Wydawnictwo Poligraf

W nocy 26 kwietnia 1986 roku w Czarnobylskiej Elektrowni Atomowej doszło do eksplozji reaktora. Przybrała ona rozmiary katastroficzne, dlatego że miała charakter wybuchu jądrowego.
W niniejszej książce w sposób popularnonaukowy opisano złożone fizyko-techniczne przyczyny, które sprawiły, że reaktor eksplodował jak bomba atomowa. Trzy miesiące po katastrofie, w sierpniu 1986 roku, owe powody zostały w zafałszowanej formie przedstawione przez ZSRR ekspertom Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej. Fakty ujawniono dopiero po latach. Odpowiedzialny za taki stan rzeczy był centralistyczny ustrój radzieckiego państwa i jego omnipotencja. Jaskrawym tego dowodem stało się ubezwłasnowolnienie państwowego dozoru jądrowego, niedopuszczenie do wyrażenia opinii na temat konstrukcji czarnobylskiego reaktora przez specjalistów i przeprowadzenie sfingowanej rozprawy sądowej przeciwko zupełnie niewinnemu kierownictwu elektrowni. Publikacja jest oparta na dokumentach, opiniach gremiów naukowych i relacjach świadków, co pozwoli Czytelnikowi zrozumieć uwarunkowania, które doprowadziły do największej katastrofy w dziejach energetyki jądrowej.

Przedmiotem książki jest uproszczenie systemu podatkowego podmiotów gospodarczych, m.in. likwidacja kosztów uzyskania przychodów, które stwarzają nieporozumienia w ich precyzyjnym określeniu. Zbyt rozbudowany system podatkowy powoduje ponoszenie miliardowych wydatków, np. na prowadzenie księgowości.
System podatkowy w Polsce ukształtowany po roku 1990 wymaga radykalnej zmiany. Stał się jedną z największych barier rozwoju gospodarczego i społecznego Polski, a także w sposób istotny wpływa negatywnie na konkurencyjność gospodarki na rynku międzynarodowym. Jest znaczącym obciążeniem dla prowadzonej działalności gospodarczej i nie tylko w sensie fiskalnym, ale przede wszystkim angażuje nad­miernie duże zasoby – ludzkie i finansowe – do prowadzenia nieproduktywnej działalności naliczania, rozliczania i po­boru podatków. Przyczynia się nawet do utraty części tych zasobów na korzyść gospodarek innych krajów – emigracja, przenoszenie rezydencji podatkowej – powoduje wzrost sza­rej strefy. Żaden, choćby najbardziej ambitny plan gospo­darczy dla kraju nie przyniesie oczekiwanych skutków bez uruchomienia narzędzi pobudzających aktywność podmio­tów. Takim kluczowym elementem programu gospodarczego dla Polski powinno być uwolnienie tej aktywności poprzez radykalne uproszczenie systemu podatkowego.

Akcja komedii kryminalnej "Kawa z zabójcą" rozgrywa się latem w nadmorskiej miejscowości wśród tłumu turystów i wyrastających na plaży parawanów. W Dołczyskach Teresa i dwoje jej przyjaciół szukają potwierdzenia, że on mógł zabić. Wkrótce dochodzi też do kolejnego morderstwa. Grono podejrzanych się poszerza.
Teresa, główna bohaterka książki, czterdziestoletnia bibliotekarka z czarną kotką, swoje wakacje podsumowałaby tak:
Co robisz, gdy podejrzewasz, że twój zabójczo przystojny sąsiad jest seryjnym zabójcą? I że próbował cię otruć? Prawda, że pomysł spędzenia urlopu w nadmorskiej miejscowości w poszukiwaniu dowodów zbrodni jest doskonały? Jeśli do tego: twój przyjaciel przypuszcza, że twoja nowa miłość jest uwikłana w morderstwa, twoja przyjaciółka prowadzi wróżbiarski i informatyczny biznes, a gospodyni pensjonatu, w którym mieszkasz, nabywa nowych i wyjątkowych umiejętności kulinarnych – to zapewne twoje wakacje będą… nudne inaczej.

Każda chwila naszego życia jest w nas. Nieważne, czy je pamiętamy, czy nie.
Każda chwila coś czyni w nas, coś wnosi, coś dobrego, złego.
Kiedy umieramy, nasze chwile zbierają inni. One także coś wnoszą w ich życie.
„Ta mała” to osobiste wspomnienia autorki z czasu wojny, z perspektywy dziecka.
„Zawsze obecny przyjaciel” opisuje krótkie wydarzenia z jej życia, z tajemnicą w tle. Kontynuuje refleksje na temat przeżywanych spraw w ciągu upływających lat.
Obecnie rosnąca nienawiść między ludźmi, zbrojenia, przemoc to motywy kierujące myśli autorki do „Lili” – opowieści, w której wojna okazała się wyrokiem okrutnej śmierci.
A sprawili to ludzie.

Autentyczne wybaczenie nie przychodzi od razu.
Najpierw trzeba zrozumieć.

Autentyczne, czyli moje – wypływające z głębi mnie i ze mną zgodne; nie czyjeś, nie przez kogoś, nie dla kogoś, nie dla zasad, nie dla czyichś oczekiwań, tym bardziej – nie pod czyjąś lub czegoś presją.
Autentyczne – wynikające z potrzeby – tak z uświadomionej, jak i nieuświadomionej.
Autentyczne – szczere, przede wszystkim wobec siebie jako Osoby.
Autentyczne – ostatecznie świadome.

Czy jeden człowiek może drugiemu ukazać coś o autentycznym wybaczeniu?
Tak, jeżeli ten pierwszy kierowany pragnieniem doświadczenia wybaczenia podejmie wysiłek zrozumienia i to, co stało się zrozumiałe, będzie chciał przekazać drugiemu.
Książka jest zatem zapisem drogi myśli – inspirowanych obserwacją doświadczeń swoich i innych; obserwacją związaną z wejściem w głąb tych doświadczeń, konfrontacją ze szczegółowymi, nierzadko trudnymi ich aspektami.
Nie opiera się na chronologii faktycznej, a chronologii przeżywania – kiedy myśl wraca do wspomnienia różnych przeżyć w zrozumiałej tylko sobie logice; kiedy odkrywa kolejno treści w zapamiętanych obrazach według logiki rozwijającej się świadomości.
Jest więc też zaproszeniem do przebycia określonej Drogi myśli, której owocem jest zrozumienie.
A czyż nie jest tak, że tylko zrozumienie może dać wyzwolenie pozwalające autentycznie wybaczyć?

"Keto dziennik" to niezastąpione narzędzie stworzone specjalnie po to, aby pomóc w przygotowywaniu posiłków, planowaniu diety i monitorowaniu postępów w diecie ketogenicznej.
Jest idealnym wsparciem dla tych, którzy preferują tradycyjne zapiski w osobistym notesie niż korzystanie z aplikacji na telefonie.
W dzienniku możesz szczegółowo zapisywać spożyte posiłki, napoje, aktywność fizyczną oraz inne istotne informacje, które pomogą Ci osiągnąć cele związane z dietą i stylem życia.
Bądź blisko swojego planu żywieniowego dzięki "Keto dziennikowi".

Czy wystarczy zakochać się w kobiecie,
żeby zostać poetą?
Z pewnością tak, ale to powinna być niezwykła kobieta.
Żeby to można było sobie lepiej wyobrazić, wystarczy porównać ją
do winorośli.
Tysiące butelek z tej samej odmiany winogron, a każda butelka smakuje inaczej.

„Kiedyś się zdarzyło” to zbiór opowieści o ludziach, rodzinach i wyborach, które pozostawiają ślad na całe życie. Bohaterowie książki mierzą się z samotnością, niespełnieniem, społeczną presją, trudnym dzieciństwem, przemocą psychiczną, chorobą, starością i potrzebą miłości. Jedni krzywdzą, inni próbują przetrwać, jeszcze inni – mimo doświadczeń – zachowują w sobie dobro i empatię.
Historie opowiadane przez bohaterki podczas wspólnych rozmów stają się punktem wyjścia do szerszej refleksji nad współczesnym społeczeństwem, relacjami rodzinnymi, wychowaniem dzieci, rolą kobiet i przemianami obyczajowymi ostatnich dekad. To książka momentami bolesna, niekiedy kontrowersyjna, ale przede wszystkim szczera i skłaniająca do myślenia.
Autorka pokazuje, że za pozornie zwyczajnym życiem kryją się dramaty, przemilczenia i emocje, o których rzadko mówi się głośno. A jednak nawet pośród gorzkich doświadczeń pozostaje miejsce na nadzieję, bliskość i drugą szansę.
Małgorzata Przybyłowska – ur. w 1959 r., ukończyła biologię na UMK w Toruniu w 1983 r. oraz studia podyplomowe w 1986 r. również na tej uczelni. W 1991 r. zrobiła specjalizację w zakresie epidemiologii w dawnym PZH w Warszawie (obecnie Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego), a w 2002 r. zdała egzamin specjalizacyjny z mikrobiologii w Collegium Medicum UMK z siedzibą w Bydgoszczy. Jest diagnostą laboratoryjnym, interesuje się neuronauką, ewolucjonizmem, kosmologią. Dotychczas wydała cztery książki „Dlaczego musisz być sceptyczny?”, „Banalne historie kilku rodzin”, „Bardziej fiction niż science” oraz „Kiedyś się zdarzyło”. Jest mężatką, ma dwóch dorosłych synów. Nie udziela się w mediach społecznościowych, konta osób o tym samym imieniu i nazwisku nie należą do niej.

Jerzy Naszkowski (ps. JNaszko) 
Mieszkam w Słupcy niedaleko Konina.
Jestem stary, łysy, z brzydkim nosem,
lubię popijać o zmierzchu.
Kocham wszystko, co żyje,
i chciałbym tańczyć w deszczu,
odkrywając prawdę o życiu.
To właśnie ja.

Nazywamy się Kinga i Kasia, mamy dwanaście i piętnaście lat. Kochamy poznawać nowe miejsca i ich mieszkańców. Zabierzemy Was na Karaiby, gdzie 500 lat temu dotarł Krzysztof Kolumb. Poszukamy śladów korsarzy i piratów, zanurkujemy w poszukiwaniu skarbów. Zbadamy jaskinie rdzennych mieszkańców i poznamy miejsca dawnych kryjówek korsarzy. Odwiedzimy tajemnicze lasy mangrowe i zdradliwe klify przybrzeżne. Spędzimy razem mnóstwo niezapomnianych chwil. Spakujcie się i wyjeżdżamy!

Halina Bialik – urodziłam się w Polsce w 1954 roku. Przedstawiam w tej książce fragmenty z mojego życia od roku 1960 do 2014. Tym, co zapamiętałam, chciałabym podzielić się z czytelnikami.

Herosi są niepokojąco niedoskonali. Płaczą, buntują się, pyskują, zakochują, a nawet odmawiają zabijania Mrocznych. Cierpią na przerost ambicji, bywają płochliwi… i są niezwykle potężni.

Zanim powstało Imperium Światła – Atlantyda – światem władali pradawni bogowie, Mroczni i demony, a ludzką krwią płacono za ich łaskę. Moce Najwyższe powołały herosów – istoty niemal doskonałe, które dzięki swojej potędze, odwadze i boskiej mocy zwanej Duchem Walkirii pokonały mrok.
Nastał Złoty Czas.
Lecz wyznawcy Lilith, królowej Mrocznych, nie próżnowali. Wśród nich byli Malachaj, upadły anioł, oraz jej syn Achnaton – książę Dzieci Nocy – którzy zdołali ją uwolnić. To z ich pomocą królowa odzyskała moc i ponownie zebrała armię.
Aby zniszczyć Atlantydę i herosów, Lilith potrzebuje już tylko jednego: starożytnej mocy ukrytej w niepozornej "Księdze Adama". Ta Księga może ocalić świat… albo obrócić go w pył. Jednak bez Strażnika jest jedynie starym tomiszczem.
Kto pierwszy odnajdzie "Księgę Adama"? Po czyjej stronie stanie Strażnik?
Diana, Izyda, Atria, Kuszi, Zarisa, Ares oraz młody mag Marek – niedoświadczeni, ambitni i wciąż zbyt młodzi – muszą najpierw pokonać własne słabości, zanim staną naprzeciw Lilith i jej mrocznej armii. Czy uda im się odzyskać Księgę i ocalić Atlantydę?
Czas ucieka, a mrok rośnie w siłę.

Wioletta Lorkowska - pisarka. Wierzy, że każda legenda skrywa ziarno prawdy. Miłośniczka fantastyki, mitów i magii ukrytej w codzienności, a także fanka świata RPG. "Klątwa Atlantydów" to początek cyklu o świecie, o którym wszyscy chcieliby zapomnieć – ale herosi nigdy się nie poddają.

Otóż gdyby Głowacki nie pracował w latach dziewięćdziesiątych w Urzędzie Skarbowym na stanowisku poborcy podatkowego i gdyby mu nie dojadło, tzn. gdyby ze zwierzchnikami nie zadarł, prawdopodobnie nigdy by czegoś podobnego nie napisał. Właśnie z autopsji, z jakiegoś kategorycznego imperatywu rozrachunku z mechanizmami zawodowo-społecznymi, w które był uwikłany i z „kliką”, a w pewnym sensie także i z sobą, wywodzi się cała soczystość książki, cała jej brutalna i skandalizująca prawda. Cennym walorem książki jest bowiem i to, że autor zmierzając ku zdemaskowaniu podłych, nieludzkich mechanizmów instytucji, nie mógł uchylić się od sponiewierania również siebie jako człowieka także „ulepionego z gliny”, co sprawiało, iż rzecz zyskała na wiarygodności.
Dr Ryszard Tomczyk,
w: "Literaci elbląskiego trzydziestolecia 1989–2019. Antologia", Elbląg 2019, s. 33.


Zdemobilizowany w 1989 r., szuka jakiegoś zajęcia. Zostaje poborcą fiskalnym w elbląskim urzędzie skarbowym. Praca podoba mu się, szybko zostaje doceniony, bo wyjątkowo skutecznie ściąga należności. Ale równie szybko dostrzega, że poborcy są wyzyskiwani przez przełożonych, trzeba się dzielić sukcesami (i zarobkami) z niegodziwą kierowniczką, a ona z kolei korzysta z ochrony szefów wyższego szczebla. Cała hierarchia w skarbowej placówce jest zdemoralizowana, a pracownicy traktowani są jak niewolnicy. Głowacki zaczyna walczyć z układem. Zakłada związek zawodowy, organizuje protesty. Wkrótce sam staje się celem ataków kierowniczki i naczelnika. Pada ofiarą prowokacji, jest podejrzany o sfałszowanie podpisów i manipulacje wynikami kontroli. Udowadnia, że zarzuty są zmyślone. Zwycięża, ale po 10 latach zostaje zmuszony do rezygnacji z posady. Taka jest pokrótce jego historia opisana w powieści „Klika”.
Red. Piotr Pytlakowski,
"Pisać każdy może", „Polityka” z 7.02.2009, s. 90.

Choroba to nie tylko lekcja dla organizmu, ale też zadanie domowe, jakie organizm musi odrobić (najlepiej samodzielnie albo z niewielką pomocą).
Oto mój przepis na odporność dziecka:
- szczelne jelita, za które odpowiada zrównoważona mikrobiota w przewodzie pokarmowym (unikamy antybiotyków, które niszczą jelita, i słodyczy, które sprzyjają rozwojowi Candidy w jelitach);
- zdrowe naturalne pożywienie, które dziecku podajemy;
- zapewnienie odpowiedniej dawki ruchu na świeżym powietrzu i snu;
- rozsądne leczenie infekcji, stosowanie, jeśli to tylko możliwe, naturalnych leków, a jeśli jest taka potrzeba – uzupełnianie niedoborów witamin i probiotyków;
- ograniczenie do koniecznego minimum czasu spędzanego z telefonem komórkowym i przed telewizorem;
- stworzenie dziecku w domu przestrzeni pełnej miłości, zrozumienia, wygospodarowanie czasu na wysłuchanie jego problemów i zabawę z nim.
Drodzy Rodzice, zdrowie Waszych dzieci zależy przede wszystkim od Was.

Hanna Olejniczak. Rocznik 1954. Absolwentka Śląskiej Akademii Medycznej, lekarz medycyny, pediatra, mężatka. Mama Kuby, Piotra, Michała, Zuzi. Babcia Franka, Leona i Jurka. Pasjonatka homeopatii, medycyny naturalnej, psychobiologii i kuchni pięciu przemian. Prowadzi internetową poradnię Modelarnia Zdrowia. Leczy dzieci (czasami też ich rodziców), przeprowadza bilanse zdrowia, udziela porad żywieniowych. Organizuje wykłady, kursy, webinary i spotkania na temat profilaktyki chorób i wspomagania leczenia dzieci metodami naturalnymi.