Poezja

Grażyna Bułacińska-Drapik - pochodzi ze Stargardu, ukończyła pedagogikę wczesnoszkolną, jest nauczycielką, obecnie pracuje w szkole polonijnej w Belgii, gdzie uczy języka polskiego. Swój czas dzieli między Belgię, w której mieszka od 13 lat, a Polskę.
Inspiracją do napisania wierszy stała się natura i to, co drzemie w sercu i w duszy. Wieczna tęsknota za czymś pięknym i wzniosłym, nadzieja na promyk słońca i muśnięcie gwiazd. Niech te wiersze wzmocnią nadzieję i uspokoją rozdygotane serca.

Urodziłem się i mieszkam w miasteczku Słupca w Wielkopolsce. Od najmłodszych lat moje życie wypełnione jest niesamowitymi przeżyciami. Wiersze piszę, odkąd pamiętam.

Czy poetą jest ten, co rozsiewa wiersze, czy ten, co w samotności śpiewa wierszem?
Com jest winien, że stoję na uboczu i z mych oczu łzy płyną?
Com jest winien, że na starość się do Was z moją miłością zwróciłem?

Wydałem trzy tytuły, to jest czwarty. Moje wiersze to prawda o życiu. Proszę, czytajcie, bo warto.
JNaszko

Prezentowany zbiór wierszy, fraszek i limeryków zatytułowano "Silva rerum". Oznacza to w języku łacińskim zbiór najrozmaitszych utworów różnej treści. W zbiorze są zatem wiersze liryczne z puentą, fraszki i limeryki, których tematem są niedyskrecje codziennego życia, fraszki oparte na sentencjach, przysłowiach i cytatach łacińskich oraz fraszki laboratoryjne. Utwory liryczne przesycone są silnym ładunkiem emocjonalnym. Fraszki niebanalne, humorystyczne.

Józef Puchajda – doktor nauk technicznych, wykładowca akademicki. Finalista plebiscytu studenckiego na najlepszego wykładowcę Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego (Belfer 2008). Autor ponad 70 prac naukowych z teorii eksploatacji i niezawodności maszyn, socjologii przemysłowej (głównie niezawodności operatora maszyn) i pedagogiki pracy. Urodził się i wychował w Brzozowie na Podkarpaciu w otoczeniu oszałamiająco pięknej przyrody. Wpłynęło to na sposób postrzegania i odbierania otaczającego świata.

Drogi Czytelniku, mam nadzieję, że książka, którą trzymasz, nie jest przypadkowym wyborem, ale jeśli jest, to nie szkodzi. Jestem pewna, że nie będziesz się z nią nudził. Każdy człowiek poszukuje swojej prawdy, która potrzebna jest po to, aby nadać kierunek życiu. Jeśli spodoba Ci się moja prawda lub wspomoże Cię na jakiś czas, to będę zadowolona. Pamiętaj: nic nie jest na stałe, są tylko chwile, dłuższe lub krótsze. W książce próbuję odpowiedzieć na kilka pytań, a przynajmniej porozważać na tematy, które mnie nurtują, np.: Gdzie jest moja dusza? Czy: Jakie jest miejsce człowieka we Wszechświecie? Oprócz nuty refleksji i powagi, między elementami prozy unoszą się melodyjnym i wesołym dźwiękiem wiersze. Wszystko jest skomponowane tak, abyś doznał wielu emocji, które towarzyszą nam w życiu. Nie będzie nudno.

Iwona Górska, ur. w 1969 r. w Lubawie (okolice Mazur). Natchnieniem jej życia jest przyroda, co zaowocowało wystawą fotograficzną „Kawałeczki przyrody”. Jest autorką tomiku "Oddech świata" (2020). Od czasu do czasu sięga po kredkę, relaksując się przy rysunku.

Po pierwszym tomiku „Jest Mnie Dwie”, wyróżnionym w konkursie „Książka warta wydania” Wydawnictwa Poligraf, wychodzi drugi tomik autorki pt. „Słowa Mgłą zakryte”. SM to skrót od stwardnienia rozsianego, choroby, z którą autorka żyje od ponad ćwierćwiecza. Wiersze, które znalazły się w tym tomiku, opowiadają o życiu z chorobą od samego środka. Od Podmiotu. Od Pacjenta. Powstawały przez cztery lata istnienia Patronite autorki, bez którego ‒ jak twierdzi ‒ po prostu by nie pisała. Wsparcie Patronów (przede wszystkim mentalne) jest dla Katarzyny Magudy bezcenne. Patronem możesz zostać także Ty.

Katarzyna Maguda ‒ z wykształcenia architekt, z zamiłowania malarka, rysowniczka, perkusistka, poetka.
Autorka pozycji „Alien”, która była też częścią projektu APF tworzonego wraz z Püdlem, Andrzejem Bieniaszem ‒ znakomitym muzykiem i założycielem zespołu Püdelsi.
Autorka portretu prof. Jerzego Vetulaniego pt. „CzłowiekKtóryWie”, rysowanego długopisem.
Autorka portretu Tybalda, kota wspaniałej dziennikarki Polsatu Agnieszki Gozdyry ‒ pt. „Tybald solidarny z Przyjaciółmi”.
Autorka portretu Mokki, Gwiazdy p. Łukasza Gibały, niedoszłego prezydenta Krakowa ‒ pt. „Mokka Łukasza Gibały”.
Pacjentka, która 7 marca 2011 r. na pierwszej w Polsce konferencji nt. leczniczych właściwości marihuany wraz z Elizą Walczak-Corral, prof. Jerzym Vetulanim i min. Markiem Balickim otworzyła Polskę na uznanie marihuany za Roślinę leczniczą, a nie narkotyk.
Polska koordynatorka międzynarodowego projektu Fenix Kooperatyw Pacjentów.
Twórczyni profilu Patronite, gdzie z jej pracami można zapoznawać się na bieżąco i współtworzyć następne pozycje poprzez zostanie Patronem/Patronką.

Książka "Słowa przyjemne i nieprzyjemne w dotyku" to debiut literacki autorki.
Tomik zawiera zbiór 40 wierszy o różnej tematyce. Są one autentyczne i pełne emocji.
Autorka stawia w utworach pytania retoryczne.
Wiersze są pisane „atramentem płynącym z serca”.

Marian Tadeusz Karaś urodził się w 1950 r. w Kotowej Woli pod Tarnobrzegiem. Absolwent archeologii i dziennikarstwa podyplomowego UJ. Satyrą zajął się, począwszy od 1984 r. minionego stulecia, kiedy to z przyczyn politycznych nie mógł już uprawiać zawodu reportażysty. Do dziś publikował swoje fraszki i aforyzmy w ponad 30 tytułach krajowych, w tym m.in. w „Przekroju”, „Szpilkach”, „Ulicy Wszystkich Świętych” i „Karuzeli”. Laureat Ogólnopolskiego Konkursu Satyrycznego „Uzdrawianie śmiechem” z 1988 r. W 1995 r. wydał zbiór fraszek, aforyzmów i limeryków "Igraszki satyra". Dwanaście lat później w formacie PDF ukazał się w internecie zbiór jego aforyzmów zatytułowany "Zamyślenia z myślenia".
Jak na satyryka przystało, od lat współpracuje z… kenijskim (acz polskojęzycznym) portalem internetowym SięMyśli (www.siemysli-ke.info).

"Smak emocji" jest przesiąknięty uczuciami, uwodzi od pierwszych słów, rozgrzewa, oszałamia, zniewala… To erotyzm, który pieści nasze zmysły, kusząc seksem i zachwycając literacko. Wiersze są wysmakowane, czasami frywolne, elektryzujące i namiętne.
Do czytania zarówno we dwoje, jak i solo.

Urodziłem się w roku 1975 w Szczecinie. Zadebiutowałem w styczniu 2021 roku powieścią obyczajową z elementami erotyki "Znaki na niebie". Pisanie stało się moją pasją – wkładam w nie dużo serca. Tak powstał tomik poetycki "Smak emocji". Obecnie pracuję już nad następnym projektem i mam w przygotowaniu kolejne, więc nie dam o sobie zapomnieć.
Robert Wysokiński

Słońce wzbija się wysoko nad toskańską winnicą.
W powietrzu unosi się zapach wszystkich owoców Sangiovese. 
Sok słodkich wiśni leniwie spływa po naszych rozpalonych myślą ciałach.
W oddali słychać jedynie ciche kacze kwakanie.
I tylko my w cieniu młodej winorośli lekko trwamy – w swych ramionach zaplątani, myśląc, czy ten dreszcz na naszej skórze to wciąż wiatru lekki powiew, czy spragniona obietnica smaku nocy letnich. 

Szybciej. Bardziej. Więcej.
Jeszcze więcej.
Tak żyjemy na co dzień. Biegniemy, by wszystko ogarnąć i załatwić, a przecież i tak zawsze pozostaną jakieś sprawy wymagające jeszcze więcej uwagi i zaangażowania.
Zawsze można by więcej…
A gdyby tak na krótką chwilę zatrzymać się i popatrzeć…
Popatrzeć na samego siebie i na świat wokół nas.
Do tego właśnie namawia nas tomik „Spojrzenia”. Ten zbiór wierszy zachęca nas, by pomyśleć przez chwilę o tym, co na co dzień wydaje się zwyczajne i niewarte uwagi. Przekonuje nas do zachwytu tym, co nas otacza, i do refleksji nad samym sobą.
Dzięki niemu możemy popatrzeć na siebie i na świat nowym spojrzeniem. Spojrzeniem skłonnym do namysłu i zachwytu.

„Ta poezja jest gorącą dawką emocji i odczucia piękna przyrody w skomplikowaniu ludzkich uczuć. Autorka zaś jest w istocie samą Syreną słowiańską, bo jej umysł i talent są ponad naszym wymiarem postrzegania życia”,
recenzja zbioru wierszy „Syrena słowiańska”

"Szepty niespokojne" to pozycja wyjątkowa, która w niekonwencjonalny a zarazem wzruszający sposób oddaje obraz życia rodziny w cieniu autyzmu. Osobiste doświadczenia i przeżycia autorki ujęte w tematyczne wpisy oraz wiersze traktują o wyzwaniach i przeszkodach, z jakimi mierzą się opiekunowie dzieci niepełnosprawnych. Subtelnie powiązane wątki tabu, szczere refleksje i subiektywne spostrzeżenia mogą być drogowskazem dla wszystkich poszukujących otuchy i zrozumienia w swoich trudnych emocjonalnych podróżach. 

Violeta Pakulska-Babiak - urodzona w 1966 r. w Koninie. Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Zielonogórskim. Jest mężatką, ma jednego syna. Miłośniczka literatury, sztuki i podróży. 
Tomik poezji "Szlak życia" to jej debiut literacki.

Słowo od autora:
w tej książce znajdziesz fraszki, wiersze, aforyzmy, zdjęcia, obrazy, dłuższe wywody.
Tematyka, którą poruszam, zahacza o politykę, problemy społeczne, filozofię, duchowość, religię.
Jest tu aż nadto o Bogu. Jeden wielki galimatias myśli. Nie jest to książka dla każdego. Polecam ją wszystkim, aczkolwiek jasne jest dla mnie, że na przykład ateiście może nie być przyjemnie, czytając to, co tu stworzyłem.
Książkę tę kieruję przede wszystkim do ludzi pogubionych, z rozterkami, do ludzi młodych – ma ona za zadanie uratować was przed szaleństwem, którego doświadczyłem na własnej skórze.
Wyjaśniam tu niewyjaśnione, leczę ze zwarcia w mózgu, wymieniam popalone neurony.
Reszta niech pozostanie tajemnicą.
Życzę miłego czytania.

Wyobraź sobie, drogi czytelniku, krajobraz łagodnych wzgórz pokrytych zielonymi polami, a wśród tych pól klasztor otoczony starodrzewem, średniowieczne budynki z kamienia polnego porośnięte bluszczem. Wyobraź sobie, że z grupą znużonych wędrowców kołaczesz do furty klasztornej, brat furtian otwiera i prowadzi do refektarza, a tam napotykacie jowialnego mnicha w szarej kapocie, który na wasz widok wykrzykuje: „Ha! Witam znużonych wędrowców. Frater Adalbertus sum. Proszę sobie usiąść na ławie. Niestety wygód tu nie mamy. Czym można poczęstować? Pewnie jesteście głodni? Dziś na obiad mieliśmy ślepe ryby, na pewno coś zostało. A może napitku? Takiego piwa, jak nasze klasztorne, to ze świecą szukać. Warzymy je na miejscu, przepis mamy wyjątkowy, dostałem go kiedyś od Szuszwola ze Swarzyndza, wędrownego hermeneutyka. Nie słyszeliście o Szuszwolu ze Swarzyndza? No to posłuchajcie...”.