Wydawnictwo Poligraf

"ZAPOMNIANY WALC" to opowieść o pierwszej miłości i jej potędze. O chwilach ulotnych i czasie młodości.

"Zapraszam smyki na wierszyki" to pięknie ilustrowana książka dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Zawiera rymowane wiersze oraz kolorowanki, które pobudzają wyobraźnię i kreatywność, pomagają lepiej zrozumieć przekaz utworów oraz utrwalić zawarte w nich treści edukacyjne.
To książka o emocjach towarzyszących dzieciom każdego dnia, a także o dobrych postawach i zachowaniach, które rodzice pragną zaszczepić swoim pociechom na całe życie.
W świecie pełnym pośpiechu i nadmiaru bodźców zaprasza do chwili wyciszenia, przypomina o tym, co naprawdę ważne, i zachęca do rozmów o życzliwości, wzajemnym szacunku i relacjach z innymi.
Wiersze z morałem bawią, uczą i inspirują. Rozwijają wyobraźnię, wrażliwość oraz ciekawość świata, a dzięki humorowi i rytmicznym rymom zachęcają dzieci do wspólnego czytania.
Każdemu utworowi towarzyszy ręcznie wykonana ilustracja, która nie tylko uzupełnia jego treść, lecz także pobudza wyobraźnię młodego czytelnika i pomaga utrwalić przekazywane wartości.
Dołączone na końcu książki kolorowanki można pokolorować według wzoru lub dać dziecku pełną swobodę twórczej ekspresji.
Pozwól dziecku odkrywać świat emocji, rozwijać wyobraźnię i czerpać radość ze wspólnego czytania.

Monika Gerłowicz – pedagog, nauczycielka wychowania przedszkolnego i wczesnoszkolnego oraz logopedka. Od ponad trzydziestu lat z pasją i zaangażowaniem wspiera rozwój dzieci, przekazując im wartości ważne zarówno w edukacji, jak i w codziennym życiu. Prywatnie jest mamą dwojga wspaniałych pociech.

"Zaproś wiosnę do swojego serca" – ten tytuł mówi wszystko.
Anna Chciuk – autorka – prozą i wierszem opowiada o drodze, jaką przeszła, zanim wiosna zagościła w jej sercu, i jak wygląda jej życie, gdy osiągnęła swój cel. Jej opowieść jest dla innych nadzieją i tchnieniem optymizmu, którego przecież nigdy za dużo i który jest tym bardziej potrzebny, im trudniejsze jest to, co funduje nam życie codzienne.

"Zapukaj do moich drzwi" to wycinek z życia Anny i jej przyjaciółek. Kobiety przekroczyły czterdziestkę i jedyny rodzaj magii, jaki je spotkał na tym, wydaje się, zaczarowanym etapie, to bardziej świadome przeżywanie porażek i przechodzenie nad nimi do porządku dziennego. W drodze do osiągnięcia szczęścia czy w relacjach z płcią przeciwną kobiety popełniają umyślnie i nieumyślnie mnóstwo błędów, ale ich działania nacechowane są niewątpliwie tym specyficznym żeńskim pierwiastkiem. Losy Anny, Igi i Elizy to perypetie nie tylko kobiet, ale też historie ich partnerów oraz najbliższych. Nigdy bowiem nie jesteśmy pozostawieni sami sobie, gdyż otaczają nas ludzie i jesteśmy jednostkami społecznymi. Potrzebujemy innych do prawidłowego funkcjonowania i rozwoju emocjonalnego. A wszystko zależy od tego, kto zapuka do naszych drzwi…

Tuczna nazwę wzięła od otaczającej ją dzikiej litewskiej puszczy, słynącej z nieprzebranej ilości zwierzyny i obfitujących w ryby potoków. W XVI wieku osiedlono tu drobną szlachtę z ziemi drohickiej i tak powstał zaścianek szlachecki. W okresie przedwojennym władze państwowe dążyły do tego, by zamienić go w dominującą na całą okolicę miejscowość, która w przyszłości mogłaby przekształcić się w miasteczko. Dlatego do zaścianku zaczęto ściągać takich rzemieślników, jak kuśnierzy i młynarzy oraz wydano zgodę na utworzenie w Tucznej targowiska i uruchomiono połączenie autobusowe z Białą Podlaską i leżącymi nad Bugiem Sławatyczami. Ponadto rozpoczęto tu budowę cegielni, której jednak zaniechano z powodu niskiej jakości miejscowego surowca, czyli gliny. Zakładano we wsi nowe sady, mające stanowić zaplecze surowcowe dla przyszłych zakładów przetwórstwa owocowo-warzywnego, drzewa jednak w znacznym stopniu wymarzły w czasie ostrej zimy w 1940 roku. Podobny los spotkała idea zlokalizowania w tym dawnym zaścianku szlacheckim zakładów przetwórstwa mleczarskiego. W 1939 roku rozpoczęto produkcję masła i serów, która zakończyła się w 1943 roku wraz ze zniszczeniem maszyn i urządzeń przez komunistyczną bandę. W 1939 roku rozpoczął w Tucznej działalność sąd grodzki, a w czasie okupacji uruchomiony został szpital. W okresie przedwojennym rozwijała się też w Tucznej najlepsza w całym powiecie bialskopodlaskim spółdzielcza instytucja finansowa, jaką była Kasa Stefczyka.

Położony w środku wsi dom rodziny Kukawskich, widoczny na okładce,  w okresie przedwojennym kolejno był siedzibą szkoły, Kasy Stefczyka i sądu grodzkiego. Dokumenty dotyczące Kasy Stefczyka zostały przez władze komunistyczne zniszczone, natomiast akta działającego w Tucznej sądu znajdują się do dziś w archiwum w Radzyniu Podlaskim.

Jolanta Gasińska – matka, żona i teściowa, pedagog, terapeutka, kobieta z przeszłością i... po przejściach też. Dotknęła życia w tak różnych odcieniach, że mogła zacząć malować obrazy... słowami, bo od dzieciństwa marzyła o napisaniu powieści, która swoją prostotą, prawdą i emocjonalnością porwie serca czytelników. I tak narodziła się Maria – bohaterka powieści „Zatrzymać błękit” – cała utkana z prawdy. Jeżeli chcecie poznać historię tej zwyczajnej, kruchej, może zbyt naiwnej kobiety, posadzonej na emocjonalnej huśtawce, ale mimo wszystko niepoddającej się przeciwnościom losu, przeczytajcie tę powieść. Zapraszam na karuzelę emocji, przeżyć, wrażeń – może odnajdziecie w nich cząstkę siebie? Czytajcie, oceniajcie, akceptujcie lub odrzucajcie, bądźcie... warto! Maria czeka, bo z Wami chce zatrzymywać błękit.

W książce znajdziesz część życiowej historii autorki, ale tu nie chodzi o biografię, lecz o motywację. Jesteś właścicielem swojego życia, a decyzje, które podejmujesz dzisiaj, wyznaczają Twoją drogę w przyszłość. Możesz być, kim chcesz, i żyć, jak chcesz, bez względu na to, skąd pochodzisz i jaka była Twoja przeszłość. Nie musisz być bogaczem i nie musisz być biedakiem – możesz żyć tak, jak lubisz, bo to Ty o tym decydujesz. Niepotrzebne jest standardowe wykształcenie, byś robił to, co kochasz. Praca nad nawykami i starymi przekonaniami, a raczej pozbycie się nieprawdziwych wierzeń na temat Ciebie i świata, pozwoli Ci na akceptację siebie, szacunek do siebie i bezwarunkową miłość i wiarę w Twoje decyzje i podjęte działania. Jesteś siłą, energią i mocą samą w sobie do działania, by nadeszły zmiany, których chcesz...
Książka mocy, ćwiczeń i nadziei, by nigdy, ale to nigdy się nie poddawać. Wracaj do niej zawsze, gdy poczujesz potrzebę wsparcia i przypomnienia, dokąd zmierzasz.

Filip Roter (ur. 8 lutego 1985 roku w Katowicach) – prozaik, producent muzyki elektronicznej, twórca poezji minimalistycznej, psycholog.
W 2013 roku wydał swój debiut literacki pt. „Pr-o-fil”, następnie w wersji elektronicznej w roku 2014 ukazała się kolejna jego pozycja „Kibol, czyli modlitwa Polaka”…
Książka „Zawiesina”, którą trzymają Państwo w dłoniach, to owoc współpracy z Wydawnictwem Poligraf.
Bon Voyage!
„Zawiesina” Filipa Rotera to perełka dla czytelników poszukujący niespodzianki i eksperymentu literackiego. Nie zawiodą się także miłośnicy literatury i filmu drogi.
Autor zabiera nas bowiem w niecodzienną, szaloną podróż. Bohaterowie cierpią na poriomanię, czyli popęd do włóczęgi i bezustannej podróży.
Mottem książki jest pytanie, na które od razu dostajemy odpowiedź: „Kiedy pojawia się moment, gdy szaleństwo zastępuje stabilizacja?
Wtedy, gdy nie chce ci się już ryzykować, bo boisz się, że stracisz to, co masz. A tak naprawdę gówno mamy”.
Zaryzykujmy zatem i wybierzmy się w wędrówkę z głównymi postaciami „Zawiesiny”.
Jaś i Małgosia/Julien i Małgorzata podążają w transie, byle dalej i dalej… Po drodze mijają „cmentarne drzewa przesycone bezczynnością i przyrodochorobą”, spotykają „świrów i tępaków”, wdychają zapach podróży – „połączenie żarzącego asfaltu orzeźwianego
wodą z hydrantu”. Pisarz sprawnie żongluje różnymi rodzajami literackimi i potrafi przez to spotęgować efekt nierealnej, somnambulicznej ucieczki od realnego świata. Kto raz się zanurzy w tę wyjątkową rzeczywistość, nie będzie już chciał jej opuszczać.

Magdalena Tecław – wieloletni nauczyciel w szkołach podstawowych i średnich w Polsce oraz Wielkiej Brytanii. Absolwentka Wydziału Zarządzania oraz Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Gdańskiego, ukończyła także studia z zakresu edukacji w University College London, East London University oraz St Mary’s University. Na Wydziale Edukacji University of York otrzymała tytuł MA, a obecnie kontynuuje studia na University of Oxford, gdzie zajmuje się tematem oceniania. Na co dzień pracuje w szkole średniej w hrabstwie Oxfordshire jako koordynator zespołu. Jest mężatką i mamą czwórki dzieci.

Zadziwiające jest to, jak łatwo można się dać wciągnąć w różnego rodzaju ruchy religijne bez względu na status społeczny czy wykształcenie. Ulegając pozornej akceptacji, bezanalitycznie pochłaniamy to, co zostaje nam podsunięte przez charyzmatycznych i narcystycznych przywódców, którzy swoją bezwzględnością, brakiem sumienia, żądzą władzy i korzyści materialnych nie cofną się przed niczym, by osiągnąć swój cel.
Zaślepianie ludzkiego umysłu kłamstwami, kariera, cele materialne i polityczne, niechęć do zmian, ukrywanie afer seksualnych to wspólne cechy wszystkich destrukcyjnych grup religijnych, które również są cechami religii powszechnie uznawanych i akceptowanych.
Wiara, która jednym, z psychologicznego punktu widzenia, daje siłę i nadzieję, innym daje okazję, by wyzyskać człowieka, zmanipulować go i podporządkować, co ma znamiona współczesnego niewolnictwa. Wykorzystuje się umysł ludzki jako wyrafinowane i samodestrukcyjne narzędzie zwrócone przeciwko człowiekowi.
Czy zatem można się uchronić przed niszczącym wpływem takich grup i ich liderów? Jak pomóc tym, którzy znaleźli się w machinie zła, wrócić do rzeczywistości, odzyskać utracone rodziny, najbliższych przyjaciół i nadzieję na budowanie szczęśliwego życia?
Tylko świadome społeczeństwa są w stanie uchronić się przed ich wpływem i zahamować rozwój destrukcyjnych ruchów religijnych. Poprzez poszukiwanie prawdy, analizowanie i rozwijanie myślenia krytycznego mamy większą świadomość podejmowanych decyzji i czyhających zagrożeń. Mówiąc o własnych doświadczeniach głośno, przeciwstawimy się, a w ten sposób nie pozostaniemy biernymi widzami, którzy nie reagują, gdy na ich oczach gwałci się prawa człowieka, zabiera wolność do wyboru i burzy demokratyczny spokój.

Edyta Górska - urodzona w lutym 1969 r. Absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego i Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Legnicy. Miłośniczka muzyki, sztuki, podróży oraz dobrego humoru. Ma słabość do słodyczy i „niegrzecznych” osób. Prywatnie mama, rozwódka i autorka kilku obrazów na płótnie. Uzależniona od kawy, piękna natury i świętego spokoju. Nieustannie poszukująca nowych wyzwań.

Ma 47 lat i – wydawałoby się – ustabilizowane życie, ze stałą pracą na etacie w urzędzie miasta. Z dnia na dzień podejmuje jednak decyzję o wyjeździe z Polski do USA. Chce czegoś innego, nowego, chce poczuć prawdziwe życie, zobaczyć miejsca, o których zawsze marzyła, chce… zdążyć przed menopauzą.
Przyjeżdża do Kalifornii i zaczyna opiekować się niepełnosprawnym Neilem, który wita ją bez spodni… Zaprzyjaźnia się z nim, nie wiedząc, że wkrótce przyjaźń zamieni się w miłość, choć tylko z jednej strony. Aby zarobić na życie, podejmuje wiele dodatkowych prac, zajmując się już nie tylko ludźmi, ale także sprzątaniem ich domów. Zakochuje się w Jezusie, który wkrótce zamienia się w Judasza. Nie na to liczyła. Ale los niesie jej ciągle niespodzianki. Nareszcie na własne oczy może zobaczyć Wielki Kanion Kolorado i Dolinę Monumentów. Zakochuje się po raz drugi. Co będzie z tą miłością?
Debiutancka powieść Edyty Górskiej to zapis jej doświadczeń na emigracji. Czasem jest śmiesznie, a czasem strasznie, ale polskie lęki i językowe wpadki przegrywają z potrzebą wolności, a serdeczność Amerykanów, kalifornijskie niebo i słońce dodają jej sił. To książka skrząca się humorem, pokazująca dystans autorki do samej siebie, która nie boi się pokpiwać z własnych naleciałości i ma bystre oko w dostrzeganiu różnic między polską a amerykańską mentalnością.
Magda Wieteska, redaktorka

Miłość to najpiękniejsze uczucie, które spotyka nas w życiu. Zaufanie, odwaga i pragnienie spędzenia życia razem to uczucie, które się w każdym z nas z dorastaniem rozwija. Mieć odwagę pokochać to być szczęśliwym w związku. I to nasze opętanie miłością chcę przekazać przez pisaną przeze mnie poezję tym wszystkim, którzy kochają lub będą kochać, lub są już zakochani po uszy i życie spędzają wraz ze swą wybraną miłością aż do grobowej deski.

Zejście. "Historia chłopaka, który zatracił siebie" to oparta na faktach opowieść o chłopcu i jego bracie. Główny bohater napotkał w życiu trudności, z którymi musiał się pogodzić, choć wcale nie było to proste, a przeżycia te zostawiły po sobie ślady.
Historia ta została opisana przez osobę zmagającą się z chorobą mózgu. Autor chciał pokazać, jak trudnym problemem jest ta choroba, zwłaszcza gdy nie jest leczona.
Na szczęście życie nie ogranicza się do jednego problemu i wszystko jest możliwe, jeśli tylko tego pragniemy i chcemy przeżyć życie dobrze.

Zakłócanie spokoju egipskich bóstw ma swoją okrutną cenę, a ich zemsta nie zna granic – sięga nawet współczesnej Polski. Przekonuje się o tym pewna rodzina, na której losach dramatycznie odciskają się nieprzewidziane konsekwencje pracy przy wykopaliskach Ady Tarnowskiej – młodej, obiecującej archeolog. Co łączy odnalezioną w grobowcu pod Kairem złotą figurkę kota i piękną czarną kotkę, która niespodziewanie pojawia się w domu Ady? Czy rodzinne więzy wytrzymają kolejne nieszczęścia? I jaka jest cena bycia sobą mimo przeciwności losu? Zemsta bogini Bastet to wielopokoleniowa historia rodzinna – w cieniu egipskiej klątwy.

Barbara Maria Sykutowska. Urodziła się w Krakowie, gdzie mieszka z rodziną. Pasjonuje się psychotroniką, działa jako wszechstronny doradca parapsycholog, jest specjalistą w dziedzinie ezoteryki. Już od lat na Fiverze doradza ludziom z całego świata w trudnych dla nich problemach życiowych. Ukończyła akademię psychotroniczną. Specjalizuje się w numerologii, astrologii i tarocie. Swoją przygodę z pisarstwem zaczynała od opowiadań do tygodników. Jest autorką książek "Niekończąca się historia" oraz "Zaplątany los".

 „Z nikim nie można być tak szczerym, jak z tym, kto wszystkie twoje wyznania zabierze do grobu…”.
Dmitry Glukhovsky, Metro 2033

Granice wielu krajów nie wyglądają już tak jak kiedyś. John Garrison, były żołnierz i operator sił specjalnych, wraca wspomnieniami do swojej krwawej przeszłości. Porażka Amerykanów w Afganistanie to jedynie wierzchołek góry lodowej traum, które dźwiga na swoich barkach. Po tym jak Rosjanie przejęli część Kaukazu Południowego, John zostaje zdegradowany i zmuszony do przejścia na emeryturę. W swojej spowiedzi odkrywa kulisy działalności w FBI, a także wspomina śmierć przyjaciela, który poległ na polu bitwy podczas jego ostatniej misji pod amerykańską flagą. To wydarzenie zamyka go w sobie – porzuca dotychczasowe życie i zostaje pisarzem.
Pragnienie zemsty jednak nie daje mu spokoju. Tropiąc zabójcę przyjaciela, staje się samozwańczym detektywem. Gdy w 2023 roku w Europie Środkowej wybucha konflikt zbrojny, John wie, że nadszedł czas, by ponownie stanąć do walki. Musi zebrać drużynę, powstać z upadku i wymierzyć ostateczny cios przeciwnikowi – zachowując przy tym zdrowy rozsądek i nie dając się pochłonąć szaleństwu.

Oskar Dylak – początkujący młody pisarz, który rozwija swoją pisarską pasję w gatunku fan fiction. Technik informatyk, obecnie student psychologii.
Miłośnik dobrej muzyki i kina. Za najlepszą serię książek oraz gier uważa Metro. Amator pisarstwa oraz, przede wszystkim, gier komputerowych. Ceni wartościowe tytuły i otaczanie się przyjaznymi ludźmi. Prywatnie jest oddanym przyjacielem i wsparciem dla tych, którzy tego potrzebują. Jego celem jest stać się jednym z najbardziej kontrowersyjnych polskich twórców XXI wieku, przełamując przy tym liczne stereotypy. Żyje według zasady, że zawsze warto dać z siebie więcej niż trzydzieści procent.