Wydawnictwo Poligraf

Anna Libre od dwunastu lat zmaga się z chorobą afektywną dwubiegunową. Mimo diagnozy zdecydowała się na spełnienie swojego marzenia o macierzyństwie. Dziś jest mamą dwóch wspaniałych chłopaków i partnerką największej miłości swojego życia. Pracuje jako nauczycielka języka angielskiego oraz interesuje się rozwojem osobistym i duchowym.

"Moje CUDowne dwubiegunowe życie" to powieść autobiograficzna napisana przez kobietę dotkniętą psychozą maniakalno-depresyjną. Autorka pokazuje różne oblicza choroby, takie jak depresja, mania, hipomania, stan mieszany, a nawet psychoza. Na swoim przykładzie stara się uświadomić, jak ważna w procesie dochodzenia do równowagi jest farmakoterapia.
Ponadto książka zawiera historię matki autorki, która również cierpi na ChAD. Niestety jej decyzja o nieleczeniu się przyczyniła się do wielu nieszczęść, a w rezultacie do rozpadu rodziny.

"Moje CUDowne dwubiegunowe życie" to również opowieść o miłości, przeznaczeniu oraz spełnianiu marzeń…

W sercu każdego człowieka zawarta jest cała prawda o nim samym. Czasami trudno odgadnąć, kim jest druga osoba.
Często też trudno zrozumieć jest samego siebie. Zwłaszcza wtedy, kiedy stoi się na rozstaju dróg. Chciałoby się iść tą właściwą drogą, ale ciągle napotyka się jakieś przeszkody. Widzi się więc jakby przez mgłę, która przesłania wymarzony cel.
Należy wówczas spojrzeć w głąb siebie i w sercu rozpocząć swą podróż. W nim miłość oświetla tę drogę, którą człowiek pragnie podążać.
Margot Miraż

Poetka, pisarka i malarka. Z wykształcenia pedagog terapeutyczny. Z zamiłowania podróżniczka odkrywająca piękne zakątki świata. Zagląda także w głąb siebie oraz w głąb drugiego człowieka.
Poezję uprawia od wczesnej młodości. Jej wiersze nagradzano w konkursach, publikowano w prasie i poetyckich almanachach. Pasje literackie łączy z malarstwem.
Poetyka Margot Miraż jest splotem kunsztownych i oryginalnych metafor. Świat uczuć w jej wierszach wyraża poszukiwanie iskierki nadziei w oczach drugiego człowieka, a także odkrywanie w nim tego, co ma ukryte w głębi swojego serca. Wiersze zawarte w tym tomiku to propozycja zmiany przekonań drugiej osoby. Jest to pewien pomysł na transformację, jaką powinien przejść każdy człowiek, po to by uwierzyć w siebie. Wiara przedstawiona w tej poezji jest jakby wskrzeszana wyobraźnią, dzięki której każdy może wyraźnie określić cel swojej wędrówki.

Jestem autorką książeczki „Minio, mamka i szczęśliwe krowy” oraz przede wszystkim mamą wspaniałej dwójki dzieciaków i szalonego psa. Spełniam marzenia i uważam, że nigdy nie jest na to za późno, kocham bajki, zwierzęta i pyszne jedzonko. Minio to dla mnie postać wyjątkowa, chłopczyk o wielkim mądrym serduszku, który i tym razem pokaże czytelnikom, czym tak naprawdę należy się kierować w życiu. Zapraszam do Krainy Szczęśliwości, abyśmy wspólnie odbyli podróż tam, gdzie Gang Ślimaków ma do spełnienia ważną misję. Misję, w której pomóc może tylko Minio...
Jesteście gotowi?
Anna Nisiewicz

Emilia Waluga, tak jak bohaterka jej pierwszej książki – Zosia Primprosia, jest osobą niezwykle ciekawą świata. Od dziecka lubiła rozwijać artystyczną i twórczą część swojego życia, co jednak bez trudu przeplatała z pogłębianiem wiedzy ścisłej. Z wykształcenia jest energetykiem, z pasji – miłośnikiem wszelkiego rodzaju sztuki i piękna prozy życia codziennego, zaś wśród swoich najbliższych – rodzinną oraz pogodną Zosią Primprosią.

Opowiem wam o prawdziwej miłości, która z huśtawką miała związek i od huśtawki się zaczęła. A było to tak…
W pewne ciepłe sierpniowe popołudnie zadzwonił telefon, Mirek odebrał i usłyszał pytanie o huśtawkę. Rozmowa była przyjemnością dla obu stron. Po czym po kilku dniach do domu Mirka zawitała brunetka z dziećmi. Rodzinka go nie tylko oczarowała, ale i zainspirowała.
W efekcie tego spotkania dzieci dostały huśtawkę, która stała się zabawą dla wszystkich, a Mirek nadzieję na lepsze jutro.
I się zaczęło… Znajomość zaczęła kwitnąć, Mirek bardzo się starał, by pokazać się z jak najlepszej strony. Spotykał się z brunetką, pokochali się i zaczęli snuć plany na przyszłość. Przed nimi cudowne wieczory, wyjazdy, imprezy, ambitne plany…

"Szepty niespokojne" to pozycja wyjątkowa, która w niekonwencjonalny a zarazem wzruszający sposób oddaje obraz życia rodziny w cieniu autyzmu. Osobiste doświadczenia i przeżycia autorki ujęte w tematyczne wpisy oraz wiersze traktują o wyzwaniach i przeszkodach, z jakimi mierzą się opiekunowie dzieci niepełnosprawnych. Subtelnie powiązane wątki tabu, szczere refleksje i subiektywne spostrzeżenia mogą być drogowskazem dla wszystkich poszukujących otuchy i zrozumienia w swoich trudnych emocjonalnych podróżach. 

Drogi Czytelniku książka, którą oddaję w Twoje ręce, zawiera trzy rozdziały. Opiera się na Nowym i Starym Testamencie oraz nawiązuje do czasów bardziej nam współczesnych.
Jak sam tytuł mówi, ukazuje ona miłosierną miłość Boga do człowieka w różnych sytuacjach naszego życia, kiedy jest dobrze i kiedy jest źle. Nawet kiedy popełniamy błędy, Bóg nie przestaje nas kochać i opiekować się nami.
Pragnę zachęcić Cię do odkrycia, jak wspaniale, zaskakująco, a zarazem prosto działa Bóg, jeżeli zaprosimy Go do swojego życia.
Zapewne każdy będzie miał inne odczucia po przeczytaniu tej książki, zachęcam zatem do własnej interpretacji i odkrywania Pisma Świętego, bo Bóg zwraca się do każdego z nas bardzo indywidualnie.
Moja droga do napisania tej książki była długa i nie zawsze prosta. Teraz staram się cieszyć tym, co mam. Nie potrzeba wiele. Jestem szczęśliwa, kiedy moi bliscy są szczęśliwi. Kiedy mnie nic nie boli, kiedy idę na poranny spacer z moim ukochanym psem, podziwiam piękno przyrody, a potem maluję obraz, kiedy spotykam życzliwych, dobrych ludzi. 

Jako małe dziecko biegałeś boso po trawie i czułeś się szczęśliwy. Zdmuchiwałeś biały puch dmuchawca i zadowolony patrzyłeś, jak te małe cząstki tańczą w powietrzu, a gdy jesienią znalazłeś kasztan, czułeś radość. Jednak większość z nas w dorosłym życiu zapomniała o tym beztroskim odczuciu.
Bohaterka książki już jako mała dziewczynka odczuwała bardzo silną więź z naturą, a później jako dorosła kobieta nie zapomniała... o beztroskim odczuciu z dzieciństwa.
Czyżby zrozumiała, jak zapanować nad pierwiastkiem metafizycznym, który nazywamy szczęściem?

Skye, trzydziestoletnia rozwódka, wiedzie uporządkowane i nieco nudne życie agentki nieruchomości. Wszystko zmienia się, gdy w jej biurze pojawia się tajemniczy brunet Daniel, który okazuje się wilkołakiem. Pracując dla Daniela, Skye pakuje się w tarapaty, gdy na jaw wychodzi, że jest ona człowiekiem indygo odpornym na hipnozę wampirów. By ochronić dziewczynę przed ich zakusami, Daniel i jego wataha przyjmują ją pod swoją opiekę, wtedy poznaje ona trudne zależności hierarchiczne panujące w stadzie.

"Spowiedź z grzechu śmierci" to książka opowiadająca historię młodej kobiety chorej na guza mózgu. Z odrobiną fikcji literackiej śledzimy jej los począwszy od utraty dziecka przez drobne kryzysy wiary w miłość do drugiej osoby i wreszcie upragniony ślub.

Aleksander Dworski – ur. 22.06.1963 r. w rodzinie inteligenckiej. W młodości studiował na Uniwersytecie Wrocławskim na Wydziale Prawa. Wiele lat współpracował z zagraniczną firmą ubezpieczeniową. W kolejnych latach zajął się pisarstwem, czego rezultatem jest ten właśnie debiut pt: „SMS-owy epizod”.

„...A IMIĘ JEJ POLSKA” to tomik poetycki wydany z okazji 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości, poświęcony ojczyźnie i jej bohaterom, często bezimiennym.
Cześć ich pamięci!

Przerażające zabójstwo księżnej sprawia, że na wycieczkowcu następuje chaos. Anabell, siedemnastolatka pragnąca zostać w przyszłości profilerką, postanawia sprawdzić swoich sił i zaczyna szukać mordercy, jednak na pokładzie z samymi wpływowymi ludźmi jest to trudniejsze, niż się wydaje.

Być może Don Kichote w ogóle nie istniał, podobnie jak Sancho Pansa i pozostali bohaterowie powieści. Jedno jest jednak pewne – ziemia, po której Cervantes podróżował przed 400 laty, to nie fikcja literacka. To jest ta sama Kastylia-La Mancza, ze swoimi równinami, winnicami, gajami oliwnymi, zaginionymi na mapie wioseczkami...

Jej zainteresowanie poezją i literaturą w ogóle datuje się od wczesnych, młodzieńczych lat, które do dziś odgrodzone były życiem wypełnionym rolą matki i żony, a także zawodową aktywnością. Dziś, będąc na emeryturze, Autorka odkrywa na nowo smak poezji, przesyca nią swoje wewnętrzne, utrudzone życie.