Wydawnictwo Poligraf

Czy zastanawiałeś się kiedyś, jakie istoty skrywa świat podziemi? Czy mieszkańcy tegoż świata muszą być źli z natury? Czy są jedynie bezwolnymi marionetkami losu?
Pewnego dnia w norach plemienia koboldów wykluwa się jaszczurka o srebrnych oczach i przeszywającym spojrzeniu. Jest nieco większa i silniejsza niż reszta, przede wszystkim jednak wyrasta na osobnika z niespokojnym umysłem pełnym pytań. Są to pytania podstępne i niebezpieczne dla ustalonego od niepamiętnych czasów porządku życia koboldów. Srebrnooki Ifret zapragnie od życia czegoś więcej niż ciągła walka o przetrwanie i podąży nową nieznaną ścieżką…
W innym miejscu świata podziemi goblin Harum zdradą zyskuje upragnioną pozycję. W końcu staje się jednym z wielkich swego plemienia i odkrywa, że to nic nie znaczy. Konfrontuje się z prostą i okrutną prawdą. Zdobywając wszystko, czego się pragnęło, można zostać z niczym. Czy znajdzie w swoim życiu sens w kompletnie odmiennej dla niego rzeczywistości?
Królestwo Murcji, jeden z gigantów świata powierzchni, chyli się ku upadkowi. Mag Aray, weteran wojen trawiących jego zachodnie pustynie, wyrusza wraz z duchem poległej bohaterki Nuru. Kierują się w stronę Oligard, jednego z ostatnich lojalnych miast wschodu. Sam nie rozumie misji, z jaką został wysłany…
Tymczasem między istotami sfer wyższych i niższych toczy się niewidoczna dla wszystkich gra. Demony przekraczają granice dzielące światy, a bogowie splatają nici losu.
Życie istot powierzchni i podziemi łączy podróż o nieprzewidywalnych konsekwencjach.

Bajka „O kotku…” to nastrojowa opowieść o tym, że każdy z nas może spotkać Mikołaja.
I – jednocześnie – każdy z nas może… zostać Mikołajem!
Akcja tej historii toczy się w świątecznym – otulonym śniegiem, pachnącym czekoladą i pierniczkami – Szczecinie. Bohaterami opowieści są dwaj bracia: Rysio i Gucio.
Bajka została napisana dla dzieci w wieku przedszkolnym – do wysłuchania przed snem – oraz dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym – do nauki samodzielnego czytania. Ma rytm, rymy i tzw. morał.
Czy możecie sobie wyobrazić: czarowny zapach choinki, harmonijne dźwięki kolęd, upojny aromat pomarańczy i radosne głosy bliskich Wam osób?
Głęboko wierzę w to, że – niezależnie od tego, co aktualnie dzieje się w Waszym życiu – Mikołaj może czekać tuż za rogiem…
I to jest właśnie magia Świąt…
Dorota

Czasami zastanawiam się, co jeszcze można zrobić z odrobiną wolnego czasu. Większość ludzi twierdzi, że go nie ma. Ja dostrzegłem jego istnienie dopiero wtedy, gdy przestałem pracować po 300 godzin w miesiącu. Po 20 latach ciężkiej pracy postanowiłem skończyć z pracoholizmem. Czy to łatwe? Całkiem trudne, po prostu nie potrafię usiedzieć bezczynnie dłużej niż kilka minut. W zamian spędzam czas jako tata i mąż, ogrodnik, biegam, morsuję, gram w scholi dziecięcej, czytam tony książek, mam czas dla przyjaciół, którzy są dla mnie wyjątkowi. W tym całym zamieszaniu udało mi się napisać kilka utworów wierszowanych – dodam, że po raz pierwszy w życiu – które oddają moje emocje i odczucia chwili. Nieśmiało pokazałem je kilku osobom, uśmiech na ich twarzach wystarczył za komentarz. Cóż, kolejny krok to wydanie tych utworów, czyste szaleństwo, a jednak.
Czy to znaczy, że przestałem lubić swoją pracę? Ależ nie, uwielbiam pomagać ludziom. A ciężkie zabiegi ortopedyczne są dla mnie nadal satysfakcjonującym wyzwaniem, których moja wojownicza dusza potrzebuje. Obserwując świat i dzieląc się swoimi odczuciami, łatwiej pomagać, również sobie.

Agnieszka Krupicka, urodzona 6.12.1980 r. w Białymstoku, poetka, mężatka.
Główne zainteresowania to pisarstwo oraz książki historyczne o tematyce II wojny światowej. Ulubieni artyści to Bolesław Leśmian i Władysław Broniewski.
W 2011 r. otrzymała wyróżnienie za wiersze: "Pustynna droga", "Zostań", "Chcę być", które ukazały się w tomiku pokonkursowym wydanym przez Forum Inicjatyw Twórczych w Parzęczewie. Znalazły również swoje miejsce w książce "O miłości... i nie tylko".
Tomik "O miłości... i nie tylko" jest zbiorem wierszy z trochę przykurzonej już młodości, wyciągniętych z dna przysłowiowej szuflady, które czekały długie lata, żeby ujrzeć światło dzienne. Inspiracją do ich powstania byli napotkani po drodze ludzie, relacje z nimi, otaczający dookoła świat, zwykły dzień.
Pomimo upływu lat nadal pulsuje w nich ta świeżość, młodzieńczość i wielkie emocje z nimi związane.
Mam nadzieję, że książka zostanie ciepło przyjęta i każdy znajdzie w niej coś dla siebie.

Z niemal stuletnim opóźnieniem do rąk czytelnika polskiego trafia dzieło, które Rosjanie wydawali tak często w czasach różnych zawirowań politycznych: w roku 1848 (Wiosna Ludów), 1867 (w Genewie z powodu cenzury), kryzysu lat 1905–1906 (trzy wydania petersburskie), a później aż do czasów nam współczesnych w latach: 1990, 1991, 2002, 2003, 2014 i 2019. Również na Zachodzie Fletcher był wydawany kilkakrotnie; po pierwszej edycji z 1591 roku następowały kolejne w latach 1643, 1657 i 1966. Dzieło elżbietańskiego dyplomaty, doktora obojga praw, wyróżniało się od relacji wcześniejszych podróżników. To, że Ruś była tyranią i że jej car posiadał absolutną władzę pozbawiania życia i dóbr swych poddanych, było powszechnie znane, ale tylko Fletcher zbadał, jak funkcjonował rząd i za pomocą jakich środków utrzymywał władzę. W Polsce dzieło Fletchera do tej pory nie było wydawane, co jest powszechnym zaniedbaniem i na co, już dawno temu, zwrócił uwagę Aleksander Brückner, pisząc: „«my jak zawsze daliśmy się wyprzedzić» – a dziełka Sacrana o błędach Rusi czy Miechowity o Sarmacji nie dadzą się porównać z Herbersteinem czy Fletcherem, a mieliśmy więcej przyczyn poznać i zbadać naszego sąsiada, «spaliśmy jednak na oba uszy»”.

"O trudach życia codziennego" to zbiór wierszy i rymowanek podpowiadających, nieraz humorystycznie, jak znosić trudne sytuacje zdarzające się każdemu.
Utwory uatrakcyjniają ciekawe grafiki autorstwa Konstancji Sobieraj.
Cześć!
Nazywam się Ewa. Pochodzę z Krakowa. Skończyłam studia wyższe na kierunku prawo i administracja na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Pracowałam w kancelarii notarialnej, a także przy projektach unijnych na rzecz osób niepełnosprawnych. Mam rozległy krąg zainteresowań. Należą do niego między innymi: poezja, szeroko pojęta psychologia, metoda Silvy i metoda reiki, filozofia religii wschodnich. Wgłębiałam się także w wiele fragmentów Biblii Kościoła rzymskokatolickiego. Wpłynęło to w znaczącym stopniu na mój światopogląd i duchowość.
Mam nastoletniego syna oraz kota Kreskę, który swoją energią umila mi każdy dzień.
Z uwagi na chorobę – stwardnienie rozsiane – poruszam się na wózku. Z tego powodu wykonanie najprostszych czynności kosztuje mnie wiele wysiłku i sprawia mnóstwo trudności.

Każdy dzień jest dla mnie wyzwaniem.
Ale
pomimo tego spełniam marzenia
i
jedno z nich właśnie zrealizowałam…
Trzymasz je w ręce!

Anatol DIACZYŃSKI urodził się 19 listopada 1951 r. we wsi Zielony Gaj, w północnym Kazachstanie, w rodzinie polskich zesłańców. Pracował w kołchozie, potem przeprowadził się do miasta Kokczetaw. Podejmował się tam różnych prac, a jednocześnie studiował. Jest absolwentem Instytutu Literackiego im. A.M. Gorkiego w Moskwie. Pod koniec lat 80. i na początku 90. był w swoim kokczetawskim obwodzie znanym działaczem polonijnym. Działalnością polonijną oraz literacką autor zajmuję się do tej pory.
Od 1995 r. Anatol Diaczyński mieszka w Polsce, w Stalowej Woli. Opublikował wiele książek, które były drukowane w językach polskim, rosyjskim i ukraińskim.
Wydania własne:
„Myśmy do stepów unieśli ojczyznę” (Szczecin 1994),
„Legendy stepowe” (Białystok 1997),
„To my jesteśmy, Polsko!” (Stalowa Wola 2000),
„Po kraju, którego już nie ma” (Stalowa Wola 2002),
„Nadchodzi wieczór, więc pożartujemy” (Stalowa Wola 2005),
„O tiech, pozabytych, skażitie chot’ słowo” (Sandomierz 2006),
 „Nadchodzi wieczór – 2” (Stalowa Wola 2008),
„Otich, pozabutych, zhadajte chocz słowom” (Lwów 2011),
„Tętent koni przez wieki”, (Tuchów 2012).
Utwory autora były drukowane także w siedmiu wydaniach zbiorowych i almanachach.
Autor jest członkiem Związku Literatów Polskich oraz laureatem nagrody „Złote Pióro” rzeszowskiego oddziału ZLP za 2000 r.

Ta książka przedstawia prawdziwe historie przestępstw popełnionych w Detroit, Los Angeles i Chicago. Opisywane wydarzenia trzymają w napięciu i pokazują, że nawet w świecie pełnym chaosu i przemocy dobro wciąż potrafi zwyciężać – choć coraz częściej wydaje się to abstrakcją. 
Niektóre z opisanych sytuacji mogą wzbudzić w czytelniku pragnienie aktywnej reakcji wobec bezprawia i obojętności polityków.
Zachęcam do dzielenia się tą książką z innymi.
Życzę miłej lektury!

Marek Wołodkowicz urodził się w Bydgoszczy w latach 60. XX wieku. Po ukończeniu liceum ogólnokształcącego kontynuował naukę w szkole pomaturalnej na kierunku radiotechnika i telewizja. W tym czasie wprowadzono stan wojenny, który ograniczył swobody obywatelskie, a życie w Polsce stało się pełne przeszkód administracyjnych i finansowych.
Marek wziął ślub w okresie stanu wojennego. Rok później urodziła mu się córka Patrycja, a w następnym roku – syn Paweł. Coraz wyraźniej czuł, że nie widzi przyszłości dla siebie i swojej rodziny w Polsce. Brakowało wszystkiego – inicjatyw dla przedsiębiorczych ludzi, szans na rozwój. Byli tylko cinkciarze, badylarze i kadra PZPR.
Postanowił uciec do Włoch. Tam trafił do obozu dla uchodźców i czekał na pozwolenie na stały pobyt w USA. W 1985 roku przywitał Nowy Jork. Ciężko pracował: sprzątał, malował domy, kopał ziemniaki na polach – typowy początek emigranta.
W 1989 roku wieczorami prowadził taksówkę w Detroit, a rano zajmował się drugim biznesem – kliniką rehabilitacji ruchowej. W międzyczasie podróżował po Stanach, poznając geografię kraju i nawiązując nowe kontakty.
Książka, którą oddajemy w Państwa ręce, oparta jest na faktach. To zapis wspomnień z więzienia, relacji z mafijnych kontaktów i historii giełdowego cwaniactwa.

Życie Anny, atrakcyjnej bizneswoman, która rozpoczęła karierę w wielkim mieście, zaczyna przypominać cudowny sen. Mogłoby się wydawać, że niczego w nim nie brakuje.
Jednak za idealnym życiem, sukcesami, pieniędzmi i wolnością kryją się demony z przeszłości, z którymi Anna będzie się musiała uporać, gdy na jej drodze pojawi się Max. Niewyobrażalne napięcie i tajemnice, jakie towarzyszą im obojgu, wciągają ich w najciemniejsze zakątki własnych fantazji. Historia o pożądaniu, które staje się obsesją.
Kim jest mężczyzna, którego wpuściła do swojego życia? Jak daleko można się posunąć, by zaspokoić swe pragnienia i ciekawość?
Mroczna i zaskakująca opowieść o ludzkich słabościach, przekraczaniu granic oraz sile intuicji.

"Oczami Amalii" to książka oparta na faktach, choć autorka dopisała niektóre elementy fabuły.

Absolwentka Akademii Medycznej w Gdańsku (zdrowie publiczne), Uniwersytetu Gdańskiego (psychologia) i Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego (psychologia kliniczna chorego somatycznie). Studiowała też psychologię między innymi w Belgii. Pracowała w II Klinice Kardiologii i Elektroterapii Serca w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w Gdańsku. Oprócz doświadczenia klinicznego (kardiologia i onkologia) jej profil zawodowy ściśle związany był z pracą z dziećmi, młodzieżą, jak również z ich rodzinami biologicznymi, zastępczymi i adopcyjnymi. Posiada doświadczenie w pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną oraz z osobami z niepełnosprawnością sprzężoną. Prywatnie miłośniczka psów i podróży.

Julia, niepoprawna romantyczka, studiuje i pracuje we Wrocławiu, dokąd przyjechała z Wybrzeża wraz z chłopakiem Danielem, swą młodzieńczą miłością. Po kilku latach toksycznego związku dochodzi do rozstania, a Julia spotyka na swojej drodze młodego prawnika Maksymiliana, który mimo powodzenia u kobiet do tej pory nie zdecydował się na żadną poważną relację. Dla zranionej kiedyś dziewczyny jest on człowiekiem o dwóch obliczach, któremu boi się zaufać, ale który jednocześnie ją fascynuje. Gdy Julia w końcu decyduje się zacząć nowe życie z Maksem, na drodze do szczęścia stanie jej dawna miłość. Kto jeszcze będzie chciał rozdzielić Maksymiliana i Julię? Kogo wybierze Julia?
Historia inspirowana jest książką Pięćdziesiąt twarzy Greya oraz prawdziwymi wydarzeniami. To pełna emocji opowieść o miłości młodej Julii i Maksymiliana.

Urodziła się w 1992 roku. Młoda mama i  „nieperfekcyjna” pani domu. Marketingowiec i handlowiec z głową pełną pomysłów na siebie. Wielbicielka telenoweli, treningów na siłowni, wina i sushi. Całkowicie pochłonęły ją trylogie E.L. James oraz Blanki Lipińskiej, więc w okresie pandemii usiadła do pisania własnej powieści. Początkowo miała być to książka do szuflady, ale gdy aż cztery wydawnictwa odpowiedziały na nią pozytywnie i zechciały ją wydać, postanowiła to zrobić. Dawniej autorka tekstów i własnej muzyki w stylu hip-hop, pop. Dziś sięgnęła po jeszcze ambitniejszą pracę. Jak mówi, uwielbia takie wyzwania. Jej motto to „Nigdy nie pozwól, by strach przed działaniem wykluczył cię z gry”. Zapowiada, że powieść "Oczami Julii" jest tylko początkiem jej przygody z piórem. Powstaną kolejne części cyklu. Po urodzeniu dziecka poczuła jeszcze większą motywację do rozwijania swoich talentów, których nie miała odwagi rozwijać wcześniej. Od kilku miesięcy prężnie realizuje się w copywritingu oraz pisaniu własnych kompozycji.

„Oczekiwanie” to zbiór różnorodnych tekstów Magdaleny Wysockiej, które powstały w latach 1998–2003. Tomik składa się z refleksyjnych wierszy poruszających tematykę przemijania, tęsknoty i miłości, a także inspirowanych literaturą wojenną.
Książka została wzbogacona o grafiki oraz unikalne kody QR, które prowadzą do wersji muzycznej wierszy na YouTube (@magdalenawysocka8125), umożliwiając czytelnikom doświadczenie twórczości w nowy, interaktywny sposób. Wiele z utworów zawartych w zbiorze zdobyło nagrody w Międzynarodowym Konkursie Poetyckim „Namuzowywanie”, organizowanym przez Liceum Ogólnokształcące im. gen. Mariusza Zaruskiego w Węgorzewie.
„Oczekiwanie” to nie tylko literacka podróż, ale także zaproszenie do refleksji nad emocjami i doświadczeniami, które kształtują nasze życie.

Magdalena Wysocka (ur. w 1982 r. w Dąbrówce Małej), absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie studiowała na Wydziale Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowo-Technicznej. Kilkukrotna laureatka Międzynarodowego Konkursu Poetyckiego „Namuzowywanie”. Mieszka i pracuje w Węgorzewie, gdzie kontynuuje swoją pasję pisarską. Jej prace odzwierciedlają wrażliwość oraz są dowodem na to, że literatura jest dla niej ważnym narzędziem wyrazu i komunikacji.

Dlaczego po latach nauki języka w szkole wciąż nie potrafimy swobodnie mówić? 
Dlaczego większość uczniów umie odmieniać czasowniki, ale nie potrafi zamówić kawy za granicą?
Ta książka w prosty, szczery i inspirujący sposób pokazuje, co poszło nie tak w tradycyjnym systemie nauczania — i jak możesz to naprawić.
W książce znajdziesz:
- szczere spojrzenie na błędy popełniane przez szkolny system nauczania,
- konkretne wskazówki, jak uczyć się skuteczniej,
- gotowy plan działania na pierwsze 90 dni nauki,
- mnóstwo inspiracji i praktycznych metod, dzięki którym nauka przestanie być obowiązkiem, a stanie się przygodą.
To nie jest podręcznik, lecz przewodnik po prawdziwej nauce języka – napisany z pasją, doświadczeniem i wiarą w to, że każdy może nauczyć się mówić: bez stresu, bez perfekcjonizmu i bez wieloletnich zmagań.
Jeśli marzysz o tym, by wreszcie mówić w języku obcym, ta książka pokaże Ci, jak to osiągnąć.

Autorka, absolwentka filologii germańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, pasjonatka języków obcych oraz skutecznych metod nauczania, od ponad dekady pomaga uczniom w różnym wieku odkrywać, że nauka języka to nie wkuwanie reguł, lecz swobodna komunikacja. W swojej pracy łączy doświadczenie zdobyte podczas setek indywidualnych zajęć z nowoczesnym podejściem dydaktycznym, które z powodzeniem rozwija również w szkolnych murach.
Przez pewien czas mieszkała w Niemczech, a częste pobyty za granicą pozwalają jej nie tylko doskonalić znajomość języka, lecz także czerpać inspirację z żywej kultury i codziennego użycia języka w praktyce. Wykorzystując najnowsze badania nad przyswajaniem języków oraz własne doświadczenia z życia i pracy, pokazuje, że nauka może być szybka, naturalna i pełna przyjemności.
Jej przekonanie, poparte wieloletnią praktyką i badaniami, jest proste, a zarazem przełomowe: kluczem do skutecznej nauki jest mówienie — nie wkuwanie słówek ani gramatyki. Ta idea stała się fundamentem jej pracy i inspiracją do powstania tej książki.

"Od kanapowca do maratończyka" jest krótką historią o tym, jak zakład ze znajomym stał się impulsem do rozpoczęcia przygody z bieganiem i jakie niosło to za sobą konsekwencje. Autor zaraża swoją pasją i udziela praktycznych wskazówek, dlatego książkę można potraktować jako miniporadnik dla początkujących biegaczy, w którym czytelnik znajdzie także subiektywne spojrzenie na popularne biegi organizowane w Polsce i Europie.