Wydawnictwo Poligraf

Dwóch młodych skautów kochających życie obozowe zostaje uprowadzonych przez ducha prastarej puszczy. Po strasznej burzy Kuba i Maksym zamieszkują w starej leśniczówce, która powoli odkrywa swoje najskrytsze tajemnice.

Genowefa Domżalska jest Mazowszanką. Większą część życia spędziła w Polsce. Pod koniec lat osiemdziesiątych wyemigrowała do Kanady wraz z nieletnim synem. Bez znajomości języka angielskiego ze słabym francuskim nie poddała się trudnościom, z którymi przyszło się jej zmierzyć. Pełna optymizmu od zera rozpoczęła życie na zachodniej półkuli świata. W Kanadzie znalazła czas i miejsce na realizację swych marzeń. Los jednak chciał inaczej. Uległa nieszczęśliwemu wypadkowi, a jej ręka nie miała już nigdy pisać. I wówczas po raz drugi poczuła gorące pragnienie pisania. Usilnie walczyła z kalectwem i wygrała!!!

„W labiryncie przeszłości” to powieść, w której autorka opisuje bez retuszu spokojne życie na Wołyniu przed II wojną światową, gehennę okupacji i rzeź oraz trudy tułaczki, ujmując to w autobiograficzne ramy. Źródłem opowieści są przeżycia jej samej, jej rodziny, przyjaciół i znajomych. Jako dziecko była świadkiem wołyńskich wydarzeń i przedstawia je z własnej perspektywy. Te straszliwe doświadczenia odcisnęły się piętnem na jej życiu. Przetrwała jednak, podobnie jak jej rodzina, bo wierzyła w dobro i miłość. To właśnie bezgraniczna miłość i wspólnota serc łączyły ich w najpotworniejszych sytuacjach i ratowały, przeprowadzając przez ziemskie piekło do życia. Autorka pragnie tą powieścią zaświadczyć o prawdzie ludobójstwa na Wołyniu oraz sprowokować do dyskusji i gruntownego opracowania tego tragicznego fragmentu polskiej historii.

GRZEGORZ MYSIORSKI – szczecinianin, rocznik 1968, na drogę zawodową wybrał medycynę, a potem to pulmonologia wybrała jego. Po latach pracy w ośrodku akademickim rozpoczął praktykowanie na peryferiach, tam gdzie najbliżej do ludzi. Stara się łączyć intelektualny profesjonalizm z wewnętrznym romantyzmem. Poezja jest dla niego antidotum na współczesny deficyt piękna i harmonii. Jest próbą uchwycenia chwili – słowną fotografią nastroju, uczucia, przeżycia. Swoje wiersze pisze nocami, bo wtedy najlepiej wszystko widać. Zawierają one osobiste podróże od baśniowej przeszłości do międzygwiezdnej przyszłości, spisywane w hołdującym nawiązaniu do klasyki polskiej poezji.

Historia młodej dziewczyny, która podczas wakacyjnych odwiedzin u dziadków zbliża się do nich, odkrywa rodzinne tajemnice, a co najważniejsze, znajduje miłość, może nie tylko wakacyjną... Książka to nie kolejne romansidło, to pretekst,
by cofnąć się do wspomnień z lat młodzieńczych, szalonych pomysłów, pierwszych uniesień miłosnych... Przychodzi czas, kiedy potrzebujemy chwili wytchnienia, sięgnięcia po lekturę, którą czyta się szybko i przyjemnie, dlatego jest warta uwagi wymagającego czytelnika.

Książka dla dzieci. Owadzie i zwierzęce postaci, w tym główna bohaterka – biedronka Ofelia, zyskując sympatię małego czytelnika, ułatwiają zrozumienie przesłań każdego z pięciu krótkich opowiadań, których akcja toczy się w przydomowym ogrodzie. Atrakcyjne literacko, zrozumiałe dla dzieci przykłady odwołują się do znanych przysłów: Co dwie głowy, to nie jedna, Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe, Nie szata zdobi człowieka, lecz człowiek szatę, Ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka, Jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz.
Inne zalety książki: wzbogaca słownictwo, pomaga w nauce liczenia, rozpoznawania kształtów, kolorów, niektórych owadów, zjawisk atmosferycznych. Prowokując dziecko do pytań, angażuje rodziców w proces wychowawczy i poznawczy.

A w ogrodzie cisza... Tylko para kochanków, rozmarzona w swojej miłości – jakby zatrzymał się czas. Czas wspomnień i oczarowań, ale też straty, trudu i melancholii.
Poezja Ewy jest zarówno egzystencjalna, romantyczna, jak i mroczna. Autorka – romantyczka, myślicielka i buntowniczka z wrażliwością obserwuje świat i ludzkie serca. Jej wiersze są pełne symbolicznych obrazów, pytań i powtórzeń, które prowadzą czytelnika ku refleksji. 
Bo każdy nosi w sobie żal, tęsknotę i nadzieję. Każdy marzy o wielkiej miłości i każdy może odnaleźć w tych wierszach cząstkę siebie.
Przeżyj to z tomikiem „W ogrodzie cisza...”.
Kontemplacyjne miniatury, liryczne modlitwy i poetyckie obrazy tworzą zbiór wierszy dla tych, którzy czują głębiej i patrzą dalej. 

Jest to książka o życiu i różnych jego aspektach. Opowiada o wielkich stratach, żałobie, samotności, ale też o prawdziwej miłości, wytrwałym dążeniu do celu i szczęściu.
To historia młodej dziewczyny Leny, która w traumatycznych okolicznościach traci matkę i zostaje sama. Wyrwana z bezpiecznego azylu i beztroski uczy się życia od nowa. Ze zbuntowanej nastolatki musi szybko przemienić się w młodą kobietę odpowiedzialną za siebie i nie tylko. Samotna i nieszczęśliwa zakochuje się bez pamięci w chłopaku z sąsiedztwa, który mimo iż wydaje się odwzajemniać jej uczucia, okazuje się zupełnie niedostępny, a chwilowe szczęście dokłada jej jedynie rozterek i problemów.
Ale życie jest nieprzewidywalne i pełne niespodzianek. I chociaż ten związek od początku skazany jest na porażkę, to los ciągle rzuca ich sobie w ramiona. A miłość Leny do Kamila potrafi przetrwać wszystko. Mimo iż obydwoje z Kamilem starają się wręcz zniszczyć to, co ich łączy, to czy można wygrać z przeznaczeniem...?

Magdalena Karczewska, urodzona w 1980 roku w Jeleniej Górze. Szczęśliwa żona i mama, od ośmiu lat mieszka wraz z rodziną w Niemczech.
"W otchłani życia" to jej pisarski debiut. Zawsze marzyła o tym, aby wziąć do ręki własną książkę. Jak widać, marzenia się spełniają...

W wieku 33 lat Jolanta Gorawski Zalewska wchodzi na drogę wewnętrznego przebudzenia. W tej książce opisuje ona swoje przeżycia, stosunki z Bogiem, jej zmagania i miotanie się w poszukiwaniu sensu życia i swojego miejsca w świecie.

"W poszukiwaniu prawdy… Prawdy o sobie" to czwarta część osobistych opowieści autorki o zmianach życiowych zmierzających w kierunku spełnionego, radosnego, prawdziwego i wolnego życia w zgodzie ze sobą po wyjściu z iluzji i schematów myślowych. Jest to książką o odwadze, konsekwencji i wytrwałości, o tym, że niezależnie od tego, jak trudna może być prawda, zawsze warto o nią walczyć.
Radosna inspiracja do odważnych zmian w życiu!

Agnieszka Makowska – ur. 18.04.1983 r., kobieta wielu talentów, magister ekonomii, doskonała menadżerka, autorka beletrystyki kobiecej, trenerka holistyczna, bizneswoman, fitwoman, aktywistka społeczna. Założycielka Stowarzyszenia Rea – Kobieta w Zmianie, które inspiruje, pomaga i towarzyszy w pozytywnych zmianach życiowych.
Agnieszka jest radosną i samodzielną mamą dwóch nastoletnich synów. Od ponad dwóch dekad mieszka i tworzy na zielonych, spokojnych Sadach Żoliborskich w Warszawie, gdzie wykreowała swoją wymarzoną enklawę z cudownym widokiem na panoramę Warszawy. Kocha pisać książki i pomagać ludziom, wydobywając z nich ich często nieuświadomiony wybitny i wyjątkowy potencjał.
Edukator Mocy to Ja!

Tajemnica, przygoda i historia splecione w fascynującą opowieść!
Stara historia, zaginiony skarb i zagadki, które czekają na rozwiązanie… "W poszukiwaniu skrzyni ze srebrami" to pełna napięcia podróż przez czas i przestrzeń, w której bohaterowie muszą zmierzyć się nie tylko z niebezpieczeństwami, ale i własnymi lękami. Ślady przeszłości prowadzą ich w głąb historii, odsłaniając sekrety, które nigdy nie miały ujrzeć światła dziennego.
Czy odwaga i spryt wystarczą, by odkryć prawdę? A może niektóre tajemnice powinny pozostać nieodkryte?
Ta książka to gratka dla miłośników przygód, intryg i historycznych zagadek. Jeśli lubisz emocjonujące poszukiwania, nieoczekiwane zwroty akcji i bohaterów, którzy nie boją się sięgać tam, gdzie inni zawahaliby się choćby spojrzeć – "W poszukiwaniu skrzyni ze srebrami" jest dla Ciebie!

Tomasz Lendzian urodził się 7 lutego 1970 roku w Nowej Sarzynie. Studia wyższe ukończył w 1994 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując tytuł magistra prawa. Pracę zawodową rozpoczynał w Żarach, lecz obecnie mieszka i pracuje na Mazowszu. Pomimo iż z wykształcenia jest prawnikiem, to od zawsze interesowała go fizyka wszechświata. Pierwsza jego książka popularnonaukowa "Sztuczna inteligencja w ogniu" powstała z dialogów z SI na temat Wielkiego Wybuchu. Wcześniej w 2023 roku została wydana jego debiutancka powieść "W poszukiwaniu skrycie tęsknionej", której kontynuacją była, wydana w 2025 roku "W poszukiwaniu magnetyzmu materii". 

Książka pełna dobra, ciepła i miłości oplecionej siecią nieprzewidywalnych sytuacji, zagrożeń i traumatycznych wydarzeń z życia młodej kobiety.

"W pułapce kobiecości" to zbiór esejów skierowanych do nas – kobiet – znajdujących się na różnym etapie życia.

Mieczysław Waligóra - urodzony 13 grudnia 1952 roku.
Wykształcenie wyższe akademickie o profilu teologiczno-filozoficznym, uzupełnione zdobytymi kwalifikacjami socjoterapeutycznymi (terapia pojedyncza i grupowa) i pedagogiki specjalnej. Od trzydziestu pięciu lat mieszka w Niemczech.
Praca zawodowa z różnymi grupami społecznymi, a zwłaszcza z młodzieżą (w tym z młodzieżą uzależnioną i cierpiącą na różnego rodzaju psychiczne schorzenia), uświadomiła mu, jak ważną rolę w życiu ludzkim odgrywa właściwie rozumiana i przeżywana miłość dwojga ludzi. Ona jest źródłem ich szczęścia, motorem formowania zdrowej komórki rodzinnej, w której sposoby radzenia sobie z pojawiającymi się problemami między partnerami czy wychowawczymi z dziećmi powinny opierać się właśnie na zasadzie miłości. Taka rodzina tworzy wspaniały klimat wartościowania i rozumienia ludzkich problemów. Ten klimat, wyniesiony z domu, zostaje przeniesiony do środowisk szkolnych, koleżeńskich i zawodowych i ma wpływ na kształtowanie zdrowych grup społecznych i w końcu na rozwój i funkcjonowanie całego narodu.
Autor tej publikacji i zawartych w niej aforyzmów wierzy, że osoby zakochane i zamierzające stanąć na ślubnym kobiercu chętnie będą do niej zaglądać i na jej podstawie oceniać trwałość i jakość swojej miłości.

Dlaczego "W ramionach samotności"? Dlatego, że jesteśmy sami. Owszem na świecie żyje niemal osiem miliardów ludzi, ale każdy z nich jest oddzielną samoistną jednostką. Nawet dziecko wyjęte z łona matki nie jest matką. Każdy sam żyje, myśli, umiera… Mimo to dobrze, że możemy być obok siebie, kochać, i wierzyć. Dobrze, że możemy podziwiać ten piękny świat, niestety czasami zepsuty przez mniej pięknych ludzi. W każdym razie pragnę wierzyć, że kiedyś świat będzie jeszcze piękniejszy, a ludzie staną się lepsi.