Wydawnictwo Poligraf

Ta książka przedstawia prawdziwe historie przestępstw popełnionych w Detroit, Los Angeles i Chicago. Opisywane wydarzenia trzymają w napięciu i pokazują, że nawet w świecie pełnym chaosu i przemocy dobro wciąż potrafi zwyciężać – choć coraz częściej wydaje się to abstrakcją. 
Niektóre z opisanych sytuacji mogą wzbudzić w czytelniku pragnienie aktywnej reakcji wobec bezprawia i obojętności polityków.
Zachęcam do dzielenia się tą książką z innymi.
Życzę miłej lektury!

Marek Wołodkowicz urodził się w Bydgoszczy w latach 60. XX wieku. Po ukończeniu liceum ogólnokształcącego kontynuował naukę w szkole pomaturalnej na kierunku radiotechnika i telewizja. W tym czasie wprowadzono stan wojenny, który ograniczył swobody obywatelskie, a życie w Polsce stało się pełne przeszkód administracyjnych i finansowych.
Marek wziął ślub w okresie stanu wojennego. Rok później urodziła mu się córka Patrycja, a w następnym roku – syn Paweł. Coraz wyraźniej czuł, że nie widzi przyszłości dla siebie i swojej rodziny w Polsce. Brakowało wszystkiego – inicjatyw dla przedsiębiorczych ludzi, szans na rozwój. Byli tylko cinkciarze, badylarze i kadra PZPR.
Postanowił uciec do Włoch. Tam trafił do obozu dla uchodźców i czekał na pozwolenie na stały pobyt w USA. W 1985 roku przywitał Nowy Jork. Ciężko pracował: sprzątał, malował domy, kopał ziemniaki na polach – typowy początek emigranta.
W 1989 roku wieczorami prowadził taksówkę w Detroit, a rano zajmował się drugim biznesem – kliniką rehabilitacji ruchowej. W międzyczasie podróżował po Stanach, poznając geografię kraju i nawiązując nowe kontakty.
Książka, którą oddajemy w Państwa ręce, oparta jest na faktach. To zapis wspomnień z więzienia, relacji z mafijnych kontaktów i historii giełdowego cwaniactwa.

Życie Anny, atrakcyjnej bizneswoman, która rozpoczęła karierę w wielkim mieście, zaczyna przypominać cudowny sen. Mogłoby się wydawać, że niczego w nim nie brakuje.
Jednak za idealnym życiem, sukcesami, pieniędzmi i wolnością kryją się demony z przeszłości, z którymi Anna będzie się musiała uporać, gdy na jej drodze pojawi się Max. Niewyobrażalne napięcie i tajemnice, jakie towarzyszą im obojgu, wciągają ich w najciemniejsze zakątki własnych fantazji. Historia o pożądaniu, które staje się obsesją.
Kim jest mężczyzna, którego wpuściła do swojego życia? Jak daleko można się posunąć, by zaspokoić swe pragnienia i ciekawość?
Mroczna i zaskakująca opowieść o ludzkich słabościach, przekraczaniu granic oraz sile intuicji.

"Oczami Amalii" to książka oparta na faktach, choć autorka dopisała niektóre elementy fabuły.

Absolwentka Akademii Medycznej w Gdańsku (zdrowie publiczne), Uniwersytetu Gdańskiego (psychologia) i Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego (psychologia kliniczna chorego somatycznie). Studiowała też psychologię między innymi w Belgii. Pracowała w II Klinice Kardiologii i Elektroterapii Serca w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w Gdańsku. Oprócz doświadczenia klinicznego (kardiologia i onkologia) jej profil zawodowy ściśle związany był z pracą z dziećmi, młodzieżą, jak również z ich rodzinami biologicznymi, zastępczymi i adopcyjnymi. Posiada doświadczenie w pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną oraz z osobami z niepełnosprawnością sprzężoną. Prywatnie miłośniczka psów i podróży.

Julia, niepoprawna romantyczka, studiuje i pracuje we Wrocławiu, dokąd przyjechała z Wybrzeża wraz z chłopakiem Danielem, swą młodzieńczą miłością. Po kilku latach toksycznego związku dochodzi do rozstania, a Julia spotyka na swojej drodze młodego prawnika Maksymiliana, który mimo powodzenia u kobiet do tej pory nie zdecydował się na żadną poważną relację. Dla zranionej kiedyś dziewczyny jest on człowiekiem o dwóch obliczach, któremu boi się zaufać, ale który jednocześnie ją fascynuje. Gdy Julia w końcu decyduje się zacząć nowe życie z Maksem, na drodze do szczęścia stanie jej dawna miłość. Kto jeszcze będzie chciał rozdzielić Maksymiliana i Julię? Kogo wybierze Julia?
Historia inspirowana jest książką Pięćdziesiąt twarzy Greya oraz prawdziwymi wydarzeniami. To pełna emocji opowieść o miłości młodej Julii i Maksymiliana.

Urodziła się w 1992 roku. Młoda mama i  „nieperfekcyjna” pani domu. Marketingowiec i handlowiec z głową pełną pomysłów na siebie. Wielbicielka telenoweli, treningów na siłowni, wina i sushi. Całkowicie pochłonęły ją trylogie E.L. James oraz Blanki Lipińskiej, więc w okresie pandemii usiadła do pisania własnej powieści. Początkowo miała być to książka do szuflady, ale gdy aż cztery wydawnictwa odpowiedziały na nią pozytywnie i zechciały ją wydać, postanowiła to zrobić. Dawniej autorka tekstów i własnej muzyki w stylu hip-hop, pop. Dziś sięgnęła po jeszcze ambitniejszą pracę. Jak mówi, uwielbia takie wyzwania. Jej motto to „Nigdy nie pozwól, by strach przed działaniem wykluczył cię z gry”. Zapowiada, że powieść "Oczami Julii" jest tylko początkiem jej przygody z piórem. Powstaną kolejne części cyklu. Po urodzeniu dziecka poczuła jeszcze większą motywację do rozwijania swoich talentów, których nie miała odwagi rozwijać wcześniej. Od kilku miesięcy prężnie realizuje się w copywritingu oraz pisaniu własnych kompozycji.

„Oczekiwanie” to zbiór różnorodnych tekstów Magdaleny Wysockiej, które powstały w latach 1998–2003. Tomik składa się z refleksyjnych wierszy poruszających tematykę przemijania, tęsknoty i miłości, a także inspirowanych literaturą wojenną.
Książka została wzbogacona o grafiki oraz unikalne kody QR, które prowadzą do wersji muzycznej wierszy na YouTube (@magdalenawysocka8125), umożliwiając czytelnikom doświadczenie twórczości w nowy, interaktywny sposób. Wiele z utworów zawartych w zbiorze zdobyło nagrody w Międzynarodowym Konkursie Poetyckim „Namuzowywanie”, organizowanym przez Liceum Ogólnokształcące im. gen. Mariusza Zaruskiego w Węgorzewie.
„Oczekiwanie” to nie tylko literacka podróż, ale także zaproszenie do refleksji nad emocjami i doświadczeniami, które kształtują nasze życie.

Magdalena Wysocka (ur. w 1982 r. w Dąbrówce Małej), absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie studiowała na Wydziale Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowo-Technicznej. Kilkukrotna laureatka Międzynarodowego Konkursu Poetyckiego „Namuzowywanie”. Mieszka i pracuje w Węgorzewie, gdzie kontynuuje swoją pasję pisarską. Jej prace odzwierciedlają wrażliwość oraz są dowodem na to, że literatura jest dla niej ważnym narzędziem wyrazu i komunikacji.

Dlaczego po latach nauki języka w szkole wciąż nie potrafimy swobodnie mówić? 
Dlaczego większość uczniów umie odmieniać czasowniki, ale nie potrafi zamówić kawy za granicą?
Ta książka w prosty, szczery i inspirujący sposób pokazuje, co poszło nie tak w tradycyjnym systemie nauczania — i jak możesz to naprawić.
W książce znajdziesz:
- szczere spojrzenie na błędy popełniane przez szkolny system nauczania,
- konkretne wskazówki, jak uczyć się skuteczniej,
- gotowy plan działania na pierwsze 90 dni nauki,
- mnóstwo inspiracji i praktycznych metod, dzięki którym nauka przestanie być obowiązkiem, a stanie się przygodą.
To nie jest podręcznik, lecz przewodnik po prawdziwej nauce języka – napisany z pasją, doświadczeniem i wiarą w to, że każdy może nauczyć się mówić: bez stresu, bez perfekcjonizmu i bez wieloletnich zmagań.
Jeśli marzysz o tym, by wreszcie mówić w języku obcym, ta książka pokaże Ci, jak to osiągnąć.

Autorka, absolwentka filologii germańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, pasjonatka języków obcych oraz skutecznych metod nauczania, od ponad dekady pomaga uczniom w różnym wieku odkrywać, że nauka języka to nie wkuwanie reguł, lecz swobodna komunikacja. W swojej pracy łączy doświadczenie zdobyte podczas setek indywidualnych zajęć z nowoczesnym podejściem dydaktycznym, które z powodzeniem rozwija również w szkolnych murach.
Przez pewien czas mieszkała w Niemczech, a częste pobyty za granicą pozwalają jej nie tylko doskonalić znajomość języka, lecz także czerpać inspirację z żywej kultury i codziennego użycia języka w praktyce. Wykorzystując najnowsze badania nad przyswajaniem języków oraz własne doświadczenia z życia i pracy, pokazuje, że nauka może być szybka, naturalna i pełna przyjemności.
Jej przekonanie, poparte wieloletnią praktyką i badaniami, jest proste, a zarazem przełomowe: kluczem do skutecznej nauki jest mówienie — nie wkuwanie słówek ani gramatyki. Ta idea stała się fundamentem jej pracy i inspiracją do powstania tej książki.

"Od kanapowca do maratończyka" jest krótką historią o tym, jak zakład ze znajomym stał się impulsem do rozpoczęcia przygody z bieganiem i jakie niosło to za sobą konsekwencje. Autor zaraża swoją pasją i udziela praktycznych wskazówek, dlatego książkę można potraktować jako miniporadnik dla początkujących biegaczy, w którym czytelnik znajdzie także subiektywne spojrzenie na popularne biegi organizowane w Polsce i Europie. 

"Od niewolnika do przedsiębiorcy" to praktyczny i inspirujący poradnik dla osób, które nie chcą już dłużej walczyć tylko o przetrwanie w firmie, lecz naprawdę chcą się rozwijać, godnie zarabiać i odzyskać poczucie wolności.
Jiří Jemelka, doświadczony przedsiębiorca, interim CEO oraz założyciel firmy JPF Czech pokazuje bez ogródek, jak można wyrwać się ze szponów własnego biznesu i stać się świadomym liderem firmy.
Trzymasz w ręku poradnik pełen konkretnych i sprawdzonych rad, które autor chce przekazać na podstawie własnego doświadczenia w zarządzaniu dziesiątkami zarówno małych, jak i ogromnych firm. Znajdziesz w nim odpowiedzi na pytania:
– jak uwolnić się od więzów codziennej rutyny i znaleźć czas na prawdziwe zarządzanie firmą,
– jak efektywnie delegować zadania i budować zespół,
– dlaczego właściwe podejście do prowadzenia firmy jest ważniejsze niż talent,
– jak stworzyć zdrową kulturę w firmie, która przynosi realne efekty,
– co robić, gdy pojawią się wątpliwości i zmęczenie,
– jak przygotować firmę do przekazania lub sprzedaży – za dobrą cenę.
Żadnych teorii. Żadnych motywacyjnych gadek. Czysta praktyka, która naprawdę działa.
Dla przedsiębiorców, którzy chcą więcej – od swojego biznesu i od samych siebie.

Jiří Jemelka Czech z Przerowa, który studiował m.in. na University of Florida. Biznes prowadzi już od czasu ukończenia studiów. Obecnie jest właścicielem kilku spółek, a w inne inwestuje.

Niech nikt nie da się zwieść tytułowi tomu, poeci czasem sugerują dziwne tropy, czasem wiodą nas na manowce.
Dla mnie jest to przede wszystkim męska poezja wieku dojrzałego, kiedy „Życie upuściło nam [już] krwi”, kiedy „Nic już nie zdumiewa / nawet teatr cieni”, a „najtrudniejsze drogi / są już chyba / za nami”. Jest nutka żalu za śląskie losy, gdzie „Wystawiono na sprzedaż całe nasze pokolenia”. Nie ma tu jednak afektowanego buntu czy mocno zaznaczonej nostalgii, choć rysuje się obawa „Czy zdążę napisać naszą odyseję?”. Mądrość tego tomu zamyka się w zdaniu „Włosy siwieją dla samych siebie”.
Intrygującym dodatkiem są marginalia, w których autor – wydaje się – poczuwa się do obowiązku zajęcia stanowiska wobec spraw wielkich tego świata. Obnaża swą publicystyczną naturę czy tylko chce zaznaczyć swój udział w dyskusji…? Warto sprawdzić!
Maciej Zalewski

Na okładce przedstawiono rysunek składający się z sześciu oddzielnych obrazków, które ukazują  potencjalne etapy awansowania myślenia ludzkiego, nazwane w kulturze zachodniej „łączeniem kropek”, które w skrócie, wg autora, można opisać jak niżej.
Obrazek pt. Data (Dane) nawiązuje do tego, że w głowie każdego z nas zapamiętane są jakieś informacje, poznajemy też ciągle nowe i przyjmijmy, że są to dane. Ludzie różnie traktują te informacje (dane) lub robią z nich pewien użytek.
Obrazek pt. Information (Informacja) pokazuje, że ludzie, przynajmniej niektóre z tych danych  (informacji) jakoś łączą ze sobą, ponieważ uznają, że to poszerza ich poznanie czegoś, tj. mają lepszą wiedzę na określony temat.
Obrazek pt. Knowledge (Wiedza) dotyczy już tylko niektórych ludzi, którzy uznają, że teraz mają lepszą wiedzę na określone tematy i przystępują do jej łączenia, uznając intuicyjnie, że dzięki temu mają lepszy wgląd w coś innego lub pogląd na coś innego.
Obrazek pt. Insight (Wgląd) dotyczy znacznie mniejszej liczby ludzi z tych niektórych, tj. tych, którzy nie poprzestają na tym i usiłują dochodzić, rozpoznawać, jaka teoria („mądrość”) jest z tym związana, jakiej filozofii, ideologii to dotyczy itd.
Obrazek pt. Wisdom (Mądrość) dotyczy pojedynczych ludzi z tych poprzednich niektórych, tj. tych, którzy ustalili, że do rozpoznanych teorii („mądrości”), filozofii, ideologii itd. potrafią od siebie coś wnieść (jakąś „wartość dodaną”) i o tym poinformować innych, żeby się z tym zapoznali i ocenili.
Obrazek pt. Conspiracy Theory (Teoria spiskowa) pokazuje, że są i tacy ludzie, którzy specjalnie nie dochodzą, jaka to jest teoria („mądrość”) lub jaka związana jest z tym filozofia, ideologia, ale są przekonani, że określone dane (informacje) są rozpowszechniane po to, żeby ludziom układały się one w określony „obraz” lub przyczyniały się do powstania „teorii spiskowych”, o których oni powiedzą, że są ich poglądem lub osądem.
Należy zauważyć jeszcze i to, że gdy z danych (informacji) ktoś zrobi jakiś użytek, tj. jakoś „połączy kropki”, to efekt tego może być różny i zależy on od tego, ile własnej pracy dany człowiek w to włoży. Istotne jest też to, że niektórzy ludzie nie wkładają w to żadnej pracy własnej. Stąd także wynika, że każdy sam potrafi siebie ocenić, tj. jak „łączy kropki”, a to znaczy, że ma samoświadomość.

Powstęp
Urodziłem się, niezależnie od wyjścia, skoro jestem. Podobno już z nakryciem głowy. Może dlatego tak się pocę.
Lecz nie czułem nigdy tego przysłowiowego Szczęścia, które miało mnie prześladować w życiu. Może Go nie doceniłem, gdy To zrobiło sobie prywatną skrytkę w fabryce myśli i bezwarunkowych uczuć, by w wieku 33 lat oddać mi tę niszę na nowe dyski pamięci i nauki, usuwając 5 cm niepotrzebnej, jak się okazało, struktury. Przerwane różne prace, które mnie ubierały w obecną formułę. Nigdy się ich nie bałem i przed nimi nie kryłem.
Budowałem dom i nie tylko. Posadziłem mnóstwo drzew dla uwielbianych ptaków. Dziecko? Samo powie, jaki był Jej „ojciec”. Zawsze można było zrobić coś więcej.
Pisać, jako tako, chyba umiałem, od ostatnich klas szkoły ustawowej. Odłożyłem na chwilę (20 lat) to zajęcie, za przyczyną bóli prozaicznie cielesnych.
I pewnie tak by pozostało, gdyby nie pojawił się pewien „poemat”, opisujący w superlatywach ten chodzący Kryminał, który może zasługiwać jedynie na „Sto lat...” w osamotnionej celi zapomnienia przez bogów i ludzi.
Zakłuło raz jeszcze, wyraźnie boleśnie… Wcale nie ten śmieszny, zramociały tekst, lecz pomysł, że ktoś taki mógł w ogóle zaprząc uwagę tak szlachetnej Sztuki, o Kulturze nie wspomnę.
Przez prymitywizm, jasny ale szalenie ubogi, krok po kroku dochodziłem do tego stanu, gdzie abstrakcje i twory nowo-staro-słowne mogły wreszcie w miarę poprawnie zaistnieć. Czyż wieloznaczność musi rozmydlać plan utworu, czy raczej poszerza pole obserwacji centrum tematu, ale z różnych stron? Temat rzeka, a że nie potrafię pływać, intryguje mnie on stale i wytrwale. To zaś, że obiekt (PiS) tak pięknie się ustawił do obśmiału, to już naprawdę wszystkim Bogom można tylko dziękować i brać się, na jego pohybel, niechybnie do pracy.Przedstawiam Świat zdeformowany, co przy deformacji opisanych zdarzeń daje efekt karykatury do potęgi, może dosadnej, ale nie mniej przez to prawdziwej.
Nie życzę miłej lektury, bo nie o to tu chodzi. To nie jest wcale zabawne, ani komfortowe. Za to, na pewno, nasiąknięte ironią i obnaża prawdziwą Nieskończoność Wieczności – ludzką głupotę.

"Od(nowa)" to zbiór opowiadań o tematyce erotycznej. Głównym ich celem jest sprawienie czytelnikowi przyjemności. Autor stara się również zwrócić uwagę poprzez treść swych tekstów na to, że czasami warto spojrzeć na pewne rzeczy z innej perspektywy.
Wiktor Zakrzewski – literat debiutant. Pisze w wolnych chwilach dla przyjemności, mając nadzieję, że nie tylko swojej, lecz również czytelnika. Uwielbia motocykle i podróże, co da się zauważyć w jednym z opowiadań.

Piotr Bujalski. Z zawodu ekonomista. Od wielu lat specjalista ds. systemów zarządzania (trener, konsultant). Zdecydowanie jednak dusza humanisty. Wiersze pisze od zawsze.
Powstają z obserwacji życia, własnych przeżyć i doświadczeń. Czasami inspiracją są przyjaciele, znajomi i ludzie, których spotyka. Zawsze wiara, nadzieja i miłość. Miał (i ma) obawy przed publikacją swoich utworów i przyjęciem ich przez tzw. szersze grono. (Jakie? To się jeszcze okaże). Nadal będzie pisał do szuflady. Może kiedyś znowu zdecyduje się je pokazać. Czy było warto? Przekonajcie się.

Opowiadania zabierają nas w tajemniczą podróż na Marsa oraz na planetę, gdzie żyją potomkowie Ziemian i obcych, trafimy też do Europy w czasie epidemii, gdzie porządku pilnuje wszechmocna Europejska Służba Bezpieczeństwa. W zbiorze znajdziemy również opowieści o śledztwie w sprawie podejrzanej śmierci na okołoziemskiej platformie, śmiałej akcji polskich służb w Iraku czy o ostatnim Bohaterze Królestwa. Opowiadania "Odbicie" oraz "Misja Aresa" zostały wyróżnione w międzynarodowych konkursach 1st and 2nd The Clarke-Bradbury International Science Fiction Competition i opublikowane po angielsku w zbiorach nagrodzonych prac.
Adam Ostaszewski, z zawodu prawnik, mieszka w Koszalinie. Autor opowiadań i powieści. Miłośnik literatury fantastyczno-naukowej, historycznej, a także political fiction. "Odbicie" to jego polski debiut wydawniczy.