Wydawnictwo Poligraf

Zawsze chciałem być bogaty i mieszkać w pięknym miejscu przy plaży, to był mój życiowy cel i byłem na prostej drodze, aby go osiągnąć. Zrobiłem dobry plan długoterminowy i konsekwentnie go realizowałem. Wyjechałem za granicę, aby dobrze zarabiać. W mojej branży, będąc specjalistą, zarabia się krocie i byłem pewny, że w ciągu dziesięciu lat dorobię się sporego majątku, a później już tylko będę korzystał z życia. Taki miałem plan aż do momentu, kiedy pewnego dnia przyszedł do mnie Bóg i pokazał mi, jak wygląda prawdziwy skarb. Teraz wszystko, co mam, już nie należy do mnie.

Książka ta powstała jako świadectwo dla wszystkich, którzy poszukują prawdy. W swoich rozważaniach opierałem się na własnych doświadczeniach i autentycznych przeżyciach oraz na Piśmie Świętym.

Nieważne, czy jesteś ateistą, czy jakiegokolwiek innego wyznania, jeśli szukasz prawdy, to tutaj dostaniesz wskazówki, jak ją znaleźć. Ja tylko świadczę o prawdzie, nie mam mocy, aby Ci ją objawić. Uwierz mi, że jeśli otworzysz swoje serce i zastosujesz się do wskazówek podanych w tej książce, nikt Cię nie będzie musiał do niczego przekonywać, bo Bóg w jednej chwili objawi Ci całą prawdę. Daj sobie szansę na odnalezienie drogi do zbawienia. Jeśli chrześcijaństwo jest kłamstwem, to nic nie stracisz, czytając tę książkę, ale jeśli to, co tu jest napisane, okaże się prawdą, to możesz zyskać życie wieczne.
Sławomir Jelak – autor

Kupując tę książkę, wspierasz Fundację Pierwsza Pomoc, a tym samym pomagasz osobom potrzebującym, którymi Fundacja się opiekuje, zapewniając im sprzęt rehabilitacyjny oraz wsparcie finansowe i materialne.

Książka, którą trzymasz w ręku, to opowieść o Bogu – Źródle Wszelkiego Stworzenia – oraz o Duszy, wysłanej po doświadczenie i rozwój, i małym pyłku we Wszechświecie, o człowieku.
To opowieść o mnie — kiedyś i dziś:
Kiedyś: żyjącej w chaosie, smutnej, nieszczęśliwej, odrzuconej,  zawstydzonej, nierozumiejącej siebie, ludzi ani życia.
Dziś: niezależnej, wolnej, szczęśliwej, pełnej wewnętrznego spokoju i mocy, wdzięcznej za każdą chwilę, kochającej siebie i innych, kroczącej ramię w ramię z Wszechświatem.
Ta książka to moja osobista historia. Dowiesz się z niej nie tylko o moich życiowych lekcjach, słabościach, upadkach i lękach. Razem dotrzemy do momentu przemiany, zwycięstwa, rozwoju świadomości i duchowego wzrostu.
Pragnieniem mojego serca jest zainspirowanie Ciebie i zaproszenie do wyruszenia w najważniejszą podróż Twojego życia — w głąb siebie. Tylko w ten sposób… idąc ku sobie, odkryjesz swoją prawdziwą duchową naturę, dowiesz się, kim naprawdę jesteś i jak wielka jest Twoja moc. Staniesz się świadomym siebie i życia człowiekiem… kreatorem własnej rzeczywistości!
Pracy nad sobą i stworzeniu tej książki poświęciłam niezliczoną ilość godzin. Wszystko dlatego, że to ważne, że tak trzeba, że tak należy żyć. Współistnienie ze wszystkimi rozumiem właśnie w ten sposób.
Dzieląc się z Tobą swoją historią, mam na uwadze wyższy cel — i niech się dzieją cuda!
Pamiętaj! Kocham Cię, wspieram i błogosławię. Jestem!

"Droga lęków, nadziei i wdzięczności" jest rodzajem opowieści lekarza o wybranych ludziach, których – jako społeczeństwo – jesteśmy dłużnikami. To dzięki ich talentowi, pasji, benedyktyńskiej pracowitości żyjemy kilkadziesiąt lat dłużej niż nasi przodkowie i mamy szansę walki z cierpieniem w chorobie. To oni zatrzymali pochody śmierci, jakie od wieków przetaczały się przez nasz glob, w postaci budzących lęk zaraz, np. trądu, dżumy (czarnej śmierci), ospy, tyfusu, hiszpanki, polio, a teraz walczą z epidemiami związanymi z rozwojem cywilizacji.
Spotykamy tu dużo nazwisk: „łowców mikrobów”, twórców szczepionek, wybitnych naukowców i lekarzy, z których stworzyć można jakby specjalną listę wdzięczności.
Autor opiera się na własnych doświadczeniach, podaje liczne opisy ciekawych przypadków chorobowych, a także wspomina podróże i sentymentalne wędrówki do arkadii lat młodzieńczych. Nawiązuje też do tematyki wydanej niedawno książki "Niedokończone rozmowy kardiologa".

HENRYK DANIELEWICZ – absolwent Akademii Medycznej w Gdańsku, specjalista kardiolog, wieloletni ordynator, założyciel Oddziału Kardiologii i przewodniczący Rady Naukowej przy Regionalnym Szpitalu Specjalistycznym w Grudziądzu.

Książka "Droga przez krajobrazy. Motocyklowe refleksje" to zbiór osobistych doświadczeń motocyklisty, który odkrywa świat na swoim harleyu-davidsonie. Jest to nie tylko opowieść o podróżach, ale również głęboka refleksja nad życiem, wolnością i pasją. Autor dzieli się historiami z licznych wypraw, malując barwne obrazy miejsc, które odwiedza, takich jak Isla de Tarifa, Trollstigen czy Cabo de Gata. Opisuje zarówno piękno krajobrazów, jak i spotkania z ludźmi, które inspirują go do głębszych przemyśleń. Książka ta zachęca czytelnika do poszukiwania przygód i refleksji nad sensem życia. Autor poprzez swoje opowieści pokazuje, że każda podróż to nie tylko odkrywanie świata, ale także siebie.

„Drogi we mgle” to wspomnienia człowieka, który w swym życiu wiele przeszedł, zobaczył i przeżył. Począwszy od wojny, która odcisnęła piętno na młodym kształtującym się charakterze, poprzez losy ucznia i studenta, który musiał się znaleźć w nowej rzeczywistości, aż po dorosłego odpowiedzialnego mężczyznę, ojca rodziny i oficera, który postanowił za wszelką cenę służyć ojczyźnie. Za to spotkały go nie tylko chwała i uznanie, ale również represje i szykany. W tle losy Polski smaganej wiatrem historii.

I niech mi nikt nie mówi, że tej historii, tych wydarzeń nie było albo że były inne. One działy i dzieją się na moich oczach, na naszych oczach, a te są najwierniejszymi świadkami człowieczych przeżyć i ludzkich losów. Zatem rzetelnie przekazuję Czytelnikowi przeżycia, doznania i krzywdy dziecka wojny, ucznia, nauczyciela, żołnierza-górnika, studenta, oficera wywiadu i dyplomaty. Człowieka represjonowanego przez Hitlera, Stali­na, a także III i IV RP. (fragment książki)

W życiu wszystko może się zmienić w okamgnieniu, bez naszej zgody i wiedzy. Warto o tym pamiętać. Wszystko płynie…
Trzymasz w rękach książkę, której autor dzieli się swymi przeżyciami i poglądami ukształtowanymi od wczesnego dzieciństwa aż do siedemdziesiątego ósmego roku życia. Dominuje w niej wątek osobisty i rodzinny, ale autor nie stroni również od problemów egzystencjalnych, światopoglądowych i związanych z bogactwem wydarzeń o historycznym znaczeniu, z ludzkimi decyzjami uwikłanymi w społeczno--polityczne realia lat powojennych i przełomu wieków.
Autor urodził się, został wychowany i wykształcony w Polsce. Studiował na Politechnice Warszawskiej. Uzyskał doktorat na Politechnice Krakowskiej. Do 1984 roku mieszkał i pracował w Warszawie. Los sprawił, że dalsze życie rodzinne i zawodowe postanowił kontynuować na emigracji w Kanadzie. Aktualnie, po zawarciu drugiego związku małżeńskiego w 2017 roku, mieszka w Anglii. Wyczerpujące uzupełnienie niniejszej krótkiej noty można odnaleźć między okładkami tej książki.
To nie jest pamiętnik celebryty, ale obraz powszedniego życia, bez patosu i aktorstwa. Zachęcamy do poznania fascynujących szczegółów tego życiowego toru przeszkód. Polecamy tę pozycję zwłaszcza tym wszystkim, którzy poszukują autentyzmu i prawdy, stoją na rozstaju dróg, może u progu wyboru swej dalszej ścieżki życiowej albo potrzebują czytelnych kierunkowskazów.

Książka stanowi kompendium wiedzy o bezzałogowych statkach powietrznych (dronach) i problemach związanych z ich bezpiecznym użytkowaniem. Nowe przepisy unijne, bezpieczeństwo, budowa, technika pilotażu, loty VLOS i BVLOS, struktura przestrzeni powietrznej, odpowiedzialność cywilna i karna, szkolenie i egzaminy – to w skrócie zagadnienia omawiane w książce „Drony”.

Wiktor Wyszywacz – entuzjasta lotnictwa i bezzałogowych statków powietrznych, instruktor UAVO, działacz Aeroklubu Polskiego, od wielu lat także pilot szybowcowy.

Ostatnie lata Elizabeth Collins żyła w najgorszy możliwy sposób. Można powiedzieć, że nie tylko przeszła przez piekło, ale i w nim mieszkała. Gdy jej życie miało dobiec końca, dostała od losu drugą szansę i teraz tylko od niej zależy, jak ją wykorzysta.
Objęta programem ochrony świadków jako Ashley McKenzie trafia do rodziny zastępczej, w której starszy syn, Xavier, nie utrudni jej co prawda wejścia w nowe życie, ale także go nie ułatwi.
Elizabeth będzie musiała się pogodzić ze swoją przeszłością i spróbować iść dalej. Ale jak to zwykle bywa, los w niczym nie pomaga, nawet gdy padamy na kolana i błagamy o przerwę.
Jak uda się Elizabeth utrzymać w tajemnicy prawdę o swojej przeszłości i czy zdoła nauczyć się miłości, której nigdy nie zaznała? I co, jeśli ta miłość okaże się zakazana? Bo miłość przychodzi w najmniej spodziewanym momencie i nie pyta, czy mamy dla niej miejsce. Wtedy zależy to już tylko od nas, czy będziemy walczyć, żeby ją zachować, czy odpuścimy.
Sandra Ozolin od zawsze kochała książki, a swoją przygodę z pisaniem zaczęła w wieku 16 lat. Jest empatyczna, co ułatwia jej wczucie się w role bohaterów i przelanie ich uczuć na papier w sposób, który umożliwia czytelnikom przeniesienie się w inny świat. Świat, którego szybko się nie zapomina.

Anna Miś urodzona 5 października 1973 roku w Tarnowie. Od piątego roku życia mieszkanka Sosnowca. Z wykształcenia magister filologii angielskiej, studia ukończyła na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Pasjonuje się rozwojem duchowym, ezoteryką, zjawiskami i umiejętnościami paranormalnymi oraz parapsychicznymi, a także fotografią przyrodniczą. Niezwykle związana z naturą, szczególnie wrażliwa na uzdrawiającą energię drzew. Długie lata aktywistka Amnesty International. „Drzewa mówią. Paradoksy życia” to jej pierwsza powieść, chociaż nie debiut literacki. Autorka wydała wcześniej na platformie Amazon dwie bajki dla dzieci („Hichuś Hichaczek i mała Emi” oraz „O jeżyku bez kolców”), a także zbiór wierszy pt. „Ja, inaczej”.

„Drzewa mówią. Paradoksy życia” to ezoteryczna powieść obyczajowa z elementami fantazji oraz wątkiem miłości homoseksualnej opisanej w sposób wyjątkowo ciepły i eteryczny.
Powieść przedstawia zawiłe losy niezwykłej kobiety, Ewy Pustelnik, opiekującej się olbrzymim obszarem leśnym i potrafiącej rozumieć mowę drzew. Pojawiające się na jej drodze istoty to zarówno ludzie, jak też duchy lasu i inne niezwykłe stworzenia, które nie zawsze mają dobre intencje. Głównym zadaniem bohaterki jednak nie jest odrzucać, lecz rozumieć i starać się pomóc. Szeroko rozumiana miłość zatem kieruje każdym jej krokiem, a co z tego wynika, niech czytelnik odkryje sam, na własny użytek.

„Drzewa mówią. Paradoksy życia” to powieść dla osób szukających lektury niebędącej tylko rozrywką. Czytelnicy lubiący powieści ezoteryczne, dotyczące rozwoju osobistego i poruszające wątki związane z naturą powinni być zadowoleni z sięgnięcia po tę niezwykłą książkę. Przygody Ewy oraz jej towarzyszy to nie jest błaha historia, to opowieść z niejednym mądrym przesłaniem. Uważny odbiorca znajdzie w niej prawdy dotyczące przyjaźni, wiary w siebie i swoje ideały. Oraz w to, że może podążać swoją ścieżką jak Ewa Pustelnik, czasami nawet wbrew i na przekór innym.
(z recenzji)

Ryszard Longin Borkowski – poeta, prasoznawca, dziennikarz, rolnik, kowal, rzeźbiarz. Studiował psychologię na UAM w Poznaniu, filologię polską i dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim, absolwent Wyższej Szkoły Nauczycielskiej w Olsztynie (filologia polska z historią). Korektor „Gazety Olsztyńskiej”, prasoznawca w Pomorskim Wydawnictwie Prasowym RSW Prasa-Książka-Ruch, redaktor Rozgłośni PriTV w Bydgoszczy, publicysta i sekretarz redakcji w „Tygodniku Pilskim”. W stanie wojennym – rolnik, następnie kowal. Jednocześnie publikował w „Dzienniku Pojezierza”. W XXI wieku został redaktorem naczelnym „Bez Wierszówki” (przełom 2007–2008). Wydał dwa tomy wierszy, jest laureatem konkursów poetyckich, m.in. nagrody specjalnej XIII edycji Nagrody Literackiej im. Władysława St. Reymonta. Redaktor tomików poetyckich i sztuk teatralnych. 

Gdy zaczynamy otwierać nasze drzwi do dorosłego życia, które towarzyszy nam od młodości, to miłość może być wieloznaczna. A mianowicie do kobiety, mężczyzny oraz patriotyzmu. Aż do tego stopnia, by oddać swoje życie za ojczyznę. Jestem świadom tego, że po nas narodzą się nowe pokolenia, które będą nas wspominać i czcić to, co i dla nich najcenniejsze. Miłość, oddanie, honor i ojczyzna, która nigdy nie zamknie nam naszych drzwi do wszystkiego, co kochamy. Bo to nasze poświęcenie.
Zachęcam więc Czytelników do zapoznania się z utworami napisanymi prozą poetycką.

"Dubajski savoir-vivre" to rzetelne kompendium wiedzy o tym, jak się żyje i mieszka w Dubaju, o arabskiej kulturze i zwyczajach oraz o sposobie prowadzenia biznesu na Bliskim Wschodzie. Jest to książka dla tych, którzy chcieliby w końcu poznać ten kraj od podszewki, bez fantazjowania i zbędnych naciąganych historii. Dodatkowo poradnik ten został wzbogacony o anegdoty z życia autorki, która w Emiratach mieszka już od ponad 9 lat. Liczne dygresje (typu: uwaga, ciekawostka, z życia wzięte) w łatwy i przejrzysty sposób ukazują najbardziej wartościowe, a zarazem interesujące zagadnienia.
Jeśli jesteś ciekawy, czemu Arabowie nie są fanami psów, nie mogą zjeść galaretki czy słodyczy pewnych polskich producentów, a muzułmanki nie powinny malować paznokci, to znajdziesz tutaj odpowiedzi.
Jeżeli Dubaj interesuje Cię bardziej z powodów biznesowych, chciałbyś wiedzieć, jakie polskie firmy odnoszą na tutejszym rynku sukcesy, albo sam chciałbyś się tu przeprowadzić i zdobyć pracę, to także jest to lektura dla Ciebie.
Jeżeli Dubaj jest w kręgu Twoich zainteresowań z punktu widzenia turysty, to koniecznie musisz nabyć i przeczytać tę pozycję. Autorka pisze o tutejszym jedzeniu, stylu ubierania się, a także o tym, czego turysta musi się wystrzegać, by nie złamać prawa i nie popaść w kłopoty.

Zaginiony wiersz

Modlitwa do wietrznego dnia

Boże, który mądrością kierujesz, 
ukołysz moje zmartwienia 
podmuchem powietrza

Osusz łzy moje
i troski tym wiatrem, co wzmaga się
we mnie 
i poza mną

Zmień szlak wędrówki z rozstajów 
lęku i błędów
na ogrody obfitości mojego ducha

Z tomu poezji Duchowość, 2012 r. 
Dwór „Olchowe Łąki” w Długosiodle, Ogrody Poezji

Daria Galant  - powieściopisarka, poetka, eseistka, dramatopisarka, autorka sztuk wizualnych.

Akcja książki dzieje się w rodzinie irlandzkich lekarzy. Ojciec, emerytowany kardiochirurg jest zatwardziałym ateistą, jednocześnie choruje na raka. Rokowania co do jego powrotu do zdrowia są złe. Jego syn, również kardiochirurg, po jednej z gorących dyskusji z ojcem postanawia udowodnić mu, że w swoich światopoglądach nie ma racji. W tym celu udaje się do Izraela, żeby na miejscu poszukać odpowiedzi na nurtujące go pytania, a zwłaszcza na to najbardziej istotne, jak udowodnić, że istnieje dusza. W trakcie pobytu zostaje uprowadzony przez islamistów, którzy za jego głowę żądają okupu. Chory ojciec, gdy się o tym dowiaduje, ukradkiem i wbrew rodzinie udaje się śladami syna. Na miejscu zwraca się o pomoc do starych przyjaciół lekarzy, z pochodzenia Żyda i Palestyńczyka, z którymi przed wielu laty podczas odbywającego się sympozjum naukowego w Izraelu poszukiwał legendarnego skarbu Świętej Rodziny. W tle akcji przewijają się rozważania natury teologicznej oraz wątek kryminalny. To wszystko okraszone bliskowschodnim klimatem i opisami pięknych krajobrazów. Na zakończenie tej pełnej zwrotów i niebywałych przygód historii na czytelnika czeka zaskakujący finał.

Chodzę z nim.
Czuję się z nim dobrze.
Ale to nie jest chłopak, z którym chcę spędzić życie.
Mój ideał jest wyznawcą samego Szatana.
Adria to Adrianna. Adrianna to Adria. Z pozoru zwykła dziewczyna, chowająca się pod maską niedoskonałości. Pełna sekretów, blizn z przeszłości i ciągłego niekontrolowanego gniewu.
Ben to Beniamin. Beniamin to Ben. Typowy bad boy, trzymający się na uboczu i nieufający nikomu. Kiedyś zdradzony, nie chce po raz kolejny rozdrapywać już zagojonych ran.
Tych dwoje wiele łączy. Muzyka, pasja, motoryzacja. Tylko jedno ich blokuje: krok naprzód.
Jedna decyzja zmieni wszystko.
Ale gdy cały świat się wali, czy jest sens, by od nowa nauczyć się kochać?

Cześć. Mam na imię Ania i w wieku dwudziestu trzech lat wydałam swoją pierwszą książkę. Zawsze bałam się opinii innych na swój temat, ale nigdy nie przestawałam marzyć. A największym moim marzeniem było, żeby wydać książkę. Któregoś dnia wyszłam więc przysłowiowo z szafy i oto jest "Dusza Szatana". Moja pierwsza powieść.
Nadal nie mogę w to uwierzyć, ale kiedy trzymam ją w rękach, wiem jedno: warto marzyć, bo marzenia się spełniają.