Wydawnictwo Poligraf

A.E. Szumska - Matka dwójki dzieci, żona. Entuzjastka podróży i kobieta wielu pasji. Od lat pracuje w bankowości. "Zapisane we krwi" jest jej debiutem literackim.

Miesiąc wcześniej - Nina ma wszystko, o czym marzyła – kochanego męża i wspaniałego synka, którzy są dla niej całym światem.
Teraz - Niespodziewana śmierć najbliższych doprowadza Ninę do załamania. Jaki sekret skrywa podrzucone bohaterce zdjęcie? Zaczyna się wyścig z czasem, na jaw wychodzą kolejne tajemnice.
Wtedy - Minka jest więziona w piwnicy od urodzenia. W wieku siedmiu lat traci mamę. Przejmuje jej obowiązki w ciemnym pomieszczeniu. Zostaje sama ze swoim oprawcą, który teraz jest całym jej światem.

Kto mówi prawdę? Komu można zaufać? Jakie tajemnice skrywał mąż Niny, któremu tak bezgranicznie ufała? Czy jeszcze kiedyś odnajdzie ona szczęście? Co łączy ze sobą te trzy historie?
 

"Zapiski z drugiej strony lustra" Violetty Kostiw układają się w spójną, wielowarstwową opowieść o kobiecości, bez idealizowania – przeżytej, doświadczonej, czasem złamanej, a jednak nieustannie się odradzającej. To poezja intymna, zanurzona w emocjonalnych konkretach codzienności, a jednocześnie próbująca uchwycić to, co często ulega ulotności: pamięć, stratę, miłość i wewnętrzną siłę. 
Agnieszka Krizel
MOTYL literacki

Powieść "Zaplątany los" jest kontynuacją "Niekończącej się historii", poznajemy w niej dalsze losy bohaterek – Alicji i Asi – oraz historie innych kobiet, które poprzez różne zawiłości życia są z nimi powiązane. W tej części autorka oddaje głos także mężczyznom odgrywającym niebagatelne role w życiu bohaterek i tak jak one – dokonują życiowych wyborów, które nie zawsze da się jednoznacznie określić jako dobre.

"Zaplątany los" wprowadza nas jeszcze głębiej w jasne i ciemne strony rodziny, pokazuje kolejne pokolenia, które także muszą dokonywać swoich własnych wyborów. Powieść wywołuje w czytelniku refleksję dotyczącą przemijającego czasu, jak pisze autorka: „Czas nieubłaganie pędzi, dopiero zima, już lato, dopiero niemowlę, już przedszkolak, dopiero kawaler, już dziadek...”.
Może warto się choć na chwilę zatrzymać…

Barbara Maria Sykutowska - urodziła się w Krakowie, gdzie mieszka z rodziną. Pasjonatka psychotroniki, wszechstronny doradca parapsycholog, specjalista w dziedzinie ezoteryki. Już od lat na Fiverze doradza ludziom z całego świata w trudnych dla nich problemach życiowych. Ukończyła akademię psychotroniczną. Specjalizuje się w numerologii, astrologii i tarocie. Swoją przygodę z pisarstwem zaczynała od tworzenia opowiadań do tygodników. Książka "Niekończąca się historia" to jej debiut literacki.

Książka opowiada o niezwykłej sile miłości i poświęcenia w najmroczniejszych okresach II wojny światowej.
Osiemdziesięcioletni Tymon Zawada choruje na zanik pamięci. Od czasu do czasu przypomina sobie jedynie cienie zdarzeń sprzed wielu lat. Kiedy w dzień Wigilii Bożego Narodzenia rozmawia ze swoją czternastoletnią wnuczką, pamięć wraca, a dziewczynka odkrywa dramatyczną przeszłość swojego dziadka, który straciwszy wszystko włącznie z rodziną, nie mógł znaleźć szczęścia.
Miał tylko dwadzieścia lat, kiedy przyszła do niego miłość, która tak naprawdę nie miała szans na powodzenie. Pokochał dziewczynę, której nie powinien był pokochać. Miłość, która przyszła równie nieoczekiwanie, jak odeszła, zniszczyła jego życie, zostawiając jedynie wspomnienie, o którym z czasem zapomniał. W jego sercu została tamta dziewczyna, choć od wielu lat nie pamiętał jej imienia... Wojna odebrała mu wszystko, przynosząc nowe życie, w którym nie potrafił się odnaleźć. Kolejna miłość nie była już taka jak pierwsza, a nowa rodzina nie kochała go tak, jak ta prawdziwa, której wcześniej nie potrafił docenić.
* * *
Urodziłam się 7 kwietnia 2009 roku w Dąbrowie Tarnowskiej. Mieszkam w małej wsi nieopodal Pacanowa. Moje zainteresowania to książki, muzyka i zwierzęta oraz poznawanie nowych ludzi. Skończyłam szkołę podstawową w Pacanowie i obecnie uczęszczam do I Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Busku-Zdroju, kształcąc się w kierunku humanistycznym. Cenię relacje międzyludzkie, tolerancję w zdrowym pojmowaniu tego znaczenia i po prostu to, co jest istotne w życiu każdego z nas. Moją pierwszą książkę napisałam w wieku 13 lat. Życzę wszystkim czytelnikom odnalezienia głębi opowieści "Zapomniane" i zachęcam do kupienia kolejnych moich dzieł, które, mam nadzieję, wkrótce się ukażą.
Julia Maria Masłowska

Zdrada brata zmusza archeolożkę Thalię do ucieczki. Razem z przyjacielem Jamesem rozpoczyna dramatyczny wyścig z czasem, aby uratować mieszkańców zaginionego królestwa Maseiny przed straszliwym wrogiem. Archeolodzy będą musieli rozwiązać szereg zagadek, przejść wiele prób i pokonać przeszkody. Po drodze odkryją magiczne przedmioty i stawią czoła bestii. Przyszłość Maseiny jest w rękach Thalii i Jamesa. Tylko oni mogą uchronić mityczną krainę przed zagładą.
Czy podołają temu wyzwaniu?
Dołącz do pary archeologów i przeżyj magiczną przygodę!

Kolejny tom PERYPETII Thalii i Jamesa już w przygotowaniu!
Natalia od zawsze uwielbiała czytać. Jako dwunastolatka napisała swoją debiutancką powieść, którą kieruje do miłośników przygodowych książek fantasy, pełnych zagadek i zaskakujących zwrotów akcji.

"ZAPOMNIANY WALC" to opowieść o pierwszej miłości i jej potędze. O chwilach ulotnych i czasie młodości.

"Zapraszam smyki na wierszyki" to pięknie ilustrowana książka dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Zawiera rymowane wiersze oraz kolorowanki, które pobudzają wyobraźnię i kreatywność, pomagają lepiej zrozumieć przekaz utworów oraz utrwalić zawarte w nich treści edukacyjne.
To książka o emocjach towarzyszących dzieciom każdego dnia, a także o dobrych postawach i zachowaniach, które rodzice pragną zaszczepić swoim pociechom na całe życie.
W świecie pełnym pośpiechu i nadmiaru bodźców zaprasza do chwili wyciszenia, przypomina o tym, co naprawdę ważne, i zachęca do rozmów o życzliwości, wzajemnym szacunku i relacjach z innymi.
Wiersze z morałem bawią, uczą i inspirują. Rozwijają wyobraźnię, wrażliwość oraz ciekawość świata, a dzięki humorowi i rytmicznym rymom zachęcają dzieci do wspólnego czytania.
Każdemu utworowi towarzyszy ręcznie wykonana ilustracja, która nie tylko uzupełnia jego treść, lecz także pobudza wyobraźnię młodego czytelnika i pomaga utrwalić przekazywane wartości.
Dołączone na końcu książki kolorowanki można pokolorować według wzoru lub dać dziecku pełną swobodę twórczej ekspresji.
Pozwól dziecku odkrywać świat emocji, rozwijać wyobraźnię i czerpać radość ze wspólnego czytania.

Monika Gerłowicz – pedagog, nauczycielka wychowania przedszkolnego i wczesnoszkolnego oraz logopedka. Od ponad trzydziestu lat z pasją i zaangażowaniem wspiera rozwój dzieci, przekazując im wartości ważne zarówno w edukacji, jak i w codziennym życiu. Prywatnie jest mamą dwojga wspaniałych pociech.

"Zaproś wiosnę do swojego serca" – ten tytuł mówi wszystko.
Anna Chciuk – autorka – prozą i wierszem opowiada o drodze, jaką przeszła, zanim wiosna zagościła w jej sercu, i jak wygląda jej życie, gdy osiągnęła swój cel. Jej opowieść jest dla innych nadzieją i tchnieniem optymizmu, którego przecież nigdy za dużo i który jest tym bardziej potrzebny, im trudniejsze jest to, co funduje nam życie codzienne.

"Zapukaj do moich drzwi" to wycinek z życia Anny i jej przyjaciółek. Kobiety przekroczyły czterdziestkę i jedyny rodzaj magii, jaki je spotkał na tym, wydaje się, zaczarowanym etapie, to bardziej świadome przeżywanie porażek i przechodzenie nad nimi do porządku dziennego. W drodze do osiągnięcia szczęścia czy w relacjach z płcią przeciwną kobiety popełniają umyślnie i nieumyślnie mnóstwo błędów, ale ich działania nacechowane są niewątpliwie tym specyficznym żeńskim pierwiastkiem. Losy Anny, Igi i Elizy to perypetie nie tylko kobiet, ale też historie ich partnerów oraz najbliższych. Nigdy bowiem nie jesteśmy pozostawieni sami sobie, gdyż otaczają nas ludzie i jesteśmy jednostkami społecznymi. Potrzebujemy innych do prawidłowego funkcjonowania i rozwoju emocjonalnego. A wszystko zależy od tego, kto zapuka do naszych drzwi…

Tuczna nazwę wzięła od otaczającej ją dzikiej litewskiej puszczy, słynącej z nieprzebranej ilości zwierzyny i obfitujących w ryby potoków. W XVI wieku osiedlono tu drobną szlachtę z ziemi drohickiej i tak powstał zaścianek szlachecki. W okresie przedwojennym władze państwowe dążyły do tego, by zamienić go w dominującą na całą okolicę miejscowość, która w przyszłości mogłaby przekształcić się w miasteczko. Dlatego do zaścianku zaczęto ściągać takich rzemieślników, jak kuśnierzy i młynarzy oraz wydano zgodę na utworzenie w Tucznej targowiska i uruchomiono połączenie autobusowe z Białą Podlaską i leżącymi nad Bugiem Sławatyczami. Ponadto rozpoczęto tu budowę cegielni, której jednak zaniechano z powodu niskiej jakości miejscowego surowca, czyli gliny. Zakładano we wsi nowe sady, mające stanowić zaplecze surowcowe dla przyszłych zakładów przetwórstwa owocowo-warzywnego, drzewa jednak w znacznym stopniu wymarzły w czasie ostrej zimy w 1940 roku. Podobny los spotkała idea zlokalizowania w tym dawnym zaścianku szlacheckim zakładów przetwórstwa mleczarskiego. W 1939 roku rozpoczęto produkcję masła i serów, która zakończyła się w 1943 roku wraz ze zniszczeniem maszyn i urządzeń przez komunistyczną bandę. W 1939 roku rozpoczął w Tucznej działalność sąd grodzki, a w czasie okupacji uruchomiony został szpital. W okresie przedwojennym rozwijała się też w Tucznej najlepsza w całym powiecie bialskopodlaskim spółdzielcza instytucja finansowa, jaką była Kasa Stefczyka.

Położony w środku wsi dom rodziny Kukawskich, widoczny na okładce,  w okresie przedwojennym kolejno był siedzibą szkoły, Kasy Stefczyka i sądu grodzkiego. Dokumenty dotyczące Kasy Stefczyka zostały przez władze komunistyczne zniszczone, natomiast akta działającego w Tucznej sądu znajdują się do dziś w archiwum w Radzyniu Podlaskim.

Jolanta Gasińska – matka, żona i teściowa, pedagog, terapeutka, kobieta z przeszłością i... po przejściach też. Dotknęła życia w tak różnych odcieniach, że mogła zacząć malować obrazy... słowami, bo od dzieciństwa marzyła o napisaniu powieści, która swoją prostotą, prawdą i emocjonalnością porwie serca czytelników. I tak narodziła się Maria – bohaterka powieści „Zatrzymać błękit” – cała utkana z prawdy. Jeżeli chcecie poznać historię tej zwyczajnej, kruchej, może zbyt naiwnej kobiety, posadzonej na emocjonalnej huśtawce, ale mimo wszystko niepoddającej się przeciwnościom losu, przeczytajcie tę powieść. Zapraszam na karuzelę emocji, przeżyć, wrażeń – może odnajdziecie w nich cząstkę siebie? Czytajcie, oceniajcie, akceptujcie lub odrzucajcie, bądźcie... warto! Maria czeka, bo z Wami chce zatrzymywać błękit.

W książce znajdziesz część życiowej historii autorki, ale tu nie chodzi o biografię, lecz o motywację. Jesteś właścicielem swojego życia, a decyzje, które podejmujesz dzisiaj, wyznaczają Twoją drogę w przyszłość. Możesz być, kim chcesz, i żyć, jak chcesz, bez względu na to, skąd pochodzisz i jaka była Twoja przeszłość. Nie musisz być bogaczem i nie musisz być biedakiem – możesz żyć tak, jak lubisz, bo to Ty o tym decydujesz. Niepotrzebne jest standardowe wykształcenie, byś robił to, co kochasz. Praca nad nawykami i starymi przekonaniami, a raczej pozbycie się nieprawdziwych wierzeń na temat Ciebie i świata, pozwoli Ci na akceptację siebie, szacunek do siebie i bezwarunkową miłość i wiarę w Twoje decyzje i podjęte działania. Jesteś siłą, energią i mocą samą w sobie do działania, by nadeszły zmiany, których chcesz...
Książka mocy, ćwiczeń i nadziei, by nigdy, ale to nigdy się nie poddawać. Wracaj do niej zawsze, gdy poczujesz potrzebę wsparcia i przypomnienia, dokąd zmierzasz.

Filip Roter (ur. 8 lutego 1985 roku w Katowicach) – prozaik, producent muzyki elektronicznej, twórca poezji minimalistycznej, psycholog.
W 2013 roku wydał swój debiut literacki pt. „Pr-o-fil”, następnie w wersji elektronicznej w roku 2014 ukazała się kolejna jego pozycja „Kibol, czyli modlitwa Polaka”…
Książka „Zawiesina”, którą trzymają Państwo w dłoniach, to owoc współpracy z Wydawnictwem Poligraf.
Bon Voyage!
„Zawiesina” Filipa Rotera to perełka dla czytelników poszukujący niespodzianki i eksperymentu literackiego. Nie zawiodą się także miłośnicy literatury i filmu drogi.
Autor zabiera nas bowiem w niecodzienną, szaloną podróż. Bohaterowie cierpią na poriomanię, czyli popęd do włóczęgi i bezustannej podróży.
Mottem książki jest pytanie, na które od razu dostajemy odpowiedź: „Kiedy pojawia się moment, gdy szaleństwo zastępuje stabilizacja?
Wtedy, gdy nie chce ci się już ryzykować, bo boisz się, że stracisz to, co masz. A tak naprawdę gówno mamy”.
Zaryzykujmy zatem i wybierzmy się w wędrówkę z głównymi postaciami „Zawiesiny”.
Jaś i Małgosia/Julien i Małgorzata podążają w transie, byle dalej i dalej… Po drodze mijają „cmentarne drzewa przesycone bezczynnością i przyrodochorobą”, spotykają „świrów i tępaków”, wdychają zapach podróży – „połączenie żarzącego asfaltu orzeźwianego
wodą z hydrantu”. Pisarz sprawnie żongluje różnymi rodzajami literackimi i potrafi przez to spotęgować efekt nierealnej, somnambulicznej ucieczki od realnego świata. Kto raz się zanurzy w tę wyjątkową rzeczywistość, nie będzie już chciał jej opuszczać.

Magdalena Tecław – wieloletni nauczyciel w szkołach podstawowych i średnich w Polsce oraz Wielkiej Brytanii. Absolwentka Wydziału Zarządzania oraz Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Gdańskiego, ukończyła także studia z zakresu edukacji w University College London, East London University oraz St Mary’s University. Na Wydziale Edukacji University of York otrzymała tytuł MA, a obecnie kontynuuje studia na University of Oxford, gdzie zajmuje się tematem oceniania. Na co dzień pracuje w szkole średniej w hrabstwie Oxfordshire jako koordynator zespołu. Jest mężatką i mamą czwórki dzieci.

Zadziwiające jest to, jak łatwo można się dać wciągnąć w różnego rodzaju ruchy religijne bez względu na status społeczny czy wykształcenie. Ulegając pozornej akceptacji, bezanalitycznie pochłaniamy to, co zostaje nam podsunięte przez charyzmatycznych i narcystycznych przywódców, którzy swoją bezwzględnością, brakiem sumienia, żądzą władzy i korzyści materialnych nie cofną się przed niczym, by osiągnąć swój cel.
Zaślepianie ludzkiego umysłu kłamstwami, kariera, cele materialne i polityczne, niechęć do zmian, ukrywanie afer seksualnych to wspólne cechy wszystkich destrukcyjnych grup religijnych, które również są cechami religii powszechnie uznawanych i akceptowanych.
Wiara, która jednym, z psychologicznego punktu widzenia, daje siłę i nadzieję, innym daje okazję, by wyzyskać człowieka, zmanipulować go i podporządkować, co ma znamiona współczesnego niewolnictwa. Wykorzystuje się umysł ludzki jako wyrafinowane i samodestrukcyjne narzędzie zwrócone przeciwko człowiekowi.
Czy zatem można się uchronić przed niszczącym wpływem takich grup i ich liderów? Jak pomóc tym, którzy znaleźli się w machinie zła, wrócić do rzeczywistości, odzyskać utracone rodziny, najbliższych przyjaciół i nadzieję na budowanie szczęśliwego życia?
Tylko świadome społeczeństwa są w stanie uchronić się przed ich wpływem i zahamować rozwój destrukcyjnych ruchów religijnych. Poprzez poszukiwanie prawdy, analizowanie i rozwijanie myślenia krytycznego mamy większą świadomość podejmowanych decyzji i czyhających zagrożeń. Mówiąc o własnych doświadczeniach głośno, przeciwstawimy się, a w ten sposób nie pozostaniemy biernymi widzami, którzy nie reagują, gdy na ich oczach gwałci się prawa człowieka, zabiera wolność do wyboru i burzy demokratyczny spokój.