Wydawnictwo Poligraf

Anna Filipczyk, urodzona w 1980 roku w Ostrowi Mazowieckiej.
Ukończyła pedagogikę na Akademii Podlaskiej w Siedlcach oraz podyplomowo surdopedagogikę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Łodzi. Posiada także świadectwo ukończenia kursu kwalifikacyjnego z zakresu oligofrenopedagogiki, certyfikat tłumacza języka migowego oraz certyfikat z szkolenia dotyczącego arteterapii.
Pracowała jako tłumacz języka migowego na Akademii Górniczo-Hutniczej i Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie. W przedszkolu w Wierzbnie prowadziła zajęcia z dziewczynką mającą duży ubytek słuchu i niedowidzącą. Pracowała też w przedszkolu w Nowym Brzesku jako nauczyciel wspomagający do dziecka autystycznego.
Obecnie jest zatrudniona w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Niesłyszących im. Janusza Korczaka w Krakowie, a także współpracuje z Instytutem Pedagogiki Specjalnej Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie oraz z Małopolskim Ośrodkiem Ruchu Drogowego przy egzaminach na prawo jazdy osób niesłyszących.
Jest wrażliwa na potrzeby ludzi nie tylko z niepełnosprawnością słuchową, ale też z innymi zaburzeniami zdrowotnymi.
Bohaterką tej książki jest Ania. Na świat przyszła jako zdrowe, wesołe i spokojne dziecko. Wychowywała się w pełnej rodzinie. W jej życiu pojawia się wiele niespodziewanych przeżyć, aż w końcu okazuje się, że ma niedosłuch. Mimo trudności pokonuje przeszkody i potrafi się cieszyć każdym dniem. W książce przedstawia sytuacje, które bardzo ją poruszyły, a także opisuje emocje i spostrzeżenia z życia codziennego.

"Jeśli ktoś dla miłości Bożej krzywdzi człowieka, to nie ma w tym ani prawdziwego Boga, ani prawdziwego człowieka, ani prawdziwej miłości." - M.J.

Jak dorasta się w rodzinie błogosławionego?
Jak pracuje się dla Kościoła katolickiego?
Jak to jest być dziewczyną księdza?
Jak wygląda randka z księdzem poznanym na portalu randkowym?
Na te i inne pytania znajdziesz odpowiedzi w mojej książce.

Monika Jankowiak – jestem teologiem, pracuję jako pedagog, ciągle się uczę. Moimi pasjami są taniec, rękodzieło i pisanie. Mieszkam w Chorzowie z dwójką dzieci, psem i kotem. Jestem amazonką oddaną sprawie ochrony życia i niestety ofiarą Kościoła katolickiego, o czym nareszcie odważyłam się opowiedzieć światu.

* * *

Witaj,
byłam częścią haremu opisywanego w książce Pana X. Od 5 lat nie mam z nim kontaktu. Przez tego człowieka na dwa miesiące przed ślubem rozpadł się mój związek, bo narzeczony nie udźwignął ciężaru mojej przeszłości.
Wiedziałam, że nie jestem pierwszą i ostatnią pokrzywdzoną. Dziękuję Ci za to, co napisałaś, to zwróciło mi godność. Niech Bóg Cię błogosławi, a książka ujrzy światło dzienne.
Kasia

Dwadzieścia cztery impresje są wypadkową sentymentalnej podróży do czasu pierwszych gwałtownych emocji, zapatrzeń, inspirujących znajomości i fascynujących odkryć. Obdarowana urodą aniołka rezolutna dziewczynka obserwuje i tłumaczy sobie na swój sposób dwa odmienne światy, w których toczy się jej codzienność. Rodzinny dom zamknięty w pięknym ogrodzie i pełną sprzeczności peerelowską rzeczywistość, którą poza nim odkrywa i bezkompromisowo ocenia…

Polkowice. Okryte bielą miasto tonie w mroku tajemniczych morderstw. Policjanci bezskutecznie próbują namierzyć, kto ponosi winę za zabójstwa. Ktoś bawi się z nimi w kotka i myszkę, realizując krok po kroku nieukończone dzieło sprzed lat… Mroczna przeszłość powraca ze zdwojoną siłą.
Czy komisarzowi Dariuszowi Szymańskiemu i starszej aspirant Marzenie Turawskiej uda się rozwikłać sprawę? Sytuacja w mieście wymyka się całkowicie spod kontroli funkcjonariuszy. Kolejne morderstwa coraz bardziej gmatwają dochodzenie i mieszają wątki w śledztwie. Według jakiego klucza są wybierane kolejne ofiary i jaką rolę odgrywa w całej sprawie ruda kotka?

Wojciech Ziemba urodzony 18 lutego 1993 r. w Lubinie. Od dziecka mieszka w Sobinie. Postać nietuzinkowa, pisarz i jednocześnie strażak ochotnik z dumą reprezentujący jednostkę OSP w Sobinie. Poeta, który stawia pierwsze kroki w prozie. Autor dwóch tomików wierszy „Pisane przy blasku księżyca” oraz „Pod wiatr”.

Boję się przeminąć jak wiatr.
Jeśli, wydając tomik poezji, zbliżę się w jakiś sposób do osiągnięcia upragnionej nieśmiertelności w oczach przemijającego świata, będzie to największa zapłata, jaką może otrzymać człowiek.
Nie jest nowością, że w dobie komputeryzacji mało kto sięga po książkę, a już naprawdę mały procent sięga po poezję. A przecież tworzy ona naturalną warstwę człowieka, jest częścią naszego organizmu. Jeśli potrafisz się wzruszyć, znaczy to ni mniej, ni więcej, że masz w sobie cząstkę poety, możesz tworzyć wielkie rzeczy tu i teraz. Lepiej lub gorzej.
W tej książce znajdują się wiersze, które mają na celu poruszyć ludzkie serca, aby szukały w życiu czegoś więcej niż tylko tego, co jest widoczne dla oczu. Aby chciały podbijać świat, aby stały się nieodłączną częścią kultury. By żyjący dziś ludzie stali się legendami dla potomnych. A opowieści o nich historiami urastającymi do rangi mitów.
Do tego jesteśmy stworzeni. By sięgnąć dalej niż sięgają gwiazdy.
Ta książka powstała, żeby po śmierci małego człowieka istniała rzecz, która w jakikolwiek sposób będzie cząstką jego ciała i duszy tu na ziemi. To nie jest buta, to chęć wybicia się spomiędzy przeciętności. To świadomość, że, odchodząc, mogę albo tylko odejść albo żyć wiecznie. To wybór.
Wydaję ją, bo mogę, wydaję, bo nikt mi nie zabroni. Mam szansę, mam możliwości.
Gdy będziesz u kresu dni, czego będziesz najbardziej żałował?

Napisałam te opowiadania z myślą, by coś ocalić, przypomnieć o czymś, co na naszych oczach traci znaczenie, odchodząc w mroczną nicość.
Mówię w nich własnym głosem, tak jak umiem, o tym, co mi się podoba, co mnie męczy, o czym nie mogę przestać myśleć. To jest jak odkrywanie siebie – coś, czego nigdy nie robiłam. Myślę, że stało się tak, ponieważ uwierzyłam w siłę marzeń, wyobraźni i przyjaźni.
Drodzy Czytelnicy, Was też do tego zachęcam. Może to nie tylko moja historia?  

Jestem architektem i dziennikarką, a co najważniejsze szczęśliwą matką i babcią.
W szóste urodziny mojej wnuczki Zosi zaprosiłam dzieci do Krainy Niekończącej się Bajki. Mali bohaterowie mojej pierwszej książeczki biegli przodem. Różowy Pinokio cieszył się na samą myśl o spotkaniu z Wielką Przygodą, mocno trzymając za łapkę pluszowego przyjaciela o czarnych oczach z guzików.
 – Będziesz za nimi tęsknić? – spytałam kiedyś moją wnuczkę.
 – Weź się w garść, babciu! Ja też chciałabym mocno przytulić Różowego Pinokia, ale nie powinien zostawiać Misia samego. Przyjaźń jest warta najwięcej – powiedziała, unosząc rozmarzony wzrok ku niebu.

To miał być tylko jedno- lub dwudniowy służbowy wyjazd do stolicy po części elektroniczne. Jednakże zamiast pojechać na północ, w kierunku Warszawy, Autor tej książki udał się na zachód, do Norymbergi. Był to rok 1987. Minęło już ponad trzydzieści lat od tamtego
pamiętnego wyjazdu na stałe. Niesamowite, z jaką dokładnością opisuje on swoje przygody, dzieląc się z Czytelnikami swoimi doświadczeniami życiowymi. Jest to biografia człowieka, który swą przygodę życiową rozpoczął w roku 1965 jako nauczyciel fizyki w jednej z nowych tysiąclatek. W swoim bogatym życiu pełnił wiele funkcji – był wizytatorem przy Wydziale Oświaty i Wychowania, potem szefem jednego z ośrodków szkolenia zawodowego, a na końcu starszym inspektorem ekonomicznym w dziale zaopatrzenia w jednym z dużych zakładów. W swej książce-pamiętniku opowiada, jak został konserwatorem zabytków na historycznym i znanym cmentarzu
św. Jana (St. Johannisfriedhof) w Norymberdze, gdzie pochowani są między innymi: Wit Stwosz (Veit Stoss), Albrecht Dürer, Ludwig Feuerbach, William Wilson. Wystarczy spojrzeć na spis treści, aby zorientować się co do szerokiego wachlarza zainteresowań Autora prezentowanej publikacji.
Jest to niezwykły pamiętnik, który gorąco polecam przeczytać. A więc… przyjemnej lektury!

Stefan Tycjan Tyczyna

"Eden. Jabłko wszechrzeczy" opowiada o niezwykłych przygodach Niny i Gabriela, rodzeństwa, które, próbując ratować swoją wioskę przed głodem, wyrusza w podróż do zakazanego sadu, aby zerwać legendarne złote jabłko. To, co znajdują, przerasta ich oczekiwania.

Czym jest efektywny trening i co stanowi jego istotę?
Jakie są podstawowe zasady trenowania kulturystyki oraz jak prawidłowo wykonywać ćwiczenia?
Jak prawidłowo się odżywiać oraz jak, jakie i kiedy stosować suplementy?
Jak skutecznie budować masę mięśniową?
Odpowiedzi na te pytania oraz wiele innych ważnych informacji dotyczących treningów kulturystycznych znajdziesz w tym poradniku treningowym.
Dodatkowo przedstawiony został tutaj specjalnie opracowany, szczegółowy 8-tygodniowy program treningowy ukierunkowany na wzrost masy mięśniowej z przeznaczeniem dla osób już zaawansowanych w treningach.
Poradnik ten adresowany jest zarówno do osób początkujących, jak i tych zaawansowanych, które nadal chcą poszerzyć swoją wiedzę na temat treningów kulturystycznych, aby ich treningi były skuteczne i przynosiły zaplanowane oczekiwane efekty.

Ile jesteś w stanie przetrwać, jeśli twoje życie zmieni się w wielkie pasmo nieszczęść i rozczarowań?
Ile jesteś w stanie poświęcić, by polepszyć swoją sytuację?
Komu zaufasz, gdy wokół pojawią się nieznajomi karmiący cię obietnicami bez pokrycia?
Czy zdołasz zachować czystość własnego umysłu i logiczne myślenie?
Drogi Czytelniku, jeśli ze wszystkich książek na półkach właśnie ta zwróciła Twoją uwagę i trzymając ją w tej chwili w rękach, zastanawiasz się, czy warto poświęcić swój cenny czas na jej przeczytanie, to wiedz, że chciałabym przedstawić Ci całkiem odmienne spojrzenie na świat, którego właśnie Ty możesz stać się częścią...
Martyna Bednarz

***

„...Ludzie potrafią być okrutni. Wiatr pełzający niewidzialnie po pokoju spowija moje ciało. To właśnie w ten czerwcowy chłodny poranek umysł zanieczyszczony nienawiścią otępia uczucia...”
„...Oto bowiem ukazało się zwierciadło kata. Dalekie od spokojnego życia. Prowadzące przez leśną ścieżkę, wśród ciemności i bólu, jakim jest poczucie winy...”
(fragmenty książki)

„Dobro i zło należy pamiętać wiecznie”.
Mikołaj Gogol

Szanowny Czytelniku!
Książka, którą trzymasz w ręku, napisana jest nietypowo – nie znajdziesz tu literackiej polszczyzny. Dominuje w niej młodzieżowy i zawodowy żargon, pełna jest humoru, często też występują skróty myślowe, jakie stosuje dzisiejsza młodzież.
Powtarzanie przykładów ma na celu uświadomienie faktu, że niektóre sytuacje występują u wszystkich egzaminatorów we wszystkich kategoriach i niemalże codziennie.
Autor uczula i radzi, żeby nieprzygotowanym nie iść na egzamin.
Egzaminator, funkcjonariusz państwowy, często postrzegany jest jako instruktor nauki jazdy czy jakiś urzędnik służbista, którego należy się bać, a tak nie jest. Autor usiłuje wyjaśnić, że egzamin państwowy przyszłych kierowców jest ważniejszy od matury czy egzaminów na wyższych uczelniach. Który bowiem maturzysta czy magister po studiach stanowi zagrożenie życia swego i innych użytkowników dróg tak jak niedouczony kierowca…
Książka ta jest dedykowana przyszłym kierowcom, aby przed egzaminem ją przeczytali, wyciągnęli wnioski i zastanowili się, czy są gotowi podejść do egzaminu państwowego, i jeszcze raz sobie przyswoili, jak do takiego egzaminu się przygotować, a nie wpadać prosto z ulicy. Autor pisał to z nadzieją, że wielu czytelników zrozumie i zda egzamin za pierwszym razem, a tym samym, nie podchodząc wielokrotnie do egzaminu, zrobi wolne miejsce innym.

Książka ta przedstawia niekonwencjonalne podejście do zagadnień nauczania STW, w szczególności na poziomie propedeutycznym.

"Eliksir. Еліксир. The Elixir" – tomik wierszy w trzech językach: po polsku, ukraińsku i angielsku – jest jak magiczny napój, który rozlewa się w naszych sercach i duszach, dając nadzieję, napawając otuchą i napełniając nas miłością. Bezlitosny najeźdźca okrutnie przerwał spokojne życie mieszkańców Ukrainy, rozdzielił rodziny, osierocił dzieci, zburzył miasta. Ale świat nie pozostał obojętny na tę zbrodnię, zjednoczył się i stanął po stronie udręczonej Ukrainy. Te skrajne i niewyobrażalne uczucia przebrzmiewają też w utworach. Autorka podkreśla, że Ukraińcy się nie poddadzą, dobrzy ludzie zwyciężą, a sprawiedliwość zatriumfuje. Pisze o miłości do ojczyzny, do matki, wspomina dzieciństwo i zwykłą codzienność. To właśnie ta normalność, optymizm, miłość i wdzięczność są jak lekarstwo na zbolałe serca. Zwycięży dobro, zatriumfuje miłość – zdaje się krzyczeć Autorka, pełna nadziei i wiary w ludzką solidarność i empatię.

Olga Wagner idzie w ślady swojego ojca archeologa i jak on próbuje poznać tajemnice cywilizacji sprzed legendarnego potopu. Wraz ze swoim mentorem oraz przyjacielem profesorem Stanisławem Wydrzyńskim skupia się na badaniach starożytnej architektury i powiązaniach między budowlami z różnych kręgów kulturowych. Z każdym kolejnym odkryciem jest bliżej poznania sekretu, który pokazuje historię ludzkości w zupełnie innym, niż się przyjęło w kręgach naukowym, świetle. Co spotka dociekliwych uczonych? Czy elity dopuszczą do ujawnienia prawdy? Jak zakończy się ta niezwykła misja? Powieść Mariusza Brzeziny łączy historyczną erudycję i wartką akcję, czyta się ją jednym tchem, ale daje też szansę na zastanowienie się nad odwiecznymi pytaniami.

Karolina, młoda kobieta, rzuca renomowane studia w Polsce i postanawia przeprowadzić się do Stanów Zjednoczonych w tajemnicy przed rodzicami, którzy właśnie od lat tam mieszkają. Żądna nowych doznań, dalekiego świata, zagranicznej kariery oraz wielkiej miłości wyrusza w nieznane. Opowieść ta wzrusza, bawi, a zarazem pokazuje kawałek życia na emigracji, które bywa bardzo zaskakujące.

Paula Tarnacka - dekoratorka wnętrz z licencją międzynarodową, sprzedawczyni materiałów budowlanych zamieszkała na stałe w Stanach Zjednoczonych, która pewnego dnia postawiła wszystko na jedną kartę i postanowiła spełnić swoje marzenie o zostaniu pisarką. Zaczęła od pamiętników jako mała dziewczynka, potem były krótkie artykuły dekoratorskie, w końcu odważyła się wyjść naprzeciw pragnieniom. Swoimi książkami chce motywować do walki o siebie i spełnianie ukrytych marzeń. Wierzy w to, że każdy człowiek powinien wsłuchać się w głąb siebie i uwierzyć, że może więcej niż podpowiada mu umysł.