Wydawnictwo Poligraf

Jerzy Naszkowski (ps. JNaszko) 
Mieszkam w Słupcy niedaleko Konina.
Jestem stary, łysy, z brzydkim nosem,
lubię popijać o zmierzchu.
Kocham wszystko, co żyje,
i chciałbym tańczyć w deszczu,
odkrywając prawdę o życiu.
To właśnie ja.

Nazywamy się Kinga i Kasia, mamy dwanaście i piętnaście lat. Kochamy poznawać nowe miejsca i ich mieszkańców. Zabierzemy Was na Karaiby, gdzie 500 lat temu dotarł Krzysztof Kolumb. Poszukamy śladów korsarzy i piratów, zanurkujemy w poszukiwaniu skarbów. Zbadamy jaskinie rdzennych mieszkańców i poznamy miejsca dawnych kryjówek korsarzy. Odwiedzimy tajemnicze lasy mangrowe i zdradliwe klify przybrzeżne. Spędzimy razem mnóstwo niezapomnianych chwil. Spakujcie się i wyjeżdżamy!

Halina Bialik – urodziłam się w Polsce w 1954 roku. Przedstawiam w tej książce fragmenty z mojego życia od roku 1960 do 2014. Tym, co zapamiętałam, chciałabym podzielić się z czytelnikami.

Herosi są niepokojąco niedoskonali. Płaczą, buntują się, pyskują, zakochują, a nawet odmawiają zabijania Mrocznych. Cierpią na przerost ambicji, bywają płochliwi… i są niezwykle potężni.

Zanim powstało Imperium Światła – Atlantyda – światem władali pradawni bogowie, Mroczni i demony, a ludzką krwią płacono za ich łaskę. Moce Najwyższe powołały herosów – istoty niemal doskonałe, które dzięki swojej potędze, odwadze i boskiej mocy zwanej Duchem Walkirii pokonały mrok.
Nastał Złoty Czas.
Lecz wyznawcy Lilith, królowej Mrocznych, nie próżnowali. Wśród nich byli Malachaj, upadły anioł, oraz jej syn Achnaton – książę Dzieci Nocy – którzy zdołali ją uwolnić. To z ich pomocą królowa odzyskała moc i ponownie zebrała armię.
Aby zniszczyć Atlantydę i herosów, Lilith potrzebuje już tylko jednego: starożytnej mocy ukrytej w niepozornej "Księdze Adama". Ta Księga może ocalić świat… albo obrócić go w pył. Jednak bez Strażnika jest jedynie starym tomiszczem.
Kto pierwszy odnajdzie "Księgę Adama"? Po czyjej stronie stanie Strażnik?
Diana, Izyda, Atria, Kuszi, Zarisa, Ares oraz młody mag Marek – niedoświadczeni, ambitni i wciąż zbyt młodzi – muszą najpierw pokonać własne słabości, zanim staną naprzeciw Lilith i jej mrocznej armii. Czy uda im się odzyskać Księgę i ocalić Atlantydę?
Czas ucieka, a mrok rośnie w siłę.

Wioletta Lorkowska - pisarka. Wierzy, że każda legenda skrywa ziarno prawdy. Miłośniczka fantastyki, mitów i magii ukrytej w codzienności, a także fanka świata RPG. "Klątwa Atlantydów" to początek cyklu o świecie, o którym wszyscy chcieliby zapomnieć – ale herosi nigdy się nie poddają.

Otóż gdyby Głowacki nie pracował w latach dziewięćdziesiątych w Urzędzie Skarbowym na stanowisku poborcy podatkowego i gdyby mu nie dojadło, tzn. gdyby ze zwierzchnikami nie zadarł, prawdopodobnie nigdy by czegoś podobnego nie napisał. Właśnie z autopsji, z jakiegoś kategorycznego imperatywu rozrachunku z mechanizmami zawodowo-społecznymi, w które był uwikłany i z „kliką”, a w pewnym sensie także i z sobą, wywodzi się cała soczystość książki, cała jej brutalna i skandalizująca prawda. Cennym walorem książki jest bowiem i to, że autor zmierzając ku zdemaskowaniu podłych, nieludzkich mechanizmów instytucji, nie mógł uchylić się od sponiewierania również siebie jako człowieka także „ulepionego z gliny”, co sprawiało, iż rzecz zyskała na wiarygodności.
Dr Ryszard Tomczyk,
w: "Literaci elbląskiego trzydziestolecia 1989–2019. Antologia", Elbląg 2019, s. 33.


Zdemobilizowany w 1989 r., szuka jakiegoś zajęcia. Zostaje poborcą fiskalnym w elbląskim urzędzie skarbowym. Praca podoba mu się, szybko zostaje doceniony, bo wyjątkowo skutecznie ściąga należności. Ale równie szybko dostrzega, że poborcy są wyzyskiwani przez przełożonych, trzeba się dzielić sukcesami (i zarobkami) z niegodziwą kierowniczką, a ona z kolei korzysta z ochrony szefów wyższego szczebla. Cała hierarchia w skarbowej placówce jest zdemoralizowana, a pracownicy traktowani są jak niewolnicy. Głowacki zaczyna walczyć z układem. Zakłada związek zawodowy, organizuje protesty. Wkrótce sam staje się celem ataków kierowniczki i naczelnika. Pada ofiarą prowokacji, jest podejrzany o sfałszowanie podpisów i manipulacje wynikami kontroli. Udowadnia, że zarzuty są zmyślone. Zwycięża, ale po 10 latach zostaje zmuszony do rezygnacji z posady. Taka jest pokrótce jego historia opisana w powieści „Klika”.
Red. Piotr Pytlakowski,
"Pisać każdy może", „Polityka” z 7.02.2009, s. 90.

Choroba to nie tylko lekcja dla organizmu, ale też zadanie domowe, jakie organizm musi odrobić (najlepiej samodzielnie albo z niewielką pomocą).
Oto mój przepis na odporność dziecka:
- szczelne jelita, za które odpowiada zrównoważona mikrobiota w przewodzie pokarmowym (unikamy antybiotyków, które niszczą jelita, i słodyczy, które sprzyjają rozwojowi Candidy w jelitach);
- zdrowe naturalne pożywienie, które dziecku podajemy;
- zapewnienie odpowiedniej dawki ruchu na świeżym powietrzu i snu;
- rozsądne leczenie infekcji, stosowanie, jeśli to tylko możliwe, naturalnych leków, a jeśli jest taka potrzeba – uzupełnianie niedoborów witamin i probiotyków;
- ograniczenie do koniecznego minimum czasu spędzanego z telefonem komórkowym i przed telewizorem;
- stworzenie dziecku w domu przestrzeni pełnej miłości, zrozumienia, wygospodarowanie czasu na wysłuchanie jego problemów i zabawę z nim.
Drodzy Rodzice, zdrowie Waszych dzieci zależy przede wszystkim od Was.

Hanna Olejniczak. Rocznik 1954. Absolwentka Śląskiej Akademii Medycznej, lekarz medycyny, pediatra, mężatka. Mama Kuby, Piotra, Michała, Zuzi. Babcia Franka, Leona i Jurka. Pasjonatka homeopatii, medycyny naturalnej, psychobiologii i kuchni pięciu przemian. Prowadzi internetową poradnię Modelarnia Zdrowia. Leczy dzieci (czasami też ich rodziców), przeprowadza bilanse zdrowia, udziela porad żywieniowych. Organizuje wykłady, kursy, webinary i spotkania na temat profilaktyki chorób i wspomagania leczenia dzieci metodami naturalnymi.

Klucz do…

Czasem złożony 
Z miliona słów 
Czasem gdy szepczę 
Otwieram nim serce 

Czasem mosiężny 
Ciężki i masywny 
Jak symbol – symbol wolności 
Do krat masywnych 

Ja go zgubiłem 
Przez lata podróży 
Nie leży pod skałą 
Może leży w krzaku róży 

Lecz gdzieś jest 
I otworzy coś nowego 
Gdzie inne są drogi
Pełne czegoś obcego.

Matthew Black

Ta książka jest o błędach polityki klimatycznej, to jej obraz krytyczny, sformułowany dla jej dobra, to jest książka właśnie o tym, dlaczego obrońcy klimatu smogu węglowego nie zlikwidowali.
Stwierdzenie, że dzięki polityce klimatycznej będziemy mieli czyste powietrze to kłamstwo pierwsze i największe. Może niektórzy próbowaliby złagodzić osąd autora i nazwać je „tylko” nieporozumieniem, ale ze względu na jego rozmiary i skutki bez wahania musimy je nazwać kłamstwem. Bo jest to gigantyczne kłamstwo ekologów klimatycznych, kłamstwo, które kosztuje życie i zdrowie milionów Polaków, i paradoksalnie to właśnie dzieje się przez nich. Może to i dla klimatystów zaskoczenie, ale dla fachowców od ochrony środowiska – żadne, przykra rzeczywistość.
(fragment rozdz. 1)

Etyka i sprawiedliwość są sobie bliskie, ale stosowanie ich zasad może być różne.

Mei Wang, charyzmatyczna doktor fizyki opuszcza Los Alamos. Czyni to świadomie, ale i nie bez zachęty uczestniczącego w organizowanej tam konferencji Nela Duranda. Znajomość z Nelem prowadzi do zaskakujących zdarzeń podczas ich wspólnego pobytu na Tajwanie. Składana przez firmę Durand oferta nowego procesu dla tamtejszego przemysłu chemicznego rodzi w kierowanym przez ojca Mei resorcie zaciekłą rywalizację. Śmierć ministra Wanga ma przesądzić o odrzuceniu oferty.
Nel Durand dociera do sedna konfliktu, a niespodziewana propozycja pomocy ze strony Fan Shu, intrygującej właścicielki VIP-owskiego burdelu, zmusza go do nie mniej swoistych działań.
W pościgu za bezwględnym przeciwnikiem czas oraz okoliczności nie są bez znaczenia… nie są również po stronie Nela.

KOBIECOŚĆ ODKODOWANA to kolejna część pamiętników autorki "Jak się rozwieść i nie zwariować" (2020) oraz "W drodze do siebie, czyli podróż w kobiecość" (2022).
To osobista opowieść o odkrywaniu pięknego misterium kobiecości w sobie...
Książka jest energetyczną inspiracją do zmiany życia w kierunku swojej kobiecości i wolności!!!

Agnieszka Makowska – prezes Stowarzyszenia Rea Kobieta w zmianie, trenerka holistyczna, aktywistka społeczna, autorka beletrystyki kobiecej. Przewodniczka w zmianie życia. Kobieta pełna pasji, żyjąca w zgodzie z własnymi potrzebami. Ja, Agnieszka – Ja, Kobieta! Samodzielna mama dwóch nastoletnich synów. Od 20 lat mieszka i działa na pięknych Sadach Żoliborskich w Warszawie.

Gracjanę i jej zamiłowanie oraz łatwość do postrzegania bieżącego życia przez pryzmat procesów, transformacji i szans znam od kilkunastu lat… Czyni to z gracją za każdym razem, gdy w jej życiu pojawia się Nowe, na które otwiera się, gdy ciekawość wyprzedza wewnętrzne niepokoje. Książka ta opisuje współtworzenie nowej jakości, jaką jest moment, gdy Ja spotyka się z Ty. To zapis intymnego zbliżania się i budowania związku z szacunkiem do tego, co oddzielne i minione, z radością na to, co upragnione i możliwe w przyszłości, z wyrozumiałością wobec tego, co uwiera, lecz jest jednostkowo ważne, z chęcią znalezienia przestrzeni na niewygodne różnice, by nie utracić tego, co jawi się jako wartość fundamentalna – wolności. Piękny opis drogi dwójki refleksyjnych ludzi do siebie nawzajem i do siebie samych poprzez ponowne zaglądanie w głąb swojego jestestwa w wyniku otwartych pytań i subtelnych zaczepek zaciekawionego drugiego. Pozostaję z ciekawością ciągu dalszego!
Maria Pełko, psychoterapeutka

Szanowna Czytelniczko, Szanowny Czytelniku!
Masz przed sobą książkę szczególną; jasną, klarowną i czytelną. Jest to zapis konwersacji Gracjany i Jarosława. Dotyczy historii relacji i tworzenia się związku Kobiety i Mężczyzny. Forma epistolarna tekstu nadaje mu swoistą świeżość i dynamikę. Gracjana i Jarosław przedstawiają w tej książce swój paradygmat Miłości. Ich historia jest niepowtarzalna i ma wymiar uniwersalny. Tak bardzo się różnimy i tak bardzo w tych różnicach jesteśmy podobni… Moja intuicja mówi mi, że czytając tę książkę, znajdziesz cząstkę siebie i, mam nadzieję, inspirację… Po przeczytaniu tekstu Gracjany i Jarosława pojawiła mi się refleksja, która przybrała formę haiku:
serce i rozum
ucieleśniona podróż
przymierze żyje
Tomasz Rebeta, psychoterapeuta, superwizor

Z lekkim drżeniem rąk i serc powierzamy Ci nasz pierwszy wspólny projekt. Jest nim coś najcenniejszego, co mamy, czyli nasza relacja. Nie jest to powieść fabularna ani żadne dzieło literackie. To opis procesu powstawania naszego związku – od etapu szukania dróg do siebie nawzajem, przez zawiązanie umowy i pierwszy kryzys, do zbudowania fundamentu pod dalsze wspólne życie. Żywimy głęboką nadzieję, że nasze doświadczenie pokaże Ci, iż żaden ruch w życiowym tańcu z Twoim partnerem nie jest przypadkowy i bez znaczenia. Liczymy również na to, że nasza rozmowa będzie dla Ciebie inspiracją do świadomego budowania Twojego związku. Budowania go zgodnie z tym, kim naprawdę jesteście – tam, w głębi siebie – by Wasza relacja mogła zostać tą jedyną na świecie, wyjątkową, właśnie taką, jaka jest – zaakceptowana i ukochana w pełni.

"Rozstania i powroty" to trzecia i ostatnia część cyklu powieściowego pt. "Kobieta w gorsecie". Przedstawia dalsze losy rodziny Chrostelskich, w której dominującą rolę odgrywa Beata, chociaż tworzy z mężem Piotrem związek oparty na solidnym partnerstwie. Małżonka jest po operacji i walczy ze swoimi przypadłościami zdrowotnymi, dlatego ten okres życia toczy się głównie wokół niej, ale nie tylko.  Obydwoje są nauczycielami i przeżywają przeróżne kłopoty, zarówno w pracy, jak i w domu.  Muszą się zmierzyć z problemami dorastających synów, a także własnymi, które doprowadzają do kryzysu. Chwile słabości, pokus – to samo życie, ale również  i przestroga dla każdego z nas! Czy tak samo byśmy postąpili jak oni?
Zachęcam do lektury, gdyż w przeważającej części jest oparta na zdarzeniach z życia wziętych i z pewnością wyciśnie niejedną łezkę wzruszenia. Możesz śmiało zacząć czytać od tej części, a jak Cię zainteresuje, to zapewne sięgniesz po wcześniejsze. Uważam, że jest to książka rodzinna i może ją czytać każdy z dorosłych czytelników.
Krzysztof Chmielowski

W pewnym wydawnictwie dowiedziałem się, że wiersze zamieszczone w niniejszym tomiku są obyczajowo bulwersujące, okazało się jednak, że głównie dla pewnej sfrustrowanej i nieszczęśliwej z tego powodu redaktorki. Recenzentka dopatrzyła się tu natomiast wierszy dość zgrabnych, dowcipnych, niezłych, a nawet bardzo dobrych, zauważyła też, że jest to książka o miłości, która przecież niejedno ma imię. Inna zaś recenzentka dostrzegła wśród mych tekstów na ten temat odmienność męskiego punktu widzenia, niemającego jednak nic wspólnego z mizoginią. Bo jest to przede wszystkim książka dla dorosłych rozumiejących, że miłość i namiętność nie tylko nie ograniczają się do młodości, ale i rozwijają się z wiekiem, wraz z którym dojrzewa też sposób opowiadania o miłości. Mam nadzieję, że Czytelnicy zechcą podzielić ten punkt widzenia, a przynajmniej go poznać.

Ona inaczej niż „k...a” siebie nie nazywała i nigdy zdania o sobie nie zmieniała. Co nie znaczy, że jak k...a się zachowywała. Normalna dziewczyna, chińczyk do jedzenia, internet do śledzenia. Nie, trochę inna była, uczuć nie okazywała, jakby ich nie miała. Ani złości, ani radości, dużo obojętności.

„Kochankowie metra” to debiut poetycki Joanny Łęckiej, zbiór wierszy, które przez lata odkładała do szuflady z myślą, że któregoś dnia ujrzą światło dzienne i dotrą do czytelnika. Dziś trafiają właśnie w Twoje ręce, aby zabrać Cię w świat emocji, niedopowiedzianych historii przelanych na kartki papieru, łez smutku, pożegnań, ale też powitań i wiary, że warto zaczynać od nowa. Czytelniku, pozwól zabrać się w tę podróż.