Wydawnictwo Poligraf

Składam na Państwa ręce pierwszy tom z cyklu pt.: „Kwiaty poezji”. Serdecznie dziękuję wszystkim, którzy włączyli się w ten projekt w jakiejkolwiek postaci. Dajecie mi siłę, by łamać granice i iść dalej.

Składam na Państwa ręce drugi tom z cyklu „Kwiat poezji”. Tomik został wydany z okazji jubileuszu 10-lecia twórczości.
Dedykuję go wszystkim osobom, które miałem przyjemność poznać podczas podróży z poezją, ale i nie tylko – dziękuję za to, że jesteście. Wiele udało nam się osiągnąć przez ostatnie lata, mają Państwo w tym olbrzymią zasługę, ponieważ udzieliliście mi olbrzymiego wsparcia i utwierdziliście w tym, że droga, którą wybrałem, jest słuszna. Być może jeszcze kiedyś czas i miejsce postawią nas przed sobą.
Życzę wszystkiego, co najlepsze!
Pozdrawiam serdecznie.

"Polska jest jedna"
Nie podzielisz mego kraju,
Nie podzielisz jego barw,
Nie podzielisz orła w koronie,
Nie podzielisz serca na dwa.
(wiersz ze str. 52)

"Kwiaty mojego życia" to poruszający tom poetycki, w którym codzienność splata się z bólem, nadzieją i próbą odnalezienia sensu. Marcin Peryga prowadzi czytelnika przez intymny zapis zmagań z samotnością, uzależnieniem, lękiem i stratą, ale także przez doświadczenie ojcostwa, miłości, zachwytu nad światem i tęsknoty za przystanią.
To poezja szczera, momentami surowa, pozbawiona patosu, a jednocześnie głęboko refleksyjna. Autor nie ukrywa swoich słabości – mówi wprost o „duszy poranionej”, o bezsenności, o wewnętrznych rozterkach, o ucieczkach i powrotach. Każdy wiersz jest jak osobny kwiat: inny, niepowtarzalny, wyrastający z konkretnego doświadczenia – straty przyjaciela, rozpadu relacji, zachwytu nad ojczyzną, cichej radości z bycia ojcem.
"Kwiaty mojego życia" to zbiór tekstów pisanych z potrzeby serca – wtedy, gdy trudno zasnąć, gdy świat przytłacza albo gdy szczęście wydaje się zbyt kruche, by je przyjąć. To książka dla tych, którzy nie boją się spojrzeć w głąb siebie i odnaleźć w słowie lustro własnych emocji.
Bo czasem najpiękniejsze kwiaty wyrastają z najtrudniejszej ziemi.

Marcin Peryga - urodzony 12 czerwca 1979 r. w Częstochowie, gdzie do dziś (z przerwami) mieszka. Lekarz weterynarii z zawodu, miłośnik motoryzacji, przyrody oraz serwisów streamingowych :). Dumny tata dwóch wspaniałych dziewcząt: Zuzanny i Leny.

"Kwiaty mojego życia" to zbiór bezkompromisowy, odważnie demaskujący osobiste słabości, ale jednocześnie afirmujący moc transformacji. Marcin Peryga, poprzez intensywną ekspresję liryczną, tworzy dokument rozrachunku, w którym trauma przeszłości staje się matrycą dla budowania świadomej, lepszej teraźniejszości. Tomik wpisuje się w nurt poezji konfesyjnej i metapoetyckiej w literaturze współczesnej, pokazując, że sztuka może być najskuteczniejszym antidotum na destrukcję.
Centralnym motywem tomu jest metapoetyka, czyli refleksja nad samym aktem twórczym. Autor konfrontuje pisanie z dawnymi uzależnieniami, zadając prowokacyjne pytanie: „Można ćpać pisanie?”. (…) Lęk przed „wyzdrowieniem” z „choroby” wierszowania świadczy o tym, że twórczość pełni funkcję terapeutyczną, będąc jednocześnie mechanizmem obronnym, który zastąpił destrukcyjne substancje i nawyki.
Natasza Bednarek (fragmenty recenzji)

Lubię ludzi zarówno z całym ich bogactwem charakterów, osobowości, jak też z całym ich balastem.
Kocham zwierzęta z całą ich niewinnością, bezinteresownością, miłością i swoistą psychiką, w którą absolutnie wierzę. Od zarania towarzyszą mi psy, świnki morskie, a teraz filmowa para kotów: Moritz i Lili. Uwielbiam przyrodę, która może ma coś z kobiety, bo także „zmienną jest”.

Autor jest absolwentem Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu (rocznik 1972), historykiem, nauczycielem, wieloletnim pracownikiem i działaczem kultury. Wcześniej wydał książkę „Oliwa z pierwszego tłoczenia” o burzliwych latach 80. i 90. ubiegłego wieku. Uprawia satyrę społeczno-obyczajową i polityczną, nazywając siebie „Rymarzem”, „Satyrykiem” i „Publicystą”. Swoje teksty zamieszcza na różnych portalach internetowych, komentując w ten sposób otaczającą go rzeczywistość.
„Lać Wypierda” to moja nowa książka, w której stawiam pytania i oczekuję odpowiedzi w tak ważnej sprawie jak Polska! Szczególnie polecam tym niezdecydowanym, którzy zastanawiają się, czy wziąć udział w wyborach.
Zgodnie z kalendarzem wyborczym do najbliższych parlamentarnych wyborów – o ile się odbędą! – zaledwie parę miesięcy, a temperatura sporu politycznego w Polsce jest już bliska wrzeniu. Naszą sprawą jest postawić diagnozę przy urnie i leczyć to, co chore, by ratować to, co z dobrego jeszcze pozostało.

Erwin Gerardi wymyślił pewien system gry w karty, ponieważ chciał się wzbogacić i kupić sobie majątek ziemski. System się sprawdzał.

Nati Ciasteczko, młoda polska naukowczyni badająca cząstki elementarne, zaczyna doświadczać niezwykłych wizji sennych. Odsłaniają one przed nią nieznaną dotąd strukturę kosmosu – rzeczywistość ukrytą głębiej niż wszystko, do czego zdołała dotrzeć współczesna nauka.
W snach Nati pojawia się niewielka istota nazywająca siebie Punktem Pierwotnym. Opowiada jej nieznaną historię wszechświata i ludzkości oraz ujawnia, w jaki sposób inteligentne istoty z odległych zakątków kosmosu miały wpływać na życie na Ziemi. Brzmi jak fantazja. A jednak…
Nati zaczyna zestawiać przekazy Punktu Pierwotnego z symbolami religijnymi i możliwościami kryjącymi się w znaku nieskończoności. Wyniki prowadzą ją do zaskakujących wniosków. Monstrancja, katolicka hostia i rozety witraży nabierają w jej interpretacji zupełnie nowego, naukowego znaczenia. 
Wkrótce jej odkryciami zaczynają interesować się służby wywiadowcze światowych mocarstw. Punkt Pierwotny nie jest już bowiem tylko postacią ze snów – materializuje się w laboratorium Nati. Jeśli można go schwytać  i wykorzystać jego cechy do zdobycia przewagi technologicznej, o jakiej dotąd nikomu się nie śniło.
Czy wielkie akceleratory cząstek od początku miały służyć czemuś więcej niż badaniu materii? Czy hipotetyczny Punkt Pierwotny jest tym, co kiedyś nazywano tachionem? I czym naprawdę jest technologia pozwalająca… drukować rzeczywistość? 
Rozpoczyna się polowanie. Na Punkt Pierwotny i na kobietę, którą sam wybrał.
Książka ma formę scenariusza filmu akcji science fiction, nad którym autor pracuje od 2026 roku i planuje go ukończyć w 2027 roku. Zawiera również zapis wizji sennych, które stały się punktem wyjścia do powstania tej historii.

"Legenda z głebin morza" to ekscytująca historia o Hope Lee, nastolatce posiadającej niezwykłe moce – panowanie nad wodami i rozmawianie ze zwierzętami. Głęboko w sercu Hope tli się tajemnica rodziny, którą pragnie odkryć. Wyrusz z nią w niezapomnianą podróż, gdzie tajemnice morskich głębin splatają się z poszukiwaniem tożsamości i odwagą. Czy Hope zdoła odkryć prawdę? Czy kapitan Cakob Lee jest kluczem do rozwiązania zagadki? Przygotuj się na przygodę, która zapiera dech w piersiach, i odkryj „Legendę z głębin morza”.

Legendy to dziedzictwo każdego narodu. Opowiadają o wartościach, o podstawach, na jakich wspólnota zbudowała swoją tożsamość.
„Legendy polskie” pokazują mądrość naszych praprapraojców, ich umiłowanie polskiej ziemi, szacunek dla codziennego trudu, odwagę w przekraczaniu własnych ograniczeń i osiąganiu niemożliwego. Dowodzą potęgi Miłości, która może wszystko.
Halina Lisiecka-Sławińska, absolwentka polonistyki, autorka, babcia trzech wnuczek, dla których pisze.

Osiągnięcie celu wymaga wiele, śmierci nie wykluczając.

Gdy Republika Singapuru podejmuje decyzję o zakupie reaktorów nuklearnych, Lucas Sim, wysoki urzędnik ministerstwa, postanawia za wszelką cenę nie dopuścić do rozgrywki francuskiej firmy Durand Ltd.
Jej właściciel nie zamierza jednak ustępować w pozyskaniu lukratywnego kontraktu. Mając u swego boku dwie niezwykłe kobiety — rzeczniczkę prasową ministerstwa Ivy Ong oraz doktor chirurgii plastycznej Nayeon Moon — Nel Durand podąża, w labiryncie śmiertelnych zasadzek, tropem okrutnych zabójstw...
Komisarz metropolitalnej policji Yvonne Park prowadzi śledztwo, wiedząc, że niepokorny Durand stosuje zupełnie odmienne zasady i ich wzajemna konfrontacja jest nieunikniona. Nel Durand również o tym wie, ale swoich zasad zmieniać nie zamierza…  

Nel Durand w kolejnej akcji na Dalekim Wschodzie. Ciemne strony Singapuru, nuklearna technologia, kobiece instynkty i niepospolity suspens czynią powieść fascynującą lekturą.

Kajto i Kubo świetnie się razem bawią, uwielbiają siebie i przygody, jakie czekają na nich każdego dnia. Lecz jest jedna rzecz, która trapi Kajto, i nie potrafi sam sobie z tym poradzić.
Kto pomoże mu przezwyciężyć strach? Jak potoczą się losy Kajto i jego przyjaciół?

Teresa Banach-Król urodziła się 17.03.1955 roku w niewielkiej małopolskiej Banicy. Tam spędziła dzieciństwo i młodość. W latach 70. XX wieku przeniosła się wraz z liczną rodziną na drugi koniec Polski – wszyscy osiedlili się w różnych miejscowościach nieopodal Szczecina. Przez ponad trzydzieści lat pracowała w administracji Nadleśnictwa Kliniska. Teraz jest już na emeryturze. Jej wielką pasją zawsze było czytanie książek. Marzyła też o napisaniu własnej. Tak powstał "Leśny tryptyk" zawierający wspomnienia z jej życia. Na wydanie czeka jeszcze kilka bajek dla dzieci. Obecnie autorka pisze powieść obyczajową, której akcja rozgrywa się w znanych jej leśnych klimatach. Najważniejsze są dla niej rodzina i miłość do lasu. Jej życiowe motto brzmi: „Nie wystarczy marzyć, marzenia trzeba urzeczywistniać”.

Marcysia Koćwin – polska pisarka i poetka urodzona w 2005 roku, obecnie studentka filologii hiszpańskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od najmłodszych lat rozkochana w literaturze, na początku 2023 roku zadebiutowała powieścią dla młodzieży „Czarna Orchidea. Witamy w drużynie”. W kręgu jej zainteresowań znajdują się także muzyka, głównie metal symfoniczny, oraz kultura japońska. 

Selmina to kraj łotrów i nikczemników – chłodny, ponury, rozbity wewnętrznie i niegościnny. Zamieszkuje go młodzieniec od dziecka szkolony na płatnego mordercę. Ambitny, silny, okrutny, sprytny, dumny i zarozumiały pragnie zostać czarną legendą kraju. Opętany pragnieniem złej sławy nazywa siebie Leśnym, chcąc zostać skrytobójcą namiestnika. Czy jednak, spotkawszy na drodze sobie podobnych niegodziwców o sercach z kamienia, zdoła przetrwać? Przecież bardzo łatwo przecenić swoje umiejętności i stracić czujność. Zwłaszcza gdy zagrożenie nadchodzi z najmniej oczekiwanej strony.

Ta historia to moje życie i marzenia. Rocznik Dona 69, by był w wieku Aniston. Dziewczyny inny rok, ale miały mieć 19 lat, to zmieniłem. Dni te same. Karolinka tylko 90 rocznik i ona z Rejowca. Studia – Wrocław. Nigdy ze mną nie rozmawiała, ale datę urodzin znam, bo znam każdej ślicznej dziewczynki. Nie jestem muzykiem, mało pisałem piosenek, trzy tylko, i nic nie komponowałem. Piosenki tu zawarte to zespół Czarni i Biali Indianie. Przetłumaczyłem na angielski i ciut zmieniałem słowa, by mi pasowały, ale nie komponowałem. To, co myślę o Rihannie, to myślę, kto słyszy, to ją tak oceni, śliczna, bo ja lubię czarne, nie tylko ona. U nas Pakosińska, bo mi się podoba. Popu nie słucham, ale jak Wyszkoni i Dąbrowska coś skomponują dobrego, to posłucham, tylko Wyszkoni, tylko Agnieszka. Dąbrowska z trzy tylko. To nie pop, to muzyka rozrywkowa, a ja tego nigdy… Brodka wybitna, to tak myślę. „Dancing Shoes” słucham często. Pograłbym, ale nie mam palców. To, że Don zna wiersze Mickiewicza, Broniewskiego i Yeatsa, to i ja znam na pamięć. Tak, głupi jestem, że i Miłosza znam, kto zna „Na śmierć poety”, no ja.
(fragment książki)

Ich przypadkowe spotkanie nie zwiastowało, że zobaczą się ponownie po tym, gdy Bartek, spiesząc się na tramwaj, poturbował Gabrielę i zostawił ją samą. Los był jednak przychylny chłopakowi i pozwolił mu odkupić winy.
Tych dwoje różni wiele. Ona – studentka astronomii i pasjonatka gwiazd, która zamiast hucznych imprez wybiera domowe zacisze. On – przyszły programista marzący o karierze w informatycznym świecie. Mimo iż mieszkają w różnych częściach kraju, pewne uczucie zbliża ich do siebie. Czy przeszłość dziewczyny pozwoli im stworzyć szczęśliwą relację? Co musi się stać, by tych dwoje zrozumiało, że liczy się tu i teraz?