Wydawnictwo Poligraf

„Z uśmiechem żyje się lepiej” to zbiór fraszek, które zabiorą czytelnika w podróż do krainy pogody ducha, pozwolą nie tylko na chwilę zapomnieć o codzienności, ale także wywołają uśmiech na twarzy, a może nawet wzbudzą śmiech, co w dzisiejszych czasach jest tak niezwykle rzadkie.
Jak twierdzi Autor, tematy tych perełek dobrego humoru, okraszonych odrobiną ironii wzięte zostały „z życia i sufitu”. Odnajdziemy w nich różnokolorowy wachlarz poruszanej problematyki, od dogłębnej analizy ludzkich postaci, słabości, wad i zalet charakterów, poprzez relacje damsko-męskie, sferę życiowych problemów i dylematów, aż do tych zdecydowanie poważniejszych o charakterze filozoficzno-refleksyjnym.
Błyskotliwe, pouczające, zaskakujące trafnością spostrzeżenia, celnymi puentami, ale przede wszystkim zabawne i pełne zrozumienia dla ludzkich słabości, skłaniają do spojrzenia z uśmiechem nie tylko na otaczający nas świat, ale także na nas samych. Ich lektura to doskonały sposób zarówno na chwilę wytchnienia i dobrej zabawy, jak i na poprawę nastroju czy odrobinę refleksji.

SPOSÓB NA UDANY ZWIĄZEK
Aby małżeństwo miało
Tylko same zalety,
Ona winna być głucha,
A on co najmniej ślepy.

TEORIA WZGLĘDNOŚCI
Czekającym wloką się godziny,
Nie tym, co w kolejce do gilotyny.

BÓG WIE WSZYSTKO
O czarnej mrówce w noc czarną
Na czarnym kamieniu,
Choć tak istotą marną,
Wie o jej istnieniu.

CZAS TO MOCARZ
Nie ma takiej materii na Ziemi,
Której by czas w pył nie zmienił.

To osobista historia Pauliny, która wiedzie życie nomady i zmaga się z przeciwnościami losu. Historia zaczyna się w Londynie, gdzie bohaterka przychodzi na świat. Zaraz po upadku komunizmu z rodziną emigruje do kraju jej rodziców. Po powrocie do Polski jej aktywne życie w dobrobycie i zdrowiu przerywa choroba Leśniowskiego-Crohna, w wyniku której zostaje usunięte jelito grube i wyłoniona stomia. Po kilku latach zmagania się i życia w zamknięciu odkrywa świat ponownie. Szybko nadrabia czas, mieszkając między innymi we Włoszech, w Hiszpanii, Nowym Jorku i innych państwach, gdzie uczy się języków i kończy studia na włoskiej akademii. Zaczyna odkrywać świat i życie, staje się podróżniczką. Inspirują ją ludzie, których spotyka na swej drodze, a studia psychologiczne pomagają wiele zrozumieć.

Powieść została podzielona na etapy życia zgodnie z teorią twórcy jednego z nurtów psychoanalizy Andersa Ericssona, który dzieli egzystencję człowieka na fazy rozwoju poszczególnych wartości i umiejętności. Autorka opisała fazy życia na przykładzie studium własnego przypadku. Celem książki jest ukazanie odwagi do stawiania czoła zmianom, do pokonywania blokad i własnych słabości. Mimo ograniczeń i życia z workiem stomijnym Paulina udowadnia, że wszystko jest możliwe. Swoją historią pragnie inspirować i dawać innym nadzieję oraz pokazać, że mimo trudności można iść przez życie z radością i czerpać z niego jeszcze więcej.

Kiedy realizowałam reportaż o Paulinie, byłam na życiowym zakręcie. Poraniona psychicznie, z totalnym brakiem poczucia własnej wartości. I nagle na swojej drodze spotkałam nie tylko bohaterkę telewizyjnej opowieści, ale też... moją bohaterkę. Tak bardzo doświadczoną przez los, ale piękną w środku i na zewnątrz dziewczynę, która wyciska życie jak cytrynę :). I wiem, że zawsze sobie poradzi, że we wszystkim zobaczy szklankę do połowy pełną. I dzięki temu, że ją poznałam, widzę to samo... Dzięki, Paulinka!
Karolina Raszeja, dziennikarka TVP Gdańsk

Budzisz się rano i zastanawiasz: „Czy aby na pewno nie śpię?”. We śnie zawsze zacierają się granice rzeczywistości, a w niej przygotowania do balu zakłóca pojawienie się pewnych osób, o których chciano zapomnieć. Konieczne staje się rozbudzenie wspomnień, które mogą pomóc i pozwolą ukryć magię na kolejne stulecia.
W pierwszej części trochę innej historii świata zanurzysz się w niespełnionych pragnieniach i miejskich tajemnicach.
Ale jak je odkryć?
Oni nie mogą ci nic powiedzieć.
Musisz sobie przypomnieć…

Irena Wilk - urodzona w 2000 roku w Warszawie, miłośniczka górskich szlaków. Pisze od 15 lat, a wszystko zaczęło się od nieudanego rysunku lisa. „Sen to rzeczywistość, a koszmar nie istnieje” to pierwsza część książki z jej debiutanckiej serii „Za ostatnim światem”.

Pisząc tę książkę, chciałam przede wszystkim udzielić wsparcia i dodać choć odrobinę siły osobom, które w swoim życiu przeżyły ogromną krzywdę. Z tego miejsca pragnę podzielić się z wami iskierką nadziei na nowe lepsze jutro.

"Zabierz mnie do domu" to proza obyczajowa. Głównymi bohaterami opowieści są polscy emigranci – Basia i Witek mieszkający od lat w Irlandii, ciągle rozdarci pomiędzy ojczyzną a domem na obczyźnie.

Han Raon, właścicielka jednej z największych stoczni w Korei Południowej, poszukuje nowego kooperanta do budowy tankowców LNG. Nel Durand nie marnuje okazji, w których to kobieca charyzma decyduje o jego uwadze. Podpisanie umowy zbliża go do intrygującej i pięknej Koreanki, ale nie odkrywa tajemnic przeszłości, nie ujawnia również wiszącego nad Han Raon wyroku śmierci. Intuicja i upór czynią jednak swoje. Przyjmując zaskakujące zaproszenie od dopiero poznanej celebrytki, Nel leci na Guam, gdzie w tragicznych okolicznościach odkrywa plan zagłady Han Raon. Wie, że musi ją ocalić… jednak nadzwyczaj sprytny i bezwzględny przeciwnik ma znaczną przewagę. Wyznaczone miejsce akcji w nieznanej Nelowi Australii również nie zwiększa jego szans. Pozostaje tylko odwaga i niczym niepohamowana chęć wymierzenia sprawiedliwości.

Człowiek, który nie przeszedł przez piekło swoich namiętności, nigdy ich nie przezwyciężył.
Carl G. Jung (1875–1961), szwajcarski psychiatra

"Zabójstwo w Alfabecie" to druga powieść kryminalna autora, w której Benedykt Riss i Markus Steger, inspektorzy policji znani z kryminału "Niewinne brylanty", mierzą się z innym sprawcą, środowiskiem i problemami.
Tym razem prowadzą śledztwo w ekskluzywnej klinice psychiatrycznej Lido w Zurychu. Ktoś zamordował Judith, lekarkę z zamkniętego oddziału psychiatrii.
Pacjent? Ktoś z personelu? I czy zabójstwo ma w ogóle związek z kliniką?
Detektywi mają nie lada problem, ponieważ specyfika zamkniętego oddziału psychiatrycznego nie pozwala na stosowanie znanych im i wypróbowanych metod prowadzenia śledztwa. Dotychczasowe doświadczenie i atuty okazują się nagle bezużyteczne. Riss i Steger muszą działać w świecie, w którym tragedia miesza się z tragikomedią, choroba chroni przed odpowiedzialnością, a ważne wypowiedzi świadków mogą być tylko urojeniami.


Marek Gajda, ur. 22 maja 1949 roku w Krakowie. Ukończył w 1971 roku studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1981 roku mieszka na stałe wraz z rodziną w Szwajcarii. W 1987 roku uzyskał w Zurychu dyplom informatyka programisty.  Przez blisko trzydzieści lat pracował nieprzerwanie jako informatyk w szwajcarskich filiach kilku międzynarodowych banków. Dotychczas opublikował: korespondencje i felietony w czasopismach  „Czas”, „Dziennik Polski”, „Dekada Literacka” w Polsce oraz w miesięczniku „Tak” w Belgii. W roku 2021 ukazała się powieść autora "Niewinne brylanty".
Jego hobby to podróże, aktywny sport, brydż i literatura faktu.

Czy możliwa jest przyjaźń z kimś, kogo inni nie widzą? Z kimś, kogo inni nie słyszą?
Tak, ale to była…
• przyjaźń, która zniszczyła kilka lat mojego życia,
• przyjaźń, która nie była prawdziwą przyjaźnią,
• przyjaźń, którą zapamiętam na zawsze…
Sukces, perspektywa lepszego życia, pewność siebie, radość – takie obietnice otrzymałam od mojej nowej „przyjaciółki”. Przysięgała, że dotrzyma słowa i że tylko z nią będę szczęśliwa. Uwierzyłam jej… Rady anoreksji wydawały mi się bardzo pomocne. Byłam pewna, że dzięki nim zbuduję życie, o jakim zawsze marzyłam. Ale czy tak się stało? Czy nie za szybko jej zaufałam?
Opowiedziałam swoją historię po to, aby ostrzec inne młode osoby lub pomóc tym, które obecnie walczą. Książka jest skierowana do wszystkich, którzy mają problem z akceptacją siebie i błędne przekonanie o tym, że ich wartość zależy od wyglądu. To trudne wyznanie przedstawiające na moim przykładzie nie tylko rozwój zaburzeń odżywiania, lecz także to, jak zmienia się obraz naszego ciała i jaką „siłę” daje nam głód.
Trzymasz w ręku moją historię. Trzymasz w ręku najlepsze, moim zdaniem, lata życia – młodość, która niestety nie była taka, jaką sobie wyobraziłam, będąc dzieckiem.
Smutek, płacz, rozczarowanie, żal, niemoc, wyczerpanie – tymi słowami mogę opisać moją przeszłość. NIECH BĘDZIE ONA DLA MNIE I DLA CIEBIE LEKCJĄ. Nie popełnij tych błędów, które ja popełniłam!
„Co według mnie jest najważniejsze w walce z chorobą? Patrząc na moje doświadczenia, mam tylko jedną odpowiedź: …”

"Zaczarowane paputki i złote drzewo" Alicji Owsianik to opowieść dla dzieci o przyjaźni, lojalności i sile więzi rodzinnych.
Siedmioletni Jaś od kilku tygodni choruje. Nie czuje się dobrze, męczy go gorączka. Odwiedza go dziadek i przynosi mu nowe kapcie – może magiczne?
By umilić wnukowi czas choroby, zaczyna opowieść o zaczarowanych paputkach.
Jej bohaterami są Księżniczka Niechciana i Książę Opuszczony oraz ich synek Lucjusz.
Zanim jednak młodzi rodzice powitali na świecie synka, na progu swego domu znaleźli wilcze szczenię.
Jak się wkrótce okaże, ma ono odegrać wielką rolę w życiu rodziny.

Autorka zabiera nas w poetycką podróż po swoim świecie pełnym wzruszeń, emocji i uczuć.   Robi to jakby mimochodem, otwierając cichutko drzwi i delikatnie chwytając za rękę. Muska nasze dusze, rozbudza zmysły, zostawiając przy tym wyobraźni pole do popisu. Wiersze emanują ciepłem i wrażliwością, zarażają optymizmem, powodując, że serce rozpiera radość.

Powieść oparta została na prawdziwych przeżyciach. Główna bohaterka ma za sobą smutne dzieciństwo i w wieku czternastu lat zapada na depresję. Nieleczona choroba doprowadza ją do szaleństwa. Śmierć najbliższej osoby dodatkowo ją załamuje. Szpital jest jedynym miejscem, gdzie czuje się bezpieczna i kochana. Niestety, dramatyczne przejścia sprawiają, że wiele razy próbuje targnąć się na swoje życie, jest bliska śmierci. Przeznaczenie pisze jednak inny scenariusz. Jej los odmienia się diametralnie.
Zacząć wszystko od nowa to powstający przez wiele lat poruszający zapis przeżyć wrażliwej kobiety dotkniętej trudnymi doświadczeniami. Ostateczna diagnoza: schizofrenia. To przestroga, czerwone światło dla dorosłych, by być uważnym na dziecko, na dojrzewającego młodego człowieka. Jednocześnie to próba zrozumienia siebie i własnej choroby, chęć udowodnienia, że mimo przeszkód każdy ma szansę na spełnione życie. Znam Justynę od kilku lat i wspieram ją na drodze do odnalezienia wewnętrznego spokoju i uwierzenia w siebie.

Drogi Czytelniku, zachęcam Cię do zapoznania się z tą książką. Dzięki niej poznasz i zagłębisz się w świat osoby borykającej się z zaburzeniem psychicznym. Mam nadzieję, że przełamiesz stereotypy i będziesz walczył ze stygmatyzacją chorujących osób. Zaczniesz na nie patrzeć nie tylko przez pryzmat choroby. - Magdalena Fajkowska, psycholog, psychoterapeuta

Jest to opowieść o poszukiwaniu. Miłości. Bliskości. Sensu życia. Autorka odważnie i bezkompromisowo rozlicza się ze swoją przeszłością, próbuje zrozumieć siebie i nadać właściwe znaczenie swoim czynom i uczuciom. Jest to też opowieść o zmaganiu się z chorobą, poruszający opis przeżyć, w których zaciera się granica między realnym i wyobrażonym, a o istnieniu lub niebycie zdaje się decydować przypadek.  Autorka dzieli się z nami przejmującą historią o podnoszeniu się z upadków, przezwyciężaniu trudności, o ciągłej walce o siebie. Na szczęście z niosącym nadzieję zakończeniem. - dr n. med. Magdalena Kolasińska, specjalista psychiatra, psychiatra dzieci i młodzieży

Czy szczęśliwe dzieciństwo zawsze jest gwarancją dobrego startu w dorosłość?
Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta dla nikogo, także dla Adama, autora książki.
Człowiek, który od dziecka czuje, że jest inny od pozostałych ludzi, poszukuje dla siebie miejsca na zwyczajne, spokojne życie, w którym będzie mógł się poczuć wolny.
Nie pokonują go ani nienawiść i uprzedzenie ludzi, ani choroba, ani piętrzące się przeciwieństwa losu. Bo, jak nas przekonuje, w życiu trzeba walczyć o SIEBIE, o swoje marzenia, ale także znaleźć cel, dzięki któremu można poczuć się sobą i być po prostu szczęśliwym w codzienności.
Każdy ma nieograniczone możliwości rozwoju, jeśli tylko naprawdę tego chce, co udowodnił na swoim przykładzie Adam. Zmiany na dobre w Jego życiu nie zaszły od razu. Mozolnie je wypracowywał każdego dnia, walcząc z tkwiącymi w człowieku ograniczeniami.

Autor (ur. 1958) jest absolwentem socjologii UW, przez dwa lata studiował też filozofię. Od wielu lat zajmuje się myślą religijną.

ZADANNIK to zestaw ćwiczeń przygotowanych do osobistej pracy z własnymi zasobami i trudnościami. Jego zadaniem jest uczynienie życia łatwiejszym, przyjemniejszym i bardziej przyjaznym. Ponieważ jednak nic nie przychodzi bez osobistego zaangażowania, więc ćwiczenia zostały opracowane po to, by lepiej poznać siebie i w ten sposób rozpocząć drogę ku sobie żyjącemu w zgodzie z otaczającym światem.
Książka złożona jest z 3 części:
- "Zadannika" – czyli zestawu ćwiczeń do przerobienia,
- "Tłumacznika" – wyjaśniającego proces poznawania siebie,
- "Przerywnika" – gry terapeutyczno-towarzyskiej.
ZADANNIK został tak skonstruowany, by można było z niego korzystać w różnych miejscach – w podróży, w domu, w poczekalni… wszędzie, gdzie tylko znajdziesz chwilę dla siebie. Autorka wykorzystuje techniki mindfulness i CBT. Polecany jest między innymi osobom z ADHD. Zarówno książka, jak i dołączona do niej gra mogą być wykorzystane w pracy indywidualnej oraz w zajęciach prowadzonych przez pedagogów, psychologów, terapeutów czy edukatorów.

Danuta Sadownik – pedagog kultury, trenerka biznesu, edukatorka i terapeutka; nauczycielka szkolna i akademicka. Wykładała w Międzynarodowej Akademii Nauk w San Marino, Kolegium Karkonoskim w Jeleniej Górze, Wyższej Szkole Bankowej we Wrocławiu i Wyższej Szkole Przedsiębiorczości w Wałbrzychu. Swoje doświadczenie przekuła w pakiet ćwiczeń pt. ZADANNIK, który ma za zadanie ułatwić czytelnikowi pracę z własnymi cechami osobowości w drodze ku lepszemu życiu.
Dotychczas ukazały się jej autorstwa: "Szkolne tango", "A ty dokąd?", "Gdzie jesteś?", "A teraz co?", "Muszki owocówki", "Pośrodku mapy".

Rzeczywistość, którą wokół siebie postrzegamy, nazywamy światem w wymiarze fizycznym, czyli trójwymiarowym, a to, czego nie dostrzega ludzkie oko – to świat niematerialny, co do którego wiedza człowieka jest bardzo niewielka.
Niniejsza książka ma na celu dostarczenie informacji na temat tego pozamaterialnego świata wyższego wymiaru. Ma pomóc w otwarciu się na nowe sposoby bycia i życia, nowe myślenie i postrzeganie.
Według autora wszyscy bez wyjątku jesteśmy bytami świetlnymi z jaśniejącego świata wyższego wymiaru, w ciągłej wędrówce mającej na celu zdobycie wielorakiego doświadczenia i wiedzy, poznanie specyfiki fizycznego wymiaru, dualizmu tego świata poprzez czasowy w nim pobyt. Jesteśmy bytami wielowymiarowymi (czyli istniejącymi równocześnie w wielu wymiarach, rzeczywistościach), a materialny trójwymiarowy świat jest rzeczywistością, w której jesteśmy do pewnego stopnia uwięzieni.
W porównaniu ze światem materialnym o dużej gęstości i niskiej częstotliwości drgań świat wyższego wymiaru jest wyrafinowany, subtelny, ma wysoką częstotliwość drgań i energię, pełen jest światła, a jego otoczenie jest nad wyraz piękne. Człowiek jest zaś bytem, który żyje nie tylko w materialnym świecie, ale równocześnie w wielu wymiarach, w wielu rzeczywistościach.
W tej książce jest mowa o świecie wyższego wymiaru, niezniszczalnej duszy i jej funkcjach, o ciele świetlnym, cząstkach elementarnych, relacji między kwantami a świadomością czy światach równoległych.
Można w nie wierzyć lub nie wierzyć. Może jednak warto je spróbować poznać i zrozumieć.

Tadataka Kimura urodził się 27 stycznia 1954 roku. Mieszka w Fukuoka. Doktor medycyny. Absolwent prefekturalnego (prefektura Hokkaido) uniwersytetu medycznego w Sapporo. Zdobył doświadczenie w lecznictwie klinicznym w Japonii i Stanach Zjednoczonych (interna, ratownictwo medyczne, psychiatria, psychosomatyka). Obecnie jest dyrektorem szpitala Kasuga w Kitakyushu.