Wydawnictwo Poligraf

„Wracała z basenu panoramiczną windą, gdy telefon oznajmił przyjście SMS-a. Zamarła z wrażenia... Nie mogła uwierzyć w to, co wówczas zobaczyła…”

Od zarania dziejów kobiety są dla twórców inspiracją i odgrywają rolę muz. Gdyby nie płeć piękna, nie doszłoby do wielu wojen, a mnóstwo dzieł literackich nie powstałoby nigdy…
Izabela Wierzchacz-Langner

„Jeśli naprawdę mnie kochasz…” jest bez wątpienia historią bardzo osobistą, chwilami opisem intymnych przeżyć autora. Jako taki tekst zasługuje na podziw – nie każdy jest aż tak odważny, aby obnażyć się i wystawić na ocenę przez kompletnie obce osoby, jakimi będą potencjalni czytelnicy. Jednakże powstawaniu omawianej historii od początku towarzyszy myśl, że w rzeczywistości została ona napisana dla jednej czytelniczki – żony autora. Jakie intencje przyświecały twórcy w przenoszeniu historii związku na papier – niech pozostanie jego tajemnicą. Być może utwór powstał ku przestrodze, a być może była to chęć potwierdzenia potęgi uczucia, próba usprawiedliwienia się czy po prostu potrzeba nadania emocjom i myślom trwalszego charakteru. Po przeczytaniu tej z gruntu terapeutycznej powieści czytelnik inaczej spojrzy na życie oraz z pewnością przewartościuje znaczenie miłości.  

Aaron Darski – jeden z najbardziej utalentowanych debiutantów na rynku księgarskim epoki COVID-19. Od 2006 roku związany z gospodarką morską Wielkiej Brytanii. W 2011 roku kończy z wyróżnieniem dwa kierunki prestiżowej Lloyd’s Maritime Academy w Londynie. W 2015 roku w związku z pracą przenosi się do Chin. Kontraktowy wykładowca Western Business Etiquette w Academy of Style w Szanghaju. Tam występuje również jako aktor i model. Uparty i konsekwentny. Nad swoim debiutem literackim pt. „Jeśli naprawdę mnie kochasz…” pracuje od pierwszych dni pobytu w Państwie Środka. Podczas podróży służbowych po całej Azji pisze na swoim smartfonie rozdział po rozdziale, wykorzystując każdą wolną chwilę. W lutym 2020 roku utwór zdobywa wyróżnienie w konkursie na „Książkę Wartą Wydania”. Jest to współczesna powieść próbująca odpowiedzieć na stare jak świat pytanie o sens wchodzenia do tej samej rzeki po raz drugi. Brak komunikacji, zrozumienia oraz złudne oczekiwania doprowadzają coraz więcej małżeństw do rozpadu. Jeśli są Państwo ciekawi, jaką opcję wybrał bohater tej historii i czy zakończyła się ona sukcesem – zapraszam do lektury. Druga część powieści jest już w przygotowaniu.

Jest to książka dosłownie dla każdego, dla Ciebie również, niezależnie od tego, czy jesteś związany/a z jakąkolwiek religią, czy jesteś wolny/a od narzucanych Ci prawd.

Kontynent coraz częściej cierpi z powodu klęsk żywiołowych, które prorocy tłumaczą jako przygotowania świata do dziewiętnastego Wielkiego Odrodzenia, czyli śmierci ziemskiego boga i całej planety. Tym razem jednak Twórca chce zapobiec swojej dziewiętnastej śmierci. Zwraca się do proroka i oferuje ludzkości zbawienie. Główny bohater ma jednak co do tego wątpliwości. Wszakże dobrze pamięta niektóre strony księgi boga, które mówią, że śmierć Twórcy i jego następne narodziny są sprawiedliwym cyklem, który balansuje równowagę wszechświata. Wszechświata stworzonego przez Starszych Bogów. Kiedy jednak przemawia do narodu, ludzie decydują się na zbawienie. Dlatego prorok odrzuca swoje wątpliwości i zaczyna postępować zgodnie z wskazówkami, które bóg zapisał w księdze proroctw. Aby jednak rozpocząć tę podróż, bóg musi podzielić swoją duszę na dwie odrębne części – światło i ciemność. Wybrane osoby będą indywidualnie absorbować jasne i ciemne energie duszy do swoich ciał i zostaną obdarzone niesamowitą mocą.
I tu zaczyna się to, co najciekawsze... Ale też najstraszniejsze...
Tak, dzięki wskazówkom świat zostanie uratowany przed zniszczeniem. Ale jaką cenę przyjdzie mu za to zapłacić? Konfrontacja, do której dojdzie między światłem a ciemnością, sprawi, że wszyscy będą żałować swojego wyboru.
W końcu krwawa walka doprowadzi świat do nowego zniszczenia.
Jednocześnie w innym miejscu na świecie pojawia się kolejny problem. Korzystając z zaburzenia równowagi w naturze i zaufania ludzi, bóg nieskończoności chce uwolnić się z podziemi. Jego celem jest wzięcie zbawienia świata w swoje ręce. Światem powinien rządzić bóg, a nie ludzie! Zdając sobie sprawę z rzeczywistego obrazu zaburzonej równowagi na świecie i obawiając się zbliżającej się śmierci wszystkiego, niektórzy ludzie chcą otworzyć przejście dla boga nieskończoności, aby wkroczył do ziemskiego świata i zajął się jego zbawieniem. Są jednak i przeciwnicy tego pomysłu. W końcu nie każdy ufa bogu nieskończoności, który jest bogiem i władcą świata – Nieskończonej Ciemności.
To powieść dla osób o mocnych nerwach! Nie oderwiesz się od lektury, bo będziesz chciał się dowiedzieć, jak to wszystko się skończy.

Ta książeczka powstała na prośbę moich dorosłych córek. Przypomina mi chwile spędzone z nimi i bajkami tuż przed snem, przed wielu laty.

Aneta Wojciechowska – wieloletni pedagog, terapeuta, laureatka Brązowego i Srebrnego Krzyża Zasługi za Pracę Terapeutyczną na rzecz Osób Niepełnosprawnych od Lecha Kaczyńskiego i Bronisława Komorowskiego. Praca z niepełnosprawnymi to jej pasja. Wychowała wiele pokoleń zwyczajnych-niezwyczajnych ludzi z niepełnosprawnością intelektualną i fizyczną.

Co zrobić, gdy z dnia na dzień stajesz się jednostką niewygodną dla świata? Przecież nawet nie wiesz, dlaczego i czym podpadłeś. A ona miała nadzieję przeżyć swoje życie po cichu. Do końca przemykać przez nie niezauważenie. By ją ukarać i uczynić z niej przestrogę, a przy okazji całkiem nieźle na tym zarobić, rzucono ją, a także innych do niej podobnych w sam środek dzikiego miejskiego reality show. Bez szans na przeżycie. Oko w oko z dzikimi bestiami rodem z prehistorii stają się atrakcją widowiska, w którym nikt nie chce brać udziału, ale tutaj już nie pytają o zdanie. Liczą się oglądalność i prawa tych, co mają pieniądze i prawdziwą władzę. Powinna była pamiętać, że nadzieja to matka głupich… na szczęście umiera ostatnia, więc jeśli się postara…

Bohaterowie książki wbrew wrogiej rzeczywistości starają się walczyć o to, by każdy kolejny dzień był mimo wszystko lepszy. Czy „jutro” przyniesie im ulgę, wolność i rozproszy ciemności…?
Jak stwierdza Autor: „Jutro w znaczeniu wartościującym może być dobre albo niepewne. Może mieć różne znaczenia w zależności od nastroju i okoliczności. Może spełnić pokładane w nim nadzieje, jeśli tylko nadziejom towarzyszyć będzie wytrwałość w dążeniu do celu. Nie może być złe”.

To książka o zachwycie światem. I spostrzegawczości. O tym, że ciekawe, niezwykłe, śmieszne, smutne, straszne i zaskakujące rzeczy możemy znaleźć dosłownie w każdej części naszej planety. Że można i warto cieszyć się nimi. I dzielić z innymi.
Dlatego jeśli chcesz wiedzieć:
Co się robi z 150 kilogramami złowionych ryb po powrocie z wyprawy? Dlaczego łysi nie boją się nietoperzy? Do czego przydaje się rumuński w Dubaju? Jak życzliwi są mieszkańcy Ślesina? Gdzie był Józef Tkaczuk? Jak ważne są chińskie kalosze w dżungli? Jak się ciągnie barakudy z państwowego kutra na Kubie? Dlaczego na Lofotach czas nie istnieje? Jak się wchodzi z dwumetrową rybą do hotelu? Czy pawiany potrzebują paszportów? Po co komu tona lodu w basenie? Ile nagan w aktach ma pies – marynarz z Royal Navy? Jak przebiec 5 kilometrów w 16 minut? No i czemu lepiej uciec do dżungli…
to zapraszamy do lektury.

W "Już blisko Ciebie. Spowiedź Dominiki" autorka zabiera czytelników w poruszającą podróż przez życie głównej bohaterki, która stawia czoła swoim najgłębszym lękom i emocjom w gabinecie psychoterapeutycznym. Książka zaczyna się od wizyty Dominiki u psychoterapeutki Agnieszki, w którym odkrywa ona przed nią swoje najbardziej intymne przeżycia i bolesne wspomnienia z przeszłości.
Dominika, kobieta w średnim wieku, zmagająca się z rakiem i trudnymi relacjami rodzinnymi, otwiera przed czytelnikiem swoje serce. Opowiada o dzieciństwie pełnym przemocy i zaniedbania, a także o późniejszych latach, gdy próbowała znaleźć swoje miejsce w świecie i zbudować życie z partnerką i dzieckiem.
Książka, pełna emocji i introspekcji, pokazuje siłę ludzkiego ducha, walkę z wewnętrznymi demonami oraz nieustanne dążenie do odnalezienia miłości i zrozumienia. Dominika pragnie jedynie być wysłuchana i nieoceniana, co sprawia, że jej historia jest niezwykle autentyczna i poruszająca.
***
Drogi Czytelniku!
Dumnie przedstawiam Ci piękną, poruszającą serca opowieść, która tworzona była w czasie mojego wielkiego upadku o nazwie depresja. O losie, jakże bywasz przewrotny...
To właśnie ten Wielki Upadek był też moim Wielkim Powstaniem. To dzięki niemu ruszyłam w świat fantazji, by uciec od tych myśli, które próbowały mnie zniszczyć. To, co powstało, powiem z przekonaniem, jest PIĘKNE. Pisałam to w czasie, kiedy moje uczucia miotały się, igrały ze mną w każdej sekundzie. Wiele wylanych łez, zwątpień, ale to właśnie ta praca podnosiła mnie coraz wyżej i wyżej. Każdy tworzony wątek nosił w sobie moje emocje, które dzięki niemu mogłam wyładować. Nie jest to moja życiowa historia, ale każde zmaganie bohaterki ma w sobie część mnie, moją wędrówkę z przeciwnościami losu, których każdy z nas doświadcza. Wszystko w tej książce jest z życia wzięte. To nie jest wyimaginowany świat. To bez wątpienia buty nas wszystkich, które niekiedy bardzo uwierają, a jednocześnie pozwalają iść naprzód. Mnie pomogły, bo to dzięki tym niekiedy destrukcyjnym, ale dumnie przebytym krokom doszłam tak daleko. Ta książka to pierwsza z czterech części opisujących życie bohaterów, wierzę, że pokochacie ich tak jak ja. Każda część przedstawi wam inny obraz głównej bohaterki, co uważam za najbardziej interesujące. Pokochacie ją i znienawidzicie, jednak po poznaniu całej jej historii opisanej w czterech książkach będziecie mogli wyrazić własną opinię. Dziękuję za poświęcony czas!
Z wyrazami szacunku
Maria Nafees z d. Purgał

mgr Beata Grzechynia (1972–2025) – neurologopeda, absolwentka studiów podyplomowych na kierunku logopedia ogólna w Wyższej Szkole Pedagogicznej oraz neurologopedii na Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. Pracowała z dziećmi i młodzieżą szkolną w poradniach, szkołach oraz w zespole wczesnego wspomagania rozwoju. Swoje doświadczenie zawodowe zdobyła w placówkach oświatowych, w liceum ogólnokształcącym, w niepublicznych przedszkolach sióstr urszulanek oraz w Ośrodku Wczesnej Interwencji w Zgierzu,  gdzie zajmowała się dziećmi ze spektrum autyzmu. 
Prywatnie była wspaniałą kobietą, żoną i mamą dwójki dzieci, które bardzo kochała. Uwielbiała spacery brzegiem morza i czytanie książek przy jego szumie. Marzyła, aby ludzie na całym świecie mieli dostęp do nauki języka polskiego.

KAGANIEC to opowieść o Demonie Czasu i człowieku, który daje świetny przykład na to, jak można wielokrotnie spieprzyć sobie życie.
Nie za każdym razem wiara we własne siły może podnieść z kolan, a jeżeli tego nie robi... Co można osiągnąć, kiedy sięgnie się dna?  Wtedy można piąć się tylko do góry.
Człowiekowi, który nie ma nic do stracenia, czas płynie wolniej.  
Milena Skarżycka

Ten niezwykły zbiór wierszy jest stworzony przez człowieka z pasją.
Pasją do gwary śląskiej, sztuki wysokiej i zawiłości ludzkiego życia.
„Wszystko mijo… i zachwyt i tabaczny dym i… kucanie” – pisze Tadeusz Jamnicki, przywołując Heraklitowe „Panta rhei”.
Wejdź do świata tej poezji. Przystań. Pomyśl.

Piotr Prusinowski – urodzony w Łodzi w 1984 roku, z wykształcenia geograf i specjalista do spraw turystyki, od kilku lat także przewodnik po Łodzi i regionie. Pasja pisania zaczęła się w wieku szkolnym, ale do tej pory żaden z utworów nie został opublikowany. Sportowiec amator, uwielbia jazdę na nartach, pływanie oraz ruch. Obiecał sobie, że nie będzie krył pasji pisania i przed czterdziestym rokiem życia ujawni swoje zapiski.
„Kalendarium życia” to debiutancki zbiór krótkich poetyckich form z ostatnich kilkunastu lat życia Autora, od opisów werterycznych uniesień po refleksje na temat dojrzewania mężczyzny oraz przemijania.

Przebywałem w Stanach Zjednoczonych 27 lat. Przez 23 lata pracowałem na stanowisku głównego inżyniera do spraw telekomunikacji w NASA, w Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie.
Spisałem te spostrzeżenia, z punktu widzenia nie podróżnika, który szukał sensacji, ale tego, kto żył tam na co dzień, obserwując codzienne sprawy i zwykłe osoby. Spotykałem się z ludźmi z „górnej półki” biznesu i technologii, ale również z wieloma bezdomnymi, z którymi także miałem częste kontakty. Tak czy inaczej, spisałem swoje doświadczenia z LA i z Kalifornii, nie tak jak należałoby się spodziewać – a więc nie są to celebryci i gangsterzy – lecz pokazuję bardziej swojską, często skrytą, stronę życia tej metropolii i tego stanu. Włączyłem w to przyrodę, która jest kalifornijskim skarbem. To co najbardziej mnie zauroczyło, to byli ludzie, ci zwykli, spotykani przypadkowo, często niezauważalni. To oni właśnie wryli mi się w pamięć.

Kamila to osoba zagadkowa. Urzeczywistniająca swoje marzenia o bieganiu w półmaratonach i maratonach, pisaniu książek czy podróżach w nieznane. To kobieta niezwykle urodziwa. Zauważana i dostrzegana przez mężczyzn, którzy są nią oczarowani i z marszu chcieliby z nią być. Jednak to ona nigdy nie jest nimi zainteresowana. I skreśla ich już na starcie, uważając, że żaden z nich nie jest dla niej odpowiedni.