicznych. Przychodzi moment, gdy marzymy o wehikule czasu, aby ten przeniósł nas w dawny świat, pozwolił pobyć w przeszłości i znaleźć zagubione wydarzenia z różnych klimatów umysłu i serca. Taka wędrówka mogłaby pomóc odnaleźć świat utracony, ale też swoje zagubione części, odszukać siebie sprzed lat.
„Proszę cofnąć się do przodu” – zacytował Leszek Kołakowski tramwajarza, który wzbudził salwę śmiechu wśród pasażerów, a autorka wykorzystała ten cytat, aby napisać tekst pod tym tytułem we własnej interpretacji, umieszczając go na zakończenie. Często musimy dokonać trudnego kroku w tył, aby odnaleźć siebie i móc zrobić krok w przyszłość. Dominującym tematem wierszy jest miłość. Tylko ona potrafi pokonać czas i wszelkie bariery.
Literatura konfesyjna autorki poprzez odwagę autobiograficzną staje się przejawem gorliwego dążenia do wewnętrznej prawdy.
Książka została wyróżniona w konkursie organizowanym przez Wydawnictwo Poligraf.

Jeśli ktoś kiedyś ci powiedział, że inwestowanie w nieruchomości wymaga dużego kapitału i że nie masz po co próbować swoich sił w tej dziedzinie, to… jak najszybciej o tym zapomnij! Zarabianie na nieruchomościach obejmuje szeroki zakres działań i zapewniam cię, że każdy, jeśli tylko ma odrobinę chęci, może osiągnąć sukces na tym polu. Dzięki konkretnym technikom i sprawdzonym strategiom opisanym w książce, którą właśnie trzymasz w dłoni, dowiesz się, co zrobić, by bez kosztów i poświęcania ogromnej ilości czasu zacząć wreszcie zarabiać. I to zarabiać dobrze.
"Jak bez wysiłku i pieniędzy zarabiać na nieruchomościach" – to nie jest kolejny poradnik, jakich wiele. To kompendium wiedzy popartej doświadczeniem jednego z najbardziej skutecznych agentów nieruchomości na warszawskim rynku. Autor przystępnie wyjaśnia zagadnienia dotyczące rynku nieruchomości, które są pomijane w większości książek o tej tematyce. Pokazuje różne rodzaje nieruchomości, w jakie można inwestować, i dzieli się z czytelnikami bezcenną wiedzą na temat metod zarabiania na nich. Na podstawie swego wieloletniego doświadczenia udziela również profesjonalnych porad dotyczących podatkowych i prawnych aspektów inwestowania w nieruchomości.
Poznasz tajemnice, których nie zdradzą ci inni eksperci rynku nieruchomości, czyli unikatowe sposoby osiągania zysków przy zerowym lub minimalnym wkładzie własnym.
Leszek Markiewicz jest ekspertem i analitykiem rynku nieruchomości, autorem licznych publikacji, opracowań i artykułów dla poczytnych periodyków i portali, takich jak „Rzeczpospolita”, infor.pl czy eGospodarka.pl. Jest doradcą inwestycyjnym w zakresie rynku nieruchomości, a z jego usług korzystają najwięksi inwestorzy, w tym osoby z listy stu najbogatszych Polaków. Współpracuje z deweloperami, a także z indywidualnymi klientami kupującymi i sprzedającymi nieruchomości. Na co dzień robi to, co lubi – czyli zajmuje się pośrednictwem na rynku nieruchomości, wprowadzając i stale udoskonalając swój autorski System Skutecznej Sprzedaży Nieruchomości, który zapewnia o 30% szybszą sprzedaż nieruchomości w cenie o 10% wyższej niż agencje wykorzystujące tradycyjne metody.