Poezja

Drogi czytelniku!
Tomik Poszukiwania, który trzymasz właśnie w swych dłoniach, ma zainspirować cię do spojrzenia trochę inaczej na codzienną rzeczywistość i otaczający świat.
Wszystko, co materialne, co możemy dotknąć, zmierzyć, jest dla nas mniej lub bardziej oczywiste.
To nie jest twój przypadkowy wybór, że właśnie zatrzymałeś się nad tą książką.
Ona zabierze cię w podróż po drogach i bezdrożach ludzkiej egzystencji, ukazując też inny, lepszy, niewidzialny świat sumienia i ducha.
Jeżeli uda mi się ciebie którymkolwiek wierszem zaintrygować i zachęcić do jednej zmiany na lepsze, to może będzie to pierwszy cud w twoim życiu.
Życzę ci, abyś takich cudów przeżył wiele. Czy podejmiesz to ryzyko, to tylko zależy od ciebie.
Autor

To co wyczyniają zapalczywi politycy i - zwykle z premedytacją - media, na przestrzeni ostatnich dekad dorosłego żywota dla wrażliwych i refleksyjnych jest nie do zniesienia. Nie bez powodu tak wielu rodaków rezygnuje np. z telewizji, prasy a nawet z naszych - powiedzmy - demokratycznych wyborów. Niestety, smartfonów i im podobnych już, się pozbyć nie da.
Aby zachować własną jeszcze równowagę psychiczną i wytrzymać indoktrynację czy w większości głupawy jazgot, w tym reklam itp., musiałem sam sobie upuścić „złej krwi". Jeśli przy tym kogoś podratuję swą pisaniną - warto było. Zawiedzionych czy zgorszonych, nawet spośród mi bliskich, nie przepraszam. Stało się. Pomijam przymus sądowy, jeśli się co chytrze, lecz nadto - wypsnęło.

Stanisław Ćwiek - wykształcenie prawnicze, doświadczenie zawodowe jak i życiowe, nie do powielenia. Za PRL-u w milicji, za demokracji w policji. „Dopieszczany" w obu formacjach. Raz talonem na zakup malucha, po wielokroć słowem, uściskiem dłoni (żółwików jeszcze nie było), pisemną laurką (opinia, dyplom), medalem, odznaczeniem, regularnie kopertą i zawsze zbyt skąpą. Przez blisko 20 lat współ i kierował służbą kryminalną w województwie gdańskim, aby w ostatnich sprawować nadzór nad całym pionem zwalczającym ten rodzaj przestępczości jako z-ca komendanta wojewódzkiego policji. Z tytułu solidnego bagażu doświadczeń oraz dokuczliwej wrażliwości na każdą krzywdę i prostactwo, popełnia także i tę książkę w postaci I tomu.

Stanisław Ćwiek – wykształcenie prawnicze, doświadczenie zawodowe, jak i życiowe, nie do powielenia. Za PRL-u w milicji, za demokracji w policji. „Dopieszczany” w obu formacjach. Raz talonem na zakup malucha, po wielokroć słowem, uściskiem dłoni (żółwików jeszcze nie było), pisemną laurką (opinia, dyplom), medalem, odznaczeniem, regularnie kopertą i zawsze zbyt skąpą. 
Przez blisko 20 lat współ i kierował służbą kryminalną w województwie gdańskim, aby w ostatnich sprawować nadzór nad całym pionem zwalczającym ten rodzaj przestępczości jako z-ca komendanta wojewódzkiego policji. Z tytułu solidnego bagażu doświadczeń oraz dokuczliwej wrażliwości na każdą krzywdę i prostactwo, popełnia także i tę książkę w postaci II tomu.

Najlepiej byłoby stokrotnie…
Ci z PO na grzyby
A z PiS-u na ryby
Koniecznie wówczas odwrotnie
Żeby nie zdążyli
Ryb nie potopili
I grzybów wytruć sromotnie

Po pierwsze – całość pisana jest wierszem
po drugie – są krótkie, nieliczne długie
Po trzecie – proza męczy... sami wiecie

Dagmara Gądek, z wykształcenia i zawodu wiolonczelistka związana z Das Sinfonie Orchester Berlin, z którą współpracuje jako freelancer. Tarnowianka od dwóch dekad mieszkająca na stałe w Berlinie.
Od 2021 roku - obok uniwersalnego języka muzyki - swą wrażliwość artystyczną wyraża także poprzez słowo. W formie wierszy i chimeryków z humorem i głębokim wglądem w niewidzialne dla wielu zakamarki rzeczywistości opisuje ją oczami artystki, matki dwójki wspaniałych dzieci, emigrantki.
Publikowała dotychczas z sukcesem na poetyckich portalach internetowych, a w druku zadebiutowała na łamach kwartalnika literackiego „ReWiry" podczas 46. Międzynarodowego Listopada Poetyckiego w 2023 roku oraz w polsko-niemieckim magazynie „Polonus" wydawanym przez Centrum Kompetencji i Koordynacji Języka Polskiego KoKoPol. Także w 2023 roku, pod pseudonimem Dagny, wydała 78-stronicowy tomik "Chimeryki. Teksty satyryczne". "Przebicia" - tytuł niniejszego zbioru wierszy - nawiązuje do nakładających się na siebie przestrzeni życiowych, które przenikają się wzajemnie w emigranckiej i duszy autorki zawieszonej między dwoma krajami, dwiema mentalnościami, ci między sztuką a codziennością i wyborami stricte kobiecymi.

Magdalena Ficowska-Łuszczek – poetka, dziewczyna z okładek pism minionych lat. Urodzona w Warszawie, dziesięć lat mieszkała i tworzyła w Zakopanem. Członkini Związku Literatów Polskich, laureatka ogólnopolskich konkursów poetyckich, trzykrotna stypendystka Ministerstwa Kultury i Sztuki. Debiutowała w 1977 r. w tygodniku studenckim „ITD”, publikowała wiersze w prasie literackiej: w „Kulturze”, „Literaturze”, „Odrze”, „Poezji”, „Nowym Wyrazie” oraz „Katoliku”, „Dunajcu”, „Gazecie Krakowskiej”, a także w „Świerszczyku” i „Płomyczku”.
Od 1991 r. współpracowała z redakcją literacką 2 Programu Polskiego Radia jako autorka słuchowisk i miniatur poetyckich. W 1997 r. została zaliczona przez paryskie wydawnictwo TEMOINS w poczet czterdziestu czterech czołowych współczesnych poetów polskich – wiersze Magdaleny Ficowskiej-Łuszczek opublikowano w wydanej we Francji "Antologii poezji polskiej 1975–1990" obok utworów Czesława Miłosza i Wisławy Szymborskiej. Jej wiersze umieszczono też w "Antologii nowej polskiej poezji" Borysa Dankowa z 2006 r., wydanej w Bułgarii. W Polsce umieszczono Poetkę w leksykonie Lesława Bartelskiego "Polscy pisarze współcześni 1939–1991", Wydawnictwo Naukowe PWN, oraz w "Antologii tysiąclecia – poezja polska" pod red. Aleksandra Nawrockiego, Wydawnictwo IBiS, Warszawa 2002. Tomiki Magdaleny Ficowskiej-Łuszczek znajdują się w Bibliotece Nobla w Sztokholmie i w Bibliotece Papieskiej w Watykanie.
Ukazały się następujące jej tomiki poezji:
"Serce się powtarza" – Nowy Sącz 1984,
"Wzburzony sen" – Wydawnictwo Literackie, Kraków 1987,
"Nefertari – obłok pyłu na drodze" – Wydawnictwo Miniatura, Kraków 1999,
"Na podobieństwo swoje" – Warszawa 2000,
"Urwisko" – Wydawnictwo Miniatura, Kraków 2006,
"Zaklinanie szczęścia" – Wydawnictwo Miniatura, Kraków 2010,
"Gniew motyla" – Wydawnictwo Miniatura, Kraków 2014,
"Jak Feniks z popiołów" – Wydawnictwo Miniatura, Kraków 2017,
"Wiersze wybrane – SELECTED POEMS" – Wydawnictwo Miniatura, Kraków 2017,
"Rajski ptak" – Wydawnictwo Miniatura, Kraków 2018,
"Wilki" – Wydawnictwo Miniatura, Kraków 2019,
"Anielica" – Wydawnictwo Miniatura, Kraków 2019,
"Gwiazda" – Wydawnictwo Miniatura, Kraków 2019,
"Bogini" – Wydawnictwo Miniatura, Kraków 2020,
"1,5 sekundy do Raju" – Wydawnictwo Miniatura, Kraków 2020,
"Na szczęście są chmury" – Wydawnictwo Miniatura, Kraków 2021,
"Przerwana omertà" – Wydawnictwo Poligraf, Brzezia Łąka 2022,
"Zapadnia" – Wydawnictwo Poligraf, Brzezia Łąka 2022.
Wydała też baśnie i wiersze dla dzieci:
"Tatrzańskie opowieści" – Wydawnictwo Elgros, Warszawa 1999,
"Wielka wróżka" – Toruń 1993,
"Orzeszek" – Wydawnictwo Elgros, Warszawa 1999,
"Powrót wielkiej wróżki" – Wydawnictwo Elgros, Warszawa 2000.

Odkryj przestrzenie, w których sacrum spotyka się z codziennością.
Czy poezja może być jednocześnie intymnym wyznaniem, lekcją historii i filozoficznym drogowskazem? Agnieszka Seremet udowadnia, że tak. Jej tomik „Przestrzenie” to wielowymiarowa podróż przez życie, w którym dojrzałość „rozsiada się w ciszy”, a każde doświadczenie staje się cennym „kapitałem”, z którego odsetki czerpie się przez lata.
Głęboka duchowość bez patosu: Autorka przekłada wielkie tajemnice wiary na język konkretu – miłość, nadzieję i wiarę odnajduje w zapachu trzech bochenków chleba krojonych przy rodzinnym stole.
Poruszająca historia lokalna: W cyklu poświęconym bł. Karolinie Kózce autorka rezygnuje z pomnikowości na rzecz przejmujących obrazów – od krwi na mroźnym trakcie po zdeptaną „kajzerkę”, symbol przerwanego niewinnie życia.
Zachwyt nad naturą: Wiersze takie jak „Krokusówka” czy „Szafrany” to barwne pocztówki z brzeźnickich pól, które uczą uważności na „dar od wiosny doskonały”.
Ciepło i uśmiech: Obok trudnych pytań o sens cierpienia czytelnik znajdzie tu radosną krainę pluszowego misia, który potrafi rozproszyć każdą złą myśl.
„Poezja to bezwstydne duszy obnażenie” – pisze autorka, zapraszając nas do świata pełnego autentyczności, gdzie słowa stają się „ożywczym deszczem” dla ludzkich serc.
Dla kogo jest ten tomik? Dla poszukujących chwili wytchnienia w pędzie „karuzeli życia”, dla wrażliwych na piękno detalu i dla każdego, kto wierzy, że życie to „cud niezaprzeczony”.

Agnieszka Seremet – pisze od kilkunastu lat z potrzeby serca. Jej krótkie, proste wiersze powstawały między 2009 a 2022 rokiem jako zapis zachwytu nad naturą, słowem i duchową głębią codzienności. Laureatka konkursów poświęconych błogosławionej Karolinie, publikowana w antologiach pokonkursowych oraz w kwartalniku „Radło”. Na co dzień uczy młodych ludzi wrażliwości na piękno i dobro. Tomik „Przestrzenie” jest jej debiutem książkowym.

Dorota Andreas (pseudonim literacki), ur. 1954 r. w Łodzi, z zawodu psychoterapeutka.
Prezentowane w tomiku wiersze, opatrzone na początku i na końcu opowiadaniem, pisane były od wczesnych lat młodości do szuflady, a czytane przez nielicznych. Przychodzi moment, gdy marzymy o wehikule czasu, aby ten przeniósł nas w dawny świat, pozwolił pobyć w przeszłości i znaleźć zagubione wydarzenia z różnych klimatów umysłu i serca. Taka wędrówka mogłaby pomóc odnaleźć świat utracony, ale też swoje zagubione części, odszukać siebie sprzed lat.
„Proszę cofnąć się do przodu” – zacytował Leszek Kołakowski tramwajarza, który wzbudził salwę śmiechu wśród pasażerów, a autorka wykorzystała ten cytat, aby napisać tekst pod tym tytułem we własnej interpretacji, umieszczając go na zakończenie. Często musimy dokonać trudnego kroku w tył, aby odnaleźć siebie i móc zrobić krok w przyszłość. Dominującym tematem wierszy jest miłość. Tylko ona potrafi pokonać czas i wszelkie bariery.
Literatura konfesyjna autorki poprzez odwagę autobiograficzną staje się przejawem gorliwego dążenia do wewnętrznej prawdy.
Książka została wyróżniona w konkursie organizowanym przez Wydawnictwo Poligraf.

„Przez pryzmat życia…” jest luźną kontynuacją mojego poprzedniego tomiku „Wino poezji” (2021). Podejmuję w nim między innymi takie tematy, jak miłość, mądrość i przyjaźń. Położyłem nacisk przede wszystkim na treść i przesłanie, a nie na artystyczne ornamenty. Dla jednych tomik będzie łatwy w odbiorze, dla innych bardziej wymagający, jednak każdy powinien znaleźć w nim coś dla siebie. Serdecznie zachęcam do lektury.
Maciej S. Świstak

Maciej S. Świstak (ur. 1977) w latach 1997–1998 należał do Klubu Literackiego Aspekt działającego przy Miejskim Centrum Kultury w Ostrowcu Świętokrzyskim. Studiował filozofię, socjologię i informatykę, nie ukończył jednak żadnego z tych kierunków. Uważa się za artystę z powołania – przede wszystkim poetę, a w dalszej kolejności pisarza.
Dotychczas opublikował tomik poetycki „Wino poezji” (2021) oraz powieść „Skansen Europy” (2023).

Krystyna Przeradzka, ur. 30.12.1951 r. w Elblągu, zm. 26.01.2023 r. W swoim testamencie zapisała, że pieniądze ze sprzedaży mieszkania w pierwszej kolejności mają być przeznaczone na wydanie powieści i poezji.

"Recepty na życie" to zbiór poezji, w którym autorka skupia się na temacie ludzkiego istnienia, emocji, relacji i codziennych doświadczeń. Poprzez swoje wiersze zaprasza czytelnika do refleksji nad sensem życia, miłością, samotnością, nadzieją i przemijaniem. Utwory są pełne emocji i szczerości, co sprawia, że czytelnik może łatwo identyfikować się z odczuciami opisanymi przez autorkę. Gorąco polecamy ten zbiór wszystkim miłośnikom poezji.

Co czuje człowiek zniewolony przez los? Jak poradzić sobie, kiedy życie zmienia się diametralnie w ułamku sekundy? W jaki sposób nie oszaleć wśród czterech ścian i pasów? A co ma do tego miłość? Na te i wiele innych pytań znajdziecie odpowiedzi, czytając mój debiutancki tomik. Wiersze pisane uczuciami i wydarzenia zmienione w słowa.

Alicja Wołos, 21 lat. Studiuję na Politechnice Wrocławskiej. Z zawodu jestem technikiem teleinformatykiem, ale od zawsze pasjonuję się sztuką. Mam wrażliwą duszę, stąd nieobce mi zamiłowanie do teatru i literatury, a życie pokazało, że emocje najpiękniej wyrażam słowami.

Kolejny tomik młodego artysty epatuje emocjami w każdej formie wyrazu.
Zestawienie poezji, obrazów i fotografii tworzy coś niebywale kompletnego.
Nowoczesny interdyscyplinarny obraz wnętrza.
Forma i treść zapraszają nas do świata kreowanego przez autora.
To ciekawy świat, niezwykle plastyczny i prawdziwy.

Kilka słów o tekstach i ich autorze
Ponoć drzewa rozmawiają: te liściaste i te iglaste. Czy to prawda? Nie wiem. Ale szelest liści przypomina szept rozmowy na nasze ważne tematy: miłości, samotności, zwątpienia, śmierci. Więc kto wie?
Na co dzień jesteśmy racjonalni, lecz jak pisała Agnieszka Osiecka: „świat realny jest poznawalny … ale w kominie coś czasem załka”. Tu daję Metafizykę przez małe „m”, tą poważną niech się zajmują filozofowie.
Zatem przeczytajcie po prostu te moje krótkie teksty, gdy macie odpowiedni nastrój i kilka wolnych chwil.
Inne teksty na: www.adamstawowy.pl
Adam Stawowy

To już drugie moje podejście, drugi tomik wierszy. Jeszcze dwa lata temu pewnie pokładałbym się ze śmiechu na propozycję napisania wiersza. A tu nieoczekiwanie kolejne wydanie. Nie mogę uwierzyć…
Idąc za ciosem, chciałbym przekazać następną dawkę mojego świata, uczuć, które obecnie mnie definiują. Zauważycie zapewne, że sporo czasu poświęcam Bogu, istnieniu, otaczającej rzeczywistości. Jeden powie, że to kryzys wieku średniego, a inny, że osiągnięcie wewnętrznego spokoju. Spokoju, dzięki któremu łatwiej pracować, łatwiej znosić przeciwności losu, których przecież nie brakuje.
I choć znowu nieco więcej pracuję, to łatwiej mi usystematyzować moje zajęcia, a tym samym zostawić nieco energii na życie codzienne.
Czas pokaże, co będzie dalej.
Miłej lektury!

Kilka rozmów z Bogiem
Rozmowa 1

Dzieci moje
glina
najwdzięczniejszy materiał do rzeźbienia
tylko czy rzeźbiarz odpowiedni????
Panie
dałeś mi tę glinę
daj mi teraz mądrość i natchnienie
daj moc i siłę
i dopomóż by powstały z niej dzieła sztuki
dzieła Tobie podobne
i Tobie posłuszne